දුතියසප‍්පායසුත‍්තං
1. 15. 3.
1. 15. 3.
දුතියසප‍්පායසුත‍්තං
දුතිය සප්පාය සූත්‍රය
148. නිබ‍්බානසප‍්පායං වො භික‍්ඛවෙ පටිපදං දෙසිස‍්සාමි. තං සුණාථ සාධුකං මනසි කරොථ, භාසිස‍්සාමීති. කතමා ච සා භික‍්ඛවෙ, නිබ‍්බානසප‍්පායා පටිපදා:
148. මහණෙනි, නිවනට පිටිවහල් වූ පිළිවෙත තොපට දේශනා කරන්නෙමි. එය අසවු, මැනවින් මෙනෙහි කරවු. කියන්නෙමි යි. මහණෙනි, නිවනට පිටිවහල් වූ ඒ පිළිවෙත කවර යැ යත්:
ඉධ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු චක‍්ඛුං දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති, රූපා දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති, චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණං දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති, චක‍්ඛුසම‍්ඵස‍්සො දුක‍්ඛොති පස‍්සති, යම‍්පිදං චක‍්ඛුසම‍්ඵස‍්සපච‍්චයා උප‍්පජ‍්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක‍්ඛං වා අදුක‍්ඛමසුඛං වා තම‍්පි දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති.
මහණෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ ඇස දුකැ යි දකී. රූ දුකැ යි දකී. චක්‍ෂුර්විඥානය දුකැ යි දකී. ඇස්පහස දුකැ යි දකී. ඇස්පහස නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් මේ විඳුමෙක් උපදී නම් හෙ ද දුකැ යි දකී.
සොතං -පෙ- ඝානං -පෙ- ජිව‍්හා දුක‍්ඛාති පස‍්සති, රසා දුක‍්ඛාති පස‍්සති, ජිව‍්හා විඤ‍්ඤාණං දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති, ජිව‍්හාසම‍්ඵස‍්සො දුක‍්ඛොති පස‍්සති, යම‍්පිදං ජිව‍්හාසම‍්ඵස‍්සපච‍්චයා උප‍්පජ‍්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක‍්ඛං වා අදුක‍්ඛමසුඛං වා තම‍්පි දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති.
කන ... නැහැය ... දිව දුකැ යි දකී, රස දුකැ යි දකී, ජිව්හාවිඤ්ඤාණය දුකැ යි දකී, දිව්පහස දුකැ යි දකී, දිව්පහස නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් මේ විඳුමෙක් උපදී නම් හෙ ද දුකැ යි දකී.
කායො -පෙ- මනො දුක‍්ඛොති පස‍්සති, ධම‍්මා දුක‍්ඛාති පස‍්සති, මනොවිඤ‍්ඤාණං දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති, මනොසම‍්ඵස‍්සො දුක‍්ඛොති පස‍්සති, යම‍්පිදං මනොසම‍්ඵස‍්සපච‍්චයා උප‍්පජ‍්ජති. වෙදයිතං සුඛං වා දුක‍්ඛං වා අදුක‍්ඛමසුඛං වා තම‍්පි දුක‍්ඛන‍්ති පස‍්සති. අයං ඛො සා භික‍්ඛවෙ නිබ‍්බානසප‍්පායා පටිපදාති.
කය ... සිත දුකැ යි දකී. දහම් දුකැ යි දකී. මනවිණැ දුකැ යි දකී, මනපහස දුකැ යි දකී, මනපහස නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් මේ විඳුමෙක් උපදී නම් හෙ ද දුකැ යි දකී. මහණෙනි, මේ නිවනට පිටිවහල් වූ ඒ පිළිවෙත යි.