4. මානත‍්තචාරිකවත‍්තං
4. මානත‍්තචාරිකවත‍්තං
4. මානත්තචාරික වත
1. තෙන ඛො පන සමයෙන මානත‍්තචාරිකා භික‍්ඛූ සාදියන‍්ති පකතත‍්තානං භික‍්ඛූනං අභිවාදනං පච‍්චුට‍්ඨානං අඤ‍්ජලිකම‍්මං සාමීචිකම‍්මං ආසනාභිහාරං සෙය්‍යාභිහාරං පාදොදකං පාදපීඨං පාදකඨලිකං, පත‍්තචීවරපටිග‍්ගහණං නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මං. යෙ තෙ භික‍්ඛූ අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තෙ උඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති: “කථං හි නාම මානත‍්තචාරිකා භික‍්ඛූ සාදියිස‍්සන‍්ති පකතත‍්තානං භික‍්ඛූනං අභිවාදනං පච‍්චුට‍්ඨානං -පෙ- නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මන‍්ති. අථ ඛො තෙ භික‍්ඛූ භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසුං.
1. එ සමයෙහි මානත්තවාරික (මානත පුරණ) මහණහු පුවතත් මහණුන්ගේ වැඳීම, දැක හුනස්නෙන් නැගී සිටීම, ඇඳිලිබැඳීම, සාමීචි කර්‍මය, අසුන් එළැවීම, යහන් එළැවීම, පා දෝනා දිය එළැවීම, පාපුටුව එළැවීම, පාකටෙලිය එළැවීම, පාසිවුරු පිළිගැන්ම, නෑමෙහි පිටුපිරියම යන මේ වත් ඉවසත්. යම් මහණ කෙතෙක් අපිස් ගුණැත්තෝ ද, ... ඔහු “කෙසේ නම් මානත පුරණ මහණහු පුවතත් මහණුන්ගේ වැඳීම, දැක හුනස්නෙන් නැගී සිටීම ... නෑමෙහි පිටුපිරියම යන මෙකී වත් ඉවසත් දැ” යි ලාමක කොට සිතත්, දොස් නගත්, නුගුණ පතුරුවත්. ඉක්බිති ඒ මහණහු මෙ පවත් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සැළ කළහ.
2. අථ ඛො භගවා එතස‍්මිං නිදානෙ එතස‍්මිං පකරණෙ භික‍්ඛුසඞ‍්ඝං සන‍්නිපාතාපෙත්‍වා භික‍්ඛූ පටිපුච‍්ඡි “සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකා භික‍්ඛූ සාදියන‍්ති පකතත‍්තානං භික‍්ඛූනං අභිවාදනං පච‍්චුට‍්ඨානං -පෙ- නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්ම?”න‍්ති. “සච‍්චං භගවා.” විගරහි බුද‍්ධො භගවා: කථං හි නාම භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකා භික‍්ඛූ සාදියිස‍්සන‍්ති පකතත‍්තානං භික‍්ඛූනං අභිවාදනං පච‍්චුට‍්ඨානං -පෙ- නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මං? නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- විගරහිත්‍වා ධම‍්මිං කථං කත්‍වා භික‍්ඛූ ආමන‍්තෙසි: –
2. එකලැ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ නිදානයෙහි මෙ කාරණයෙහි බික්සඟන රැස් කරවා, “මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු පුවතත් මහණුන්ගේ වැඳීම, දැක හුනස්නෙන් නැඟි සිටීම ... නෑමෙහි පිටුපිරියම යන මෙකී වත් ඉවසත් යනු සැබෑ දැ?” යි අසා වදාළ සේක. “සැබැව, වහන්සැ” යි ඔහු පිළිවදන් දුන්හ. “මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු කෙසේ නම් පුවතත් මහණුන්ගේ වැඳීම, දැක හුනස්නෙන් නැගී සිටීම ... නෑමෙහි පිටුපිරියම, ඉවසන්නාහු ද? මහණෙනි, මෙය නොපහනුන්ගේ පැහැදීම පිණිස හෝ ... නො වේ යැ” යි භාග්‍යවතුන්වහන්සේ ඒ මහණුනට ගැරැහු සේක. ගරහා දැහැමි කතා කොට මහණුන් බණවා වදාළ සේක:
3. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සාදිතබ‍්බං පකතත‍්තානං භික‍්ඛූනං අභිවාදනං පච‍්චුට‍්ඨානං -පෙ- නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මං. යො සාදියෙය්‍ය, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
3. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් පුවතත් මහණුන්ගේ වැඳීම, දැක හුනස්නෙන් නැගී සිටීම ... නෑමෙහි පිටුපිරියම් නො ඉවැසියැ යුතු. යමෙක් ඉවසන්නේ නම් ඔහුට දුකුළා ඇවැත් වන්නේ ය.
