යෙදුමෙන් කියවන්න

අධිකරණ වූපසමනං

අධිකරණ වූපසමනං

අධිකරණ සන්හිඳුවීම

42. විවාදාධිකරණං කතිහි සමථෙහි සම‍්මති? විවාදාධිකරණං ද‍්වීහි සමථෙහි සම‍්මති සම‍්මුඛා විනයෙන ච යෙභුය්‍යසිකාය ච.

42. විවාදාධිකරණය ශමථ කීයෙකින් සන්හිඳේද? සම්මුඛාවිනයෙන් ද යේභුය්‍යසිකායේන් ද යන ශමථ දෙකින් සන්හිඳේ.

සියා විවාදාධිකරණං එකං සමථං අනාගම‍්ම යෙභුය්‍යසිකං එකෙන සමථෙන සම‍්මෙය්‍ය සම‍්මුඛාවිනයෙනා?ති. සියාති’ස‍්ස වචනීයං. යථා කථං විය? ඉධ භික‍්ඛූ විවදන‍්ති ධම‍්මො ති වා අධම‍්මො ති වා. විනයො ති වා අවිනයො ති වා, භාසිතං ලපිතං තථාගතෙනාති වා, අභාසිතං අලපිතං තථාගතෙනාති වා, ආචිණ‍්ණං තථාගතෙනාති වා, අනාචිණ‍්ණං තථාගතෙනාති වා, පඤ‍්ඤත‍්තං තථාගතෙනාති වා, අපඤ‍්ඤත‍්තං තථාගතෙනාති වා, ආපත‍්තීති වා අනාපත‍්තීති වා, ලහුකාපත‍්තීති වා ගරුකා ආපත‍්තීති වා, සාවසෙසාපත‍්තීති වා, අනවසෙසාපත‍්තීති වා, දුට‍්ඨුල‍්ලාපත‍්තීති වා, අදුට‍්ඨුල‍්ලාපත‍්තීති වා, තෙ චෙ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛූ සක‍්කොන‍්ති තං අධිකරණං වූපසමෙතුං, ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ අධිකරණං වූපසන‍්තං. කෙන වූපසන‍්තං? සම‍්මුඛාවිනයෙන.

විවාදාධිකරණය භූය්‍යසිකා නම් එක් ශමථයට නො පැමිණ සම්මුඛාවිනය නම් වූ එක් ශමථයෙන් සන්හිඳෙන්නේ ය යන්න විය හැකි ද? විය හැක්කැ යි ඔහුට කිය යුතු. ඒ කෙසේ ද යත්: මෙහි මහණහු ධර්‍මයැ යි හෝ අධර්‍මයදැ යි හෝ විනයයැ යි හෝ අවිනය යැ යි හෝ තථාගතයන් වහන්සේ විසින් වදාරන ලදැ යි දෙසන ලදැ යි කියා හෝ තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නො වදාරන ලදැ යි නො දෙසන ලදැ යි කියා හෝ තථාගතයන් වහන්සේ විසින් පුරුදු කරන ලදැ යි කියා හෝ තථාගතයන් වහන්සේ විසින් පුරුදු නො කරන ලදැ යි කියා හෝ තථාගතයන් වහන්සේ විසින් පනවන ලදැ යි කියා හෝ තථාගතයන් වහන්සේ විසින් නො පනවන ලදැ යි කියා හෝ ඇවැතැ යි කියා හෝ නොඇවැතැ යි කියා හෝ ලුහු ඇවැතැ යි කියා හෝ ගුරු ඇවැතැ යි කියා හෝ සාවශේෂ ඇවැතැ යි කියා හෝ අනවශේෂ ඇවැතැ යි කියා හෝ දුළුල් ඇවැතැ යි කියා හෝ නොදුළුල් ඇවැතැයි කියා හෝ විවාද කෙරෙත් ද, මහණෙනි, ඉදින් එ මහණහු මේ අධිකරණය සන්හිඳුවන්නට හැකි වෙත් ද, මහණෙනි, එසේ කලැ මේ අධිකරණය සන්හිඳුවන ලදැ යි කියනු ලැබේ. කිමෙකින් සන්හිඳුවන ලද්දේ ද යත්: සම්මුඛාවිනයයෙන් සංඝිඳුවන ලද්දේ ය.

