නවමසඞ‍්ඝාදිසෙසො
2. 9.
2. 9.
නවමසඞ‍්ඝාදිසෙසො
නවම සඞ්ඝාදිශේෂය
1. තෙන සමයෙන බුද‍්ධො භගවා සාවත්‍ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ‍්ඩිකස‍්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ථුල‍්ලනන්‍දාය භික‍්ඛුනියා අන‍්තෙවාසිකා භික‍්ඛුනියො සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ‍්ජප‍්පටිච‍්ඡාදිකා.
1. එසමයෙහි භාග්‍යවත් බුදුහු සැවැතැ ජේතවන නම් අනේපිඬු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩැවෙසෙති. එසමයෙහි වනාහි ථුල්ලනන්‍දා භික්‍ෂුණියගේ ඇතැවැසි භික්‍ෂුණීහු (ගෘහකාර්‍ය්‍යාදීන්හි) මුසුවූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස් ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණසඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන්මනන් වරද වසාලන්නාහු වෙසෙති.
2. යා තා භික‍්ඛුනියො අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති: “කථං හි නාම භික‍්ඛුනියො සංසට්ඨා විහරිස‍්සන‍්ති. පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ්ජපටිච්ඡාදිකා”ති -පෙ- සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ‍්ජපටිච‍්ඡාදිකාති. සච‍්චං භගවා, විගරහි බුද‍්ධො භගවා -පෙ- කථං හි නාම භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො සංසට්ඨා විහරිස‍්සන‍්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ‍්ජපටිච‍්ඡාදිකාති. නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසන‍්තු:
2. යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක් අපිස් වූවෝ ... ඔහු ලමු කොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: “කෙසේ නම් භික්‍ෂුණීහු මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස් ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණ සඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන්මනන් වරද වසාලන්නාහු වුසූහුදැ” යි ... සැබෑ ද මහණෙනි, භික්‍ෂුණීහු මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස් ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණ සඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන්මනන් වරද වසාලන්නාහු වෙසෙද්ද? සැබැවැ භාග්‍යවතුන් වහන්ස. භාග්‍යවත් බුදුහු ගැරහූ ... කෙසේ නම් මහණෙනි, භික්‍ෂුණීහු මුසුවූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතු ගොස් ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණ සඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන්මනන් වරද වසාලන්නාහු වුසූහු ද? මහණෙනි, මෙය අප්‍රසන්නයන්ගේ ප්‍රසාදය පිණිස හෝ නො වෙයි ... මෙසේ ද මහණෙනි, මෙහෙණහු මේ සිකපදය උදෙසත්වා:
“භික‍්ඛුනියො පනෙව සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ්ජපටිච්ඡාදිකා, තා භික‍්ඛුනියො භික්ඛුනීහි එවමස‍්සු වචනීයා, භගිනියො ඛො සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනි සඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ්ජපටිච්ඡාදිකා විවිච‍්චථය්‍යෙ විවෙකඤ‍්ඤෙව භගිනීනං සඞ‍්ඝො වණ‍්ණෙතීති. එවඤ‍්ච තා භික‍්ඛුනියො භික්ඛුනීහි වුච‍්චමානා තථෙව පග‍්ගණ‍්හෙය්‍යුං, තා භික‍්ඛුනියො භික්ඛුනීහි යාවතතියං සමනුභාසිතබ‍්බා තස‍්ස පටිනිස‍්සග‍්ගාය, යාව තතියඤ‍්චෙ සමනුභාසියමානා තං පටිනිස‍්සජ‍්ජෙය්‍යුං ඉච‍්චෙතං කුසලං නො චෙ පටිනිස‍්සජ‍්ජෙය්‍යුං ඉමාපි භික‍්ඛුනියො යාවතතියකං ධම‍්මං ආපන‍්නා නිස්සාරණීයං සඞ‍්ඝාදිසෙස”න‍්ති.
