යෙදුමෙන් කියවන්න

අජ‍්ඣත‍්තදුක‍්ඛසුත‍්තං

සම්පූර්ණ පරිච්ඡේදය

1. 14. 8.

1. 14. 8.

අජ‍්ඣත‍්තදුක‍්ඛසුත‍්තං

අජ්ඣත්ත දුක්ඛ සූත්‍රය

141. චක‍්ඛුං භික‍්ඛවෙ දුක‍්ඛං. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො චක‍්ඛුස‍්ස උප‍්පාදාය සොපි දුක‍්ඛො. දුක‍්ඛසම‍්භූතං භික‍්ඛවෙ, චක‍්ඛුං කුතො සුඛං භවිස‍්සති. සොතං -පෙ- ඝානං -පෙ- ජිව‍්හා දුක‍්ඛා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො ජිව‍්හාය උප‍්පාදාය සොපි දුක‍්ඛො. දුක‍්ඛසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ ජිව‍්හා කුතො සුඛා භවිස‍්සති. කායො -පෙ- මනො දුක‍්ඛො. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො මනස‍්ස උප‍්පාදාය සොපි දුක‍්ඛො. දුක‍්ඛසම‍්භූතො භික‍්ඛවෙ මනො කුතො සුඛො භවිස‍්සති.

141. මහණෙනි, ඇස දුක් ය. ඇස ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද දුක් ය. මහණෙනි. දුක් හේතුවෙන් හටගත් ඇස කවර හෙයින් සුව වන්නේ ද? කන ... නැහැය ... දිව දුක් ය. දිවේ ඉපැද්මට යමකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද දුක් ය. මහණෙනි, දුක් හේතුවෙන් හටගත් දිව කවර හෙයින් සුව වන්නේ ද? කය ... සිත දුක් ය. සිතේ ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හේ ද දුක් ය. මහණෙනි, දුක් හෙයින් හටගත් සිත කවර හෙයින් සුව වන්නේ ද.

එවං පස‍්සං භික‍්ඛවෙ සුතවා අරියසාවකො -පෙ- නාපරං ඉත්‍ථත‍්තායාති පජානාතීති.

මහණෙනි, මෙසේ දක්නා උගත් අරීසවු තෙමේ ... මේ රහත්බව පිණිස අනෙකක් නැතැ යි දැනගනී යි.

1. 14. 9.

1. 14. 9.

අජ‍්ඣත‍්තඅනත‍්තසුත‍්තං

අජ්ඣත්ත අනත්ත සූත්‍රය

142. චක‍්ඛුං භික‍්ඛවෙ අනත‍්තා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො චක‍්ඛුස‍්ස උප‍්පාදාය සොපි අනත‍්තා. අනත‍්තසම‍්භූතං භික‍්ඛවෙ චක‍්ඛුං කුතො අත‍්තා භවිස‍්සති. සොතං අනත‍්තා -පෙ- ඝානං අනත‍්තා -පෙ- ජිව‍්හා අනත‍්තා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො ජිව‍්හාය උප‍්පාදාය, සොපි අනත‍්තා. අනත‍්තසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ ජිව‍්හා කුතො අත‍්තා භවිස‍්සති? කායො අනත‍්තා -පෙ- මනො අනත‍්තා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො මනස‍්ස උප‍්පාදාය සොපි අනත‍්තා. අනත‍්තසම‍්භූතො භික‍්ඛවෙ, මනො කුතො අත‍්තා භවිස‍්සති.