4. අනුජානාමි භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකානං භික‍්ඛූනං මිථු යථාබුඩ‍්ඪං අභිවාදනං පච‍්චුට‍්ඨානං -පෙ- නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මං.
4. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණුනට වැඩි මහලු පිළිවෙළින් උනුන් වැඳීම, දැක හුනස්නෙන් නැඟී සිටීම ... නෑමෙහි පිටුපිරියම අනුදනිමි.
5. අනුජානාමි භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකානං භික‍්ඛූනං පඤ‍්ච යථාබුඩ‍්ඪං: උපොසථං පවාරණං වස‍්සිකසාටිකං ඔනොජනං භත‍්තං.
5. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණුනට මහලු පිළිවෙළින් ඔවුනොවුන් පොහෝ කිරීම, පවාරණය, වැසි සළුපිළිගැන්ම, පසු වැ පිළිගන්නා පිණිස එ දිනට නියමිත බතක් අත් හැරීම, චතුශ්ශාල බත පිළිගැන්ම යන පස අනුදනිමි.
6. තෙන හි භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකානං භික‍්ඛූනං වත‍්තං පඤ‍්ඤාපෙස‍්සාමි යථා මානත‍්තචාරිකෙහි භික‍්ඛූහි වත‍්තිතබ‍්බං.
6. එහෙයින් මහණෙනි, මානත පුරණ මහණුනට ඔවුන් විසින් පැවැතිය යුතු පරිදි වත් පණවන්නෙමි.
7. මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනා සම‍්මා වත‍්තිතබ‍්බං. තත්‍රායං සම‍්මා වත‍්තනා: න උපසම‍්පාදෙතබ‍්බං න නිස‍්සයො දාතබ‍්බො. න සාමණෙරො උපට‍්ඨාපෙතබ‍්බො. න භික‍්ඛුනොවාදකසම‍්මුති සාදිතබ‍්බා. සම‍්මතෙනාපි භික‍්ඛුනියො න ඔවදිතබ‍්බා. යාය ආපත‍්තියා සඞ‍්ඝෙන මානත‍්තං දින‍්නං හොති, සා ආපත‍්ති න ආපජ‍්ජිතබ‍්බා, අඤ‍්ඤා වා තාදිසිකා, තතො වා පාපිට‍්ඨතරා. කම‍්මං න ගරහිතබ‍්බං. කම‍්මිකා න ගරහිතබ‍්බා. න පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො උපොසථො ඨපෙතබ‍්බො. න පවාරණා ඨපෙතබ‍්බා. න සවචනීයං කාතබ‍්බං. න අනුවාදො පට‍්ඨපෙතබ‍්බො. න ඔකාසො කාරෙතබ‍්බො. න චොදෙතබ‍්බො. න සාරෙතබ‍්බො. න භික‍්ඛූහි සම‍්පයොජෙතබ‍්බං.
7. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් මොනොවට පැවැතියැ යුතු. එහි මේ මනා පැවැත්ම යි: තමා උපාධ්‍යාය වැ උපසම්පදා නො කළ යුතු. තමා ඇදුරු වැ නිසා නො දියැ යුතු. හෙරෙණක් උවටන් පිණිස තමා වෙත නො තැබිය යුතු. භික්ඛුනෝවාදක සම්මතිය නො ඉවැසියැ යුතු. සම්මත වූ ද මහණහු විසින් මෙහෙණනට ඔවා නො දියැ යුතු. යම් ඇවැතෙකින් සඞ්ඝයා විසින් මානත දෙන ලදුයේ නම් ඒ ඇවැත නො ඇවැද්දැ යුතු. අන් එබඳු ඇවැතක් හේ එයට වඩා පවිටු ඇවැතක් හෝ නො ඇවැදියැ යුතු. විනයකර්‍මය නො ගැරැහියැ යුතු කර්‍මය කළ මහණහු නො ගැරැහිය යුතුහ. පුවතත් මහණක්හුගේ පොහොය නො තැබියැ යුතු. පවාරණාව නො තැබියැ යුතු. සවචනීය කර්‍මය නො කළ යුතු. වෙහෙරැ දෙටු තන්හි නො සිටියැ යුතු. අවකාශ නො කැරැවිය යුතු. චෝදනා නො කළයුතු. ඇවැත් සිහිපත් නො කැරැවියැ යුතු. මහණුන් හා කලහ නො යෙදියැ යුතු.
8. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො පුරතො ගන‍්තබ‍්බං. න පුරතො නිසීදිතබ‍්බං. යො හොති සඞ‍්ඝස‍්ස ආසනපරියන‍්තො සෙය්‍යාපරියන‍්තො විහාරපරියන‍්තො සො තස‍්ස පදාතබ‍්බො. තෙන ච සො සාදිතබ‍්බො.
8. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් පුවතත් මහණහට පෙරටු වැ නො යෑ යුතු. පෙරටු වැ නො ඉන්දැ යුතු. සඞ්ඝයාගේ යම් අන්තිම අස්නෙක්, යහනෙක්, වෙහෙරෙක් වේ ද, එය ඔහුට දියැ යුතු. ඔහු විසින් ද එය ඉවැසියැ යුතු.
9. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා පකතත‍්තෙන භික‍්ඛුනා පුරෙසමණෙන වා පච‍්ඡාසමණෙන වා කුලානි උපසඞ‍්කමිතබ‍්බානි. න ආරඤ‍්ඤිකඞ‍්ගං සමාදාතබ‍්බං. න පිණ‍්ඩපාතිකඞ‍්ගං සමාදාතබ‍්බං. න ච තප‍්පච‍්චයා පිණ‍්ඩපාතො නීහරාපෙතබ‍්බො ‘මා මං ජානිංසූ’ති.
9. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් පුවතත් මහණහට පෙරටු වැ යන හෝ පසු වැ යන මහණකු වැ කුලයෝ නො එළැඹිය යුතුහ. ආරණ්‍යකාඞ්ගය සමාදන් කොට නො ගත යුතු පිණ්ඩපාතිකාඞ්ගය සමාදන් කොට නො ගත යුතු. ‘මා නො දනිත්වා’ යි එ කරුණින් පිණ්ඩපාතය ගෙන්වා නො ගත යුතු.
10. මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනා ආගන‍්තුකෙන ආරොචෙතබ‍්බං. ආගන‍්තුකස‍්ස ආරොචෙතබ‍්බං. උපොසථෙ ආරොචෙතබ‍්බං. පවාරණාය ආරොචෙතබ‍්බං. දෙවසිකං ආරොචෙතබ‍්බං. සචෙ ගිලානො හොති දූතෙනපි ආරොචෙතබ‍්බං.
