පඤ‍්චමසික‍්ඛාපදං
4. 1. 5.
4. 1. 5.
පඤ‍්චමසික‍්ඛාපදං
පස්වන සිකපදය
1. තෙන සමයෙන බුද‍්ධො භගවා සක‍්කෙසු විහරති කපිලවත්‍ථුස‍්මිං නිග්‍රොධාරාමෙ. අථ ඛො මහාපජාපති ගොතමී යෙන භගවා තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා භගවන‍්තං අභිවාදෙත්‍වා අධොවාතෙ අට‍්ඨාසි. “දුග‍්ගන්‍ධො භගවා මාතුගාමො”ති. අථ ඛො භගවා ආදියන‍්තු ඛො භික‍්ඛුනියො උදකසුද‍්ධිකන‍්ති, මහාපජාපතිං ගොතමිං ධම‍්මියා කථාය සන්‍දස‍්සෙසි සමාදපෙසි සමුත‍්තෙජෙසි සම‍්පහංසෙසි. අථ ඛො මහාපජාපති ගොතමී භගවතා ධම‍්මියා කථාය සන්‍දස‍්සිතා සමාදපිතා සමුත‍්තෙජිතා සම‍්පහංසිතා භගවන‍්තං අභිවාදෙත්‍වා පදක‍්ඛිණං කත්‍වා පක‍්කාමි.
1. එසමයෙහි භාග්‍යවත් බුදුහු ශාක්‍යජනපදයෙහි කිඹුල්වත් පුරැ නුගඅරම්හි වැඩැවෙසෙති. එකල්හි මහාප්‍රජාපතී ගෞතමී තොමෝ භාග්‍යවතුන් වෙත එළැඹියා යැ. එළැඹැ භාග්‍යවතුන් සකසා වැඳ “භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මාගම දුගඳයැ”යි යටි සුළඟෙහි සිටියා යැ. එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ “භික්‍ෂුණීහු උදකශුද්ධිකය ගනිත්ව”යි. මහාප්‍රජාපතී ගෞතමියට දැහැමි කථායෙන් මොනවට කරුණු දැක්වූ සේක. මොනවට කරුණු ගැන්වූ සේක. මොනවට තෙද ගැන්වූ සේක. මොනවට සතුටු කරවූ සේක. එකල්හි මහාප්‍රජාපතී ගෞතමී තොමෝ භාග්‍යවතුන් විසින් දැහැමි කථාවෙන් මොනවට කරුණු දක්වන ලද්දී මොනවට කරුණු ගන්වන ලද්දී මොනවට තෙද ගන්වන ලද්දී මොනවට සතුටු කරවන ලද්දී භාග්‍යවතුන් සකසා වැඳ පැදකුණු කොට ගියා යැ.
2. අථ ඛො භගවා එතස‍්මිං නිදානෙ එතස‍්මිං පකරණෙ ධම‍්මිං කථං කත්‍වා භික‍්ඛූ ආමන‍්තෙසි. “අනුජානාමි භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනීනං උදකසුද‍්ධික”න‍්ති. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරා භික‍්ඛුනී භගවතා උදකසුද‍්ධිකා අනුඤ‍්ඤාතාති අතිගම‍්භීරං උදකසුද‍්ධිකං ආදියන‍්තී මුත‍්තකරණෙ වණං අකාසි. අථ ඛො සා භික‍්ඛුනී භික‍්ඛුනීනං එතමත්‍ථං ආරොචෙසි.
2. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙ කරුණෙහි ලා මෙ අවසරයෙහි ලා දැහැමි කථා කොට මහණුන් ඇමතූ සේක. “මහණෙනි, මෙහෙණන්හට උදකශුද්ධිකය අනුදනිමි”යි. එසමයෙහි එක්තරා මෙහෙණෙක් භාග්‍යවතුන් විසින් උදකශුද්ධිකය අනුදැන වදාරන ලදැ යි ඉතා ගැඹුරට උදකශුද්ධිකය ගන්නී මූත්‍ර කරණයෙහි වණයක් කළා යැ. එකල්හි ඒ මෙහෙණ මෙහෙණන්ට තෙල කරුණ ඇරොජූ යැ.
