ඡට‍්ඨසික‍්ඛාපදං
4. 5. 6.
4. 5. 6.
ඡට‍්ඨසික‍්ඛාපදං
සවන සිකපදය
1. සාවත්‍ථිනිදානං – තෙන ඛො පන සමයෙන ථුල්ලනන්දා භික්ඛුනී නටානම‍්පි නට‍්ටකානම‍්පි ලඞ‍්ඝකානම‍්පි සොකසායිකානම‍්පි කුම‍්භථූණිකානම‍්පි සහත්‍ථා ඛාදනීයං භොජනීයං දෙති, මය‍්හං පරිසතිං වණ‍්ණං භාසථාති. නටාපි නට‍්ටකාපි ලඞ‍්ඝිකාපි සොකසායිකාපි කුම‍්භථූණිකාපි ථුල‍්ලනන්‍දාය භික‍්ඛුනියා පරිසතිං වණ‍්ණං භාසන‍්ති: “අය්‍යා ථුල්ලනන්දා බහුස‍්සුතා භාණිකා විසාරදා පට‍්ටා ධම‍්මිං කථං කාතුං. දෙථ අය්‍යාය කරොථ අය්‍යායා”ති.
1. ශ්‍රාවස්තිනිදාන යි – එසමයෙහි වනාහි ථුල්ලනන්දා භික්‍ෂුණී තොමෝ නටවන්නන්ට ද නටන්නන්ට ද පනින්නන්ට ද ඉඳුරුදැලියන්ට ද කළකිඩියරුන්ට ද පිරිස්හි මාගේ ගුණ කියව යි සියතින් කෑ යුත්තක් හෝ බිදිය යුත්තක් හෝ දෙයි. නටවන්නෝ ද නටන්නෝ ද පනින්නෝ ද ඉඳුරුදැලියෝ ද කළකිඩියරු ද පිරිස්හි ථුල්ලනන්දා භික්‍ෂුණියගේ ගුණ කියති. ආර්‍ය්‍ය වූ ථුල්ලනන්දා තොමෝ බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇත්තී පිරිවැහූ බණ දහම් ඇත්තී විශාරද වූවා දැහැමි කථා කියන්නට අග්‍ර වූවා වෙයි. ආර්‍ය්‍යාවට දෙවු ආර්‍ය්‍යාවට (සත්කාර) කරව යි.
2. යා තා භික‍්ඛුනියො අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති:: “කථං හි නාම: අය්‍යා ථුල්ලනන්දා අගාරිකස‍්ස සහත්‍ථා ඛාදනීයං භොජනීයං දස‍්සතීති -පෙ- සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ ථුල්ලනන්දා භික්ඛුනී අගාරිකස‍්ස සහත්‍ථා ඛාදනීයං භොජනීයං දෙතීති. සච‍්චං භගවා. විගරහි බුද‍්ධො භගවා -පෙ- කථං හි නාම: භික‍්ඛවෙ ථුල්ලනන්දා භික්ඛුනී අගාරිකස‍්ස සහත්‍ථා ඛාදනීයං භොජනීයං දස‍්සති. නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසන‍්තු:.
2. යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක් අපිස් වූවෝ … ඔහු ලමු කොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: “කෙසේ නම් ආර්‍ය්‍යා ථුල්ලනන්දා ගිහියකු හට සියතින් කෑ යුත්තක් බිදිය යුත්තක් දුනු දැ” යි. … සැබෑද මහණෙනි, ථුල්ලනන්දා භික්‍ෂුණී ගිහියකුහට සියතින් කෑ යුත්තක් බිදිය යුත්තක් දේ දැ යි. සැබැවැ භාග්‍යවතුන් වහන්ස. භාග්‍යවත් බුදුහු ගැරහූ … කෙසේ නම් මහණෙනි, ථුල්ලනන්දා භික්‍ෂුණී ගිහියකුහට සියතින් කෑ යුත්තක් බිදිය යුත්තක් දුනු ද? මහණෙනි, මෙය අප්‍රසන්නයන්ගේ ප්‍රසාදය පිණිස හෝ නො වෙයි … මෙසේ ද මහණෙනි, මෙහෙණෝ මේ සිකපදය උදෙසෙත්වා:
”යා පන භික්ඛුනී අගාරිකස‍්ස වා පරිබ‍්බාජකස‍්ස වා පරිබ‍්බාජිකාය වා සහත්‍ථා ඛාදනීයං වා භොජනීයං වා දදෙය්‍ය පාචිත‍්තිය”න‍්ති.