10. මහණෙනි, මානත පුරණ ආගන්තුක මහණහු විසින් නේවාසික මහණුනට ආරෝචනා කළ යුතු. නේවාසික මහණහු විසින් ආගන්තුක මහණහට ආරෝචනා කළ යුතු. උපෝසථයෙහි ආරෝචනා කළ යුතු. පවාරණායෙහි ආරෝචනා කළ යුතු. ඉදින් මානත පුරණ මහණ ගිලන් වේ නම් දූත මහණකු ලවා ආරෝචනා කැරැවියැ යුතු.
11. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා අභික‍්ඛුකො ආවාසො ගන‍්තබ‍්බො අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා අභික‍්ඛුකො අනාවාසො ගන‍්තබ‍්බො අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා අභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා ගන‍්තබ‍්බො අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා.
11. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සඞ්ඝයාගෙන් වෙන් වැ දශවිධ අන්තරායයෙන් කිසිත් නැති වැ මහණුන් ඇති ආවාසයෙන් මහණුන් නැති ආවාසයට නො යා යුතු. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සඞ්ඝායාගෙන් වෙන් වැ අන්තරායයක් නැති වැ සභික්‍ෂුක අවාසයෙන් අභික්‍ෂුක අනාවාසයට නො යා යුතු. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සඞ්ඝයාගෙන් වෙන් වැ අන්තරායයක් නැති වැ සභික්‍ෂුක ආවාසයෙන් අභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට නො යා යුතු.
12. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා අනාවාසා අභික‍්ඛුකො ආවාසො ගන‍්තබ‍්බො අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා -පෙ- අභික‍්ඛුකො අනාවාසො ගන‍්තබ‍්බො -පෙ- අභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා ගන‍්තබ‍්බො අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා.
12. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සඞ්ඝයාගෙන් වෙන් වැ අන්තරායක් නැතිවැ සභික්‍ෂුක අනාවාසයෙන් අභික්‍ෂුක ආවාසයට නො යා යුතු ... අභික්‍ෂුක අනාවාසයට නො යා යුතු ... සඞ්ඝයාගෙන් වෙන්වැ අන්තරායක් නැතිවැ අභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට හෝ නො යා යුතු.
13. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා වා අනාවාසා වා අභික‍්ඛුකො ආවාසො ගන‍්තබ‍්බො අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා -පෙ- අභික‍්ඛුකො අනාවාසො ගන‍්තබ‍්බො -පෙ- අභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා ගන‍්තබ‍්බො අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා.
13. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සඞ්ඝයාගෙන් තොර වැ අන්තරායක් නැති වැ සභික්‍ෂුක ආවාසයෙන් හෝ අනාවාසයෙන් හෝ අභික්‍ෂුක ආවාසයට නො යා යුතු ... අභික්‍ෂුක අනාවාසයට නො යා යුතු ... සඞ්ඝයාගෙන් වෙන් වැ අන්තරායක් නැති වැ අභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට නො යා යුතු.
14. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා සභික‍්ඛුකො ආවාසො ගන‍්තබ‍්බො යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ නානාසංවාසකා අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා. -පෙ- සභික‍්ඛුකො අනාවාසො ගන‍්තබ‍්බො -පෙ- සභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා ගන‍්තබ‍්බො යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ නානාසංවාසකා අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා.
14. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සංඝයා නැති වැ අන්තරායයක් නැති වැ සභික්‍ෂුක ආවාසයෙන් නානාසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට නො යා යුතු ... සභික්‍ෂුක අනාවාසයට ... සඞ්ඝයාගෙන් තොර වැ අන්තරායක් නැති වැ නානාසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට නො යා යුතු.
15. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා අනාවාසා සභික‍්ඛුකො ආවාසො ගන‍්තබ‍්බො යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ නානාසංවාසකා අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා -පෙ- සභික‍්ඛුකො අනාවාසො ගන‍්තබ‍්බො -පෙ- සභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා ගන‍්තබ‍්බො, යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ නානාසංවාසකා අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා.
15. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සඞ්ඝයාගෙන් තොර වැ අන්තරායක් නැති වැ සභික්‍ෂුක අනාවාසයෙන් නානාසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට නො යා යුතු ... සභික්‍ෂුක අනාවාසයට නො යා යුතු ... සඞ්ඝයාගෙන් තොර වැ අන්තරායක් නැති වැ නානාසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට නො යා යුතු.
16. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා වා අනාවාසා වා සභික‍්ඛුකො ආවාසො ගන‍්තබ‍්බො යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ නානාසංවාසකා අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා -පෙ- සභික‍්ඛුකො අනාවාසො ගන‍්තබ‍්බො -පෙ- සභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා ගන‍්තබ‍්බො යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ නානාසංවාසකා අඤ‍්ඤත්‍ර සඞ‍්ඝෙන අඤ‍්ඤත්‍ර අන‍්තරායා.
16. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සංඝයාගෙන් තොර වැ අන්තරායක් නැති වැ සභික්‍ෂුක ආවාසයෙන් හෝ අනාවාසයෙන් නානාසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට ... සභික්‍ෂුක අනාවාසයට ... සඞ්ඝයාගෙන් තොරවැ අන්තරායෙක් නැතිවැ නානාසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට නො යා යුතු.
17. ගන‍්තබ‍්බො භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා සභික‍්ඛුකො ආවාසො යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ නානාසංවාසකා, යං ජඤ‍්ඤා සක‍්කොමි අජ‍්ජෙව ගන‍්තුන‍්ති -පෙ- සභික‍්ඛුකො අනාවාසො -පෙ- සභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා -පෙ-
17. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සභික්‍ෂුක ආවාසයෙන් ‘අද ම යන්නට හැක්කෙමි’ යි තමා දන්නා, සමානසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට ... සභික්‍ෂුක අනාවාසයට ... සභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට යා යුතු.
18. ගන‍්තබ‍්බො භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා අනාවාසා සභික‍්ඛුකො ආවාසො -පෙ- සභික‍්ඛුකො අනාවාසො -පෙ- සභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ සමානසංවාසකා, යං ජඤ‍්ඤා සක‍්කොමි අජ‍්ජෙව ගන‍්තුන‍්ති.
18. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සභික්‍ෂුක අනාවාසයෙන් ‘අද ම යන්නට හැක්කෙමි’ යි තමා දන්නා, සමානසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට ... සභික්‍ෂුක අනාවාසයට ... සභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට යා යුතු.
19. ගන‍්තබ‍්බො භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා සභික‍්ඛුකා ආවාසා වා අනාවාසා වා සභික‍්ඛුකො ආවාසො -පෙ- සභික‍්ඛුකො අනාවාසො -පෙ- සභික‍්ඛුකො ආවාසො වා අනාවාසො වා යත්‍ථස‍්සු භික‍්ඛූ සමානසංවාසකා, යං ජඤ‍්ඤා සක‍්කොමි අජ‍්ජෙව ගන‍්තුන‍්ති.
19. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් සභික්‍ෂුක ආවාසයෙන් හෝ අනාවාසයෙන් ‘අද ම යන්නට හැක්කෙමි’ යි තමා දන්නා, සමානසංවාසක භික්‍ෂූන් ඇති සභික්‍ෂුක ආවාසයට ... සභික්‍ෂුක අනාවාසයට ... සභික්‍ෂුක ආවාසයට හෝ අනාවාසයට යා යුතු.
20. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා පකතත‍්තෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වත්‍ථබ‍්බං. න එකච‍්ඡන‍්නෙ අනාවාසෙ වත්‍ථබ‍්බං. න එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වා අනාවාසෙ වා වත්‍ථබ‍්බං. පකතත‍්තං භික‍්ඛුං දිස‍්වා ආසනා වුට‍්ඨාතබ‍්බං. පකතත‍්තො භික‍්ඛු ආසනෙන නිමන‍්තෙතබ‍්බො. න පකතත‍්තෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං එකාසනෙ නිසීදිතබ‍්බං. න නීචෙ ආසනෙ නිසින‍්නෙ උච‍්චෙ ආසනෙ නිසීදිතබ‍්බං. න ඡමායං නිසින‍්නෙ ආසනෙ නිසීදිතබ‍්බං. න එකචඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමිතබ‍්බං. න නීචෙ චඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමන‍්තෙ උච‍්චෙ චඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමිතබ‍්බං. න ඡමායං චඞ‍්කමන‍්තෙ චඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමිතබ‍්බං.
20. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් පුවතත් මහණක්හු හා එක් ම සෙවෙනියක් ඇති ආවාසයෙහි නො විසියැ යුතු. එක් ම සෙවෙනියක් ඇති අනාවාසයෙහි නො විසියැ යුතු. එක් ම සෙවෙනියක් ඇති ආවාසයෙහි හෝ අනාවාසයෙහි නො විසියැ යුතු. පුවතත් මහණකු දැක අස්නෙන් නැගී සිටියැ යුතු. පුවතත් මහණ තෙම අස්නෙන් පැවැරියැ යුතු. පුවතත් මහණක්හු හා එක් අස්නෙහි නො හින්දැ යුතු. ඔහු මිටි අස්නැ හුන් කල්හි තමා උසස්නැ නො හින්දැ යුතු. ඔහු බිමැ හුන් කලැ තමා අස්නෙකැ නො හින්දැ යුතු. ඔහු හා එක් සක්මන්මළුයෙහි සක්මන් නො කළ යුතු. ඔහු මිටි සක්මන්මළුයෙහි සක්මන් කරණ කලැ තමා උස් සක්මන්මළුවෙහි සක්මන් නො කළ යුතු. ඔහු බිමැ සක්මන් කරණ කලැ තමා සක්මන්මළුයෙකැ සක්මන් නො කළ යුතු.
21. න භික‍්ඛවෙ මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා පාරිවාසිකෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං -පෙ- මූලායපටිකස‍්සනාරහෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං -පෙ- මානත‍්තාරහෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං -පෙ- මානත‍්තචාරිකෙන බුඩ‍්ඪතරෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං -පෙ- අබ‍්භානාරහෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වත්‍ථබ‍්බං. න එකච‍්ඡන‍්නෙ අනාවාසෙ වත්‍ථබ‍්බං. න එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වා අනාවාසෙ වා වත්‍ථබ‍්බං. න එකාසනෙ නිසීදිතබ‍්බං. න නීචෙ ආසනෙ නිසින‍්නෙ උච‍්චෙ ආසනෙ නිසීදිතබ‍්බං. න ඡමායං නිසින‍්නෙ ආසනෙ නිසීදිතබ‍්බං. න එකචඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමිතබ‍්බං. න නීචෙ චඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමන‍්තෙ උච‍්චෙ චඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමිතබ‍්බං. න ඡමායං චඞ‍්කමන‍්තෙ චඞ‍්කමෙ චඞ‍්කමිතබ‍්බං.
21. මහණෙනි, මානත පුරණ මහණහු විසින් පිරිවෙස් වසන මහණහු හා ... මූලායපටිකස්සනාවට සුදුසු මහණකු හා ... මානත පුරණ වැඩිමහලු මහණකු හා ... අබ්භානයට සුදුසු මහණකු හා එක් සෙවෙනියක් ඇති ආවාසයෙහි නො විසියැ යුතු. එක් සෙවෙනියක් ඇති අනාවාසයෙහි නො විසියැ යුතු. එක් සෙවෙනියක් ඇති ආවාසයෙහි හෝ අනාවාසයෙහි නො විසියැ යුතු. එක් අස්නෙහි නො හින්දැ යුතු. ඔහු මිටි අස්නැ හුන් කල්හි තමා උස් අස්නැ නො හින්දැ යුතු. ඔහු බිමැ හුන් කල්හි තමා අස්නෙක නො හින්දැ යුතු. එක් සක්මන්මළුයෙහි සක්මන් නො කළ යුතු. ඔහු මිටි සක්මන්මළුයෙහි සක්මන් කරණ කලැ තමා උස් සක්මන්මළුවෙක සක්මන් නො කළ යුතු. ඔහු බිමැ සක්මන් කරණ කලැ තමා සක්මන්මළුවෙකැ සක්මන් නො කළ යුතු.