43. කිඤ‍්ච තත්‍ථ සම‍්මුඛාවිනයස‍්මිං? සඞ‍්ඝසම‍්මුඛතා ධම‍්මසම‍්මුඛතා විනයසම‍්මුඛතා පුග‍්ගලසම‍්මුඛතා.

43. එහි සම්මුඛාවිනය යනු කිමෙක් ද? සංඝ සම්මුඛතාව, ධර්‍මසම්මුඛතාව විනයසම්මුඛතාව, පුද්ගලසම්මුඛතාව යන මොහු ය.

කා ච තත්‍ථ සඞ‍්ඝසම‍්මුඛතා? යාවතිකා භික‍්ඛූ කම‍්මප‍්පත‍්තා තෙ ආගතා හොන‍්ති ඡන්‍දාරහානං ඡන්‍දො ආහටො හොති, සම‍්මුඛීභූතා න පටික‍්කොසන‍්ති, අයං තත්‍ථ සඞ‍්ඝසම‍්මුඛතා.

එහි සංඝසම්මුඛතාව කවර යැ? යම් පමණ භික්‍ෂු කෙනෙක් විනය කර්‍මයට සුදුසු වෙත් ද, ඔහු ආවාහු වෙත් ද, ඡන්‍දය දීමට සුදුසු මහණුන් ගේ ඡන්‍දය ගෙනෙන ලද්දේ වේ ද, හමු වූ මහණහු ප්‍රතික්‍රෝශ නො කෙරෙත් ද මෙය එහි සඞ්ඝ සම්මුඛතාව වේ.

කා ච තත්‍ථ ධම‍්මසම‍්මුඛතා විනයසම‍්මුඛතා? යෙන ධම‍්මෙන යෙන විනයෙන යෙන සත්‍ථුසාසනෙන තං අධිකරණං වූපසම‍්මති අයං තත්‍ථ ධම‍්මසම‍්මුඛතා විනයසම‍්මුඛතා.

එහි ධර්‍මසම්මුඛතා විනය සම්මුඛතා කවුරු යැ? යම් විනයයෙකින්, යම් ශාස්තෘශාසනයෙකින් ඒ අධිකරණය සංසිඳේ ද, මේ ධර්‍ම විනය දෙක එහි ධර්‍මසම්මුඛතා විනයසම්මුඛතා නම් වේ.

කා ච තත්‍ථ පුග‍්ගලසම‍්මුඛතා? යො ච විවදති, යෙන ච විවදති, උභො අත‍්තපච‍්චත්‍ථිකා සම‍්මුඛීභූතා හොන‍්ති, අයං තත්‍ථ පුග‍්ගලසම‍්මුඛතා.

එහි පුද්ගල සම්මුඛතා නම් කවර යැ.? යමෙකුත් විවාද කෙරේ ද, යමකු හාත් විවාද කෙරේ ද, ඒ දෙ පසෙහි වූවෝ හමු වූවාහු වෙත් ද, මේ එහි පුද්ගල සම්මුඛතා යි.

එවං වූපසන‍්තඤ‍්චෙ භික‍්ඛවෙ අධිකරණං කාරකො උක‍්කොටෙති උක‍්කොටනකං පාචිත‍්තියං. ඡන්‍දදායකො ඛීයති ඛීයනකං පාචිත‍්තියං.