“භික්‍ෂුණීහු (මිථ්‍යාජීව ඇතැයි) අකීර්ති ශබ්ද මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස් ඇතියාහු (නොනිසි, කායවචී කර්‍මයන්) ඇතියාහු මෙහෙණසඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන් මනන් වරද වසාලන්නාහු වෙසෙත් නම් ඒ භික්‍ෂුණීන්ට (අන්) මෙහෙණන් විසින් මෙසේ කියයුතු යැ. “බුහුනෝ මැ මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස් ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණ සඟනට වෙහෙසන්නාහු වෙසෙති. ආර්‍ය්‍යාවෙනි, (මුසුවීමෙන්) වෙන් වවු. බුහුනන්ගේ විවේකය මැ සඞ්‍ඝ තෙමේ වර්‍ණනා කෙරේ යැ යි. මෙසේත් ඒ භික්‍ෂුණීහු (අන්) මෙහෙණන් විසින් කියනු ලබන්නාහු එසේ මැ දැඩි වැ ගත්තාහු නම් ඒ භික්‍ෂුණීන්ට මෙහෙණන් විසින් එය දුරැලීම පිණිස තුන් යළ තෙක් සමනුභාෂණ කර්‍ම කළයුතු යැ. ඉදින් තුන් යළ තෙක් සමනුභාෂණකර්‍ම කරනු ලබන්නාහු එය දුරැලන්නාහු නම් මෙසේ තෙල දුරැලීම මැනැවි. ඉදින් නො දුරැලන්නාහු නම් මේ මෙහෙණන් තුන් යළ අවසන්හි පැමිණිය යුතු ඇවැත් ඇති (සඟහු කෙරෙන්) නෙරනට හේතු වූ සඟවෙසෙස් ඇවැතට පැමිණියාහු වෙති” යි.
3. භික‍්ඛුනියො පනෙවාති: උපසම‍්පන‍්නායො වුච‍්චන‍්ති.
3. භිකඛුනියො පනෙච: උපසපන්හු යැ යි කියනු ලැබෙති,
සංසට්ඨා විහරන‍්තීති, සංසට්ඨා නාම: අනනුලොමිකෙන කායිකවාචසිකෙන සංසට්ඨා විහරන්ති.
සංසට්ඨා විහරන්ති: සංසට්ඨා නම්: පැවිදියනට අනුලොම් නො වන කාවිසිබුහුටිකමින් මුසු වූවාහු වෙසෙත්.
පාපාචාරාති: පාපකෙන ආචාරෙන සමන‍්නාගතා.
පාපාචාරා: ලාමක ආචාරයෙන් සමන්‍වාගත වූවාහු.
පාපසද‍්දාති: පාපකෙන කිත‍්තිසද‍්දෙන අබ‍්භුග‍්ගතා.
පාපසද්දා: ලාමක කිර්තිශබ්දයෙන් උස්වැ පැනනැංගාහු.
පාපසිලොකාති: පාපකෙන මිච‍්ඡාජීවෙන ජීවිකං කප‍්පෙන‍්ති.
පාපසිලෝකා: ලාමක මිථ්‍යාජීවයෙන් දිවි වටති.
භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකාති: අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා කම‍්මෙ කයිරමානෙ පටික‍්කොසන‍්ති.
භිකඛුනීසඞ්ඝසස්ස විහෙසිකා: අනන්මනන් කර්‍ම කරන කල්හි ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරෙති,
අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ‍්ජප‍්පටිච‍්ඡාදිකාති: අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ‍්ජං පටිච‍්ඡාදෙන‍්ති.
අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ්ජපටිච්ඡාදිකා: අනන් මනන් වරද වසාලත්,
4. තා භික‍්ඛුනියොති: යා තා සංසට්ඨා භික‍්ඛුනියො.
4. තා භිකඛුනියො: මුසුවූ යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක්.
