දුතියපාරාජිකං
1. 2.
1. 2.
දුතියපාරාජිකං
ද්වීතිය පාරාජිකය
1. තෙන සමයෙන බුද‍්ධො භගවා සාවත්‍ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ‍්ඩිකස‍්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සුන්‍දරීනන්‍දා භික්ඛුනී සාළ‍්හෙන මිගාරනත‍්තුනා ගබ‍්භිනී හොති . යාව ගබ‍්භො තරුණො අහොසි තාවච‍්ඡාදෙසි. පරිපක‍්කෙ ගබ‍්භෙ විබ‍්භමිත්‍වා විජායි. භික‍්ඛුනියො ථුල‍්ලනන්‍දං භික‍්ඛුනිං එතදවොචුං. සුන්‍දරීනන්‍දා ඛො අය්‍යෙ අචිරවිබ‍්භන‍්තා විජාතා. කච‍්චි නො සා භික‍්ඛුනීයෙව සමානා ගබ‍්භිනීති. එවං අය්‍යෙති. කිස‍්ස පන ත්‍වං අය්‍යෙ ජානං පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නං භික‍්ඛුනිං නෙවත‍්තනා පටිචොදෙසි, න ගණස්ස ආරොචෙසීති. යො එතිස‍්සා අවණ‍්ණො මය‍්හෙසො අවණ‍්ණො, යා එතිස‍්සා අකිත‍්ති, මය‍්හෙසා අකිත‍්ති, යො එතිස‍්සා අයසො මය‍්හෙසො අයසො, යො එතිස‍්සා අලාභො මය‍්හෙසො අලාභො, ක්‍යාහං අය්‍යෙ අත‍්තනො අවණ‍්ණං අත‍්තනො අකිත‍්තිං අත‍්තනො අයසං අත‍්තනො අලාභං පරෙසං ආරොචෙස‍්සාමීති.
1. එසමයෙහි භාග්‍යවත් බුදුහු සැවැතැ ජේතවන නම් අනේපිඬු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩැවෙසෙති, එසමයෙහි වනාහි සුන්‍දරීනන්‍දා භික්‍ෂුණී තොමෝ සාළ්හ මිගාරනප්තෘහු කරණ කොටගෙන ගැබිනි වූවා වෙයි. යම්තාක් ගැබ තුරුණු වී ද, ඒ තාක් සැඟවූ යැ. ගැබ මුහුකුරා ගිය කල්හි සිවුරු හැරපියා වැදූ යැ. භික්‍ෂුණීහු ථුල්ලනන්දා මෙහෙණට මෙය කීහු. “ආර්‍ය්‍යාවෙනි, සුන්‍දරීනන්‍දා තොමෝ සිවුරු හැරැලූ නොබෝ කල් ඇත්තී වැදූ යැ. කිම ඕ තොමෝ මෙහෙණක වූවා මැ ගැබිනි වූවා නො වේ ද? එසේ යැ ආර්‍ය්‍යාවෙනි, කුමකට වනාහි ආර්‍ය්‍යාවෙනි, තෙපි පරිජි ඇවැතට පැමිණි මෙහෙණක තමා දැනැ දැනැ නොමැ චෝදනා කරහු ද? ගණයාට නො දැන්වූහු” දැයි. මැයට යම් අගුණයෙක් වේ නම් ඒ අගුණය මාහට යැ, මැයට යම් නින්‍දායෙක් වේ නම් ඒ නින්‍දාව මා හට යැ, මැයට යම් පරිවාරවිපත්තියෙක් වේ නම් ඒ පරිවාර විපත්තිය මාහට යැ, මැයට යම් අලාභයෙක් වේ නම් ඒ අලාභය මාහට යැ, කිම ආර්‍ය්‍යාවෙනි, මම තමාගේ අගුණය තමාගේ නින්‍දාව තමාගේ පරිවාරවිපත්තිය තමාගේ අලාභය මෙරමා හට දන්වන්නෙම් දැයි.
