වාදසුත‍්තං
12. 4. 10.
12. 4. 10.
වාදසුත‍්තං
වාද සූත්‍රය
3882. යො හි කොචි භික‍්ඛවෙ, භික‍්ඛු “ඉදං දුක‍්ඛ”න‍්ති යථාභූතං පජානාති -පෙ- “අයං දුක‍්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා”ති යථාභූතං පජානාති, පුරත්‍ථිමාය චෙපි දිසාය ආගච‍්ඡෙය්‍ය සමණො වා බ්‍රාහ‍්මණො වා වාදත්‍ථිකො වාදගවෙසී වාදමස‍්ස ආරොපෙස‍්සාමීති. “තං වත සහධම‍්මෙන සඞ‍්කම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පකම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පචාලෙස‍්සති වා”ති නෙතං ඨානං විජ‍්ජති. පච‍්ඡිමාය චෙපි දිසාය -පෙ- උත‍්තරාය චෙපි දිසාය -පෙ- දක‍්ඛිණාය චෙපි දිසාය ආගච‍්ඡෙය්‍ය සමණො වා බ්‍රාහ‍්මණො වා වාදත්‍ථිකො වාදගවෙසී වාදමස‍්ස ආරොපෙස‍්සාමීති, “තං වත සහධම‍්මෙන සඞ‍්කම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පකම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පචාලෙස‍්සති වා”ති නෙතං ඨානං විජ‍්ජති. සෙය්‍යථාපි භික‍්ඛවෙ, සිලා යූපො සොළස කුක‍්කුකො. තස‍්ස අස‍්සු අට‍්ඨ කුක‍්කු හෙට‍්ඨානෙමඞ‍්ගමා, අට‍්ඨ කුක‍්කු උපරිනෙමස‍්ස. පුරත්‍ථිමාය චෙපි දිසාය ආගච‍්ඡෙය්‍ය භුසා වාතවුට‍්ඨි නෙව සඞ‍්කම‍්පෙය්‍ය න සම‍්පකම‍්පෙය්‍ය න සම‍්පචාලෙය්‍ය. පච‍්ඡිමාය චෙපි දිසාය -පෙ- උත‍්තරාය චෙපි දිසාය -පෙ- දක‍්ඛිණාය චෙපි දිසාය ආගච‍්ඡෙය්‍ය භුසා වාතවුට‍්ඨි, නෙව නං සඞ‍්කම‍්පෙය්‍ය න සම‍්පකම‍්පෙය්‍ය න සම‍්පචාලෙය්‍ය. තං කිස‍්ස හෙතු? ගම‍්භීරත‍්තා භික‍්ඛවෙ, නෙමස‍්ස, සුනිඛාතත‍්තා සිලායූපස‍්ස.
3882. මහණෙනි, යම් කිසි මහණෙක් “මේ දුකැ”යි තතුසේ දනී ද ... “මේ දුක් නැවැත්මට පමුණුවන පිළිවෙතැ” යි තතුසේ දනී ද ඉදුනුදු දොස් කැමති දොස් සොයනසුලු මහණෙක් හෝ බමුණෙක් හෝ “මොහුට දොස් නගන්නෙමි” යි පෙරදිගින් එන්නේ නම් කරුණු සහිත ව ඒකාන්තයෙන් “ඔහු සල්වන්නේ යී හෝ මැනවින් සල්වන්නේ යී හෝ වෙවුළුවන්නේ යී හෝ” යි මෙකරුණ නැත. ඉදිනුදු පැළදිගින් ... ඉදිනුදු උතුරුදිගින් ... ඉදුනුදු දොස් කැමති දොස් සොයන මහණෙක් හෝ බමුණෙක් හෝ “මොහුට දොස් නගන්නෙමි” යි දකුණුදිගින් එන්නේ නම් කරුණු සහිතව ඒකාන්තයෙන් “ඔහු සල්වන්නේ යී හෝ මැනවින් වෙසෙසින් සල්වන්නේ යී හෝ වෙවුළුවන්නේ යී හෝ” යි මෙ කරුණ නැත. මහණෙනි, යම්සේ සොළොස්හත් ගැල්ටැඹෙක් වේ ද එහි අටහතෙක් වළ යටට ගියේ ය. අටහතෙක් වළ මතුයෙහි සිටියේ ය. ඉදිනුදු පෙරදිගින් බලවත් කුණාටුවෙක් එන්නේ නම් එය නො ම සල්වන්නේ ය. වෙසෙසින් නොම සල්වන්නේ ය. නො ම වෙවුළුවන්නේ ය. ඉදිනුදු පැළදිගින් ... ඉදිනුදු උතුරුදිගින් ... ඉදිනුදු දකුණුදිගින් දැඩි සුළඟෙක් එන්නේ නම් එය නො ම සල්වන්නේ ය. නො ම වෙසෙසින් සල්වන්නේ ය. නො ම වෙවුළුවන්නේ ය. ඒ කවර හෙයින යත්: මහණෙනි, මුල ගැඹුරු බැවිනි ගල්ටැඹ මැනවින් සිටුවන ලද බැවිනි.