භික‍්ඛුනීහීති: අඤ‍්ඤාහි භික්ඛුනීහි. යා පස‍්සන‍්ති යා සුණන‍්ති තාහි වත‍්තබ‍්බා, භගිනියො ඛො සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ්ජපටිච්ඡාදිකා. විවිච‍්චථය්‍යෙ විවෙකඤ‍්ඤෙව භගිනීනං සඞ‍්ඝො වණ‍්ණෙතීති. දුතියම‍්පි වත‍්තබ‍්බා - තතියම‍්පි වත‍්තබ‍්බා - සචෙ පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති ඉච‍්චෙතං කුසලං, නො චෙ පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. සුත්‍වා න වදන‍්ති ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. තා භික‍්ඛුනියො සඞ‍්ඝමජ‍්ඣම‍්පි ආකඩ‍්ඪිත්‍වා වත‍්තබ‍්බා, භගිනියො ඛො සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ්ජපටිච්ඡාදිකා විවිච‍්චථය්‍යෙ. විවෙකඤ‍්ඤෙව භගිනීනං සඞ‍්ඝො වණ‍්ණෙතීති. දුතියම‍්පි වත‍්තබ‍්බා- තතියම‍්පි වත‍්තබ‍්බා- සචෙ පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති ඉච‍්චෙතං කුසලං නො චෙ පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. තා භික‍්ඛුනියො සමනුභාසිතබ‍්බා, එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ සමනුභාසිතබ‍්බා ව්‍යත‍්තාය භික‍්ඛුනියා පටිබලාය සඞ‍්ඝො ඤාපෙතබ‍්බො.
භික්ඛුනීහි: අන් මෙහෙණන් විසින් යම් කෙනෙක් දකිත් නම් යම් කෙනෙක් අසත් නම් ඔවුන් විසින් කියයුත්තාහු යැ, “බුහුනෝ මැ මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණ සඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන් මනන් වරද වසාලන්නාහු වෙසෙති, ආර්‍ය්‍යාවෙනි, (මුසු වීමෙන්) වෙන් වවු, බුහුනන්ගේ විවේකය මැ සඞ්‍ඝ තෙමේ වර්‍ණනා කෙරේ යැ” යි, දෙවන වට දු කියයුත්තාහු යැ ... තෙවනවට දු කියයුත්තාහු යැ ... ඉදින් දුරැලත් නම් මෙසේ තෙල දුරැලීම මැනැවි, ඉදින් නො දුරැලත් නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි, අසා නො කියත් නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි. ඒ භික්‍ෂුණීහු සඟමැදට දු ඇද කියයුත්තාහු යැ. “බුහුනෝ මැ මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණ සඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන්මනන් වරද වසාලන්නාහු වෙසෙති, ආර්‍ය්‍යාවෙනි, (මුසු වීමෙන්) වෙන් වවු. බුහුනන්ගේ විවේකය මැ සඞ්‍ඝ තෙමේ වර්‍ණනා කෙරේ යැ” යි, දෙවනවට දු කියයුත්තාහු යැ ... තෙවනවට දු කියයුත්තාහු යැ, ... ඉදින් දුරැලත් නම් මෙසේ තෙල දුරැලීම මැනැවි, ඉදින් නො දුරැලත් නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි. ඒ භික්‍ෂුණීහු සමනුභාෂණකර්‍ම කළයුත්තාහු යැ, මෙසේ ද මහණෙනි, සමනුභාෂණකර්‍ම කළයුත්තාහු යැ, ව්‍යක්ත වූ ප්‍රතිබල වූ මෙහෙණක විසින් සඞ්‍ඝ තෙමේ දැන්විය යුත්තේ යි.
5. සුණාතු මෙ අය්‍යෙ සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමා ච ඉත්‍ථන‍්නාමා ච භික‍්ඛුනියො සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකා භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ‍්ජප‍්පටිච‍්ඡාදිකා තා තං වත්‍ථුං නප‍්පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති යදි සඞ‍්ඝස‍්ස පත‍්තකල‍්ලං සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච භික‍්ඛුනියො සමනුභාසෙය්‍ය තස‍්ස වත්‍ථුස‍්ස පටිනිස‍්සග‍්ගාය එසා ඤත‍්ති.
5. ආර්‍ය්‍යාවෙනි, සඞ්‍ඝ තෙමේ මවදන් අසාවා. මෙ නම් ඇති ද මෙ නම් ඇති ද භික්‍ෂුණීහු මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණි සඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන්මනන් වරද වසාලන්නාහු වෙසෙති. ඔව්හු ඒ වස්තුව නො දුරැලති. ඉදින් සඟනට පැමිණිකල් ඇත්තේ නම් සඞ්‍ඝ තෙමේ ඒ වස්තුව දුරැලීම පිණිස මෙ නම් ඇති ද මෙ නම් ඇති ද මෙහෙණන්ට සමනුභාෂණකර්‍ම කරන්නේ යැ, මේ ඥප්ති යැ.
