පටිලාභසුත‍්තං
4. 2. 1.
4. 2. 1.
පටිලාභසුත‍්තං
පටිලාභ සූත්‍රය
1695. පඤ‍්චිමානි භික‍්ඛවෙ, ඉන්‍ද්‍රියානි. කතමානි පඤ‍්ච: සද‍්ධින්‍ද්‍රියං -පෙ- පඤ‍්ඤින්‍ද්‍රියං. කතමඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සද‍්ධින්‍ද්‍රියං: ඉධ භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො සද‍්ධො හොති, සද‍්දහති තථාගතස‍්ස බොධිං: “ඉතිපි සො භගවා අරහං සම‍්මාසම‍්බුද‍්ධො -පෙ- සත්‍ථා දෙවමනුස‍්සානං බුද‍්ධො භගවා”ති. ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ, සද‍්ධින්‍ද්‍රියං. කතමඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, විරියින්‍ද්‍රියං: යං ඛො භික‍්ඛවෙ, චත‍්තාරො සම‍්මප‍්පධානෙ ආරබ‍්භ විරියං පටිලභති, ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ, විරියින්‍ද්‍රියං. කතමඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සතින්‍ද්‍රියං: යං ඛො භික‍්ඛවෙ, චත‍්තාරො සතිපට‍්ඨානෙ ආරබ‍්භ සතිං පටිලභති, ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ, සතින්‍ද්‍රියං. කතමඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, සමාධින්‍ද්‍රියං: ඉධ භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො වොස‍්සග‍්ගාරම‍්මණං කරිත්‍වා ලභති සමාධිං, ලභති චිත‍්තස‍්ස එකග‍්ගතං, ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ, සමාධින්‍ද්‍රියං. කතමඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, පඤ‍්ඤින්‍ද්‍රියං: ඉධ භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො පඤ‍්ඤවා හොති උදයත්‍ථගාමිනියා පඤ‍්ඤාය සමන‍්නාගතො අරියාය නිබ‍්බෙධිකාය සම‍්මා දුක‍්ඛක‍්ඛයගාමිනියා. ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ, පඤ‍්ඤින්‍ද්‍රියං. ඉමානි ඛො භික‍්ඛවෙ, පඤ‍්චින්‍ද්‍රියානීති.
1695. මහණෙනි, මේ ඉන්‍ද්‍රිය පසෙකි. කවර පසෙක් ද යත්: සද්ධින්‍ද්‍රිය ... පඤ්ඤින්‍ද්‍රිය යි. මහණෙනි, සද්ධින්‍ද්‍රිය කවරේ ද යත්: මහණෙනි, මෙහි අරීසවු සැදැහැතියේ වෙයි. ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙකරුණෙනුදු අර්‍හත්හ. සම්මාසම්බුද්ධහ ... දෙවිමිනිසුන්ට ශාස්තෘහ. බුද්ධහ. භගවත්හ යි. තථාගතයන් වහන්සේගේ බුදුබව හදහයි. මහණෙනි, මේ සද්ධින්‍ද්‍රිය යි කියනු ලැබේ. මහණෙනි, විරියින්‍ද්‍රිය කවරේ ද යත්: මහණෙනි, සිවුසම්පදහන් ඇරබ යම් වැරක් පිළිලබා නම් මහණෙනි, මේ විරියින්‍ද්‍රිය යි කියනු ලැබේ. මහණෙනි, සතින්‍ද්‍රිය කවරේ ද යත්: මහණෙනි, සිවුසීවටන් ඇරබ යම් සිහියක් පිළිලබා නම් මහණෙනි, මේ සතින්‍ද්‍රිය යි කියනු ලැබේ. මහණෙනි, සමාධින්‍ද්‍රිය කවරේ ද යත්: මහණෙනි, මෙහි අරීසවු නිවන අරමුණු කොට සමාධිය ලබා නම් සිතේ එකඟකම ලබා නම් මහණෙනි, මේ සමාධින්‍ද්‍රිය යි කියනු ලැබේ. මහණෙනි, පඤ්ඤින්‍ද්‍රිය කවරේ ද යත්: මහණෙනි, මෙහි අරීසවු පැණැතියේ උදයව්‍යය පිරිසිඳ දන්නා ආර්‍ය්‍ය වූ නිර්වේදයට සමත් වූ මැනවින් දුක් ගෙවීමට පමුණුවන නුවණින් යුතු වූයේ වේ නම් මහණෙනි, මේ පඤ්ඤින්‍ද්‍රිය යි කියනු ලැබේ. මහණෙනි, මොහු පසිඳුරෝ යි.