එවමෙව ඛො භික‍්ඛවෙ, යො හි කොචි භික‍්ඛු ඉදං දුක‍්ඛන‍්ති යථාභූතං පජානාති -පෙ- අයං දුක‍්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති යථාභූතං පජානාති, පුරත්‍ථිමාය චෙපි දිසාය ආගච‍්ඡෙය්‍ය සමණො වා බ්‍රාහ‍්මණො වා වාදත්‍ථිකො වාදගවෙසී වාදමස‍්ස ආරොපෙස‍්සාමීති. තං වත සහධම‍්මෙන සංකම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පකම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පචාලෙස‍්සති වාති නෙතං ඨානං විජ‍්ජති. පච‍්ඡිමාය චෙපි දිසාය -පෙ- උත‍්තරාය චෙපි දිසාය -පෙ- දක‍්ඛිණාය චෙපි දිසාය ආගච‍්ඡෙය්‍ය සමණො වා බ්‍රාහ‍්මණො වා වාදත්‍ථිකො වාදගවෙසී වාදමස‍්ස ආරොපෙස‍්සාමීති. තං වත සහධම‍්මෙන සංකම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පකම‍්පෙස‍්සති වා සම‍්පචාලෙස‍්සති වාති නෙතං ඨානං විජ‍්ජති. තං කිස‍්ස හෙතු? සුදිට‍්ඨත‍්තා භික‍්ඛවෙ, චතුන‍්නං අරියසච‍්චානං. කතමෙසං චතුන‍්නං: දුක‍්ඛස‍්ස අරියසච‍්චස‍්ස -පෙ- දුක‍්ඛනිරොධගාමිනියා පටිපදාය අරියසච‍්චස‍්ස. තස‍්මාතිහ භික‍්ඛවෙ, “ඉදං දුක‍්ඛන‍්ති” යොගො කරණීයො -පෙ- “අයං දුක‍්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා”ති යොගො කරණීයොති.
මහණෙනි, එසෙයින් ම යම් කිසි මහණෙක් “මේ දුකැ”යි තතුසේ දනී ද ... “මේ දුක් නැවැත්මට පමුණුවන පිළිවෙතැ” යි තතුසේ දනී ද, ඉදුනුදු දොස් කැමති දොස් සොයන මහණෙක් හෝ බමුණෙක් හෝ “මොහුට දොස් නගන්නෙමි” යි පෙරදිගින් එන්නේ නම් කරුණු සහිත ව ඒකාන්තයෙන් “ඔහු සල්වන්නේ යී හෝ වෙසෙසින් සල්වන්නේ යී හෝ වෙවුළුවන්නේ යී හෝ” යි මෙකරුණ නැත. ඉදිනුදු පැළදිගින් ... ඉදිනුදු උතුරුදිගින් ... ඉදුනුදු දොස් කැමති දොස් සොයන මහණෙක් හෝ බමුණෙක් හෝ “මොහුට දොස් නගන්නෙමි” යි දකුණු දිගින් එන්නේ නම් කරුණු සහිත ව ඒකාන්තයෙන් “ඔහු සල්වන්නේ යී හෝ වෙසෙසින් සල්වන්නේ යී හෝ වෙවුළුවන්නේ යී හෝ” යි මෙ කරුණ නැත. ඒ කවර හෙයින යත්: මහණෙනි, චතුරාර්‍ය්‍යසත්‍ය ය මැනවින් දුටුබැවිනි. කවර චතුරාර්‍ය්‍යසත්‍ය යත්: “දුඃඛාර්‍ය්‍යසත්‍ය ය ... දුඃඛනිරෝධගාමිනී ප්‍රතිපදාර්‍ය්‍යසත්‍ය යි”. මහණෙනි, එහෙයින් මෙහි ලා “මේ දුඃඛ” යී වීර්‍ය්‍ය කටයුතු ... “මේ දුඃඛනිරෝධගාමිනී පටිපදා”යී වීර්‍ය්‍ය කටයුතු යි.
සිංසපාවනවග‍්ගො චතුත්‍ථො.
සිවුවැනි සිංසපාවන වර්‍ග යි.
තත්‍රුද‍්දානං:
එහි සූත්‍රනාමාවලිය:
සිංසපා ඛදිරො දණ‍්ඩො චෙලො සත‍්තිසතෙන ච, පාණො ද‍්වෙ සුරියූපමා ඉන්‍දඛීලො වාදෙන චාති.
සිංසපා, ඛදිර, දණ්ඩ, චෙල, සත්තිසත, පාණ යී සයෙක් ද සුරියෝපම සුතුරු දෙකෙක් ද ඉන්‍ද්‍රකීල වාද යී දෙකෙක් දැ යී මුළුල්ල දශයෙකි යි.