යෙදුමෙන් කියවන්න

ගොමය පිණ‍්ඩූපම සුත‍්තං

1. 2. 5. 4.

1. 2. 5. 4.

ගොමය පිණ‍්ඩූපම සුත‍්තං

ගොමය පිණ්ඩූපම සූත්‍රය

96. සාවත්‍ථියං:

96. සැවැත්නුවර:

අථ ඛො අඤ‍්ඤතරො භික‍්ඛු යෙන භගවා තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා භගවන‍්තං අභිවාදෙත්‍වා එකමන‍්තං නිසීදි. එකමන‍්තං නිසින‍්නො ඛො සො භික‍්ඛු භගවන‍්තං එතදවොච:

එකල්හි එක්තරා මහණෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළැඹියේ ය. එළැඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත්පසෙක හුන්නේ යැ, එකත්පසෙක හුන් ඒ මහණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැල කෙළේ ය:

අත්‍ථි නු ඛො භන‍්තෙ, කිඤ‍්චි රූපං යං රූපං නිච‍්චං ධුවං සස‍්සතං අවිපරිණාමධම‍්මං සස‍්සතිසමං තථෙව ඨස‍්සති? අත්‍ථි නු ඛො භන‍්තෙ, කාචි වෙදනා යා වෙදනා නිච‍්චා ධුවා සස‍්සතා අවිපරිණාමධම‍්මා සස‍්සතිසමං තථෙව ඨස‍්සති? අත්‍ථි නු ඛො භන‍්තෙ, කාචි සඤ‍්ඤා යා සඤ‍්ඤා -පෙ- අත්‍ථි නු ඛො භන‍්තෙ, කෙචි සඞ‍්ඛාරා යෙ සඞ‍්ඛාරා නිච‍්චා ධුවා සස‍්සතා අවිපරිණාමධම‍්මා සස‍්සතිසමං තථෙව ඨස‍්සන‍්ති? අත්‍ථි නු ඛො භන‍්තෙ, කිඤ‍්චි විඤ‍්ඤාණං, යං විඤ‍්ඤාණං නිච‍්චං ධුවං සස‍්සතං අවිපරිණාමධම‍්මං සස‍්සතිසමං තථෙව ඨස‍්සතීති?

“වහන්ස, යම් රූපයෙක් නිත්‍ය වූයේ ධ්‍රැව වූයේ ශාශ්වත වූයේ නො පෙරළෙන සැහැවි ඇත්තේ ශාශ්වතවස්තු හා සම වූයේ එසේ ම සිටුනේ නම් එබඳු කිසි රූපයෙක් ඇද්දැ? වහන්ස, යම් වේදනාවක් නිත්‍ය ද, ධ්‍රැව ද, ශාශ්වත ද, නො පෙරළෙන සැහැවි ඇත් ද, ශාශ්වත වස්තූන් හ සම ව එසේ ම සිටියි නම් එ බඳු කිසියම් වේදනාවක් ඇද්ද? වහන්ස, යම් සංඥාවක් ... එ බඳු කිසියම් සංඥාවක් ඇද්ද? වහන්ස, යම් සංස්කාර කෙනෙක් නිත්‍ය ද, ධ්‍රැව ද, ශාශ්වත ද, නො පෙරළෙන සැහැවි ඇත් ද, ශාශ්වතවස්තූන් හා සම ව එසේ ම සිටිත් නම් එ බඳු කිසියම් සංස්කාර කෙනෙක් ඇද්ද? වහන්ස, යම් විඥානයෙක් නිත්‍ය ද, ධ්‍රැව ද, ශාශ්වත ද, නො පෙරළෙන සැහැවි ඇත් ද, ශාශ්වතවස්තූන් හා සම ව එසේ ම සිටුනේ නම් එ බඳු කිසියම් විඥානයක් ඇද්දැ” යි.

නත්‍ථි ඛො භික‍්ඛු, කිඤ‍්චි රූපං යං රූපං නිච‍්චං ධුවං සස‍්සතං අවිපරිණාමධම‍්මං සස‍්සතිසමං තථෙව ඨස‍්සති. නත්‍ථි ඛො භික‍්ඛු, කාචි වෙදනා -පෙ- කාචි සඤ‍්ඤා -පෙ- කෙචි සඞ‍්ඛාරා -පෙ- නත්‍ථි ඛො භික‍්ඛු කිඤ‍්චි විඤ‍්ඤාණං, යං විඤ‍්ඤාණං නිච‍්චං ධුවං සස‍්සතං අවිපරිණාමධම‍්මං සස‍්සතිසමං තථෙව ඨස‍්සති.