142. මහණෙනි, ඇස ආත්ම නො වේ. ඇසේ ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද ආත්ම නො වේ. මහණෙනි, ආත්ම නොවන හේතුවෙන් හටගත් ඇස කවර හෙයින් ආත්ම වන්නේ ද. කන ආත්ම නො වේ ... නැහැය ආත්ම නො වේ ... දිව ආත්ම නො වේ. දිවේ හටගැන්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද ආත්ම නො වේ. මහණෙනි, ආත්ම නොවන හේතුවෙන් හටගත් දිව කවර හෙයින් ආත්ම වන්නේ ද? කය අනත් ය ... සිත ආත්ම නො වේ. සිතේ ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද ආත්ම නො වේ. මහණෙනි, ආත්ම නොවන හේතුවෙන් හටගත් සිත කවර හෙයින් ආත්ම වන්නේ ද?

එවං පස‍්සං භික‍්ඛවෙ සුතවා අරියසාවකො -පෙ- නාපරං ඉත්‍ථත‍්තායාති පජානාතීති.

මහණෙනි, මෙසේ දක්නා ශ්‍රැතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක මේ රහත් බව පිණිස අනෙකක් නැතැ යි දැනගනී යි.

1. 14. 10.

1. 14. 10.

බාහිරඅනිච‍්චසුත‍්තං

බාහිර අනිච්ච සූත්‍රය

143. රූපා භික‍්ඛවෙ අනිච‍්චා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො රූපානං උප‍්පාදාය සොපි අනිච‍්චො. අනිච‍්චසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ රූපා කුතො නිච‍්චා භවිස‍්සන‍්ති සද‍්දා -පෙ- ගන්‍ධා -පෙ- රසා -පෙ- ඵොට‍්ඨබ‍්බා -පෙ- ධම‍්මා අනිච‍්චා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො ධම‍්මානං උප‍්පාදාය සොපි අනිච‍්චො. අනිච‍්චසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ ධම‍්මා කුතො නිච‍්චා භවිස‍්සන‍්ති.

143. මහණෙනි, රූපය අනිත්‍ය ය. රූපයන්ගේ ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද අනිත්‍ය ය. මහණෙනි, අනිත්‍ය දැයින් හටගත් රූපය කවර හෙයින් නිත්‍ය වන්නේ ද? සද ... ගඳ ... රස ... පහස් ... දහම් අනිත්‍ය ය. දහම්හි ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද අනිත්‍ය ය. මහණෙනි, අනිත්‍ය දැයින් හටගත් දහම් කවර හෙයින් නිත්‍ය වන්නේ ද?

එවං පස‍්සං භික‍්ඛවෙ සුතවා අරියසාවකො රූපෙසුපි නිබ‍්බින්‍දති, සද‍්දෙසුපි නිබ‍්බින්‍දති, ගන්‍ධෙසුපි නිබ‍්බින්‍දති, රසෙසුපි නිබ‍්බින්‍දති, ඵොට‍්ඨබ‍්බෙසුපි නිබ‍්බින්‍දති, ධම‍්මෙසුපි නිබ‍්බින්‍දති, නිබ‍්බින්‍දං විරජ‍්ජති -පෙ- නාපරං ඉත්‍ථත‍්තායාති පජානාතීති.

මහණෙනි, මෙසේ දක්නා ශ්‍රැතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක රූපයෙහිත් කලකිරෙයි. සදෙහිත් කලකිරෙයි. ගඳෙහිත් කලකිරෙයි. රසෙහිත් කලකිරෙයි. පහස්හිත් කලකිරෙයි. දහම්හිත් කලකිරෙයි. කලකිරෙන්නේ නො ඇලෙ යි ... මේ රහත්බව පිණිස අනෙකක් නැතැ යි දැනගනී යි.

1. 14. 11.

1. 14. 11.

බාහිරදුක‍්ඛසුත‍්තං

බාහිර දුක්ඛ සූත්‍රය

144. රූපා භික‍්ඛවෙ දුක‍්ඛා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො රූපානං උප‍්පාදාය සොපි දුක‍්ඛො. දුක‍්ඛසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ රූපා කුතො සුඛා භවිස‍්සන‍්ති සද‍්දා -පෙ- ගන්‍ධා -පෙ- රසා -පෙ- ඵොට‍්ඨබ‍්බා -පෙ- ධම‍්මා දුක‍්ඛා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො ධම‍්මානං උප‍්පාදාය සොපි දුක‍්ඛො. දුක‍්ඛසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ ධම‍්මා කුතො සුඛා භවිස‍්සන‍්ති.

