මහාචත්තාරීසක සුත‍්තං
3. 2. 7.
3. 2. 7.
මහාචත්තාරීසක සුත‍්තං
මහාචත්තාරීසක සූත්‍රය
එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා සාවත්‍ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ‍්ඩිකස‍්ස ආරාමෙ. තත්‍ර ඛො භගවා භික‍්ඛූ ආමන‍්තෙසි භික‍්ඛවොති. භදන‍්තෙති තෙ භික‍්ඛූ භගවතො පච‍්චස‍්සොසුං, භගවා එතදවොච:
මා විසින් මෙසේ අසන ලද: එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහි අනේපිඬුසිටුහුගේ දෙව්රම් වෙහෙරැ වැඩවසන සේක. එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි’, කියා භික්‍ෂූන් අඬගා වදාළ සේක. ‘පින්වතුන් වහන්සැ’යි ඒ වහන්දැ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් ඇස්සූහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙල මහාචත්තාරීසක සුත වදාළ සේක.
අරියං වො භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසමාධිං දෙසිස‍්සාමි සඋපනිසං සපරික‍්ඛාරං. තං සුණාථ සාධුකං මනසි කරොථ, භාසිස‍්සාමීති.
මහණෙනි, තොපට නිර්දෝෂ වූ මාර්‍ගසමාධිය සප්‍රත්‍ය කොට සපරිවාර කොට දෙසන්නෙමි. ඒ අසව්, මොනොවට මෙනෙහි කරව් ප්‍රකාශ කරන්නෙමි’යි වදාළ සේක.
එවං භන‍්තෙති ඛො තෙ භික‍්ඛූ භගවතො පච‍්චස‍්සොසුං. භගවා එතදවොච:
එසේය වහන්සැ’යි ඒ භික්‍ෂුහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්හ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙල වදාළ සේක.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, අරියො සම‍්මාසමාධි සඋපනිසො සපරික‍්ඛාරො, සෙය්‍යථිදං: සම්මාදිට්ඨි සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො සම්මාවාචා සම‍්මාකම‍්මන‍්තො සම‍්මාආජීවො සම‍්මාවායාමො සම්මාසති. යා ඛො භික‍්ඛවෙ, ඉමෙහි සත‍්තහ’ඞ‍්ගෙහි චිත‍්තස‍්ස එකග‍්ගතා පරික‍්ඛතා. අයං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ, අරියො සම‍්මාසමාධි සඋපනිසො ඉතිපි, සපරික‍්ඛාරො ඉතිපි.
මහණෙනි, ප්‍රත්‍ය සහිත වූ සපරිවාර වූ ආර්‍ය්‍ය සම්‍යක්සමාධිය කවරෙ යැ යත්: ඒ මෙසේ යැ: සම්මාදිට්ඨි, සම්මාසංකප්ප, සම්මාවාචා, සම්මාකම්මන්ත, සම්මාආජීව, සම්මාවායාම, සම්මාසති යන මේ සතඟින් චිත්තයාගේ යම් ඒකාග්‍ර බවක් පරිවාර බවක් වේ ද, මහණෙනි, මේ ආර්‍ය්‍ය සම්‍යක්සමාධිය සප්‍රත්‍ය යි ද සපරිවාර යි ද කියනු ලැබේ.
තත්‍ර භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති: මිච‍්ඡාදිට‍්ඨිං මිච‍්ඡාදිට‍්ඨීති පජානාති. සම‍්මාදිට‍්ඨිං සම‍්මාදිට‍්ඨීති පජානාති. සාස‍්ස හොති සම්මාදිට්ඨි.
මහණෙනි, එහි ලා (විපස්සනා සම්මාදිට්ඨි, මග්ග සම්මාදිට්ඨි යන ද්විවිධ) සම්‍යක්දෘෂ්ටිය පූර්‍වඞ්ගම වෙයි. කිසෙයින් මහණෙනි, සම්‍යග්දෘෂ්ටිය පූර්‍වඞ්ගම වෙයි යත්: මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය ‘මිථ්‍යාදෘෂ්ටි’ යයි ලක්‍ෂණ ප්‍රතිවේධයෙහි ලා ආරම්මණ වශයෙන් දැනගනී. සම්‍යග්දෘෂ්ටිය (කෘත්‍යවශයෙන් අසම්මූඪ හෙයින්) දැනගනී. මෙසේ ඒ දැනුම ඔහුට සම්මාදිට්ඨි නම් වෙයි.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, මිච්ඡාදිට්ඨි: නත්‍ථි දින‍්නං, නත්‍ථි යිට‍්ඨං, නත්‍ථි හුතං, නත්‍ථි සුකටදුක‍්කටානං කම‍්මානං ඵලං විපාකො, නත්‍ථි අයං ලොකො, නත්‍ථි පරො ලොකො, නත්‍ථි මාතා, නත්‍ථි පිතා, නත්‍ථි සත‍්තා ඔපපාතිකා, නත්‍ථි ලොකෙ සමණබ්‍රාහ‍්මණා සම‍්මග‍්ගතා සම‍්මාපටිපන‍්නා, යෙ ඉමඤ‍්ච ලොකං පරඤ‍්ච ලොකං සයං අභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකත්‍වා පවෙදෙන‍්තීති. අයං භික‍්ඛවෙ, මිච්ඡාදිට්ඨි.
මහණෙනි, මිථ්‍යාදෘෂ්ටි කවර යත්: දුන් දැය විපාක නැත, යජන ලදුයෙහි විපාක නැත. පුදන ලදුයෙහි විපාක නැත, සුකෘත දුෂ්කෘත කර්‍මයන්ගේ ඵල විපාක නැත. (පරලොවැ සිටියහුට) මේ ලොව නැත, (මෙලොවැ සිටියහුට) පරලොව නැත, මවු නැත, පියා නැත, (සැවැ උපදනා) ඕපපාතික සත්‍වයෝ නැත, ලොවැ යම් කෙනෙක් මේ ලොවත් පර ලොවත් විශිෂ්ටඥානයෙන් තුමූ මැ ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කොට දැන ප්‍රකාශ කෙරෙත් ද, එබඳු සම්‍යග්ගත සම්‍යක්ප්‍රතිපන්න ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණ කෙනෙක් නැතැ’යි. මහණෙනි, මේ මිථ්‍යාදෘෂ්ටි නම් වෙයි.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි: සම‍්මාදිට‍්ඨිම‍්පහං භික‍්ඛවෙ, ද‍්වයං වදාමි: අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි සාසවා පුඤ‍්ඤභාගියා උපධිවෙපක‍්කා අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි අරියා අනාසවා ලොකුත‍්තරා මග‍්ගඞ‍්ගා.
