තතියසප‍්පායසුත‍්තං
1. 15. 4.
1. 15. 4.
තතියසප‍්පායසුත‍්තං
තතිය සප්පාය සූත්‍රය
149. නිබ‍්බානසප‍්පායං වො භික‍්ඛවෙ පටිපදං දෙසිස‍්සාමි. තං සුණාථ, සාධුකං මනසිකරොථ භාසිස‍්සාමීති. කතමා ච සා භික‍්ඛවෙ, නිබ‍්බානසප‍්පායා පටිපදා:
149. මහණෙනි, නිවනට පිටිවහල් වූ පිළිවෙත තොපට දේශනා කරන්නෙමි, එය අසවු, මැනවින් මෙනෙහි කරවු, කියන්නෙමි යි. මහණෙනි, නිවනට පිටිවහල් වූ ඒ පිළිවෙත කවර යැ යත්:
ඉධ භික‍්ඛවෙ, භික‍්ඛු චක‍්ඛුං අනත‍්තාති පස‍්සති, රූපා අනත‍්තාති පස‍්සති, චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණං අනත‍්තාති පස‍්සති, චක‍්ඛුසම‍්ඵස‍්සො අනත‍්තාති පස‍්සති, යම‍්පිදං චක‍්ඛුසම‍්ඵස‍්සපච‍්චයා උප‍්පජ‍්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක‍්ඛං වා අදුක‍්ඛමසුඛං වා තම‍්පි අනත‍්තාති පස‍්සති.
මහණෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ ඇස අනාත්මය යයි දකී. රූ අනත් යයි දකී. ඇස්විනැණ අනත් යයි දකී. ඇස්පහස අනත් යයි දකී. ඇස්පහස නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් මේ විඳුමෙක් උපදී නම් හෙ ද අනත් යයි දකී.
සොතං -පෙ- ඝානං -පෙ- ජිව‍්හා අනත‍්තාති පස‍්සති, රසා අනත‍්තාති පස‍්සති, ජිව‍්හාවිඤ‍්ඤාණං අනත‍්තාති පස‍්සති, ජිව‍්හාසම‍්ඵස‍්සො අනත‍්තාති පස‍්සති, යම‍්පිදං ජිව‍්හාසම‍්ඵස‍්සපච‍්චයා උප‍්පජ‍්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක‍්ඛං වා අදුක‍්ඛමසුඛං වා තම‍්පි අනත‍්තාති පස‍්සති.
කන ... නැහැය ... දිව අනත් යයි දකී. රස අනත් යයි දකී. දිව්විනැණ අනත් යයි දකී. දිව්පහස අනත් යි දකී. දිව්පහස නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් මේ විඳුමෙක් උපදී නම් හෙ ද අනත් යයි දකී.
කායො -පෙ- මනො අනත‍්තාති පස‍්සති, ධම‍්මා අනත‍්තාති පස‍්සති, මනොවිඤ‍්ඤාණං අනත‍්තාති පස‍්සති, මනොසම‍්ඵස‍්සො අනත‍්තාති පස‍්සති, යම‍්පිදං මනොසම‍්ඵස‍්සපච‍්චයා උප‍්පජ‍්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක‍්ඛං වා අදුක‍්ඛමසුඛං වා තම‍්පි අනත‍්තාති පස‍්සති. අයං ඛො සා භික‍්ඛවෙ නිබ‍්බානසප‍්පායා පටිපදාති.
කය ... සිත අනත් යයි දකී. දහම් අනත් යයි දකී. මනවිණැන අනත්ය යි දකී. මනපහස අනත් යයි දකී. මනපහස නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් මේ විඳුමෙක් උපදී නම් එ ද අනත් යයි දකී. මහණෙනි, මේ නිවනට පිටිවහල් වූ ඒ පිළිවෙත යි.