144. මහණෙනි, රූපයෝ දුක්හ. රූපයන්ගේ ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද දුක් ය. මහණෙනි. දුක් හේතුවෙන් හටගත් රූප කවර හෙයින් සුව වන්නේ ද. සද ... ගඳ ... රස ... පහස් ... දහම් දුක් ය. දහම්හි ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද දුක් ය. මහණෙනි, දුකින් හටගත් දහම් කවර හෙයින් සැප වන්නේ ද.

එවං පස‍්සං භික‍්ඛවෙ සුතවා අරියසාවකො -පෙ- නාපරං ඉත්‍ථත‍්තායාති පජානාතීති.

මහණෙනි, මෙසේ දක්නා ශ්‍රැතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක මේ රහත්බව පිණිස අනෙකක් නැතැ යි දැනගනී යි.

1. 14. 12.

1. 14. 12.

බාහිරඅනත‍්තසුත‍්තං

බාහිර අනත්ත සූත්‍රය

145. රූපා භික‍්ඛවෙ අනත‍්තා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො රූපානං උප‍්පාදාය සොපි අනත‍්තා. අනත‍්තසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ රූපා කුතො අත‍්තා භවිස‍්සන‍්ති. සද‍්දා -පෙ- ගන්‍ධා -පෙ- රසා -පෙ- ඵොට‍්ඨබ‍්බා -පෙ- ධම‍්මා අනත‍්තා. යොපි හෙතු යොපි පච‍්චයො ධම‍්මානං උප‍්පාදාය සොපි අනත‍්තා. අනත‍්තසම‍්භූතා භික‍්ඛවෙ ධම‍්මා කුතො අත‍්තා භවිස‍්සන‍්ති.

145. මහණෙනි, රූපයෝ අනාත්මයහ. රූපයන්ගේ ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද අනාත්මය. මහණෙනි, අනාත්මදැයින් හටගත් රූපයෝ කොයින් ආත්ම වන්නෝ ද. සද ... ගඳ ... රස ... පහස් ... දහම් අනාත්මයහ. දහම්හි ඉපැද්මට යමෙකුත් හේතු වේ නම් යමෙකුත් ප්‍රත්‍යය වේ නම් හෙ ද අනාත්ම ය. මහණෙනි, අනාත්ම දැයින් හටගත් දහම් කොයින් ආත්ම වන්නේ ද.

එවං පස‍්සං භික‍්ඛවෙ සුතවා අරියසාවකො -පෙ- නාපරං ඉත්‍ථත‍්තායාති පජානාතීති.

මහණෙනි, මෙසේ දක්නා ශ්‍රැතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක තෙමේ ... මේ රහත්බව පිණිස අනෙකක් නැතැ යි දැනගනී යි.

දෙවදහවග‍්ගො චුද‍්දසමො.

තුදුස්වැනි දේවදහවර්‍ගය යි.

තත්‍රුද‍්දානං:

එහි සූත්‍ර නාමාවලිය:

දෙවදහ ඛණො සතය‍්හ ගය‍්හ ද‍්වෙ හොන‍්ති පලාසීනා හෙතුනා’පි තයො වුත‍්තා තෙ ඛො අජ‍්ඣත‍්ත බාහිරාති.

දේවදහ, ඛණ, සගය්හ, ගය්හ, යයි සතරෙක් ද, පලාස නමින් දෙකෙක් ද වෙත්, හේතු නමින් ද තුනෙක් කියන ලදි. ඔහු අජ්ඣත්ත බාහිර ය යි සයෙකි. මුළුල්ල දොළසෙකි.