අම‍්බවිමානං
7. 5.
7. 5.
1147. උච‍්චමිදං මණිථූණං විමානං සමන‍්තතො ද‍්වාදස යොජනානි කූටාගාරා සත‍්තසතා උළාරා වෙළුරියත්‍ථම‍්භා රුචකත්‍ථතා සුභා
1147. (එම්බා දිව්‍යපුත්‍රය) ඉතා උස්වූ පියුම්රාමිණි ආදියෙන් කළ ටැම් ඇති මේ විමානය හාත්පසින් දොළොස් යොදුනෙකි. වෙරළුමිණියෙන් කළ ටැම් ඇති උදාර වූ යහපත් වූ කුළුගෙවල් සත්සියයෙක් වෙත්.
1148. තත්‍ථච‍්ඡසි පිවසි ඛාදසි ච දිබ‍්බා ච වීණා පවදන‍්ති වග‍්ගුං දිබ‍්බා රසා කාමගුණෙත්‍ථ පඤ‍්ච නාරියො ච නච‍්චන‍්ති සුවණ‍්ණඡන‍්නා
1148. (තෝ) එහි සිටින්නෙහි ය. පානය කරන්නෙහි ය, අනුභව කරන්නෙහි ය, දිව්‍යවීණාවෝ ද මිහිරි සේ වාදනය වෙති. මෙහි දිව්‍යමය වූ රසයෝ ද පස්කම් ගුණයෝ ද වෙ ති. ස්වර්‍ණාභරණයෙන් විභූෂිත වූ නාරීහු ද රඟ දක්වත්.
1149. කෙන තෙ තාදිසො වණ‍්ණො කෙන තෙ ඉධ මිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච තෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා
1149. කවර හේතුවකින් තොපට එබඳු සිරුරු පැහැයෙක් වීද? කවර පිනෙකින් තොපගේ සුචරිතඵලය මෙහි සමෘද්ධ වේ ද? මන වඩන්නා වූ යම්කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද, ඒ සම්පත්තීහු (කවර පිනෙකින්) තොපට පහළ වෙත් ද.
1150. දෙවිද‍්ධිපත‍්තොසි මහානුභාවො මනුස‍්සභූතො කිමකාසි පුඤ‍්ඤං කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවො වණ‍්ණො ච තෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති.
1150. (තෝ) දේවර්ධියට පැමිණියෙහි, මහත් අනුභාව ඇත්තෙහි. මනුෂ්‍ය වූයේ කිනම් පිනක් කෙළෙහි ද? තාගේ සිරුරු පැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි. කවර පිනෙකින් මෙබඳු දිලියෙන පුණ්‍යර්ධි ඇත්තේ වෙහි ද?
1151. සො දෙවපුත‍්තො මොග‍්ගල‍්ලානෙන පුච‍්ඡිතො. පඤ‍්හං පුට‍්ඨො වියාකාසි යස‍්ස කම‍්මස‍්සිදං ඵලං
1151. මේ පුණ්‍යඵලය යම් කවර කර්‍මයක්හුගේ දැ යි මුගලන් තෙරුන් විසින් පුළුවුස්නාලද ඒ දේවපුත්‍ර තෙමේ තුටුසිත් ඇත්තේ (මෙසේ) පැවසී ය.
1152. ගිම‍්හානං පච‍්ඡිමෙ මාසෙ පතපන‍්තෙ දිවාකරෙ පරෙසං භතකො පොසො අම‍්බාරාමමසිඤ‍්චති
1152. ගිමන් කලැ පැසුළුමස්හි හෙවත් ඇසළමසැ හිරු අතිශයින් දිලෙන කල්හි අනුනට බැළමෙහෙ කොට ජීවත්වන්නා වූ පුරුෂයෙක් අඹවනයකට දිය ඉසී.
1153. අථ තෙනාගමා භික‍්ඛු සාරිපුත‍්තොති විස‍්සුතො කිලන‍්තරූපො කායෙන අකිලන‍්තොව චෙතසා
1153. එකල්හි ඒ දිශායෙන් කයින් ක්ලාන්ත වූ සිතින් ක්ලාන්ත නො වූ ශාරිපුත්‍ර යැයි ප්‍රසිද්ධ වූ මහරහතුන් වහන්සේ වැඩම කළ සේක.
1154. තඤ‍්ච දිස‍්වාන ආයන‍්තං අවොචං අම‍්බසිඤ‍්චකො, සාධු තං භන‍්තෙ නහාපෙය්‍යං යං මමස‍්ස සුඛාවහං
1154. අඹවනයට දිය ඉසින්නා වූ (ඒ මම) එන්නා වූ උන් වහන්සේ දැක, “වහන්ස, යම් හෙයකින් ඔබ වහන්සේ සනහවන්නෙම් නම් යෙහෙක. එය මට සැප එළවන්නේ ය” යි කීවෙමි.
1155. තස‍්ස මෙ අනුකම‍්පාය නික‍්ඛිපි පත‍්තචීවරං නිසීදි රුක‍්ඛමූලස‍්මිං ඡායාය එකචීවරො
1155. (එසඳ උන් වහන්සේ) ඒ මට අනුකම්පා පිණිස පාසිවුරු බහා තැබූහ. එක් සිවුරෙන් යුක්ත ව රුක්මුල සෙවණෙහි වැඩහුන් සේක.
1156. තඤ‍්ච අච‍්ඡෙන වාරිනා පසන‍්නමානසො නරො නහාපයී රුක‍්ඛමූලස‍්මිං ඡායාය එකචීවරං
1156. පහන් සිතැති මම රුක්මුල සෙවණෙහි වැඩහුන් එක් සිවුරෙන් යුත් උන් වහන්සේ පිරිසිදු දියෙන් නැහැවීම.
1157. අම‍්බො ච සිත‍්තො සමණො ච නහාපිතො මයා ච පුඤ‍්ඤං පසුතං අනප‍්පකං ඉති සො පීතියා කායං සබ‍්බං ඵරති අත‍්තනො
1157. මා විසින් අඹගස ද දියෙන් ඉසින ලදි. ශ්‍රමණයන් වහන්සේ ද සනහවන ලදහ. ස්වල්ප නො වූ පින් ද රැස්කරනලදැ යි හෙ තෙමේ තමාගේ මුළුසිරුර ප්‍රීතියෙන් පැතිරැවී.
1158. තදෙව එත‍්තකං කම‍්මං අකාසිං තාය ජාතියා පහාය මානුසං දෙහං උපපන‍්නොම‍්හි නන්‍දනං
1158. (මම) ඒ ජාතියෙහි එපමණක් ම වූ පින්කම් කෙළෙමි. (ඒ පින්කමින්) මිනිස් සිරුර හැර (මේ) නදුනුයනට පැමිණියෙම් වෙමි.
1159. නන්‍දනෙ පවනෙ රම‍්මෙ නානාදිජගණායුතෙ රමාමි නච‍්චගීතෙහි අච‍්ඡරාහි පුරක‍්ඛතොති.
1159. දිව්‍යාප්සරාවන් විසින් පිරිවරන ලද (ඒ මම) නොයෙක් පක්‍ෂිසමුහයන්ගෙන් යුක්ත වූ සිත්කලු වූ නඳුන්වෙනෙහි ගී නැටුම් වලින් සිත් අලවා වෙසෙමි.