3. යා තා භික‍්ඛුනියො අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති: කථං හි නාම භික‍්ඛුනී අතිගම‍්භීරං උදකසුද‍්ධිකං ආදියිස‍්සතී”ති. -පෙ- සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනී අතිගම‍්භීරං උදකසුද‍්ධිකං ආදියීති. සච‍්චං භගවා. විගරහි බුද‍්ධො භගවා -පෙ- කථං හි නාම භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනී අතිගම‍්භීරං උදකසුද‍්ධිකං ආදියිස‍්සති, නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසන‍්තු:
3. යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක් අපිස්වූවෝ ... ඔහු ලමු කොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: “කෙසේ නම් මෙහෙණක් ඉතා ගැඹුරට උදක ශුද්ධිකය ගතු” දැ යි ... සැබෑද මහණෙනි, මෙහෙණක් ඉතා ගැඹුරට උදක ශුද්ධිකය ගතු දැ යි. සැබැවැ භාග්‍යවතුන් වහන්ස. භාග්‍යවත් බුදුහු ගැරහූ ... කෙසේ නම් මහණෙනි, මෙහෙණක් ඉතා ගැඹුරට උදක ශුද්ධිකය ගතු ද? මහණෙනි, මෙය අප්‍රසන්නයන්ගේ ප්‍රසාදය පිණිස හෝ නො වෙයි ... මෙසේ ද මහණෙනි, මෙහෙණෝ මේ සිකපදය උදෙසත්වා:
“උදකසුද‍්ධිකං පන භික‍්ඛුනියා ආදියමානාය ද්වඞ්ගුලපබ්බපරමං ආදාතබ්බං. තං අතික්කාමෙන්තියා පාචිත‍්තිය”න‍්ති.
“උදක ශුද්ධිකය ගනු බලන මෙහෙණ විසින් දෙ ඇඟිලි දෙපුරුකක් පරම කොට ගත යුතු යි. එය ඉක්මවන්නියට පචිති වේ” යැයි.
4. උදකසුද‍්ධිකං නාම: මුත‍්තකරණස‍්ස ධොවනා වුච‍්චති.
4. උදකශුද්ධික නම්: මූත්‍රකරණය පිළිබඳ දෙවීම කියනු ලැබේ.
ආදියමානායාති: ධොවන‍්තියා.
ආදියමානාය: දෙවන්නිය විසින්:
ද්වඞ්ගුලපබ්බපරමං ආදාතබ‍්බන‍්ති: ද‍්වීසු අඞ‍්ගුලීසු ද‍්වෙ පබ‍්බපරමා ආදාතබ‍්බා.
ද්වඞ්ගුලපබ්බපරමං ආදාතබ්බං: දෙ ඇඟිල්ලෙහි දෙ පුරුකක් පරම කොට ගත යුතු යි.
තං අතික‍්කාමෙන‍්තියාති: සම‍්ඵස‍්සං සාදියන‍්ති අන‍්තමසො කෙසග‍්ගමත‍්තම‍්පි අතික‍්කාමෙති ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස.
තං අතික්කාමෙන්තියා: පහස ඉවසන්නී යටත් පිරිසෙයින් කෙසගක් පමණකුදු ඉක්මවා නම් පචිති ඇවැත් වේ.
අතිරෙකද‍්වඞ‍්ගුලපබ‍්බෙ අතිරෙකසඤ‍්ඤා ආදියති ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස. අතිරෙකද‍්වඞ‍්ගුලපබ‍්බෙ වෙමතිකා ආදියති ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස. අතිරෙකද‍්වඞ‍්ගුලපබ‍්බෙ ඌනකසඤ‍්ඤා ආදියති ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස.
අයිරා දෙඇඟිලි දෙපුරුකෙහි අයිරා සන් ඇතියා ගනී නම් පචිති ඇවැත් වෙයි. අයිරා දෙඇඟිලි දෙපුරුකෙහි විමති ඇතියා ගනී නම් පචිති ඇවැත් වෙයි. දෙඇඟිලි දෙපුරුකෙහි උනුසන් ඇතියා ගනී නම් පචිති ඇවැත් වේ.
ඌනකද‍්වඞ‍්ගුලපබ‍්බෙ අතිරෙකසඤ‍්ඤා ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. ඌනකද‍්වඞ‍්ගුලපබ‍්බෙ වෙමතිකා ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. ඌනකද‍්වඞ‍්ගුලපබ‍්බෙ ඌනකසඤ‍්ඤා අනාපත‍්ති.
උනු දෙඇඟිලි දෙපුරුකෙහි අයිරා සන් ඇතියා නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි. උනු දෙඇඟිලි දෙපුරුකෙහි විමති ඇතියා නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි. උනු දෙඇඟිලි දෙපුරුකෙහි උනු සන් ඇතියා නම් ඇවැත් නැති.
අනාපත‍්ති: ද්වඞ්ගුලපබ්බපරමං ආදියති, ඌනකද‍්වඞ‍්ගුලපබ‍්බපරමං ආදියති, ආබාධපච‍්චයා, උම‍්මත‍්තිකාය -පෙ- ආදිකම‍්මිකායාති.
දෙඇඟිලි දෙපුරුකක් පරම කොට ගනී නම්, උනු දෙඇඟිලි දෙපුරුකක් පරම කොට ගනී නම්, ආබාධප්‍රත්‍යයයෙන්, අවැත් නොවේ. උම්මත්තිකාවට ... ආදිකම්මිකාවට ඇවැත් නැති.
පඤ‍්චමසික‍්ඛාපදං.
පස්වන සිකපද යි.