මහණෙනි, සම්‍යක්දෘෂ්ටි කවර යත්: මහණෙනි, මම සම්‍යග්දෘෂ්ටිත් දෙ පරිදි කොට කියමි. මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගිය වූ උපධි සංඛ්‍යාත විපාකය දෙන සම්‍යග්දෘෂ්ටියක් ඇත. මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව වූ ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යග්දෘෂ්ටියක් ඇති.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි සාසවා පුඤ‍්ඤභාගියා උපධිවෙපක‍්කා: අත්‍ථි දින‍්නං, අත්‍ථි යිට‍්ඨං, අත්‍ථි හුතං, අත්‍ථි සුකටදුක‍්කටානං කම‍්මානං ඵලං විපාකො, අත්‍ථි අයං ලොකො, අත්‍ථි පරො ලොකො, අත්‍ථි මාතා, අත්‍ථි පිතා, අත්‍ථි සත‍්තා ඔපපාතිකා, අත්‍ථි ලොකෙ සමණබ්‍රාහ‍්මණා සම‍්මග‍්ගතා සම‍්මාපටිපන‍්නා, යෙ ඉමං ච ලොකං පරං ච ලොකං සයං අභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකත්‍වා පවෙදෙන‍්තීති. අයං භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි සාසවා පුඤ‍්ඤභාගියා උපධිවෙපක‍්කා.
මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගිය වූ උපධිවිපාකය දෙන සම්‍යග්දෘෂ්ටිය කවර යත්: දුන් දැය විපාක ඇත. යජන ලදුයෙහි විපාක ඇත. පුදන ලදුයෙහි විපාක ඇත. සුකෘත දුෂ්කෘත කර්‍මයන්ගේ ඵල විපාක ඇත. මෙලොව ඇත. පරලොව ඇත. මවු ඇත. පියා ඇත. උපදනා ඕපපාතික සත්‍වයෝ ඇත. ලොවැ යම් කෙනෙක් මෙලොවත් පරලොවත් විශිෂ්ටඥානයෙන් තුමූ මැ ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කොට දැන ප්‍රකාශ කෙරෙත් ද, එබඳු සම්‍යග්ගත සම්‍යක් ප්‍රතිපන්න ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයෝ ඇතැ’යි. මහණෙනි, මේ සාස්‍රව පුණ්‍යභාගී වූ උපධි සංඛ්‍යාත විපාකය දෙන සම්මාදිට්ඨි නම් වෙයි.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි අරියා අනාසවා ලොකුත‍්තරා මග‍්ගඞ‍්ගා: යා ඛො භික‍්ඛවෙ, අරියචිත‍්තස‍්ස අනාසවචිත‍්තස‍්ස අරියමග‍්ගසමඞ‍්ගිනො අරියමග‍්ගං භාවයතො පඤ‍්ඤා පඤ‍්ඤින්‍ද්‍රියං පඤ‍්ඤාබලං ධම‍්මවිචයසම‍්බොජ‍්ඣඞ‍්ගො සම්මාදිට්ඨි මග‍්ගඞ‍්ගං අයං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ සම්මාදිට්ඨි අරියා අනාසවා ලොකුත‍්තරා මග‍්ගඞ‍්ගා. සො මිච‍්ඡාදිට‍්ඨියා පහානාය වායමති සම‍්මාදිට‍්ඨියා උපසම‍්පදාය. ස‍්වාස‍්ස හොති සම‍්මාවායාමො. සො සතො මිච‍්ඡාදිට‍්ඨිං පජහති. සතො සම‍්මාදිට‍්ඨිං උපසම‍්පජ‍්ජ විහරති. සාස‍්ස හොති සම්මාසති. ඉතිස‍්සිමෙ තයො ධම‍්මා සම‍්මාදිට‍්ඨිං අනුපරිධාවන‍්ති අනුපරිවත‍්තන‍්ති. සෙය්‍යථිදං: සම්මාදිට්ඨි සම‍්මාවායාමො සම්මාසති.
මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව වූ ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්මාදිට්ඨි කවර යත්: මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය සිත් ඇති අනාස්‍රව සිත් ඇති ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගසමඞ්ගී වූ ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය වඩනුවහු හේ යම් ප්‍රඥාවක් ප්‍රඥේන්‍ද්‍රියෙක් ප්‍රඥාබලයෙක් ධර්‍මවිචයසම්බෝධ්‍යඞ්ගයෙක් සම්‍යග්දෘෂ්ටියෙක් මාර්‍ගාඞ්ගයෙක් ඇද්ද, මහණෙනි, මේ ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව වූ ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්මාදිට්ඨි යයි කියනු ලැබේ. ඒ මහණ මිථ්‍යාදෘෂ්ටි ප්‍රහාණය පිණිස සම්‍යග්දෘෂ්ටි ප්‍රතිලාභය පිණිස වෑයම් කෙරෙයි. ඒ වෑයම ඔහුට සම්මාවායාම වෙයි. හේ ස්මෘතියෙන් සමන්‍වාගත ව මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය දුරු කෙරෙයි. ස්මෘතිමත් ව සම්‍යග්දෘෂ්ටිය උපදවා වෙසෙයි. ඒ ස්මෘතිය ඔහුට සම්මාසති වෙයි. මෙසේ ඔහුට මේ තුන් ධර්‍මයෝ සම්‍යග්දෘෂ්ටිය අනුපරිධාවන කෙරෙති. (සහජාත ද පුරේජාත ද වී) පරිවාර වෙත්. ඒ කවර තුන් දහම්හ යත්: සම්මාදිට්ඨි, සම්මාවායාම, සම්මාසති යන මොහු යි.
තත්‍ර භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති: මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පං මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පොති පජානාති සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පං සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පොති පජානාති. සාස‍්ස හොති සම්මාදිට්ඨි .