2. යා තා භික‍්ඛුනියො අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති “කථං හි නාම අය්‍යා ථුල්ලනන්දා ජානං පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නං භික‍්ඛුනිං නෙවත‍්තනා පටිචොදෙස‍්සති න ගණස්ස ආරොචෙස‍්සතී”ති -පෙ- සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ ථුල්ලනන්දා භික්ඛුනී ජානං පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නං භික‍්ඛුනිං නෙවත‍්තනා පටිචොදෙසි. න ගණස්ස ආරොචෙසීති. සච‍්චං භගවා. විගරහි බුද‍්ධො භගවා -පෙ- කථං හි නාම භික‍්ඛවෙ ථුල්ලනන්දා භික්ඛුනී ජානං පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නං භික‍්ඛුනිං නෙවත‍්තනා පටිචොදෙස‍්සති. න ගණස්ස ආරොචෙස‍්සති. නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසන‍්තු.
2. යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක් අපිස් වූවෝ ... ඔහු ලමු කොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: “කෙසේ නම් ආර්‍ය්‍යා ථුල්ලනන්දා තොමෝ පරිජි ඇවැතට පැමිණි මෙහෙණක තමා දැනැ දැනැ නොම චෝදනා කළා ද? ගණයාට නො දැන් වූ දැ” යි ... සැබෑ ද මහණෙනි, ථුල්ලනන්දා තොමෝ පරිජි ඇවැතට පැමිණි මෙහෙණක තමා දැනැ දැනැ නොමැ චෝදනා කෙරේ ද? ගණයාට නො දන්වා දැ යි. සැබැව භාග්‍යවතුන් වහන්ස. භාග්‍යවත් බුදුහු විගැරහූ ... කෙසේ නම් මහණෙනි, ථුල්ලනන්දා මෙහෙණ පරිජි ඇවැතට පැමිණි මෙහෙණක තමා දැනැ දැනැ නොම චෝදනා කළා ද? ගණයාට නො දැන් වූ ද? මහණෙනි මෙය අප්‍රසන්නයන් ගේ ප්‍රසාදය පිණිස හෝ නො වෙයි ... මෙසේ ද වනාහි මහණෙනි මේ සිකපදය මෙහෙණෝ උදෙසත්වා:
යා පන භික්ඛුනී ජානං පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නං භික‍්ඛුනිං නෙවත‍්තනා පටිචොදෙය්‍ය න ගණස්ස ආරොචෙය්‍ය, යදා ච සා ඨිතා වා අස්ස චුතා වා නාසිතා වා අවස‍්සටා වා, සා පච්ඡා එවං වදෙය්‍ය: පුබ‍්බෙවාහං අය්‍යෙ අඤ‍්ඤාසිං එතං භික‍්ඛුනිං එවරූපා ච එවරූපා ච සා භගිනීති නො ච ඛො අත්තනා පටිචොදෙස‍්සං න ගණස්ස ආරොචෙස‍්සන‍්ති. අයම්පි පාරාජිකා හොති අසංවාසා වජ‍්ජප‍්පටිච‍්ඡාදිකාති.
යම් මෙහෙණක් පරිජි ඇවැතට පැමිණි මෙහෙණකට තමා දැනැ දැනැ නො මැ චෝදනා කෙරේ නම් ගණයාට නො ඇරොජා නම්, යම් කලෙකුදු ඕ තොමෝ සිටියා හෝ කලුරිය කළා හෝ නැසුණා හෝ (තීර්‍ත්‍ථායතනයකට) ගියා හෝ වන්නී ද, පසුවැ ඕ තොමෝ “ආර්‍ය්‍යාවෙනි, පෙරැ මැ මම ඒ බුහුන මෙබඳු ද මෙබඳු ද වූය යි තෙල මෙහෙණ දතිමි. වැළිදු තොමෝ නො මැ චෝදනා කෙරෙම් මැ යැ ගණයාට නො ඇරොජම්මැ” යැයි මෙසේ කියා නම් මෝ තොමෝත් පරිජි වූවා සහවාසයට නො නිසි වූවා වෙයි, වජ්ජපටිච්ඡාදිකා යැ.