මහණ, යම් කිසි රූපයෙක් නිත්‍ය නම් ධ්‍රැව නම් ශාශ්වත නම් නොවෙනස් වන ස්වභාව ඇත්තේ නම් ශාශ්වත වස්තූන් හා සම ව එසේ ම සිටුනේ නම් එබඳු කිසි රූපයෙක් නැත් මැ යැ, මහණ, ... කිසි වේදනාවක් නැත් මැ යැ, කිසි සංඥාවක් ... කිසි සංස්කාර කෙනෙක් ... මහණ, යම් විඥානයෙක් නිත්‍ය නම් ධ්‍රැව නම් ශාශ්වත නම් නොවෙනස් වන ස්වභාව ඇත්තේ නම් ශාශ්වතවස්තූන් හා සම ව එසේ ම සිටුනේ නම් එබඳු කිසි විඥානයෙක් නැත් මැ යි.

අථ ඛො භගවා පරිත‍්තං ගොමයපිණ‍්ඩං පාණිනා ගහෙත්‍වා තං භික‍්ඛුං එතදවොච: එත‍්තකොපි ඛො භික‍්ඛු, අත‍්තභාවපටිලාභො නත්‍ථි නිච‍්චො ධුවො සස‍්සතො අවිපරිණාමධම‍්මො, එත‍්තකො චෙපි භික‍්ඛු, අත‍්තභාවපටිලාභො අභවිස‍්ස නිච‍්චො ධුවො සස‍්සතො අවිපරිණාමධම‍්මො නයිදං බ්‍රහ‍්මචරියවාසො පඤ‍්ඤායෙථ සම‍්මා දුක‍්ඛක‍්ඛයාය. යස‍්මා ච ඛො භික‍්ඛු, එත‍්තකොපි අත‍්තභාවපටිලාභො නත්‍ථි නිච‍්චො ධුවො සස‍්සතො අවිපරිණාමධම‍්මො, තස‍්මා බ්‍රහ‍්මචරියවාසො පඤ‍්ඤායති සම‍්මා දුක‍්ඛක‍්ඛයාය.

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අල්ප වූ ගොමපිඩක් අතින් ගෙන ඒ මහණහට මෙය වදාළ සේක: මහණ, නිත්‍ය වූ ධ්‍රැව වූ ශාශ්වත වූ නො පෙරළෙන සැහැවි ඇති මෙ පමණ වූද ලබන ලද අත්බවෙක් නැත. මහණ, ඉඳින් නිත්‍ය වූ ධ්‍රැව වූ ශාශ්වත වූ නො පෙරළෙන සැහැවි ඇති මෙ පමණ වූද පිළිලද අත්බවෙක් වී නම් මොනොවට දුක් ගෙවීම පිණිස මේ බඹසර විසුම නො පැනෙන්නේ යැ. මහණ, යම් හෙයකින් නිත්‍ය වූ ධ්‍රැව වූ ශාශ්වත වූ නොවෙනස් වන ස්වභාව ඇති මෙ පමණ වූ ද අත් බැව් පිළිලැබීමෙක් නැද්ද, එ හෙයින් මොනොවට දුක් ගෙවීම පිණිස බඹසර විසුම පැනේ.

“භූතපුබ‍්බාහං භික‍්ඛු, රාජා අහොසිං ඛත‍්තියො මුද‍්ධාවසිත‍්තො. තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීති නගරසහස‍්සානි අහෙසුං කුසාවතීරාජධානිප‍්පමුඛානි.

මහණ, පෙර වූවක් කියමි: මම මුදුන්හි අභිෂේක කළ කැත්රජෙක් වීමි. මහණ, මුදුන්හි අභිෂේක කැත්රජකු වූ ඒ මට කුසාවතී රාජධානිය ප්‍රමුඛ කොට ඇති නගරයෝ සුවාසූ දහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීති පාසාදසහස‍්සානි අහෙසුං ධම‍්මපාසාදප‍්පමුඛානි.