මහණෙනි, එහි ලා සම්‍යග්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි. මහණෙනි, කි සෙයින් සම්‍යග්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි යත්: මිථ්‍යාසඞ්කල්පය ‘මිථ්‍යාසඞ්කල්ප’ යයි (ලක්‍ෂණ ප්‍රතිවේධයෙහි ලා අරමුණු විසින්) දැනගනී. සම්‍යක්සඞ්කල්පය ‘සම්‍යක්සඞ්කල්ප’ යයි දැනගනී. ඔහුට ඒ දැනුම සම්මාදිට්ඨි නම් වෙයි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පො: කාමසඞ‍්කප‍්පො, ව්‍යාපාදසඞ‍්කප‍්පො, විහිංසාසඞ‍්කප‍්පො. අයං භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පො.
මහණෙනි, මිථ්‍යාසඞ්කල්ප කවරෙ යත්: කාමසඞ්කල්ප, ව්‍යාපාදසඞ්කල්ප, විහිංසාසඞ්කල්ප යි. මහණෙනි, මේ මිථ්‍යාසඞ්කල්ප නමි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො: සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පම‍්පහං භික‍්ඛවෙ, ද‍්වයං වදාමි. අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො, අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො.
මහණෙනි, සම්‍යක්සඞ්කල්ප කවරෙ යත්: මහණෙනි, මම සම්‍යක්සඞ්කල්පයත් දෙ පරිදි කොට කියමි. මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගිය වූ උපධිවිපාක දෙන සම්‍යක්සඞ්කල්පයෙක් ඇත. මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය අනාස්‍රව ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යක්සඞ්කල්පයක් ඇති.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො: නෙක‍්ඛම‍්මසඞ‍්කප‍්පො අව්‍යාපාදසඞ‍්කප‍්පො අවිහිංසාසඞ‍්කප‍්පො. අයං භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො.
මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගිය වූ උපධිවිපාකය දෙන සම්‍යක්සඞ්කල්ප කවරෙ යත්: නෛෂ්ක්‍රම්‍යසඞ්කල්ප, අව්‍යාපාදසඞ්කල්ප, අවිහිංසාසඞ්කල්ප යි. මහණෙනි, මේ සම්‍යක්සඞ්කල්ප සාස්‍රව යැ පුණ්‍යභාගිය යැ උපධිවිපාක දෙන්නේ යි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො: යො ඛො භික‍්ඛවෙ, අරියචිත‍්තස‍්ස අනාසවචිත‍්තස‍්ස අරියමග‍්ගසමඞ‍්ගිනො අරියමග‍්ගං භාවයතො තක‍්කො විතක‍්කො සඞ‍්කප‍්පො අප‍්පනා ව්‍යප‍්පණා චෙතසො අභිනිරොපනා වචීසඞ‍්ඛාරො. අයං භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො. සො මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පස‍්ස පහානාය වායමති සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පස‍්ස උපසම‍්පදාය. ස‍්වාස‍්ස හොති සම‍්මාවායාමො. සො සතො මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පං පජහති. සතො සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පං උපසම‍්පජ‍්ජ විහරති. සා’ස‍්ස හොති සම්මාසති. ඉතිස‍්සි’මෙ තයො ධම‍්මා සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පං අනුපරිධාවන‍්ති. අනුපරිවත‍්තන‍්ති. සෙය්‍යථිදං: සම්මාදිට්ඨි සම‍්මාවායාමො සම්මාසති.
මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව වූ ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යක්සඞ්කල්ප කවරෙ යත්: මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය සිත් ඇති අනාස්‍රව සිත් ඇති ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගසමඞ්ගී වූ ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය වඩනුවහුගේ යම් තර්‍කයෙක් විතර්‍කයෙක් සඞ්කල්පයෙක් සිත අරමුණෙහි පිහිටුවීමෙක් වෙසෙසින් පිහිටුවීමෙක් සිත අරමුණට නැංවීමෙක් වාක්‍සංස්කාරයෙක් වේ ද, මහණෙනි, මේ සම්‍යක්සඞ්කල්පය ආර්‍ය්‍ය යැ, අනාස්‍රව යැ, ලෝකෝත්තර යැ මාර්‍ගාඞ්ග යි. ඒ මහණ මිථ්‍යාසඞ්කල්පයාගේ ප්‍රහාණයට වෑයම් කරයි. සම්‍යක්සඞ්කල්පයාගේ ප්‍රතිලාභයට වෑයම් කරයි. ඒ ව්‍යායාමය ඔහුට සම්මාවායාම වෙයි. හේ ස්මෘතිමත් වූයේ මිථ්‍යාසඞ්කල්පය දුරලයි. ස්මෘතිමත් වූයේ සම්‍යක්සඞ්කල්පය උපදවා වෙසෙයි. ඔහුට ඒ ස්මෘතිය සම්මාසති වෙයි. මෙසේ මේ තුන් ධර්‍මයෝ (සහජාත ද පුරේජාත ද වී) සම්‍යක්සඞ්කල්පය අනුව යෙති. අනුව වැටෙත්, ඒ කවර තුන් දහම්හ යත්: සම්මාදිට්ඨි, සම්මාවායාම, සම්මාසති යන මොහු යි.
තත්‍ර භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති: මිච‍්ඡාවාචං මිච‍්ඡාවාචාති පජානාති. සම‍්මාවාචං සම‍්මාවාචාති පජානාති. සා’ස‍්ස හොති සම්මාදිට්ඨි.
මහණෙනි, ඒ (ආර්‍ය්‍ය සම්‍යක් සමාධියෙහි) ලා සම්‍යක්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි. කිසෙයින්, මහණෙනි, සම්‍යග්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි යත්: මිථ්‍යාවචනය ‘මිථ්‍යාවචන’ යයි දැනගනී. සම්‍යග්වචනය ‘සම්‍යග්වචන’ යයි දැනගනී. ඒ දැනුම ඔහුට සම්‍යග්දෘෂ්ටි වෙයි.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාවාචා: මුසාවාදො පිසුණාවාචා ඵරුසාවාචා සම‍්ඵප‍්පලාපො. අයං භික‍්ඛවෙ මිච‍්ඡාවාචා.
මහණෙනි, මිථ්යාවාක් කවර යත්: මෘෂාවාද, පිශුනවාක්, පරුෂවාක්, ප්‍රලාප යැ. මහණෙනි, මේ මිථ්යාවාක් නමි.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාවාචා: සම‍්මාවාචම‍්ප’හං භික‍්ඛවෙ, ද‍්වයං වදාමි. අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම්මාවාචා සාසවා පුඤ‍්ඤභාගියා උපධිවෙපක‍්කා, අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම්මාවාචා අරියා අනාසවා ලොකුත‍්තරා මග‍්ගඞ‍්ගා.