3. යා පනාති: යා යාදිසා -පෙ- භික‍්ඛුනීති: -පෙ- අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතා භික‍්ඛුනීති.
3. යා පන: යම් යම්බඳු ... භික්ඛුනී: ... මෝ තොමෝ මේ අර්‍ත්‍ථයෙහි ලා අදහස්කරන ලද භික්ඛුනී ය යි.
ජානාති නාම: සාමං වා ජානාති, අඤ‍්ඤෙ වා තස‍්සා ආරොචෙන‍්ති, සා වා ආරොචෙති.
ජානාති නම් තොමෝ හෝ දනී, අන්හු හෝ ඇයට දන්වත්, ඕ තොමෝ හෝ දන්වයි.
පාරාජිකං ධම්මං අජ‍්ඣාපන‍්නන‍්ති: අට‍්ඨන‍්නං පාරාජිකානං අඤ‍්ඤතරං පාරාජිකං අජ්ඣාපන්නං.
පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නං; අටවැදෑරුම් පරිජි අතුරෙන් එක්තරා පාරාජිකයකට අවනක:
නෙවත‍්තනා පටිචොදෙය්‍යාති: න සයං චොදෙය්‍ය.
නේවත්තනා පටිවෝදෙය්‍ය: තොමෝ චෝදනා නො කරන්නී යැ.
න ගණස්ස ආරොචෙය්‍යාති: න අඤ‍්ඤාසං භික‍්ඛුනීනං ආරොචෙය්‍ය.
න ගණස්ස ආරෝචෙය්‍ය: අන් මෙහෙණන් හට නො දන්වන්නී යැ.
යදා ච සා ඨිතා වා අස්ස චුතා වාති: ඨිතා නාම සලිඞ‍්ගෙ ඨිතා වුච‍්චති. චුතා නාම: කාලකතා වුච‍්චති. නාසිතා නාම: සයං වා විබ‍්භන‍්තා හොති අඤ‍්ඤෙහි වා නාසිතා, අවසටා නාම: තිත්‍ථායතනං සඞ‍්කන‍්තා වුච‍්චති.
‘යදා ච සා ඨිතා වා අස්ස චුතාවා’ යනාදි තන්හි ඨිතා නම්: ස්වලිඞ්ගයෙහි (ශ්‍රමණවේශයෙහි) සිටියා කියනු ලැබෙයි. චුතා නම්; කලුරිය කළා කියනු ලැබෙයි. නාසිතා නම්: තොමෝ හෝ සිවුරු හැරැපූවා වෙයි, අනුන් විසින් හෝ සිවුරු හරවන ලද්දී වෙයි, අවසටා නම්, තීර්‍ත්‍ථායතනයකට සංක්‍රාන්ත වූවා කියනු ලැබේ.
සා පච්ඡා එවං වදෙය්‍ය: පුබ‍්බෙවාහං අය්‍යෙ අඤ‍්ඤාසිං එතං භික‍්ඛුනිං එවරූපා ච එවරූපා ච සා භගිනීති.
සා පච්ඡා එවං වදෙය්‍ය: ආර්‍ය්‍යාවෙනි, පෙරැ මැ මම ඒ බුහුන මෙබඳු ද මෙබඳු ද වූය යි තෙල මෙහෙණ දතිමි.
නො ච ඛො අත්තනා පටිචොදෙස‍්සන‍්ති: න සයං වා චොදෙස‍්සං.
නො ච ඛො අත්තනා පටිවෝදෙස්සන්ති: (මම) තොමෝ හෝ චෝදනා නො කරන්නෙමි.
න ගණස්ස ආරොචෙස‍්සන‍්ති: න අඤ‍්ඤාසං භික‍්ඛුනීනං ආරොචෙස්සං.
න ගණස්ස ආරොචෙස්සං: අන් මෙහෙණන්හට නො දන්වන්නෙමි.
අයම‍්පීති: පුරිමායො උපාදාය වුච‍්චති.