මහණ, මුදුන්හි අභිෂේක කැත්රජකු වූ ඒ මට දහම්පහස ප්‍රමුඛ කොට ඇති ප්‍රාසාදයෝ සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීති කූටාගාරසහස‍්සානි අහෙසුං මහාබ්‍යූහකූටාගාරප‍්පමුඛානි

මහණ, මුදුන්හි අබිසෙක් කළ කැත්රජකු වූ ඒ මට මහාව්‍යුහ කුළුගෙය ප්‍රමුඛ කොට ඇති කුළුගෙවල් සුවාසුදහසක් විය.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීතිපල‍්ලඞ‍්කසහස‍්සානි අහෙසුං දන‍්තමයානි සාරමයානි සොවණ‍්ණමයානි රූපියමයානි ගොනකත්‍ථතානි පටිකත්‍ථතානි පටලිකත්‍ථතානි කදලිමිගපවරපච‍්චත්‍ථරණානි සඋත‍්තරච‍්ඡදානි උභතොලොහිතකූපධානානි.

මහණ, මුදුන්හි බිසෙස් කළ කැත්රජකු වූ ඒ මට දළමුවා වූ ද හරමුවා වී ද රන්මුවා වූ ද රිදීමුවා වූ ද කොඳුපලස් අතුරන ලද්දාවූ ද දෙපස එළුලොම්මුවා සුදු කම්බිලි අතුරන ලද්දාවූ ද ගනපුප් එළුලොම්මුවා අතුරුණු අතුරන ලද්දාවූ ද කෙසෙල්මුවසමින් කළ උතුම් පසතුරුණු ඇති උඩුවියන් සහිත වූ දෙපස රත් කන්වයින් ඇති පලඟහු සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීතිනාගසහස‍්සානි අහෙසුං සොවණ‍්ණාලඞ‍්කාරානි සොවණ‍්ණද‍්ධජානි හෙමජාලපටිච‍්ඡන‍්නානි උපොසථනාගරාජප‍්පමුඛානි.

මහණ, මුදුන්හි අභිෂික්ත කැත්රජකු වූ ඒ මට රන් අබරණ ඇති රන් දද ඇති රන්දැලින් වැසුණු උපෝසථ ඇත්රජ ප්‍රමුඛ කොට ඇති ඇත්හු සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීතිඅස‍්සසහස‍්සානි අහෙසුං සොවණ‍්ණාලඞ‍්කාරානි සොවණ‍්ණද‍්ධජානි හෙමජාලපටිච‍්ඡන‍්නානි වලාහකඅස‍්සරාජප‍්පමුඛානි.

මහණ, මුදුන්හි අභිෂේක කළ කැත්රජකු වූ ඒ මට රන් අබරණ ඇති රන් දද ඇති රන්දැලින් වැසුණු වලාහක අස්රජ ප්‍රමුඛ කොට ඇති අස්හු සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීතිරථසහස‍්සානි අහෙසුං සොවණ‍්ණාලඞ‍්කාරානි සොවණ‍්ණද‍්ධජානි හෙමජාලපටිච‍්ඡන‍්නානි වෙජයන‍්තරථප‍්පමුඛානි.

මහණ, මුදුන්හි, අභිෂේක කරන ලද කැත්රජකු වූ ඒ මට රන් අබරණ ඇති රන් දද ඇති රන්දැලින් වැසුණු විජයොත් රිය ප්‍රමුඛ කොට ඇති රියහු සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීති මණිසහස‍්සානි අහෙසුං මණිරතනප‍්පමුඛානි.

මහණ, මුදුන්හි අභිෂේක කැත්රජකු වූ ඒ මට මිණිරුවන් ප්‍රමුඛ කොට ඇති මාණික්‍යයෝ සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීති ඉත්‍ථිසහස‍්සානි අහෙසුං සුභද‍්දාදෙවිප‍්පමුඛානි.

මහණ, මුදුන්හි අභිෂේක කැත්රජකු වූ ඒ මට සුභද්‍රා දේවිය ප්‍රමුඛ කොට ඇති ස්ත්‍රීහු සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං, භික‍්ඛු රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීති ඛත‍්තියසහස‍්සානි අහෙසුං අනුයුත‍්තානි පරිනායකරතනප‍්පමුඛානි.

මහණ, මුදුන්හි අභිෂික්ත කැත්රජකු වූ ඒ මට අනුගත පරිණායක රත්නය ප්‍රමුඛ කොට ඇති කැත්රජහු සුවාසුදහසක් වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං, භික‍්ඛු රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීතිධෙනුසහස‍්සානි අහෙසුං දුකූලසන්‍දනානි කංසූපධාරණානි.

