ඡට‍්ඨසික‍්ඛාපදං
4. 6. 6.
4. 6. 6.
ඡට‍්ඨසික‍්ඛාපදං
සවන සිකපදය
1. සාවත්‍ථිනිදානං – තෙන ඛො පන සමයෙන සම‍්බහුලා භික‍්ඛුනියො ගාමකාවාසෙ වස‍්සං වුත්‍ථා සාවත්‍ථිං අගමංසු. භික‍්ඛුනියො තා භික‍්ඛුනියො එතදවොචුං:: “කත්‍ථය්‍යායො වස‍්සං වුත්‍ථා කච‍්චි ඔවාදො ඉද‍්ධො අහොසී”ති. නත්‍ථ’ය්‍යෙ, තත්‍ථ භික‍්ඛූ, කුතො ඔවාදො ඉද‍්ධො භවිස‍්සතීති. යා තා භික‍්ඛුනියො අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති:: “කථං හි නාම: භික‍්ඛුනියො අභික‍්ඛුකෙ ආවාසෙ වස‍්සං වසිස‍්සන‍්තී”ති -පෙ- සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො අභික‍්ඛුකෙ ආවාසෙ වස‍්සං වසන‍්තීති. සච‍්චං භගවා. විගරහි බුද‍්ධො භගවා -පෙ- කථං හි නාම: භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො අභික‍්ඛුකෙ ආවාසෙ වස‍්සං වසිස‍්සන‍්ති. නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසන‍්තු::
1. ශ්‍රාවස්තිනිදාන යි – එ සමයෙහි වනාහි බොහෝ මෙහෙණෝ ගම්බද අවසෙක්හි වස් වැස නිමියාහු සැවැතට ගියාහු යැ. මෙහෙණෝ ඒ මෙහෙණන්ට මෙය කීහු: ආර්‍ය්‍යාවෝ නො තැන්හි වස් වැස සිටියාහු ද? කිම, අවවාද සමෘද්ධ වී දැ යි. ආර්‍ය්‍යාවෙනි, එහි භික්‍ෂූහු නැත. කොතැනින් අවවාද සමෘද්ධ වන්නේ ද? යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක් අපිස් වූවෝ … ඔහු ලමු කොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: “කෙසේ නම් මෙහෙණෝ භික්‍ෂූන් රහිත ආවාසයෙහි වස්වුසූහු දැ”යි. … සැබෑද මහණෙනි, මෙහෙණෝ භික්‍ෂූන් රහිත ආවාසයෙහි වස් වසත් දැ යි. සැබැවැ භාග්‍යවතුන් වහන්ස, භාග්‍යවත් බුදුහු ගැරහූ … කෙසේ නම් මහණෙනි, මෙහෙණෝ භික්‍ෂූන් රහිත ආවාසයෙහි වස් වුසූහු ද? මහණෙනි, මෙය අප්‍රසන්නයන්ගේ ප්‍රසාදය පිණිස හෝ නො වෙයි … මෙසේ ද වනාහි මහණෙනි, මෙහෙණෝ මේ සිකපදය උදෙසත්වා:
“යා පන භික්ඛුනී අභික‍්ඛුකෙ ආවාසෙ වස‍්සං වසෙය්‍ය පාචිත‍්තිය”න‍්ති.
“යම් මෙහෙණක් භික්‍ෂූන් රහිත ආවාසයෙහි වස් වසා නම් පචිති වේ” ය යි.
2. යා පනාති: යා යාදිසා -පෙ- භික‍්ඛුනීති -පෙ- අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතා භික‍්ඛුනීති.
2. යා පන: යම්, යම්බඳු … භික්ඛුනී … මෝ තොමෝ මේ අර්‍ත්‍ථයෙහි ලා අදහස් කරන ලද භික්‍ෂුණි යි.
අභික‍්ඛුකො ආවාසො නාම: න සක‍්කා හොති ඔවාදාය වා සංවාසාය වා ගන‍්තුං.
අභික්ඛුක ආවාස නම්: සදහම් ඇසීම පිණිස හෝ පොහෝ පවුරුණු පිළිවිසීම පිණිස හෝ යන්නට නො හැක්කේ වෙයි.
වස‍්සං වසිස‍්සාමීති සෙනාසනං පඤ‍්ඤපෙති පානීයං පරිභොජනීයං උපට‍්ඨපෙති පරිවෙණං සම‍්මජ‍්ජති ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. සහ අරුණුග‍්ගමනා ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස.
වස් වසන්නෙමි යි සෙනසුන් පනවා නම් පැන් පිරිබෝදිය එළවා තබා නම් පිරිවෙන හමදී නම් දුකුළා ඇවැත් වෙයි. අරුණ නැගීම සමග පචිති ඇවැත් වේ.
අනාපත‍්ති: වස‍්සූපගතා භික‍්ඛූ පක‍්කන‍්තා වා හොන‍්ති විබ‍්භන‍්තා වා කාලකතා වා පක‍්ඛසඞ‍්කන‍්තා වා ආපදාසු උම‍්මත‍්තිකාය -පෙ- ආදිකම‍්මිකායාති.
වස් එළැඹුණු භික්‍ෂූහු බැහැරැ ගියාහු හෝ උපැවිදිවූවාහු හෝ කලුරිය කළාහු හෝ තීර්‍ත්‍ථ්‍යායතනයකට ගියාහු හෝ වෙත් නම්, ආපදායෙහි, උම්මත්තිකාවට … ආදිකම්මිකාවට ඇවැත් නැති.
ඡට‍්ඨසික‍්ඛාපදං.
සවන සිකපද යි.