බ්‍රහ‍්මදෙවසුත‍්තං
6. 1. 3.
6. 1. 3.
බ්‍රහ‍්මදෙවසුත‍්තං.
බ්‍රහ්මදේව සූත්‍රය
174. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා සාවත්‍ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ‍්ඩිකස‍්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරිස‍්සා බ්‍රාහ‍්මණියා බ්‍රහ‍්මදෙවො නාම පුත‍්තො භගවතො සන‍්තිකෙ අගාරස‍්මා අනගාරියං පබ‍්බජිතො හොති.
174. මා විසින් මෙසේ අසන ලදී: එක්කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහි ජේතවන නම් වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩ වසන සේක. එකල්හි එක්තරා බැමිණියකගේ බ්‍රහ්මදේව නම් පුතෙක් ගිහිගෙන් නික්ම භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සමීපයෙහි පැවිද්දට පැමිණියේ වෙයි.
අථ ඛො ආයස‍්මා බ්‍රහ‍්මදෙවො එකො වූපකට‍්ඨො අප‍්පමත‍්තො ආතාපී පහිතත‍්තො විහරන‍්තො න චිරස‍්සෙව යස‍්සත්‍ථාය කුලපුත‍්තා සම‍්මදෙව අගාරස‍්මා අනගාරියං පබ‍්බජන‍්ති තදනුත‍්තරං බ්‍රහ‍්මචරියපරියොසානං දිට‍්ඨෙව ධම‍්මෙ සයං අභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකත්‍වා උපසම‍්පජ‍්ජ විහාසි. ඛීණා ජාති වුසිතං බ්‍රහ‍්මචරියං කතං කරණීයං නාපරං ඉත්‍ථත‍්තායාති අබ‍්භඤ‍්ඤාසි. අඤ‍්ඤතරො ච පනායස‍්මා බ්‍රහ‍්මදෙවො අරහතං අහොසි.
එකල්හි ආයුෂ්මත් බ්‍රහ්මදේව තෙමේ එකලා ව ගණයා කෙරෙන් වෙන් ව නොපමා ව කෙලෙස් තවන වෙර ඇති ව නිවන් පිණිස මෙහෙයූ සිත් ඇති ව වසන්නේ යමක් පිණිස කුලපුත්‍රයෝ මැනවින් ම ගිහිගෙන් නික්ම පැවිද්දට පැමිණෙද්ද, සසුන බඹසරට අවසන් වූ ඒ නිරුත්තර රහත්ඵලය මේ අත්බැව්හි ම තෙමේ විශිෂ්ටඥානයෙන් දැන පසක් කොට පැමිණි විසී ය. ජාතිය ක්‍ෂීණ වූවා ය. මගබඹසර වැස නිමවන ලදී. සොළොස් කරණී කොට නිමවන ලදී. තෙල කරණී පිණිස නොහොත් රහත්බව පිණිස කළයුතු අන් කරණී නැතැයි වෙසෙසින් දැනගත්තේ ය. ආයුෂ්මත් බ්‍රහ්මදේවයෝ රහතුන් අතුරෙන් එක්තරා කෙනෙක් වූහ.
අථ ඛො ආයස‍්මා බ්‍රහ‍්මදෙවො පුබ‍්බන‍්හසමයං නිවාසෙත්‍වා පත‍්තචීවරමාදාය සාවත්‍ථිං පිණ‍්ඩාය පාවිසි. සාවත්‍ථියං සපදානං පිණ‍්ඩාය චරමානො යෙන සකමාතුනිවෙසනං තෙනුපසඞ‍්කමි. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස‍්මතො බ්‍රහ‍්මදෙවස‍්ස මාතා බ්‍රාහ‍්මණී බ්‍රහ‍්මුනො ආහුතිං නිච‍්චං පග‍්ගණ‍්හාති. අථ ඛො බ්‍රහ‍්මුනො සහම‍්පතිස‍්ස එතදහොසි: අයං ඛො ආයස‍්මතො බ්‍රහ‍්මදෙවස‍්ස මාතා බ්‍රාහ‍්මණී බ්‍රහ‍්මුනො ආහුතිං නිච‍්චං පග‍්ගණ‍්හාති. යන‍්නූනාහං තං උපසඞ‍්කමිත්‍වා සංවෙජෙය්‍යන‍්ති.