මහණෙනි, මෙසේ සංසිඳුවන ලද අධිකරණය ඉදින් කාරක මහණෙක් (එයට සම්බන්‍ධ වූ මහණෙක්) උත්කෝටනය කරන්නේ ද, (යලිත් විසඳනු පිණිස මතු කරන්නේ ද), ඔහුට උත්කෝටනක පාචිත්තිය ඇවැත වේ. ඡන්‍දය දුන් මහණෙක් විනිශ්චයට දොස් නඟයි ද, ඔහුට බියනක පාචිත්තිය ඇවැත වේ.

තෙ චෙ භික‍්ඛවෙ, භික‍්ඛූ න සක‍්කොන‍්ති තං අධිකරණං තස‍්මිං ආවාසෙ වූපසමෙතුං, තෙහි භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛූහි යස‍්මිං ආවාසෙ සම‍්බහුලා බහුතරා භික‍්ඛූ සො ආවාසො ගන‍්තබ‍්බො. තෙ චෙ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛූ තං ආවාසං ගච‍්ඡන‍්තා අන‍්තරාමග‍්ගෙ සක‍්කොන‍්ති තං අධිකරණං වූපසමෙතුං ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ අධිකරණං වූපසන‍්තං. කෙන වූපසන‍්තං? සම‍්මුඛාවිනයෙන. කිඤ‍්ච තත්‍ථ සම‍්මුඛාවිනයස‍්මිං? සඞ‍්ඝසම‍්මුඛතා ධම‍්මසම‍්මුඛතා විනයසම‍්මුඛතා පුග‍්ගලසම‍්මුඛතා.

මහණෙනි, ඉදින් ඒ මහණහු ඒ ආවාසයෙහි දී ඒ අධිකරණය සන්හිඳුවන්නට නොහැකි වන්නාහු නම්, යම් ආවාසයෙක ගණනින් වැඩිතරම් මහණ කෙනෙක් වෙත් නම්, ඒ මහණුන් විසින් එකී ආවාසය කරා යෑ යුතු වෙයි. මහණෙනි, ඉදින් ඒ මහණහු අතරමඟදී ඒ අධිකරණය සන්හිඳුවන්නට හැකි වන්නාහු නම්, මහණෙනි, මේ අධිකරණය සන්හිඳුවන ලදැයි කියනු ලැබේ. කිමෙකින් සන්හිඳුවන ලද ද යත්: සම්මුඛයාවිනයයෙනි. එහි සම්මුඛා විනයය කිමෙක් ද? සංඝසම්මුඛතා ධර්‍මසම්මුඛතා විනයසම්මුඛතා පුද්ගලසම්මුඛතා යන සතර ය.

44. කා ච තත්‍ථ සඞ‍්ඝසම‍්මුඛතා? යාවතිකා භික‍්ඛූ කම‍්මප‍්පත‍්තා තෙ ආගතා හොන‍්ති, ඡන්‍දාරහානං ඡන්‍දො ආහටො හොති, සම‍්මුඛීභූතා න පටික‍්කොසන‍්ති, අයං තත්‍ථ සඞ‍්ඝසම‍්මුඛතා.

44. එහි සඞ්ඝසම්මුඛතා නම් කවර යැ? යම් පමණ මහණ කෙනෙක් ඒ විනයකර්‍මයට සුදුසු නම් ඔහු ආවාහු වෙත් ද, ඡන්‍දය දීමට සුදුසු මහණුන්ගේ ඡන්‍දය ගෙනෙන ලද්දේ වේ ද, හමු වූ මහණහු ප්‍රතික්‍රෝශ නො කෙරෙද්ද. (නො වළකාලත් ද) මේ එහි සඞ්ඝ සම්මුඛතා යි.

කා ච තත්‍ථ ධම‍්මසම‍්මුඛතා විනයසම‍්මුඛතා? යෙන ධම‍්මෙන යෙන විනයෙන යෙන සත්‍ථුසාසනෙන තං අධිකරණං වූපසම‍්මති, අයං තත්‍ථ ධම‍්මසම‍්මුඛතා විනයසම‍්මුඛතා.