මහණෙනි, සම්‍යග්වචන කවරෙ යත්: මහණෙනි, මම සම්‍යග්වචන ද දෙපරිදි කොට කියමි: මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍ය කොටසෙහි වූ උපධිවිපාක දෙන සම්‍යග්වචනයෙක් ඇත. මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යග්වචනයෙක් ඇති.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාවාචා සාසවා පුඤ‍්ඤභාගියා උපධිවෙපක‍්කා: මුසාවාදා වෙරමණී, පිසුණාය වාචාය වෙරමණී, ඵරුසාය වාචාය වෙරමණී, සම‍්ඵප‍්පලාපා වෙරමණී. අයං භික‍්ඛවෙ, සම්මාවාචා සාසවා පුඤ‍්ඤභාගියා උපධිවෙපක‍්කා.
මහණෙනි, සාස්‍රව පුණ්‍ය කොටසෙහි වූ උපධිවිපාකය දෙන සම්‍යග්වචන කවරෙ යත්: මුසවායෙන් වෙන්වීම යැ, පිසුනුබසින් වෙන්වීම යැ, පරොස්බසින් වෙන්වීම යැ, ප්‍රලාපයෙන් වෙන්වීම යි. මහණෙනි, මේ සම්‍යග්වචනය සාස්‍රව යැ, පුණ්‍යභාගයෙහි වූයෙ යැ උපධිවිපාක දෙනුයේ යි.
කතමා ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාවාචා අරියා අනාසවා ලොකුත‍්තරා මග‍්ගඞ‍්ගා: යා ඛො භික‍්ඛවෙ, අරියචිත‍්තස‍්ස අනාසවචිත‍්තස‍්ස අරියමග‍්ගසමඞ‍්ගිනො අරියමග‍්ගං භාවයතො චතූහිපි වචීදුච‍්චරිතෙහි ආරති විරති පටිවිරති වෙරමණී. අයං භික‍්ඛවෙ, සම්මාවාචා අරියා අනාසවා ලොකුත‍්තරා මග‍්ගඞ‍්ගා. සො මිච‍්ඡාවාචාය පහානාය වායමති, සම‍්මාවාචාය උපසම‍්පදාය. ස‍්වාස‍්ස හොති සම‍්මාවායාමො. සො සතො මිච‍්ඡාවාචං පජහති. සතො සම‍්මාවාචං උපසම‍්පජ‍්ජ විහරති. සාස‍්ස හොති සම්මාසති. ඉතිස‍්සිමෙ තයො ධම‍්මා සම‍්මාවාචං අනුපරිධාවන‍්ති අනුපරිවත‍්තන‍්ති. සෙය්‍යථිදං: සම්මාදිට්ඨි, සම‍්මාවායාමො, සම්මාසති.
මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යග්වචන කවරෙ යත්: මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය සිත් ඇති අනාස්‍රව සිත් ඇති ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගසමඞ්ගී වූ ආර්‍ය්‍ය මාර්‍ගය වඩනුවහුගේ සිව්වැදෑරුම් වාග්දුශ්චරිතයෙන් ම යම් දුරු වීමෙක් වෙන්වීමෙක්, නැවැත්මෙක්, විරමණයෙක් ඇද්ද, මහණෙනි, මේ සම්‍යග්වචනය ආර්‍ය්‍ය යැ, අනාස්‍රව යැ, ලෝකෝත්තර යැ මාර්‍ගාඞ්ග යි. ඒ මහණ මිථ්‍යාවචනයාගේ ප්‍රහාණයට, සම්‍යග්වචනයාගේ ප්‍රතිලාභයට වෑයම් කෙරෙයි. ඒ වෑයම ඔහුට සම්මාවායාම වෙයි. හේ ස්මෘතිමත් වූයේ මිථ්යාවාක් දුරලයි. ස්මෘතිමත් වූයේ සම්‍යග්වචනය උපදවා වෙසෙයි. ඒ ස්මෘතිය ඔහුට සම්මාසති වෙයි. මෙසේ මේ තුන් දහම්හු සම්‍යග්වචනය අනුව යෙති, අනුව වැටෙත්, ඒ කවර තුන් දහම්හ යත්: සම්‍යග්දෘෂ්ටි, සම්‍යග්ව්‍යායාම, සම්‍යග්ස්මෘති යන මොහු යි.
තත්‍ර භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති: මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තං මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තොති පජානාති. සම‍්මාකම‍්මන‍්තං සම‍්මාකම‍්මන‍්තොති පජානාති. සාස‍්ස හොති සම්මාදිට්ඨි.
මහණෙනි, ඒ සම්‍යක්සමාධියෙහි ලා සම්‍යග්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි. මහණෙනි, කිසෙයින් සම්‍යග්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි යත්: මිථ්‍යාකර්‍මාන්තය මිථ්‍යාකර්‍මාන්ත යැයි දැනගනී. සම්‍යක්කර්‍මාන්තය සම්‍යක්කර්‍මාන්ත යැ යි දැනගනී. ඒ දැනුම ඔහුට සම්මාදිට්ඨි වෙයි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තො: පාණාතිපාතො, අදින‍්නාදානං, කාමෙසු මිච‍්ඡාචාරො. අයං භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තො.
මහණෙනි, මිථ්‍යා කර්‍මාන්ත කවර යත්: පරපණ නැසුම යැ, අයිනාදන් ගැනුම යැ, කාමයෙහි මිසහසර යි. මහණෙනි, මේ මිථ්‍යා කර්‍මාන්ත යි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාකම‍්මන‍්තො: සම‍්මාකම‍්මන‍්තම‍්පහං භික‍්ඛවෙ, ද‍්වයං වදාමි. අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාකම‍්මන‍්තො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො. අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාකම‍්මන‍්තො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො.
මහණෙනි, සම්‍යක්කර්‍මාන්ත කවරෙ යත්: මහණෙනි, මම සම්‍යක්කර්‍මාන්තයත් දෙපරිදි කොට කියමි: මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගයෙහි වූ උපධිවිපාක දෙන සම්‍යක්කර්‍මාන්තයෙක් ඇත. මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යක්කර්‍මාන්තයෙක් ඇති.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාකම‍්මන‍්තො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො: පාණාතිපාතා වෙරමණී, අදින‍්නාදානා වෙරමණී, කාමෙසු මිච‍්ඡාචාරා වෙරමණී. අයං භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාකම‍්මන‍්තො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො.
මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගිය වූ උපධිවිපාක දෙන සම්‍යක්කර්‍මාන්ත කවරෙ යත්: පරපණ නැසීමෙන් වැළකීම යැ, අයිනාදනින් වැළකීම යැ, කාමයෙහි මිසහසරින් වැළැකීම යැ. මහණෙනි, මේ ආස්‍රව සහිත පුණ්‍යභාගයෙහි වූ උපධිවිපාක දෙන සම්‍යක්කර්‍මාන්ත යි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාකම‍්මන‍්තො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො: යා ඛො භික‍්ඛවෙ, අරියචිත‍්තස‍්ස අනාසවචිත‍්තස‍්ස අරියමග‍්ගසමඞ‍්ගිනො අරියමග‍්ගං භාවයතො තීහිපි කායදුච‍්චරිතෙහි ආරති විරති පටිවිරති වෙරමණී. අයං භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාකම‍්මන‍්තො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො. සො මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තස‍්ස පහානාය වායමති, සම‍්මාකම‍්මන‍්තස‍්ස උපසම‍්පදාය. ස‍්වා’ස‍්ස හොති සම‍්මාවායාමො. සො සතො මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තං පජහති. සතො සම‍්මාකම‍්මන‍්තං උපසම‍්පජ‍්ජ විහරති. සා’ස‍්ස හොති සම්මාසති. ඉති’ස‍්සි මෙ තයො ධම‍්මා සම‍්මාකම‍්මන‍්තං අනුපරිධාවන‍්ති අනුපරිවත‍්තන‍්ති. සෙය්‍යථිදං: සම්මාදිට්ඨි, සම‍්මාවායාමො, සම්මාසති.
මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යක්කර්‍මාන්තය කවරෙ යත්: මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය සිත් ඇති අනාස්‍රව සිත් ඇති ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගසමඞ්ගී වූ ආර්‍ය්‍ය මාර්‍ගය වඩනුවහුගේ තුන් කායදුශ්චරිතයෙන් ම යම් දුරුවීමෙක් වෙන්වීමෙක් නැවැත්මෙක් විරමණයෙක් ඇද්ද, මහණෙනි, මේ සම්‍යක්කර්‍මාන්තය ආර්‍ය්‍ය යැ, අනාස්‍රව යැ, ලෝකෝත්තර යැ මාර්‍ගාඞ්ග යි. ඒ මහණ මිථ්‍යාකර්‍මාන්තයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස සම්‍යක්කර්‍මාන්තයාගේ ප්‍රතිලාභය පිණිස වෑයම් කෙරෙයි. ඒ වෑයම ඔහුට සම්මාවායාම වෙයි. හේ ස්මෘතිමත්‍ව මිථ්‍යාකර්‍මාන්තය දුරලයි. ස්මෘතිමත් ව සම්‍යක්කර්‍මාන්තය උපදවා වෙසෙයි. ඒ ස්මෘතිය ඔහුට සම්මාසති වෙයි. මෙසේ මේ තුන් දහම්හු සම්‍යක්කර්‍මාන්තය අනුව යෙති, අනුව වැටෙත්, ඔහු කවරහ යත්: සම්‍යග්දෘෂ්ටි, සම්‍යග්ව්‍යායාම, සම්‍යක්ස්මෘති යන මොහු යි.
තත්‍ර භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති: මිච‍්ඡාආජීවං මිච‍්ඡාආජීවොති පජානාති. සම‍්මාආජීවං සම‍්මාආජීවොති පජානාති. සාස‍්ස හොති සම්මාදිට්ඨි.
මහණෙනි, ඒ ආර්‍ය්‍ය සම්‍යක් සමාධියෙහි ලා සම්‍යග්දෘෂ්ටිය පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි. මහණෙනි, කිසෙයින් සම්‍යග්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි යත්: මිථ්‍යාආජීවය මිථ්‍යාආජීවය යි දැනගනී. සම්‍යග්ආජීවය සම්‍යගාජීවය යි දැනගනී. ඔහුට ඒ දැනුම සම්මාදිට්ඨි වෙයි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාආජීවො: කුහනා ලපනා නෙමිත‍්තිකතා නිප‍්පෙසිකතා ලාභෙන ලාභං නිජිගිංසනතා අයං භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාආජීවො.
මහණෙනි, මිථ්‍යා ආජීව කවර යත්: ත්‍රිවිධ කුහනවස්තුයෙන් ලොව විස්මයපත් කිරීම යැ, ලාභ සත්කාරාශයෙන් බිණීම යැ, නිමිත්ත ශීලී බව යැ, නිෂ්පෙසික බව යැ, ලාභයෙන් ලාභ සොයන බව යැ යන මේ මහණෙනි මිථ්‍යාජීව නම් වෙයි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාආජීවො: සම‍්මාආජීවම‍්පහං, භික‍්ඛවෙ, ද‍්වයං වදාමි. අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාආජීවො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො, අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාආජීවො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො.
මහණෙනි, සම්‍යගාජීව කවරෙ යත්: මහණෙනි, මම සම්‍යගාජීවයත් දෙවැදෑරුම් කොට කියමි: මහණෙනි, සාස්‍රව වූ පුණ්‍යභාගිය වූ උපධිවිපාක උපදවන සම්‍යගාජීවයෙක් ඇත. මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය වූ අනාස්‍රව වූ ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යගාජීවයෙක් ඇති
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාආජීවො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො: ඉධ භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො මිච‍්ඡාආජීවං පහාය සම‍්මාආජීවෙන ජීවිකං කප‍්පෙති. අයං භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාආජීවො සාසවො පුඤ‍්ඤභාගියො උපධිවෙපක‍්කො.