ඉක්බිති ආයුෂ්මත් බ්‍රහ්මදදේව තෙමේ පෙරවරු හැඳ පෙරව පාසිවුරු ගෙණ සැවැත්නුවරට පිඬු පිණිස පිවිසියේ ය. සැවැත්නුවර ගෙපිළිවෙළින් පිඬු පිණිස හැසිරෙන්නේ සිය මවුනිවස වෙත එළඹියේ ය. එකල්හි ආයුෂ්මත් බ්‍රහ්මදේව තෙරුන්ගේ මවු බැමිණි තොමෝ බඹහට නිරන්තරයෙන් හෝමපූජා කෙරෙයි. එකල්හි සහම්පති බඹහට ආයුෂ්මත් බ්‍රහ්මදේව තෙරුන්ගේ මේ මවුබැමිණි තොමෝ නිරන්තරයෙන් බඹහට හෝමපූජා කෙරෙයි. මම ඇය වෙත එළඹ සංවේග දනවන්නෙම් නම් යෙහෙකැයි මේ සිත විය.
අථ ඛො බ්‍රහ‍්මා සහම්පති සෙය්‍යථාපි නාම බලවා පුරිසො සමිඤ‍්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්‍ය පසාරිතං වා බාහං සමිඤ‍්ජෙය්‍ය. එවමෙවං බ්‍රහ‍්මලොකෙ අන‍්තරහිතො ආයස‍්මතො බ්‍රහ‍්මදෙවස‍්ස මාතුනිවෙසනෙ පාතුරහොසි. අථ ඛො බ්‍රහ‍්මා සහම්පති වෙහාසං ඨිතො ආයස‍්මතො බ්‍රහ‍්මදෙවස‍්ස මාතරං බ්‍රාහ‍්මණිං ගාථාය අජ‍්ඣභාසි:
ඉක්බිති සහම්පති බ්‍රහ්ම තෙමේ යම්සේ බලවත් පුරුෂයෙක් හැකුළු අත දිගු කරන්නේ හෝ, දිගු කළ අත හකුළුවන්නේ හෝ වේ ද, එපරිද්දෙන් ම බඹලොව අතුරුදන් වූ යේ ආයුෂ්මත් බ්‍රහ්මදදේව තෙරුන්ගේ මවු නිවසෙහි පහළ විය. ඉක්බිති සහම්පති බ්‍රහ්ම තෙමේ අහසෙහි සිටියේ ආයුෂ්මත් ආයුෂ්මත් බ්‍රහ්මදදේව තෙරුන්ගේ මවු බැමිණියට ගාථාවන්ගෙන් කීය.
දූරෙ ඉතො බ්‍රාහ‍්මණී බ්‍රහ‍්මලොකො යස‍්සාහුතිං පග‍්ගණ‍්හාසි නිච‍්චං, නෙතාදිසො බ්‍රාහ‍්මණී බ්‍රහ‍්මභක‍්ඛො කිං ජප‍්පසි බ්‍රහ‍්මපථං අජානන‍්තී
බැමිණිය, යම් බඹකුට නිතර හෝම කිරීම දැඩි කොට ගණිහි ද, (ඔහුගේ ඒ) බඹලොව මෙයින් දුරය. මෙබඳු පායාසයන් බ්‍රහ්මයන් විසින් අනුභව කළ යුත්තෙක් නො වේ. බ්‍රහ්මපථය නො දන්නී කිම නන් දොඩවහි ද?
එසො හි තෙ බ්‍රාහ‍්මණී බ්‍රහ‍්මදෙවො නිරුපධිකො අතිදෙවප‍්පත‍්තො, අකිඤ‍්චනො භික‍්ඛු අනඤ‍්ඤපොසී යො තෙ සො පිණ‍්ඩාය ඝරං පවිට‍්ඨො.
බැමිණිය, තිගේ (පුත් වූ) මේ බ්‍රහ්මදේව තෙරණුවෝ උපධි රහිතයහ. දේවාතිදේව භාවයට පැමිණියහ. රාගාදි පලිබෝධ රහිතයහ (තෙල අත්බව පියා) අන් අත්බැවක් හෝ අඹුදරුවන් හෝ පෝෂණය නො කරන්නෙකි. ඒ රහතුන් වහන්සේ තිගේ ගෙට පිඬු පිණිස පිවිස සේක.