22. මානත‍්තචාරිකචතුත්‍ථො චෙ භික‍්ඛවෙ පරිවාසං දදෙය්‍ය, මූලායපටිකස‍්සෙය්‍ය, මානත‍්තං දදෙය්‍ය, තබ‍්බීසො අබ‍්භෙය්‍ය, අකම‍්මං, න ච කරණීයන‍්ති.
22. මහණෙනි, මානත පුරන්නහු සිවුවනු කොටැති ව පිරිවෙස් දෙන්නේ නම්, මූලායපටිකස්සනාව කරන්නේ නම්, මානත දෙන්නේ නම්, ඔහු විසිවනු කොටැති ව අබ්භාන කරන්නේ නම්, ඒ අකර්‍ම වේ. නො කටයුතු ය.
23. අථ ඛො ආයස‍්මා උපාලි යෙන භගවා තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා භගවන‍්තං අභිවාදෙත්‍වා එකමන‍්තං නිසීදි. එකමන‍්තං නිසින‍්නො ඛො ආයස‍්මා උපාලි භගවන‍්තං එතදවොච: “කති නු ඛො භන‍්තෙ මානත‍්තචාරිකස‍්ස භික‍්ඛුනො රත‍්තිච‍්ඡෙදා?”ති. “චත‍්තාරො ඛො උපාලි මානත‍්තචාරිකස‍්ස භික‍්ඛුනො රත‍්තිච‍්ඡෙදා: සහවාසො විප‍්පවාසො අනාරොචනා ඌනෙ ගණෙ චරණන‍්ති. ඉමෙ ඛො උපාලි චත‍්තාරො මානත‍්තචාරිකස‍්ස භික‍්ඛුනො රත‍්තිච‍්ඡෙදා”ති.
23. ඉක්බිත්තෙන් ආයුෂ්මත් උපාලි තෙරණුවෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා එළැඹියහ. එළැඹ වැඳ එක් පසෙක හුන්හ. එකත්පසෙක හුන් ආයුෂ්මත් උපාලි තෙරණුවෝ “වහන්ස, මානත පුරන්නහුට රාත්‍රිච්ඡේද කීයෙක් දැ? යි මෙය විචාළේ ය. “උපාලිනි, සහවාසය (පුවතත් මහණුන් හා එක් වැ විසීම), විප්‍රවාසය (හුදෙකලා ව විසීම), අනාරෝචනාව (ආගන්තුකාදීනට තමා වත් පුරණ බව නොදැන්වීම), ඌණගණයෙහි හැසිරීම (භික්‍ෂූන් සිවුනමකට අඩු භික්‍ෂූපිරිසෙහි හැසිරීම) යැ යි මානත පුරණ මහණහට රාත්‍රිච්ඡේද සතරෙක. උපාලීනි, මොහු සතර දෙන මානත පුරණ මහණහට රාත්‍රිච්ඡේදයෝ යැ” යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක.
24. තෙන ඛො පන සමයෙන සාවත්‍ථියං මහා භික‍්ඛුසඞ‍්ඝො සන‍්නිපතිතො හොති. න සක‍්කොන‍්ති මානත‍්තචාරිකා භික‍්ඛූ මානත‍්තං සොධෙතුං භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසුං.