මහණෙනි, සාස්‍රව පුණ්‍යභාගිය වූ උපධිවිපාක දෙන සම්‍යගාජීවය කවරෙ යත්: මහණෙනි මෙ සස්නෙහි ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක මිථ්‍යාආජීවය හැරපියා සම්‍යගාජීවයෙන් ජීවිකාව කෙරෙයි. . මහණෙනි, මේ සම්‍යගාජීවය සාස්‍රව යැ, පුණ්‍යභාගිය යැ, උපධිවිපාක දෙනුයේ යි.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාආජීවො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො: යා ඛො භික‍්ඛවෙ, අරියචිත‍්තස‍්ස අනාසවචිත‍්තස‍්ස අරියමග‍්ගසමඞ‍්ගිනො අරියමග‍්ගං භාවයතො මිච‍්ඡාආජීවා ආරති විරති පටිවිරති වෙරමණී. අයං භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාආජීවො අරියො අනාසවො ලොකුත‍්තරො මග‍්ගඞ‍්ගො. සො මිච‍්ඡාආජීවස‍්ස පහානාය වායමති. සම‍්මා ආජීවස‍්ස උපසම‍්පදාය. ස‍්වාස‍්ස හොති සම‍්මාවායාමො. සො සතො මිච‍්ඡාආජීවං පජහති. සතො සම‍්මාආජීවං උපසම‍්පජ‍්ජ විහරති. සා’ස‍්ස හොති සම්මාසති. තස‍්සිමෙ තයො ධම‍්මා සම‍්මාආජීවං අනුපරිධාවන‍්ති අනුපරිවත‍්තන‍්ති. සෙය්‍යථිදං: සම්මාදිට්ඨි, සම‍්මාවායාමො, සම්මාසති.
මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය අනාස්‍රව වූ ලෝකෝත්තර මාර්‍ගාඞ්ග වූ සම්‍යගාජීවය කවරෙ යත්: මහණෙනි, ආර්‍ය්‍ය සිත් ඇති අනාස්‍රව සිත් ඇති ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගසමඞ්ගී වූ ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය වඩනුවහුගේ මිථ්‍යාආජීවයෙන් යම් දුරු වීමෙක්, වෙන්වීමෙක්, නැවැත්මෙක්, විරමණයෙක් වේද, මහණෙනි, මේ සම්‍යගාජීවය ආර්‍ය්‍ය යැ, අනාස්‍රව යැ, ලෝකෝත්තර යැ මාර්‍ගාඞ්ග යි. ඒ මහණ මිථ්‍යාආජීවයාගේ ප්‍රහාණයට සම්‍යගාජීවයාගේ ප්‍රතිලාභය වෑයම් කෙරෙයි. ඔහුගේ ඒ වෑයම සම්මාවායාම වෙයි. හේ ස්මෘතිමත්‍ව මිථ්‍යාජීවය දුරු කෙරෙයි. ස්මෘතිමත් ව සම්‍යගාජීවයට පැමිණ වෙසෙයි. ඒ ස්මෘතිය ඔහුට සම්මාසති වෙයි. මෙසේ මේ තුන් දහම්හු සම්‍යගාජීවය අනුව යෙති, අනුව වැටෙත්, ඔහු කවරහ යත්: සම්‍යග්දෘෂ්ටි, සම්‍යග්ව්‍යායාම, සම්‍යක්ස්මෘති යන මොහු යි.
තත්‍ර භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති: සම‍්මාදිට‍්ඨිස‍්ස භික‍්ඛවෙ, සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පො පහොති. සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පස‍්ස සම්මාවාචා පහොති. සම‍්මාවාචස‍්ස සම‍්මාකම‍්මන‍්තො පහොති. සම‍්මාකම‍්මන‍්තස‍්ස සම‍්මාආජීවො පහොති. සම‍්මාආජීවස‍්ස සම‍්මාවායාමො පහොති. සම‍්මාවායාමස‍්ස සම්මාසති පහොති. සම‍්මාසතිස‍්ස සම‍්මාසමාධි පහොති. සම‍්මාසමාධිස‍්ස සම‍්මාඤාණං පහොති. සම‍්මාඤාණස‍්ස සම‍්මාවිමුත‍්ති පහොති. ඉති ඛො භික‍්ඛවෙ, අට‍්ඨඞ‍්ගසමන‍්නාගතො සෙඛො දසඞ‍්ගසමන‍්නාගතො අරහා හොති.
මහණෙනි, ඒ ආර්‍ය්‍ය සම්‍යක්සමාධියෙහි ලා සම්‍යග්දෘෂ්ටිය පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි. කිසෙයින් මහණෙනි, සම්‍යග්දෘෂ්ටි පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි යත්: මහණෙනි, මාර්‍ගසම්‍යග් දෘෂ්ටියෙහි සිටි පුඟුල් හට මාර්‍ගසම්‍යක්සඞ්කල්පය පොහෝනේ වෙයි. සම්‍යක්සඞ්කල්පයෙහි සිටියහුට සම්‍යග්වාචා පොහෝනේ වෙයි. සම්‍යග්වචනයෙහි සිටියහුට සම්‍යක්කර්‍මාන්තය පොහොයි. සම්‍යක්කර්‍මාන්තයෙහි සිටියහුට සම්‍යගාජීවය පොහොයි. සම්‍යගාජීවයෙහි සිටියහුට සම්‍යග්ව්‍යායාමය පොහෝනේ වෙයි. සම්‍යග්ව්‍යායාමයෙහි සිටියහුට සම්‍යක්සතිය පොහෝනේ වෙයි. සම්‍යක්සතියෙහි සිටියහුට සම්‍යක්සමාධිය පොහෝනේ වෙයි. සම්‍යක්සමාධියෙහි සිටි පුඟුල් හට ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂණ සංඛ්‍යාත සම්‍යක්ඥානය පොහොයි. ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂණ සම්‍යග්ඥානයෙහි සිටි පුඟුල් හට සම්‍යග්විමුක්තිය පොහෝනේ වෙයි. මහණෙනි, මෙසෙයින් ශෛක්‍ෂ අෂ්ටාඞ්ග සමන්‍වාගත වෙයි. රහත්හු දශාඞ්ග සමන්‍වාගත වෙත්.