එහි ධර්‍මසම්මුඛතා විනායසම්මුඛතා නම් කවුරු යැ? යම් ධර්‍මයෙකින් යම් විනයයෙකින් යම් ශාස්තෘශාසනයෙකින් ඒ අධිකරණය සංසිදෙන්නේ ද, මේ එහි ධර්‍මසම්මුඛතා විනයසම්මුඛතා යි.

කා ච තත්‍ථ පුග‍්ගලසම‍්මුඛතා? යො ච විවදති, යෙන ච විවදති, උභො අත්‍ථපච‍්චත්‍ථිකා සම‍්මුඛීභූතා හොන‍්ති, අයං තත්‍ථ පුග‍්ගලසම‍්මුඛතා. එවං වූපසන‍්තං චෙ භික‍්ඛවෙ අධිකරණං කාරකො උක‍්කොටෙති, උක‍්කොටනකං පාචිත‍්තියං, ඡන්‍දදායකො ඛීයති, ඛීයනකං පාචිත‍්තියං.

එහි පුද්ගලසම්මුඛතා නම් කවර යැ? යමෙකුත් විවාද කෙරෙයි ද, යමක් හු හාත් විවාද කෙරෙයි ද, දෙපසැ වූවෝත් හමු වූවාහු වෙත් ද, මේ එහි පුද්ගලසම්මුඛතා යි. මහණෙනි. මෙසේ සංඝිඳුවන ලද අධිකරණය කාරක මහණෙක් උත්කෝටනය කරන්නේ ද (යලි මතු කරන්නේ ද) ඔහුට උත්කෝටනක පාචිත්තිය ඇවැත වෙයි, ඡන්‍දය දුන් මහණ තෙම දොස් නඟන්නේ නම් ඔහුට බියනක පාචිත්තිය ඇවැත වේ.

තෙ චෙ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛූ තං ආවාසං ගච‍්ඡන‍්තා අන‍්තරාමග‍්ගෙ න සක‍්කොන‍්ති තං අධිකරණං වූපසමෙතුං, තෙහි භික‍්ඛවෙ, භික‍්ඛූහි තං ආවාසං ගන‍්ත්‍වා ආවාසිකා භික‍්ඛූ එවමස‍්සු වචනීයා: ඉදං ඛො ආවුසො අධිකරණං එවං ජාතං එවං සමුප‍්පන‍්නං, සාධායස‍්මන‍්තො ඉදං අධිකරණං වූපසමෙන‍්තු ධම‍්මෙන විනයෙන සත්‍ථුසාසනෙන, යථයිදං අධිකරණං සුවූපසන‍්තං අස‍්සාති.

මහණෙනි, ඉදින් ඒ මහණහු ඒ ආවාසයට යන්නාහු, අතරමඟදී ඒ අධිකරණය සන්හිඳුවන්නට නො හැකිවන්නාහු නම්, මහණෙනි, ඒ මහණුන් විසින් ඒ ආවාසයට ගොස්, “ඇවැත්නි, මේ අධිකරණය වූකලි මෙසේ උපන, මෙසේ පහළ වීය. ඇවැත්නි, යාච්ඤා කරම්හ, යම්සේ මේ අධිකරණය මොනොවට සන්හිඳුණේ වන්නේ ද, එසේ ධර්‍මයෙන් විනයයෙන් ශාස්තෘශාසනයෙන් මේ අධිකරණය සන්හිඳුවත් වා” යි ඒ මහණහු කියයුතු වන්නාහ (ඒ මහණුනට කිය යුතු වන්නේය).