6. සුණාතු මෙ අය්‍යෙ සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමා ච ඉත්‍ථන‍්නාමා ච භික‍්ඛුනියො සංසට්ඨා විහරන්ති පාපාචාරා පාපසද්දා පාපසිලොකං භික‍්ඛුනිසඞ‍්ඝස‍්ස විහෙසිකා අඤ්ඤමඤ්ඤිස්සා වජ්ජපටිච්ඡාදිකා, තා තං වත්‍ථුං නප‍්පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච භික‍්ඛුනියො සමනුභාසති තස‍්ස වත්‍ථුස‍්ස පටිනිස‍්සග‍්ගාය, යස‍්සා අය්‍යාය ඛමති ඉත්‍ථන‍්නාමාය ච ඉත්‍ථන‍්නාමාය ච භික‍්ඛුනීනං සමනුභාසනා තස‍්ස වත්‍ථුස‍්ස පටිනිස‍්සග‍්ගාය. සා තුණ‍්හස‍්ස, යස‍්සා නක‍්ඛමති සා භාසෙය්‍ය, දුතියම‍්පි එතමත්‍ථං වදාමි -පෙ- තතියම‍්පි එතමත්‍ථං වදාමි -පෙ- සමනුභට‍්ඨා සඞ‍්ඝෙන ඉත්‍ථන‍්නාමා ච ඉත්‍ථන‍්නාමා ච භික‍්ඛුනියො තස‍්ස වත්‍ථුස‍්ස පටිනිස‍්සග‍්ගාය ඛමති සඞ‍්ඝස‍්ස තස‍්මා තුණ‍්හී, එවමෙතං ධාරයාමීති.
6. ආර්‍ය්‍යාවෙනි, සඞ්‍ඝ තෙමේ මවදන් අසාවා, මෙ නම් ඇති ද මෙ නම් ඇති ද භික්‍ෂුණීහු මුසු වූවාහු ලමු පැවැතුම් ඇතියාහු ලමු කිතුගොස ඇතියාහු ලමු දිවෙල් ඇතියාහු මෙහෙණ සඟනට වෙහෙසන්නාහු අනන්මනන් වරද වසාලන්නාහු වෙසෙති. එවුහු ඒ වස්තුව නො දුරැලති. සඞ්‍ඝ තෙමේ ඒ වස්තුව දුරැලීම පිණිස මෙ නම් ඇති ද මෙ නම් ඇති ද මෙහෙණන්ට සමනුභාෂණකර්‍ම කෙරෙයි. ඒ වස්තුව දුරැලීම පිණිස මෙ නම් ඇති ද මෙ නම් ඇති ද මෙහෙණන්ට සමනුභාෂණකර්‍මය යම් ආර්‍ය්‍යාවකට රුස්නේ නම් ඕ තොමෝ නිහඬ වන්නී ය. යමකට නො රුස්නේ නම් ඕ තොමෝ කියන්නී යැ, දෙවනවට දු තෙල කරුණ කියමි ... තෙවනවට දු තෙල කරුණ කියමි ... සඞ්‍ඝයා විසින් ඒ වස්තුව දුරැලීම පිණිස මෙ නම් ඇති ද මෙ නම් ඇති ද භික්‍ෂුණීහු සමනුභාෂණ කර්‍ම කරන ලදහු යැ. සඟනට රුස්නේ යැ. එහෙයින් නිහඬයහ. මෙසේ මෙය දරමි යි.
7. ඤත‍්තියා දුක‍්කටං. ද‍්වීහි කම‍්මවාචාහි ථුල‍්ලච‍්චයා. කම‍්මවාචාපරියොසානෙ ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. සඞ‍්ඝාදිසෙසං අජ‍්ඣාපජ‍්ජන‍්තීනං ඤත‍්තියා දුක‍්කටං, ද‍්වීහි කම‍්මවාචාහි ථුල‍්ලච‍්චයා පටිප‍්පස‍්සම‍්භන‍්ති, ද‍්වෙ තිස‍්සො එකතො සමනුභාසිතබ‍්බා. තතුත‍්තරිං න සමනුභාසිතබ‍්බා.