24. එකල්හි සැවැත්හි මහත් භික්‍ෂුසමූහයෙක් රැස් වූයේ වෙයි. මානත පුරන්නාහු මානත ශුද්ධ කරන්නට නො හැකි වෙත්. භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මේ කරුණ සැළ කළහ.
25. “අනුජානාමි භික‍්ඛවෙ මානත‍්තං නික‍්ඛිපිතුං. එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ නික‍්ඛිපිතබ‍්බං: තෙන මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා එකං භික‍්ඛුං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එකංසං උත‍්තරාසඞ‍්ගං කරිත්‍වා උක‍්කුටිකං නිසීදිත්‍වා අඤ‍්ජලිං පග‍්ගහෙත්‍වා එවමස‍්ස වචනීයො ‘මානත‍්තං නික‍්ඛපාමී’ති. නික‍්ඛිත‍්තං හොති මානත‍්තං. ‘වත‍්තං නික‍්ඛිපාමි’ති. නික‍්ඛිත‍්තං හොති මානත‍්තං” ති.
25. “මහණෙනි, මානත් නික්‍ෂේප කරන්නට අනුදනිමි. මහණෙනි, මෙසේ ම මානත නික්‍ෂිප්ත කළ යුතු: ඒ මානත පුරණ මහණහු විසින් එක් මහණක්හු කරා එළැඹ උතුරුසඟ එකස් කොට උත්කුටුක වැ හිඳ, දොහොත් මුදුන් තබා, ‘මානත නික්‍ෂිප්ත කරමි (බහා තබමි)’ යි මෙසේ කිය යුතු වන්නේ ය. (එයින්) මානත නික්‍ෂේප කරණ ලද්දේ වෙයි. ‘වත නික්‍ෂිප්ත කරමි’ යි කියුව ද මානත නික්‍ෂිප්ත වෙයි.
26. තෙන ඛො පන සමයෙන සාවත්‍ථියා භික‍්ඛූ තහං තහං පක‍්කමිංසු. න සක‍්කොන‍්ති මානත‍්තචාරිකා භික‍්ඛූ මානත‍්තං සොධෙතුං. භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසුං. “අනුජානාමි භික‍්ඛවෙ මානත‍්තං සමාදියිතුං. එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ සමාදාතබ‍්බං: තෙන මානත‍්තචාරිකෙන භික‍්ඛුනා එකං භික‍්ඛුං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එකංසං උත‍්තරාසඞ‍්ගං කරිත්‍වා උක‍්කුටිකං නිසීදිත්‍වා අඤ‍්ජලිං පග‍්ගහෙත්‍වා එවමස‍්ස වචනීයො ‘මානත‍්තං සමාදියාමී’ති. සමාදින‍්නං හොති මානත‍්තං. ‘වත‍්තං සමාදියාමී’ති. සමාදින‍්නං හොති මානත‍්ත”න‍්ති.
26. එ සමයෙහි මහණහු සැවැත්නුවරින් නික්මැ ඒ ඒ අත ගියහ. (භික්‍ෂූන් නැති බැවින්) මානත පුරණ මහණහු මානත ශුද්ධ කරන්නට නො හැකි වෙත්. භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මේ කරුණ සැළ කළහ. “මහණෙනි, මානත සමාදන් කරන්නට අනුදනිමි. මහණෙනි, මෙසේ සමාදන් කළ යුතු: ඒ මානත පුරණ මහණහු විසින් එක් මහණකු කරා එළැඹ, උතුරුසඟ එකස් කොට, උත්කුටුක වැ හිඳ, දොහොත් මුදුන් තබා, ‘මානත සමාදන් කරමි’යි. මෙසේ කියැ යුතු වන්නේ ය. මානත සමාදන් කරණ ලදුයේ වෙයි. ‘වත සමාදන් කෙරෙමි’ යි කියුව ද මානත සමාදන් කරණ ලදුයේ වෙයි.
මානත‍්තචාරිකවත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
මානත්තචාරික වත නිමියේ ය.