“යම් මෙහෙණක් ගිහියකු හට හෝ පිරිවැජියකුහට හෝ පිරිවැජිනියකට හෝ සියතින් කෑ යුත්තක් හෝ බිදිය යුත්තක් හෝ දේ නම් පචිති වේ” යයි.
3. යා පනාති: යා යාදිසා -පෙ- භික‍්ඛුනීති -පෙ- අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතා භික‍්ඛුනීති.
3. යා පන: යම්, යම්බඳු … භික්ඛුනී: … මෝ තොමෝ මේ අර්‍ත්‍ථයෙහි ලා අදහස් කරන ලද භික්‍ෂුණි යි.
අගාරිකො නාම: යො කොචි අගාරං අජ‍්ඣාවසති.
අගාරික නම්: යම් කිසිවෙක් ගෙහි වෙසෙයි ද (හේ යැ)
පරිබ‍්බාජකො නාම: භික‍්ඛුඤ‍්ච සාමණෙරඤ‍්ච ඨපෙත්‍වා යො කොචි පරිබ‍්බාජකසමාපන‍්නො.
පරිබ්බාජක නම්: මහණ ද හෙරණ ද තබා පිරිවැජි බවට පැමිණි යම් කිසිවෙකි.
පරිබ්බාජිකා නාම: භික‍්ඛුනිඤ‍්ච සික‍්ඛමානඤ‍්ච සාමණෙරිඤ‍්ච ඨපෙත්‍වා යා කාචි පරිබ‍්බාජිකසමාපන‍්නා.
පරිබ්බාජිකා නම්: මෙහෙණ ද හික්මනුව ද හෙරැණිය ද තබා පිරිවැජි බවට පැමිණි යම් කිසිවක.
ඛාදනීයං නාම: පඤ‍්ච භොජනානි උදකදන‍්තපොණං ඨපෙත්‍වා අවසෙසං ඛාදනීයං නාම:.
ඛාදනීය නම්: පස් බොජුන දිය දැහැටි තබා සෙස්ස ඛාදනීය නම් වේ.
භොජනීයං නාම: පඤ‍්ච භොජනානි. ඔදනො කුම‍්මාසො සත‍්තු මච‍්ඡො මංසං.
භෝජනීය නම්: පස් බොජුනැ, බත් යැ, කොමු යැ, අත්සුණු යැ, දියමස් යැ, ගොඩමස් යැ.
දදෙය්‍යාති: කායෙන වා කායපටිබද‍්ධෙන වා නිස‍්සග‍්ගියෙන වා දෙති ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස. උදකදන‍්තපොණං දෙති ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
දදෙය්‍ය: කයින් හෝ කයපිළිබැඳියකින් හෝ නිසැගියෙන් හෝ දේ නම් පචිති ඇවැත් වේ. දිය දැහැටි දේ නම් දුකුළා ඇවැත් වේ.
අනාපත‍්ති: දාපෙති න දෙති, උපනික‍්ඛිපිත්‍වා දෙති, බාහිරාලොපං දෙති, උම‍්මත‍්තිකාය -පෙ- ආදිකම‍්මිකායාති.
දෙවානම්, නො දේ නම්, වෙතැ තබා දේ නම්, බැහැරි පිඬක් දේ නම් උම්මත්තිකාවට … ආදිකම්මිකාවට ඇවැත් නැති. ඇවැත් නො වේ.
ඡට‍්ඨසික‍්ඛාපදං.
සවන සිකපද යි.