7. ඥප්තියෙන් දුකුළා යැ, දෙකම්වදනින් තුලැසි යැ, කම්වදන් පිරියතැ සඟවෙසෙස් ඇවැත් වෙයි. සඟවෙසෙස් අවනියට ඥප්තියෙහි දුකුළා ද දෙකම්වදනෙහි තුලැසි ද සන්සිඳෙයි. දෙතුන් දෙනෙක් එකට සමනුභාෂණකර්‍මකළ යුත්තාහු යැ, ඉන් මත්තෙහි සමනුභාෂණකර්‍ම නො කළ යුත්තාහු යි.
8. ඉමාපි භික‍්ඛුනියොති: පුරිමායො උපාදාය වුච‍්චන‍්ති.
8. ඉමාපි භිකඛුනියො: පළමු මෙහෙණන් ගෙනැ කියනු ලැබෙති.
යාවතතියකන‍්ති: යාවතතියං සමනුභාසනාය ආපජ‍්ජන‍්ති, න සහවත්‍ථජ‍්ඣාචාරා.
යාවත්‍තියකං: තුන් යළ තෙක් සමනුභාෂණයෙන් පැමිණෙති. වස්තු ව්‍යතික්‍රමණය සමඟ මැ නො වෙත්.
නිස‍්සාරණීයන‍්ති: සඞ‍්ඝම‍්හා නිස‍්සාරීයති.
නිස්සාරණීයං: සඟහු කෙරෙන් නෙරනු ලබයි.
සඞ‍්ඝාදිසෙසොති: -පෙ- තෙනපි වුච‍්චති සඞ‍්ඝාදිසෙසොති.
සඞ්ඝාදිසේසො: ... එයිනුදු සඞ්ඝාදිසේස යැ යි කියනු ලැබේ.
ධම‍්මකම‍්මෙ ධම‍්මකම‍්මසඤ‍්ඤා නප‍්පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ධම‍්මකම‍්මෙ වෙමතිකා නප‍්පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ධම‍්මකම‍්මෙ අධම‍්මකම‍්මසඤ‍්ඤා නප‍්පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්ති ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
ධර්‍මකර්‍මයෙහි ධර්‍මකර්‍මසංඥා ඇතියාහු නො දුරැලත් නම් සඟ වෙසෙස් ඇවැත් වෙයි. ධර්‍මකර්‍මයෙහි විමති ඇතියාහු නො දුරැලත් නම් සඟවෙසෙස් ඇවැත් වෙයි. ධර්‍මකර්‍මයෙහි අධර්‍මකර්‍මසංඥා ඇතියාහු නො දුරැලත් නම් සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ.
අධම‍්මකම‍්මෙ ධම‍්මකම‍්මසඤ‍්ඤා ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. අධම‍්මකම‍්මෙ වෙමතිකා ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. අධම‍්මකම‍්මෙ අධම‍්මකම‍්මසඤ‍්ඤා ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
අධර්‍මකර්‍මයෙහි ධර්‍මකර්‍මසංඥා ඇතියාහු නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි, අධර්‍මකර්‍මයෙහි විමති ඇතියාහු නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි. අධර්‍මකර්‍මයෙහි අධර්‍මකර්‍මසංඥා ඇතියාහු නම් දුකුළා ඇවැත් වේ.
අනාපත‍්ති: අසමනුභාසන‍්තීනං පටිනිස‍්සජ‍්ජන‍්තීනං උම‍්මත‍්තිකානං ඛිත‍්තචිත‍්තානං, වෙදනට‍්ඨානං, ආදිකම‍්මිකානන‍්ති.
සමනුභාෂණකර්‍ම නො කරන්නියට, දුරැලන්නියට, උම්මත්තිකාවට, ක්‍ෂිප්තචින්‍තාවට වේදනාර්‍තාවට අදිකම්මිකාවට ඇවැත් නැති.
නවමසඞ‍්ඝාදිසෙසො
නවම සඞ්ඝාදිශේෂ යි.