සචෙ භික‍්ඛවෙ ආවාසිකා භික‍්ඛූ වුඩ‍්ඪතරා හොන‍්ති, ආගන‍්තුකා භික‍්ඛූ නවකතරා, තෙහි භික‍්ඛවෙ ආවාසිකෙහි භික‍්ඛූහි ආගන‍්තුකා භික‍්ඛූ එවමස‍්සු වචනීයා: ඉඞ‍්ඝ තුම‍්හෙ ආයස‍්මන‍්තො මුහුත‍්තං එකමන‍්තං හොථ යාව මයං මන‍්තෙමාති. සචෙ පන භික‍්ඛවෙ ආවාසිකා භික‍්ඛූ නවකතරා හොන‍්ති ආගන‍්තුකා භික‍්ඛූ වුඩ‍්ඪතරා තෙහි භික‍්ඛවෙ ආවාසිකෙහි භික‍්ඛූහි ආගන‍්තුකා භික‍්ඛූ එවමස‍්සු වචනීයා: තෙන හි තුම‍්හෙ ආයස‍්මන‍්තො මුහුත‍්තං ඉධෙව තාව හොථ යාව මයං මන‍්තෙමාති.

මහණෙනි, ඉදින් ආවාසයෙහි වැසි මහණහු වඩා මහලුත් ආගන්තුක මහණහු වඩා නවකත් වෙත් ද, මහණෙනි, ඒ ආවාසවාසී මහණුන් විසින් “ආයුෂ්මත්නි, එසේ නම් අපි යම්තාක් මන්ත්‍රණය කරන්නමු ද ඒ තාක් තෙපි මොහොතක් එක් පසෙක හිඳිවු” යැ යි මෙසේ ආගන්තුක මහණුනට කිය යුතු වන්නේ ය. [missing trans]

45. සචෙ පන භික‍්ඛවෙ ආවාසිකානං භික‍්ඛූනං මන‍්තයමානානං එවං හොති: න මයං සක‍්කොම ඉමං අධිකරණං වූපසමෙතුං ධම‍්මෙන විනයෙන සත්‍ථුසාසනෙනාති, න තං අධිකරණං ආවාසිකෙහි භික‍්ඛූහි සම‍්පටිච‍්ඡිතබ‍්බං.

45. මහණෙනි, ඉදින් මන්ත්‍රණ කරන්නාවූ ආවාසික මහණුනට “අපි මේ අධිකරණය ධර්‍මයෙන් විනයයෙන් ශාස්තෘශාසනයෙන් සන්හිඳුවන්නට නො හැකි වන්නමෝ” යි මෙසේ සිතෙක් වන්නේ නම්, ආවාසවාසී මහණුන් විසින් ඒ අධිකරණය (සන්හිඳුවීමට) නො පිළිගත යුතු.

සචෙ පන භික‍්ඛවෙ ආවාසිකානං භික‍්ඛූනං මන‍්තයමානානං එවං හොති: සක‍්කොම මයං ඉමං අධිකරණං වූපසමෙතුං ධම‍්මෙන විනයෙන සත්‍ථුසාසනෙනාති, තෙහි භික‍්ඛවෙ ආවාසිකෙහි භික‍්ඛූහි ආගන‍්තුකා භික‍්ඛූ එවමස‍්සු වචනීයා “සචෙ තුම‍්හෙ ආයස‍්මන‍්තො අම‍්හාකං ඉමං අධිකරණං යථාජාතං යථාසමුප‍්පන‍්නං ආරොචෙස‍්සථ, යථා ච මයං ඉමං අධිකරණං වූපසමෙස‍්සාම ධම‍්මෙන විනයෙන සත්‍ථුසාසනෙන තථා සුවූපසන‍්තං භවිස‍්සති. එවං මයං ඉමං අධිකරණං සම‍්පටිච‍්ඡිස‍්සාම. නො චෙ තුම‍්හෙ ආයස‍්මන‍්තො අම‍්හාකං ඉමං අධිකරණං යථාජාතං යථාසමුප‍්පන‍්නං ආරොචෙස‍්සථ, යථා ච මයං ඉමං අධිකරණං වූපසමෙස‍්සාම ධම‍්මෙන විනයෙන සත්‍ථුසාසනෙන තථා න සුවූපසන‍්තං භවිස‍්සති, න මයං ඉමං අධිකරණං සම‍්පටිච‍්ඡිස‍්සාමාති. එවං සුපරිග‍්ගහිතං ඛො භික‍්ඛවෙ කත්‍වා ආවාසිකෙහි භික‍්ඛූහි තං අධිකරණං සම‍්පටිච‍්ඡිතබ‍්බං.