තත්‍ර භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි පුබ‍්බඞ‍්ගමා හොති: සම‍්මාදිට‍්ඨිස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච්ඡාදිට්ඨි නිජ්ජිණ්ණා හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාදිට‍්ඨිපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාදිට‍්ඨිපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනාපාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, ඒ ආර්‍ය්‍ය සම්‍යක්සමාධියෙහි ලා සම්‍යග්දෘෂ්ටිය පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි. මහණෙනි, කෙසෙයින් සම්‍යග්දෘෂ්ටිය පූර්‍වාඞ්ගම වෙයි යත්: මහණෙනි සම්‍යග්දෘෂ්ටියෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාදෘෂ්ටි නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාදෘෂ්ටි හේතුයෙන් යම් ලාමක වූ අනේක අකුශල ධර්‍මයෝ වෙත් ද, ඔහුදු නිර්ජිර්‍ණ වෙත්. යලි සම්‍යග්දෘෂ්ටි හේතුයෙන් නොයෙක් කුශල ධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පො නිජ‍්ජිණ‍්ණො හොති, යෙ ච මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යක්සඞ්කල්පයෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාසඞ්කල්පය නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාසඞ්කල්ප හේතුයෙන් නොයෙක් ලාමක වූ අකුශල ධර්‍මයෝ වෙත් ද, ඔහුදු නිර්ජිර්‍ණවෙත්. සම්‍යක්සඞ්කල්ප හේතුයෙනුදු නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාවාචස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාවාචා නිජ්ජිණ්ණා හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාවාචාපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාවාචාපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යග්වචනයෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්යාවාක් නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්යාවාක් හේතුයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශල ධර්‍මයෝ වෙත් ද, ඔහුදු නිර්ජිර්‍ණවෙත්. යලි සම්‍යග්වාචා හේතුයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ වැඩීමෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාකම‍්මන‍්තස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තො නිජ‍්ජිණ‍්ණො හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාකම‍්මන‍්තපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යක්කර්‍මාන්තයෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාකර්‍මාන්තය නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාකර්‍මාන්තප්‍රත්‍යයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශල ධර්‍මයෝ වෙත් ද, ඔහුදු නිර්ජිර්‍ණවෙත්. යලි සම්‍යක්කර්‍මාන්තප්‍රත්‍යයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාආජීවස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාආජීවො නිජ‍්ජිණ‍්ණො හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාආජීවපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාආජීවපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යගාජීවයෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාජීවය නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාජීවප්‍රත්‍යයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශල ධර්‍මයෝ සම්භව වෙත් ද, ඔහුදු නිර්ජිර්‍ණ වූවාහු වෙත්. සම්‍යගාජීවප්‍රත්‍යයෙනුදු නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාවායාමස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාවායාමො නිජ‍්ජිණ‍්ණො හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාවායාමපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාවායාමපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යග්ව්‍යායාමයෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාව්‍යායාමය නිර්ජිර්‍ණ වූයේ වෙයි. මිථ්‍යාව්‍යායාමප්‍රත්‍යයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශලධර්‍මයෝ සම්භව වෙත් ද, ඔහුදු නිර්ජිර්‍ණ වූවාහු වෙත්. යලි සම්‍යග්ව්‍යායාමප්‍රත්‍යයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාසතිස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාසති නිජ්ජිණ්ණා හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාසතිපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාසතිපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යක්ස්මෘතියෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාස්මෘතිය නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාස්මෘතිප්‍රත්‍යයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශලධර්‍මයෝ සම්භව වෙත් ද, ඒ අකුශලයෝ ද ඔහුට නිර්ජිර්‍ණ වූවාහු වෙත්. යලි සම්‍යක්ස්මෘතිප්‍රත්‍යයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාසමාධිස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාසමාධි නිජ‍්ජිණ‍්ණො හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාසමාධිපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාසමාධිපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යක්සමාධියෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාසමාධිය නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාසමාධි හේතුයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශල ධර්‍මයෝ වෙත් ද, ඔහුදු ඔහුට නිර්ජිර්‍ණ වූවාහු වෙත්. යලි සම්‍යක්සමාධි හේතුයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාඤාණස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාඤාණං නිජ‍්ජිණ‍්ණො හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාඤාණපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාඤාණපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යග්ඥානයෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාඥානය නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාඥානප්‍රත්‍යයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශල ධර්‍මයෝ වෙත් ද, ඔහුදු ඔහුට නිර්ජිර්‍ණවෙත්. යලි සම්‍යග්ඥාන හේතුයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
සම‍්මාවිමුත‍්තස‍්ස භික‍්ඛවෙ, මිච‍්ඡාවිමුත‍්ති නිජ්ජිණ්ණා හොති. යෙ ච මිච‍්ඡාවිමුත‍්තිපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති. තෙ චස‍්ස නිජ්ජිණ්ණා හොන‍්ති. සම‍්මාවිමුත‍්තිපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනාපාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, සම්‍යග්විමුක්තියෙහි සිටි පුඟුල් හට මිථ්‍යාවිමුක්තිය නිර්ජිර්‍ණ වෙයි. මිථ්‍යාවිමුක්ති හේතුයෙන් යම් නොයෙක් පාපක අකුශල ධර්‍මයෝ සම්භව වෙත් ද, ඔහුදු ඔහුට නිර්ජිර්‍ණ වූවාහු වෙත්. යලි සම්‍යග්විමුක්ති හේතුයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පිරීමට යෙත්.
ඉති ඛො භික‍්ඛවෙ, වීසති කුසලපක‍්ඛා, වීසති අකුසලපක‍්ඛා, මහාචත‍්තාරීසකො ධම‍්මපරියායො පවත‍්තිතො අප‍්පතිවත‍්තියො සමණෙන වා බ්‍රාහ‍්මණෙන වා දෙවෙන වා මාරෙන වා බ්‍රහ‍්මුනා වා කෙනචි වා ලොකස‍්මින‍්ති.
මහණෙනි, මෙපරිද්දෙන් (සම්මාදිට්ඨි ආදි දස යැ, යළි සම්මාදිට්ඨි ප්‍රත්‍යයෙන් අනේක කුශලධර්‍මයෝ වෙති’ යි ආදීන් වදාළ දස යැයි) කුශලපක්‍ෂයෙහි වූ විසි ධර්‍මයෝ යැ, (‘මිච්ඡාදිට්ඨි නිජ්ජිණ්ණා හොති’ යනාදීන් වදාළ මිච්ඡාදිට්ඨි ආදි දස යැ, ‘මිච්ඡාදිට්ඨි පපච්චයා අනෙකෙ’ යනාදීන් වදාළ දස යැයි) අකුශලපක්‍ෂයෙහි වූ විසි ධර්‍මයෝ යැ යන ශ්‍රමණයක්හු විසින් හෝ බ්‍රාහ්මණයක්හු විසින් හෝ දෙවියකු විසින් හෝ මරකු විසින් හෝ බඹකු විසින් හෝ ලොව කිසිවක්හු විසින් හෝ නො පවත්වාලිය හැකි මහාචත්තාරීසක ධර්‍මපර්‍ය්‍යාය පවත්වන ලද්දේ යි.