ආහුනෙය්‍යො වෙදගූ භාවිතත‍්තො නරානං දෙවානඤ‍්ච දක‍්ඛිණෙය්‍යො, බාහිත්‍වා පාපානි අනූපලිත‍්තො ඝාසෙසනං ඉරීයති සීතිභූතො.
(ඒ රහත් තෙමේ) ආහුනපිණ්ඩය හා පාහුන පිණ්ඩය ද පිළිගැණීමට සුදුසු ය. චතුර්මාර්‍ග සංඛ්‍යාත වේදයෙහි කෙළවරට පැමිණියේ ය. වඩන ලද සිත් ඇත්තේ ය. මිනිසුන්ගේ ද දෙවියන්ගේ ද දක්‍ෂිණාවට සුදුසු ය. පව් බැහැර කොට නො තැවරුණේ සිහිල් වූයේ අහර සෙවීම කෙරෙයි.
න තස‍්ස පච‍්ඡා න පුරත්‍ථමත්‍ථි සන‍්තො විධූමො අනිඝො නිරාසො, නික‍්ඛිත‍්තදණ‍්ඩො තසථාවරෙසු සො ත්‍යාහුතිං භුඤ‍්ජතු අග‍්ගපිණ‍්ඩං.
උන්වහන්සේට අතීත ස්කන්‍ධයන්හි ද ඡන්‍දරාගයෙක් නැත. අනාගත ස්කන්‍ධයන්හි ද ඡන්‍දරාගයෙක් නැත. ශාන්තය. ක්‍රෝධදුම් රහිත ය. දුක් රහිත ය. ආශා නැත. අස්ථිර ස්ථිර සත්‍වයන් (පෘථග්ජන ක්‍ෂීණාස්‍රවයන්) කෙරෙහි බහා තැබූ දඬු ඇතියෙක. හෙ තෙමේ තිගේ ආහුති සඞ්ඛ්‍යාත අග්‍ර පිණ්ඩය වළදාවා.
විසෙනිභූතො උපසන‍්තචිත‍්තො නාගොව දන‍්තො චරති අනෙජො, භික‍්ඛූ සුසීලො සුවිමුත‍්තචිත‍්තො සොත්‍යාහුතිං භුඤ‍්ජතු අග‍්ගපිණ‍්ඩං.
ක්ලේශසේනා රහිත වූයේ මොනවට සන්හුන් සිත් ඇත්තේ දැමුනු හස්තියකු මෙන් හැසිරෙයි. තෘෂ්ණා නැති මනාසිල් ඇති මැනවින් මිදුනු සිත් ඇති ඒ රහත් තෙමේ තීගේ ආහුති සඞ්ඛ්‍යාත අග්‍ර පිණ්ඩය වළදාවා.
තස‍්මිං පසන‍්නා අවිකම‍්පමානා පතිට‍්ඨපෙසි දක‍්ඛිණං දක‍්ඛිණෙය්‍යෙ, කරොහි පුඤ‍්ඤං සුඛමායතිකං දිස‍්වා මුනිං බ්‍රාහ‍්මණී ඔඝතිණ‍්ණන‍්ති.
බැමිණිය, පහන්සිත් ඇති ව අචලශ්‍රද්ධා ඇතිව දක්‍ෂිණාර්‍හ වූ උන්වහන්සේ කෙරෙහි දක්‍ෂිණාව පිහිටුව. චතුරෝඝ තරණය කළ ඒ රහතුන් වහන්සේ දැක මතු සැප එළවන පින් කරව.
තස‍්මිං පසන‍්නා අවිකම‍්පමානා පතිට‍්ඨපෙසි දක‍්ඛිණං දක‍්ඛිණෙය්‍යෙ, අකාසි පුඤ‍්ඤං සුඛමායතිකං දිස‍්වා මුනිං බ්‍රාහ‍්මණී ඔඝතිණ‍්ණන‍්ති.
ඒ බැමිණි තොමෝ උන්වහන්සේ කෙරෙහි පහන්සිත් ඇති ව අචලශ්‍රද්ධා ඇතිව දක්‍ෂිණාවට සුදුසු වූ උන්වහන්සේ කෙරෙහි දක්‍ෂිණාව පිහිටුවාලූ ය. චතුරෝඝතරණය කළ ඒ රහතුන් වහන්සේ දැක මතු සැප එළවන පින් කළා ය.