මහණෙනි, ඉදින් මන්ත්‍රණය කරන ආවාසික මහණුනට “අපි මේ අධිකරණය ධර්‍මයෙන් විනයයෙන් ශාස්තෘශාසනයෙන් සන්හිඳුවන්නට හැකි වන්නමෝ” යි මෙසේ සිතෙක් වන්නේ නම්, “ආයුෂ්මත්නි ඉදින් තෙපි අපගේ මේ අධිකරණය උපන් පරිදි පහළ වූ පරිදි දන්වන්නහු නම්, යම්සේ අපි මේ අධිකරණය ධර්‍මය වූ පරිදි විනය වූ පරිදි, ශාස්තෘශාසනය වූ පරිදි සන්හිඳුවන්නමෝ නම්, එසේ මොනොවට සන්හිඳුවන ලද්දේ වන්නේ නම්, මෙලෙස් ඇති කල්හි අපි මේ අධිකරණය පිළිගන්නමු ආයුෂ්මතුනි, ඉදින් තෙපි මේ අධිකරණය උපන් පරිදි පහළ වූ පරිදි අපට නො දන්වන්නහු නම්, යම්සේත් අපි ධර්‍මයෙන් විනයයෙන් ශාස්තෘශාසනයෙන් මේ අධිකරණය සන්හිඳුවන්නමෝ නම්, එය එසේ මොනොවට සන්හිඳුවන ලද්දෙක් නො වන්නේ නම් එසේ කල, අපි මේ අධිකරණය නො පිළිගන්නමු” යි ඒ ආගන්තුක මහණුනට කිය යුතු වන්නේ ය. මහණෙනි, මෙසේ ආවාසික මහණුන් විසින් මනාව පිරිසිඳ ගන්නා ලද්දක් කොට, ඒ අධිකරණය පිළිගත යුතු.

46. තෙහි භික‍්ඛවෙ ආගන‍්තුකෙහි භික‍්ඛූහි ආවාසිකා භික‍්ඛූ එවමස‍්සු වචනීයා: “යථාජාතං යථා සමුප‍්පන‍්නඤ‍්ච මයං ඉමං අධිකරණං ආයස‍්මන‍්තානං ආරොචෙස‍්සාම. සචෙ ආයස‍්මන‍්තා සක‍්කොන‍්ති එත‍්තකෙන වා එත‍්තකෙන වා අන‍්තරෙන ඉමං අධිකරණං වූපසමෙතුං ධම‍්මෙන විනයෙන සත්‍ථුසාසනෙන තථා සුවූපසන‍්තං භවිස‍්සති. එවං මයං ඉමං අධිකරණං ආයස‍්මන‍්තානං නිය්‍යාදෙස‍්සාම. නො චෙ ආයස‍්මන‍්තා සක‍්කොන‍්ති එත‍්තකෙන වා එත‍්තකෙනවා අන‍්තරෙන ඉමං අධිකරණං වූපසමෙතුං ධම‍්මෙන විනයෙන සත්‍ථුසාසනෙන. තථා න සුවූපසන‍්තං භවිස‍්සති, න මයං ඉමං අධිකරණං ආයස‍්මන‍්තානං නිය්‍යාදෙස‍්සාම. මයමෙව ඉමස‍්ස අධිකරණස‍්ස සාමිනො භවිස‍්සාමාති.