මහණ, මුදුන්හි අභිෂේක කළ කැත්රජකු වූ ඒ මට දුහුල් අතුරුණු ඇති රිදීමුවා දෝනා බඳුන් ඇති සුවාසුදහසක් දෙන්හු වූහ.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීතිවත්‍ථකොටිසහස‍්සානි අහෙසුං: ඛොමසුඛුමානි කොසෙය්‍යසුඛුමානි කම‍්බලසුඛුමානි කප‍්පාසිකසුඛුමානි.

මහණ, මුදුන්හි බිසෙස් කළ කැත්රජකු වූ ඒ මට සියුම් කොමු පිළි යැ, සියුම් කසීසළු යැ, සියුම් කම්බිලි යැ, සියුම් කපුපිළිය යි වස්ත්‍ර යුගළ සුවාසුදහසක් විය.

තස‍්ස මය‍්හං භික‍්ඛු, රඤ‍්ඤො සතො ඛත‍්තියස‍්ස මුද‍්ධාවසිත‍්තස‍්ස චතුරාසීතිථාලිපාකසහස‍්සානි අහෙසුං සායං පාතං භත‍්තාභිහාරො අභිහරීයිත්‍ථ.

මහණ, මස්තකාභිෂික්ත ක්‍ෂත්‍රියරාජන් වූ ඒ මට උදය සවස එළැවියයුතු බත එළැවනු ලැබී ද (එබඳු) සුවාසුදහසක් බත් බඳුන් වියැ.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා නගරසහස‍්සානං එකඤ‍්ඤෙව තං නගරං හොති යමහං තෙන සමයෙන අජ‍්ඣාවසාමි කුසාවතී රාජධානී.

මහණ, එ සමයෙහි මම් යම් නගරයෙකැ වෙසෙම් ද, ඒ සුවාසුදහසක් නගර අතුරින් ඒ එක ම නගරය කුසාවතී රාජධානිය වෙයි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා පාසාදසහස‍්සානං එකොයෙව පාසාදො හොති යමහං තෙන සමයෙන අජ‍්ඣාවසාමි ධම‍්මපාසාදො.

මහණ, එ සමයෙහි මම් යම් පහයෙකැ වෙසෙම් ද, ඒ සුවාසුදහසක් පහය අතුරින් ඒ එක ම පහය ධර්‍මප්‍රසාදය වෙයි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා කූටාගාරසහස‍්සානං එකඤ‍්ඤෙව තං කූටාගාරං හොති යමහං තෙන සමයෙන අජ‍්ඣාවසාමි මහාබ්‍යූහං කූටාගාරං.

මහණ, එ සමයෙහි මම් යම් කූටාගාරයෙකැ වෙසෙම් ද ඒ ඒ සුවාසුදහසක් කූටාගාර අතුරින් ඒ එක ම කූටාගාරය මහාව්‍යුහ කූටාගාරය වෙයි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා පල‍්ලඞ‍්කසහස‍්සානං එකොයෙව සො පල‍්ලඞ‍්කො හොති යමහං තෙන සමයෙන පරිභුඤ‍්ජාමි දන‍්තමයො වා සාරමයො වා සොවණ‍්ණමයො වා රූපියමයො වා.

මහණ, එ සමයෙහි මම් යම් පර්‍ය්‍යඞ්‍කයක් පරිභෝග කෙරෙම් ද, සුවාසුදහසක් පර්‍ය්‍යඞ්‍ක අතුරින් ඒ එකම පර්‍ය්‍යඞ්‍කය දළමුවා හෝ හරමුවා හෝ රන්මුවා හෝ රිදීමුවා හෝ වෙයි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා නාගසහස‍්සානං එකොයෙව සො නාගො හොති යමහං තෙන සමයෙන අභිරුහාමි උපොසථො නාගරාජා.

මහණ, එ සමයෙහි මම් යම් ඇතකු නැගෙම් ද, ඒ සුවාසුදහසක් ඇතුන් අතුරින් ඒ එක ම ඇතා උපෝසථ කුලයෙහි වූ ඇත් රජ යි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා අස‍්සසහස‍්සානං එකොයෙව සො අස‍්සො හොති යමහං තෙන සමයෙන අභිරුහාමි වලාහකො අස‍්සරාජා.