යො හි කොචි භික‍්ඛවෙ, සමණො වා බ්‍රාහ‍්මණො වා ඉමං මහාචත‍්තාරීසකං ධම‍්මපරියායං ගරහිතබ‍්බං පටික‍්කොසිතබ‍්බං මඤ‍්ඤෙය්‍ය, තස‍්ස දිට‍්ඨෙව ධම‍්මෙ දස සහධම‍්මිකා වාදානුවාදා ගාරය‍්හං ඨානං ආගච‍්ඡන‍්ති. සම‍්මාදිට‍්ඨිං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාදිට‍්ඨී සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාසඞ‍්කප‍්පං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාසඞ‍්කප‍්පා සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා, තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාවාචං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාවාචා සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාකම‍්මන‍්තං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාකම‍්මන‍්තා සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාආජීවං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාආජීවා සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාවායාමං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාවායාමා සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාසතිං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාසතී සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාසමාධිඤ‍්චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාසමාධි සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාඤාණං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාඤාණී සමණබ්‍රාහ‍්මණා, තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා. සම‍්මාවිමුත‍්තිං චෙ භවං ගරහති. යෙ ච මිච‍්ඡාවිමුත‍්තී සමණබ්‍රාහ‍්මණා තෙ භොතො පුජ‍්ජා. තෙ භොතො පාසංසා.
මහණෙනි, යම් කිසි මහණෙක් වේවයි බමුණෙක් වේවයි මේ මහාචත්තාරීසක ධර්‍මපර්‍ය්‍යාය ගැරහිය යුතු යැ, බැහැර කළ යුතු යයි සිතන්නේ නම්, දිටුදැමියෙහි මැ (පරා විසින් කී කරුණෙන්) සකාරණ ව ඔහුගේ වාදානුවාදයෝ දස දෙනෙක් විඥයන් විසින් ගැරහිය යුතු තැනට පැමිණෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යග්දෘෂ්ටිය ගරහා නම් යම් මැ මිසදුටු ගත් මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍යයෝ වෙති. ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙති. ඉදින් භවත් සම්‍යක්සඞ්කල්ප ගරහා නම්, මිථ්‍යාසඞ්කල්ප ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යග්වචන ගරහා නම්, මිථ්‍යාවචන ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යක්කර්‍මාන්ත ගරහා නම්, මිථ්‍යාකර්‍මාන්ත ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යගාජීව ගරහා නම් මිථ්‍යාජීව ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යග්ව්‍යායාම ගරහා නම්, මිථ්‍යාව්‍යායාම ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍යයෝ වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යක්ස්මෘති ගරහා නම්, මිථ්‍යාස්මෘති ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යක්සමාධි ගරහා නම්, මිථ්‍යාසමාධි ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යග්ඥානය ගරහා නම්, මිථ්‍යාඥාන ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්. ඉදින් භවත් සම්‍යග්විමුක්ති ගරහා නම්, මිථ්‍යාවිමුක්ති ඇති යම් මැ මහණ බමුණු කෙනෙක් ඇද්ද, ඔහු භවතුන් විසින් පුජ්‍ය වෙති, ඔහු භවතුන් විසින් පසැස්ස මනා වෙත්.
යො කොචි භික‍්ඛවෙ, සමණො වා බ්‍රාහ‍්මණො වා ඉමං මහාචත‍්තාරීසකං ධම‍්මපරියායං ගරහිතබ‍්බං පටික‍්කොසිතබ‍්බං මඤ‍්ඤෙය්‍ය. තස‍්ස දිට‍්ඨෙව ධම‍්මෙ ඉමෙ දස සහධම‍්මිකා වාදානුවාදා ගාරය‍්හං ඨානං ආගච‍්ඡන‍්ති.
මහණෙනි, යම කිසි මහණෙක් වේවයි බමුණෙක් වේවයි මේ මහාචත්තාරීසක ධර්‍ම ක්‍රමය ගැරැහියැ යුතු කොට, පිළිකෙව් කළ යුතු කොට හඟනේ නම්, මෙලොව්හි මැ ඔහුගේ මේ දස වාදානුවාදයෝ සකාරණ ව ගැරහිය යුතු තැනට එත්.
යෙපි තෙ භික‍්ඛවෙ, අහෙසුං උක‍්කලා වස‍්සභඤ‍්ඤා අහෙතුවාදා අකිරියවාදා නත්‍ථිකවාදා, තෙපි මහාචත‍්තාරීසකං ධම‍්මපරියායං න ගරහිතබ‍්බං, නපටික‍්කොසිතබ‍්බං මඤ‍්ඤිංසු. තං කිස‍්ස හෙතු: නින්‍දාබ්‍යාරොසඋපාරම‍්භභයාති.
මහණෙනි, උක්කල දනව්වැසි අහේතුකවාද, අක්‍රියවාද, නාස්තිකවාද ඇති වස්සභඤ්ඤ නම් වාදී කෙනෙක් වූහු ද, ඔහුදු මහාචත්තාරීසක ධර්‍මපරියාය නොගැරහියැ යුතු සේ පිළිකෙව් නො කළයුතු සේ සිතූහු. ඒ කවර හෙයින යත්? තමහට නින්‍දාභය හා ගැටුම් බිය හා පරිභාෂණ බියෙනැ’ යි වදාළහ.
ඉදමවොච භගවා. අත‍්තමනා තෙ භික‍්ඛූ භගවතො භාසිතං අභිනන්‍දුන‍්ති.
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ මහාචත්තාරීසක සූත්‍රය වදාළ සේක. ප්‍රීතිසෞම්නස්‍යන් විසින් ගත් සිත් ඇති ඒ මහණහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ භාෂිතය අභිමුඛ ව පිළිගත්හු.
මහාචත්තාරීසක සුත‍්තං සත‍්තමං.
සත්වැනි මහාචත්තාරීසක සූත්‍ර යි.