අයම්පි: පළමු පරිජි වූ මෙහෙණන් ගෙනැ කියනු ලැබෙයි.
පාරාජිකා හොතීති: සෙය්‍යථාපි නාම පණ‍්ඩුපලාසො බන්‍ධනා පවුත‍්තො අභබ‍්බො හරිතත‍්තාය එවමෙව භික්ඛුනී ජානං පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නං භික‍්ඛුනිං නෙවත‍්තනා පටිචොදෙස‍්සාමි න ගණස්ස ආරොචෙස‍්සාමීති ධුරං නික‍්ඛිත‍්තමත‍්තෙ අස‍්සමණී හොති අසක්‍යධීතා තෙන වුච‍්චති පාරාජිකා හොතීති.
පාරාජිකා හොති: යම් සේ තුවටුයෙන් ගිලිහුණු පඬුවන් කොළයක් නිල්වන් බවට නො නිසි වේ ද, එසේ මැ මෙහෙණක් පරිජි ඇවැතකට පැමිණි මෙහෙණක තමා දැනැ දැනැ නොම චෝදනා කරන්නෙමි, ගණයාට නො දන්වන්නෙමැ යි ධුරය බහා තැබූ මතුයෙහි නො මෙහෙණක් වූවා නො සැහැ දුවක් වූවා වෙයි. එහෙයින් පාරාජිකා හොති යි කියනු ලැබේ.
අසංවාසාති: සංවාසො නාම: එකකම‍්මං එකුද‍්දෙසො සමසික‍්ඛතා එසො සංවාසො නාම. සො තාය සද‍්ධිං නත්‍ථි තෙන වුච‍්චති අසංවාසාති.
අසංවාසා: සංවාස නම් එක් වැ විනයකර්‍ම කිරීම යැ. එක්වැ පාමොක් උදෙසීම යැ, සමසික ඇතිබව යි, තෙලෙ සංවාස නම් වේ. ඒ සංවාසය ඇය සමග නැති, එහෙයින් අසංවාසා යි කියනු ලැබේ.
අනාපත‍්ති: සඞ‍්ඝස‍්ස භණ‍්ඩනං වා කලහො වා විග‍්ගහො වා විවාදො වා භවිස‍්සතීති නාරොචෙති, සඞ‍්ඝභෙදො වා සඞ‍්ඝරාජි වා භවිස‍්සතීති නාරොචෙති, අයං කක‍්ඛළා ඵරුසා ජීවිතන‍්තරායං වා බ්‍රහ‍්මචරියන‍්තරායං වා කරිස‍්සතීති නාරොචෙති, අඤ‍්ඤා පතිරූපා භික‍්ඛුනියො අපස‍්සන‍්තී නාරොචෙති, නච‍්ඡාදෙතුකාමා නාරොචෙති, පඤ‍්ඤායිස‍්සති සකෙන කම‍්මෙනාති නාරොචෙති, උම‍්මත‍්තිකාය -පෙ- ආදිකම‍්මිකායාති.
සඞ්ඝයාගේ භණ්ඩනයෙක් හෝ කලහයෙක් හෝ විග්‍රහයෙක් හෝ විරුද්ධවාදයෙක් හෝ වන්නේ යැයි නො ඇරොජා නම්, සඞ්ඝභේදය හෝ සඞ්ඝරාජිය හෝ වන්නේ යැයි නො ඇරොජා නම්, මෝ තොමෝ කැකුළු යැ. පරුෂ යැ දිවියට අනතුරු හෝ බඹසරට අනතුරු හෝ කරන්නී යැයි නො ඇරොජා නම්, අන් සුදුසු මෙහෙණක් නො දක්නී නො ඇරොජා නම්, නො වසනු කැමැත්තී නො ඇරොජා නම්, සිය කැමින් පළට වන්නී යැයි නො ඇරොජා නම් උම්මත්තිකාවට ... අදිකම්මිකාවට ඇවැත් නැති.
දුතියපාරාජිකං නිට‍්ඨිතං.
ද්විතීය පාරාජික නිමි.