46. මහණෙනි, ඒ ආගන්තුක මහණුන් විසින් ආවාසික මහණහු මෙසේ කිය යුතු වන්නාහ (ආවාසික මහණුනට මෙසේ කිය යුතු වන්නේ ය): “උපන් පරිදි හටගත් පරිදි අපි මේ අධිකරණය ආයුෂ්මතුනට දන්වන්නමු. ඉදින් ආයුෂ්මත්හු මෙතෙක් හෝ කෙතෙක් හෝ අතරෙකින් (කලෙකින්) ධර්‍මයෙන් විනයයෙන් ශාස්තෘශාසනයෙන් මේ අධිකරණය සංසිඳුවන්නට හැකි වන්නාහු නම්, එසේ මොනොවට සන්හිඳුවන ලදුයේ වන්නේ ය. මෙසේ අපි ආයුෂ්මතුනට මේ අධිකරණය පවරන්නමු. ඉදින් ආයුෂ්මත්හු මෙතෙක් හෝ මෙතෙක් හෝ කලෙකින් ධර්‍මයෙන් විනයයෙන් ශාස්තෘශාසනයෙන් මේ අධිකරණය සන්හිඳුවන්නට නො හැකි වන්නාහු නම්, එසේ මොනොවට සන්හිඳුවන ලද්දෙක් නො වන්නේ නම්; අපි මේ අධිකරණය ආයුෂ්මත්නට නො ම පවරන්නමු. අපි ම මේ අධිකරණයේ ස්වාමීහු වන්නමු” යනු යි.

එවං සුපරිග‍්ගහිතං ඛො, භික‍්ඛවෙ, කත්‍වා ආගන‍්තුකෙහි භික‍්ඛූහි තං අධිකරණං ආවාසිකානං භික‍්ඛූනං නිය්‍යාදෙතබ‍්බං. තෙ චෙ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛූ සක‍්කොන‍්ති තං අධිකරණං වූපසමෙතුං, ඉදං වුච‍්චති භික‍්ඛවෙ අධිකරණං සුවූපසන‍්තං.

මහණෙනි, මෙසේ මනාව පිරිසිඳ ගන්නා ලද්දක් කොට ආගන්තුක භික්‍ෂූන් විසින් ඒ අධිකරණය ආවාසික භික්‍ෂුනට පැවැරිය යුතු, ඉදින් ඒ මහණහු ඒ අධිකරණය සන්හිඳුවන්නට හැකි වන්නාහු නම්, මහණෙනි, මේ අධිකරණය මොනොවට සන්හිඳුවන ලදැයි කියනු ලැබේ.

කෙන වූපසන‍්තං? සම‍්මුඛාවිනයෙන. කිඤ‍්ච තත්‍ථ සම‍්මුඛාවිනයස‍්මිං? සඞ‍්ඝසම‍්මුඛතා ධම‍්මසම‍්මුඛතා විනයසම‍්මුඛතා පුග‍්ගලසම‍්මුඛතා -පෙ- එවං වූපසන‍්තං චෙ භික‍්ඛවෙ අධිකරණං කාරකො උක‍්කොටෙති, උක‍්කොටනකං පාචිත‍්තියං ඡන්‍දදායකො ඛීයති ඛීයනකං පාචිත‍්තියං.

කිමෙකින් සන්හිඳුවනලද්දේ ද යත්: සම්මුඛාවිනයයෙනි. එහි සම්මුඛාවිනය නම් කවර යැ? සංඝසම්මුඛතාව ධර්‍මසම්මුඛතාව විනයසම්මුඛතාව පුද්ගලසම්මුඛතාව යන සතර ය ... මහණෙනි, මෙසේ සන්හිඳුවන ලද අධිකරණයක් ඉදින් කාරක මහණෙක් උත්කෝටනය කරන්නේ ද, ඔහුට උත්කෝටනක පාචිත්තිය ඇවැත වෙයි. ඉදින් ඡන්‍දදායක මහණෙක් එයට දොස් නඟන්නේ නම් ඔහුට බියනක පාචිත්තිය ඇවැත වේ.