බක්කුල සුත‍්තං
3. 3. 4.
3. 3. 4.
බක්කුල සුත‍්තං
බක්කුල සූත්‍රය
එවං මෙ සුතං: එකං සමයං ආයස‍්මා බක‍්කුලො රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්‍දකනිවාපෙ. අථ ඛො අචෙලකස‍්සපො ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස පුරාණගිහිසහායො යෙනායස‍්මා බක‍්කුලො තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා ආයස‍්මතා බක‍්කුලෙන සද‍්ධිං සම‍්මොදි. සම‍්මොදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්‍වා එකමන‍්තං නිසීදි. එකමන‍්තං නිසින‍්නො ඛො අචෙලකස‍්සපො ආයස‍්මන‍්තං බක‍්කුලං එතදවොච:
මා විසින් මෙසේ අසන ලද: එක් සමයෙක්හි ආයුෂ්මත් බක්කුලස්ථවිරයන් වහන්සේ රජගහනුවර සමීපයෙහි කලන්‍දකනිවාප නම් වේළුවනයෙහි වැඩවසන සේක. එසඳ අචේලකස්සප නුවට ආයුෂ්මත් බක්කුලස්ථවිරයන් වහන්සේගේ පැරණි ගිහි යහළුවකු වූයේ ආයුෂ්මත් බක්කුලස්ථවිරයන් වහන්සේ කරා එළැඹිණ. එළැඹැ ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන් හා සමග සතුටු විය. සම්මෝදනයට නිසි සිහිකරනට නිසි කථා කොට නිමවා එකත්පස් වැ හින. එකත්පස් වැ හුන් අසෙලකසුබු නුවට ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන්ට තෙල කී:
කීවචිරං පබ‍්බජිතොසි, ආවුසො බක‍්කුලාති:
ඇවැත්නි, බක්කුලයෙනි, පැවිදි වැ කොතෙක් දිගුකල් ඇතියාව?
අසීති මෙ ආවුසො වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්සාති.
ඇවැත්නි, පැවිදි වන් මට අසූහවුරුද්දෙක.
ඉමෙහි පන තෙ ආවුසො බක්කුල, අසීතියා වස‍්සෙහි කතික‍්ඛත‍්තුං මෙථුනො ධම‍්මො පටිසෙවිතොති:
ඇවැත්නි, බක්කුලයෙනි, තොප විසින් මේ අසූවසින් කෙතෙක් වර මෙවුන්දම් සෙවුනා ලද ද?
න ඛො මං ආවුසො කස‍්සප, එවං පුච‍්ඡිතබ‍්බං: ‘ඉමෙහි පන තෙ ආවුසො බක්කුල, අසීතියා වස‍්සෙහි කතික‍්ඛත‍්තුං මෙථුනො ධම‍්මො පටිසෙවිතො’ති. එවඤ‍්ච ඛො මං, ආවුසො කස‍්සප, පුච‍්ඡිතබ‍්බං: ‘ඉමෙහි පන තෙ ආවුසො බක්කුල, අසීතියා වස‍්සෙහි කතික‍්ඛත‍්තුං කාමසඤ‍්ඤා උප‍්පන‍්නපුබ‍්බා’ති.
ඇවත කස්බ, ‘ඇවැත්නි, බක්කුලයෙනි, තොප විසින් මේ අසූවසින් කොතෙක් වර මෙවුන්දම් සෙවුනා ලද දැ’ යි මෙසේ මා නො පුළුවුස්නේ යැ. ඇවත කස්බ, “ඇවැත්නි බක්කුලයෙනි, මේ අසූවසින් කොතෙක් වර කාමසංඥා උපන් විරූ දැ”යි මෙසේ මා පුළුවුස්නේ ය.
ඉමෙහි පන තෙ ආවුසො බක්කුල, අසීතියා වස‍්සෙහි කතික‍්ඛත‍්තුං කාමසඤ‍්ඤා උප‍්පන‍්නපුබ‍්බාති.
“ඇවැත්නි බක්කුලයෙනි, මේ අසූවසින් කොතෙක් වර තොපට කාමසංඥා උපන්විරූ ඇද්දැ” යි.
අසීති මෙ ආවුසො කස‍්සප, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි කාමසඤ‍්ඤං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං.
ඇවත කස්බ, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. උපන්විරූ කාමසංඥා සිහි කොට නො දන්මි.
යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො අසීතියා වස‍්සෙහි නාභිජානාති කාමසඤ‍්ඤං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං, ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ අසූවසෙකින් උපන්විරූ කාමසංඥා සිහි කොට නො දනිති’යි යන මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන්ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි බ්‍යාපාදසඤ‍්ඤං -පෙ- විහිංසාසඤ‍්ඤං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. උපන්විරූ ව්‍යාපාදසංඥා ... විහිංසාසංඥා නො දන්මි.
යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො අසීතියා වස‍්සෙහි නාභිජානාති විහිංසාසඤ‍්ඤං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං, ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ අසූවසෙකින් උපන්විරූ විහිංසාසංඥා නො දනිතී’ යන මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන්ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි කාමවිතක‍්කං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං, යංපායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. උපන්විරූ කාමවිතර්‍ක නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස නාභිජානාමි බ්‍යාපාදවිතක‍්කං -පෙ- විහිංසාවිතක‍්කං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. උපන්විරූ ව්‍යාපාදවිතර්‍ක ... විහිංසාවිතර්‍ක නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි ගහපතිචීවරං සාදිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. ගැහැවි සිවුරු ඉවසූයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති -පෙ- නාභිජානාමි සත්‍ථෙන චීවරං ඡින්‍දිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. ශස්ත්‍රයෙන් සිවුරුපිළි සිඳැලුයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි සූචියා චීවරං සිබ‍්බිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. හිදින් සිවුරු මැසුයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ -පෙ- නාභිජානාමි රජනෙන චීවරං රජිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. රඳනින් සිවුරු රැඳුයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති -පෙ- නාභිජානාමි කඨිනෙ චීවරං සිබ‍්බිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. කඨිනයෙහි ලා සිවුරු මැසූයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති -පෙ- නාභිජානාමි සබ්‍රහ‍්මචාරී චීවරකම‍්මෙ බ්‍යාපාරිතා යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. සබ්‍රම්සරහු සිවුරුකම් මෙහෙයුයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො -පෙ- නිමන‍්තනං සාදිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. නිමන්ත්‍රණ ඉවසූයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ -පෙ- නාභිජානාමි එවරූපං චිත‍්තං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං: අහොවත මං කොචි නිමන‍්තෙය්‍යාති. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. යමෙක් මා නිමන්ත්‍රණ කළේ නම් මැනැවැ’ යි මෙබඳු සිතක් උපන්විරූ නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති -පෙ- නාභිජානාමි අන‍්තරඝරෙ නිසීදිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- අන‍්තරඝරෙ නිසීදිතා. ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. අන්තරඝරයෙහි හුන්නෙම් නො දන්මි. ‘ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ අන්තරඝරයෙහි හුන්නාහු නො දනිති’ යන මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන්ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
අසීති -පෙ- නාභිජානාමි අන‍්තරඝරෙ භුඤ‍්ජිතා. යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො අසීතියා වස‍්සෙහි නාභිජානාති අන‍්තරඝරෙ භුඤ‍්ජිතා. ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. අන්තරඝරයෙහි වැළඳුයෙම් නො දන්මි, ‘ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ අසූවසෙකින් අන්තරඝරයෙහි වැළඳුවාහු නො දනිති’ යන මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන්ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි මාතුගාමස‍්ස අනුබ්‍යඤ‍්ජනසො නිමිත‍්තං ගහෙතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. අනුව්‍යඤ්ජන වශයෙන් මාගමකගේ නිමිති ගත්තෙම් නො දන්මි, ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො -පෙ- මාතුගාමස‍්ස ධම‍්මං දෙසිතා, අන‍්තමසො චතුප‍්පදම‍්පි ගාථං. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. මාගමකට යටතින් සිව්පැදි ගයක් පමණකුදු දහමක් දෙසුයෙම් නො දන්මි, ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි භික‍්ඛුණූපස‍්සයං උපසඞ‍්කමිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි ... අසූවසෙක. මෙහෙණවරකට ගියෙම් නො දන්මි, ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි භික‍්ඛුනියා ධම‍්මං දෙසිතා -පෙ- නාභිජානාමි සික‍්ඛමානාය ධම‍්මං දෙසිතා -පෙ- නාභිජානාමි සාමණෙරියා ධම‍්මං දෙසිතා. යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො අසීතියා වස‍්සෙහි නාභිජානාති සාමණෙරියා ධම‍්මං දෙසිතා. ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. මෙහෙණකට දෙසුයෙම් නො දන්මි ... සික්ඛමානාවකට දහම් දෙසුයෙම් නො දන්මි ... හෙරැණියකට දහම් දෙසුයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ හෙරැණියකට දහම් දෙසුවාහු නො දනිති’ යි යන මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන් ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි පබ‍්බාජෙතා -පෙ- නාභිජානාමි උපසම‍්පාදෙතා -පෙ- නාභිජානාමි නිස‍්සයං දාතා -පෙ- නාභිජානාමි සාමණෙරං උපට‍්ඨාපෙතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. පැවිදි කරවූයෙම් නො දන්මි, ... උපසපන් කරවූයෙම් නො දන්මි ... නිස දුන්නේම් නො දන්මි, ... හෙරණකු ලවා උවටන් කරවූයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි ජන‍්තාඝරෙ නහායිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. ගිනිහල්ගෙහි ස්නානය කෙළෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි චුණ‍්ණෙන නහායිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. (කොසඹආදි) සුණුයෙන් ස්නානය කෙළෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි සබ්‍රහ‍්මචාරී ගත‍්තපරිකම‍්මෙ ව්‍යාපාරිතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. සබ්‍රම්සරුන් සිරුරුපිරියම්හි යෙදවූයෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි ආබාධං උප‍්පන‍්නපුබ‍්බං, අන‍්තමසො ගද‍්දූහනමත‍්තම‍්පි. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. යටත්පිරිසෙයින් දෙනක තනයෙන් කිරිපිහිරක් දෝනා කල්මතු දු ආබාධයක් උපන්විරූ නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි භෙසජ‍්ජං පරිහරිතා අන‍්තමසො හරිතකීඛණ‍්ඩම‍්පි. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. යටත් පිරිසෙයින් අරළුකඩකුදු බෙහෙදක් පරිහරණය කෙළෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි අපස‍්සෙනකං අපස‍්සෙතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. අපශ්‍රයණයෙක් පිට එළවූයම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි සෙය්‍යං කප‍්පෙතා. යම‍්පායස‍්මා -පෙ- ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. ශ්‍රයනය කෙළෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ ... ධරම්හ.
අසීති මෙ ආවුසො, වස‍්සානි පබ‍්බජිතස‍්ස, නාභිජානාමි ගාමන‍්තසෙනාසනෙ වස‍්සං උපගන‍්තා. යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො අසීතියා වස‍්සෙහි නාභිජානාති ගාමන‍්තසෙනාසනෙ වස‍්සං උපගන‍්තා. ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ඇවැත්නි, පැවිදි වූ මට අසූවසෙක. ග්‍රාමාන්ත සෙනස්නෙහි වස් එළැඹියෙම් නො දන්මි. ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ අසූවසෙකින් ග්‍රාමාන්තශයනාසනයෙක්හි වස් එළැඹියාහු නො දනිති’ යි යන මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන් ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
සත‍්තාහමෙව ඛො අහං ආවුසො, සරණො රට‍්ඨපිණ‍්ඩං භුඤ‍්ජිං. අථ අට‍්ඨමියං අඤ‍්ඤා උදපාදි. යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො සත‍්තාහමෙව සරණො රට‍්ඨපිණ‍්ඩං භුඤ‍්ජි, අථ අට‍්ඨමියං අඤ‍්ඤා උදපාදි. ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ඇවැත්නි, මම සතියක් මතු සක්ලේශ වැ රට වැසියා දුන් පිණ්ඩපාතය වැළඳුයෙමි. යළි අටවන දවස් අර්‍හත්‍වය උපන. “ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ සතියක් මතු සක්ලේශ ව රටවැසියා දුන් පිණ්ඩපාතය වැළඳු සේක. යළි අටවන දවස් රහත්බව උපන” යන මේ කරුණෙක් ඇද්ද, මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන් ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
ලභෙය්‍යාහං ආවුසො බක්කුල, ඉමස‍්මිං ධම‍්මවිනයෙ පබ‍්බජ‍්ජං, ලභෙය්‍යං උපසම‍්පදන‍්ති.
“ඇවැත්නි, බක්කුලයෙනි, මම මේ ශාසනයෙහි පැවිද්ද ලබම්වා, උපසපුව ලබම්ව” යි කීය.
අලත්‍ථ ඛො අචෙලකස‍්සපො ඉමස‍්මිං ධම‍්මවිනයෙ පබ‍්බජ‍්ජං, අලත්‍ථ උපසම‍්පදං. අචිරූපසම‍්පන‍්නො ඛො පනායස‍්මා කස‍්සපො එකො වූපකට‍්ඨො අප‍්පමත‍්තො ආතාපී පහිතත‍්තො විහරන‍්තො න චිරස‍්සෙව යස‍්සත්‍ථාය කුලපුත‍්තා සම‍්මදෙව අගාරස‍්මා අනගාරියං පබ‍්බජන‍්ති. තදනුත‍්තරං බ්‍රහ‍්මචරියපරියොසානං දිට‍්ඨෙවධම‍්මෙ සයං අභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකත්‍වා උපසම‍්පජ‍්ජ විහාසි. ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්‍රහ‍්මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්‍ථත‍්තායාති අබ‍්භඤ‍්ඤාසි. අඤ‍්ඤතරො ඛො පනායස‍්මා කස‍්සපො අරහතං අහොසි.