මහණ, එ සමයෙහි මම් යම් අසකු නැගෙම් ද, ඒ සුවාසුදහසක් අසුන් අතුරින් ඒ එක ම අස්රජ වලාහක අශ්වරාජ යි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා රථසහස‍්සානං එකොයෙව සො රථො හොති යමහං තෙන සමයෙන අභිරුහාමි වෙජයන‍්තො රථො.

මහණ, එ සමයෙහි මම් යම් රියක නැගෙම් ද, ඒ සුවාසුදහසක් රිය අතුරින් ඒ එක ම රිය වෛජයන්ත රථය වෙයි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා ඉත්‍ථිසහස‍්සානං එකායෙව සා ඉත්‍ථී හොති යා මං තෙන සමයෙන පච‍්චුපට‍්ඨාති ඛත‍්තියා වා වෙලාමිකා වා.

මහණ, එ සමයෙහි යම් ස්ත්‍රියක් මා උවැටන් කෙරේ ද, ඒ සුවාසුදහසක් ස්ත්‍රීන් අතුරින් ඒ එකම ස්ත්‍රිය ක්‍ෂත්‍රිය වේලාමික (ක්‍ෂත්‍රියකූට දාව බැමිණියකගේ හෝ බමුණකුට දාව ක්‍ෂත්‍රියාවකගේ හෝ කුසින් උපන් ස්ත්‍රිය) හෝ වෙයි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා වත්‍ථකොටිසහස‍්සානං එකඤ‍්ඤෙව තං වත්‍ථයුගං හොති යමහං තෙන සමයෙන පරිදහාමි ඛොමසුඛුමං වා කොසෙය්‍යසුඛුමං වා කම‍්බලසුඛුමං වා කප‍්පාසිකසුඛුමං වා.

මහණ, ඒ සමයෙහි මම් වස්ත්‍ර යුගළයක් හඳිම් ද, ඒ සුවාසූ දහසක් වස්ත්‍ර යුගළ අතුරින් ඒ එක ම වත් යුවළ සියුම් කොමුපිළි හෝ සියුම් කසීසළු හෝ සියුම් කම්බිලි හෝ සියුම් කපුපිළි හෝ වෙයි.

තෙසං ඛො පන භික‍්ඛු, චතුරාසීතියා ථාලිපාකසහස‍්සානං එකොයෙව සො ථාලිපාකො හොති යතො නාළිකොදනපරමං භුඤ‍්ජාමි තදුපියඤ‍්ච සූපෙය්‍යං.

මහණ, එ සමයෙහි යම් සැළියෙකින් ගෙන ඕදන හා එයට අනුරූප වූ සූප ද වළඳම් ද, ඒ සුවාසුදහසක් අහර බඳුන් අතුරින් ඒ එකම අහර බඳුන වෙයි.

ඉති ඛො භික‍්ඛු, සබ‍්බෙ තෙ සඞ‍්ඛාරා අතීතා නිරුද‍්ධා, විපරිණතා. එවං අනිච‍්චා ඛො භික‍්ඛු, සඞ‍්ඛාරා. එවං අද‍්ධුවා ඛො භික‍්ඛු, සඞ‍්ඛාරා. එවං අනස‍්සාසිකා ඛො භික‍්ඛු සඞ‍්ඛාරා. යාවඤ‍්චිදං භික‍්ඛු, අලමෙව සබ‍්බසඞ‍්ඛාරෙසු නිබ‍්බින්‍දිතුං අලං විරජ‍්ජිතුං, අලං විමුච‍්චිතුන‍්ති.

මහණ, මෙසේ වනාහි ඒ සියලු සංස්කාරයෝ ඉක්මැ ගියහ, නිරුද්ධයහ, පරිණාමයට (වෙනස් බවට) ගියහ. මහණ, සංස්කාරයෝ මෙසේ අනිත්‍යයහ. මහණ, සංස්කාරයෝ මෙසේ අධ්‍රැවයහ. (ස්ථිර ව නො පවත්නාහ), මහණ, සංස්කාරයෝ මෙසේ අස්වැසිලි රහිතයහ. මහණ, සියලු සංස්කාරයන්හි කලකිරෙන්නට සුදුසු යැ, නො ඇලෙන්නට සුදුසු යැ, මිදෙන්නට සුදුසු යි.