අචේල කසුබු මෙ සස්නෙහි පැවිදි ලද, උපසපු ලද. යළි ආයුෂ්මත් කසුබු උපසපන් නොබෝකල් ඇතියේ එකලා වූයේ ගණයා කෙරෙන් වෙන් වූයේ නො පමා වූයේ කෙලෙස් තවන වැර ඇතියේ නිවනට මෙහෙයූ සිතැති ව වසනුයේ නො බෝකලෙකින් ම යම් අර්‍හත්ත්‍වයක් සඳහා කුලපුත්‍රයෝ ගිහිගෙන් නික්මැ පැවිදි වෙත් ද, මාර්‍ග බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍ය අවසන් කොට ඇති ඒ අනුත්තර අර්‍හත්ඵලය දිටුදැමියෙහි මැ තමා විසින් මැ ප්‍රඥායෙන් ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කොට ඊට පැමිණ වාස කළේ ය. ජාති ක්‍ෂය වූ යැ. මඟබඹසර වැසනිමවන ලද. සිව්මඟ කරණී කොට නිමවන ලද. ඉත්‍ථම්භාවය පිණිස කටයුතු අනෙකෙක් නැතැයි මොනොවට දැනගති. ආයුෂ්මත් කසුබු තෙරණුවෝ රහතුන් කෙරෙහි අන්‍යතර කෙනෙක් වූහ.
අථ ඛො ආයස‍්මා බක‍්කුලො අපරෙන සමයෙන අපාපුරණං ආදාය විහාරෙන විහාරං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එවමාහ: ‘අභික‍්කමථායස‍්මන‍්තො, අභික‍්කමථායස‍්මන‍්තො, අජ‍්ජ මෙ පරිනිබ‍්බානං භවිස‍්සතී’ති.
ඉක්බිති ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ මෑත භාගයෙහි කෙසි යතුරු ගෙන විහාරයෙන් විහාරයට එළැඹ මෙසේ කීහ: “ආයුෂ්මත්නි, නික්මෙව, ආයුෂ්මත්නි, නික්මෙව, අද මාගේ පිරිනිවන වන්නේ ය” යි.
යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො අපාපුරණං ආදාය විහාරෙන විහාරං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එවමාහ: ‘අභික‍්කමථායස‍්මන‍්තො, අභික‍්කමථායස‍්මන‍්තො, අජ‍්ජ මෙ පරිනිබ‍්බානං භවිස‍්සතී’ති. ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බාකුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙම.
ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ කෙසි යතුරු ගෙන විහාරයෙන් විහාරයට එළැඹ මෙසේ කීහ: “නික්මෙව, ආයුෂ්මත්නි, නික්මෙව, ආයුෂ්මත්නි, අද මාගේ පිරිනිවන වන්නේ ය” යන මේ කරුණෙක් ඇද්ද, මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන් ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම්හ.
අථ ඛො ආයස‍්මා බක‍්කුලො මජ‍්ඣෙ භික‍්ඛුසඞ‍්ඝස‍්ස නිසින‍්නකොව පරිනිබ‍්බායි.
ඉක්බිති ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ භික්‍ෂුසංඝයා වහන්සේ මැද හුන්නාහු මැ පිරිනිවි සේක.
යම‍්පායස‍්මා බක‍්කුලො මජ‍්ඣෙ භික‍්ඛුසඞ‍්ඝස‍්ස නිසින‍්නකොව පරිනිබ‍්බායි. ඉදම‍්පි මයං ආයස‍්මතො බක‍්කුලස‍්ස අච‍්ඡරියං අබ‍්භුතධම‍්මං ධාරෙමාති.
ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවෝ භික්‍ෂුසංඝයා වහන්සේ මැද වැඩහුන්නාහු මැ පිරිනිවි සේක යන යමක් ඇද්ද, මෙ ද අපි ආයුෂ්මත් බක්කුල තෙරණුවන්ගේ ආශ්චර්‍ය්‍ය අද්භූත ධර්‍ම යයි ධරම් හ’යි.
බක‍්කුලසුත‍්තං චතුත්‍ථං.
සතරවැනි බක්කුල සූත්‍ර යි.