යෙදුමෙන් කියවන්න

සන්‍ථතභාණවාරො

සන්‍ථතභාණවාරො

සන්‍ථත බණවර

1. තෙන ඛො පන සමයෙන සම‍්බහුලා වෙසාලිකා වජ‍්ජිපුත‍්තකා භික‍්ඛූ යාවදත්‍ථං භුඤ‍්ජිංසු, යාවදත්‍ථං සුපිංසු, යාවදත්‍ථං නහායිංසු. යාවදත්‍ථං භුඤ‍්ජිත්‍වා, යාවදත්‍ථං සුපිත්‍වා, යාවදත්‍ථං නහායිත්‍වා, අයොනිසො මනසි කරිත්‍වා, සික‍්ඛං අපච‍්චක‍්ඛාය, දුබ‍්බල්‍යං අනාවීකත්‍වා, මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවිංසු. තෙ අපරෙන සමයෙන ඤාතිව්‍යසනෙනපි ඵුට‍්ඨා, භොගව්‍යසනෙනපි ඵුට‍්ඨා, රොගව්‍යසනෙනපි ඵුට‍්ඨා ආයස‍්මන‍්තං ආනන්‍දං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එවං වදන‍්ති: “න මයං භන‍්තෙ ආනන්‍ද, බුද‍්ධගරහිනො න ධම‍්මගරහිනො න සඞ‍්ඝගරහිනො. අත‍්තගරහිනො මයං භන‍්තෙ ආනන්‍ද, අනඤ‍්ඤගරහිනො. මයමෙවම‍්හා අලක‍්ඛිකා මයං අප‍්පපුඤ‍්ඤා, යෙ මයං එවං ස‍්වාක‍්ඛාතෙ ධම‍්මවිනයෙ පබ‍්බජිත්‍වා නාසක‍්ඛිම‍්හ යාවජීවං පරිපුණ‍්ණං පරිසුද‍්ධං බ්‍රහ‍්මචරියං චරිතුං. ඉදානි චෙ’පි මයං භන‍්තෙ ආනන්‍ද, ලභෙය්‍යාම භගවතො සන‍්තිකෙ පබ‍්බජ‍්ජං, ලභෙය්‍යාම උපසම‍්පදං. ඉදානි’පි මයං විපස‍්සකා කුසලානං ධම‍්මානං පුබ‍්බරත‍්තාපරරත‍්තං බොධිපක‍්ඛියානං ධම‍්මානං භාවනානුයොගමනුයුත‍්තා විහරෙය්‍යාම. සාධු භන‍්තෙ ආනන්‍ද, භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙහී”ති. “එවමාවුසො”ති ඛො ආයස‍්මා ආනන්‍දො වෙසාලිකානං වජ‍්ජිපුත‍්තකානං පටිස‍්සුත්‍වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසි.

1. එසමයෙහි විසල්පුර වැසි බොහෝ වජ්ජිපුත්‍ර භික්‍ෂුහු රිසි තාක් වැළඳුවාහු ය. රිසි තාක් ශයනය කළාහු ය. රිසි තාක් නෑවාහු ය. රිසි තාක් අනුභව කොට, රිසි තාක් ශයනය කොට, රිසි තාක් නා, නුනුවණින් මෙනෙහි කොට, පාතිමොක්ඛසංවර සඞ්ඛ්‍යාත ශික්‍ෂාව පිළිකෙව් නො කොට, සාජීවයෙහි දුබල බව පහළ නො කොට, මෙවුන්දම් සෙවියාහු ය. ඒ භික්‍ෂුහු පසු කාලයෙහි ඥාතිව්‍යසනයෙන් ද පහස්නා ලද්දාහු, භෝගව්‍යසනයෙන් ද පහස්නා ලද්දාහු, රෝගව්‍යසනයෙන් ද පහස්නා ලද්දාහු, ආයුෂ්මත් ආනන්‍ද තෙරුන් කරා එළඹ මෙසේ කියත්: “වහන්ස, ආනන්‍ද ස්ථවිරයෙනි, අපි බුදුරජුන්ට දොස් නො කියන්නමෝ වමු. ධර්‍මයට දොස් නොකියන්නමෝ වමු. සඞ්ඝයාට දොස් නොකියන්නමෝ වමු. වහන්ස, ආනන්‍ද ස්ථවිරයෙනි, අපි තමන්ට ම ගර්‍හා කරන්නමෝ වමු. අපි මෙරමා ගරහන්නමෝ නො වමු. යම්බඳු වූ අපි මෙසේ මැනැවින් දෙසූ ශාසනයෙහි පැවැදි ව දිවි ඇති තාක් පිරිපුන් පිරිසිදු මගබඹසර හැසිරෙන්නට නො හැක්කමෝ වූමු ද, ඒ අපි ම කාලකණ්ණි වමු. අපි ම මද පිණැත්තමෝ වමු. වහන්ස, ආනන්‍ද ස්ථවිරයෙනි, ඉදින් දැනුදු අපි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ලඟ පැවිද්ද ලබන්නමු නම් උපසම්පදාව ලබන්නමු නම් යෙහෙක. දැනුත් අපි මහද්ගත කුශල ධර්‍මයන් විදර්‍ශනා වශයෙන් වඩන්නමෝ පෙර යම හා පැසුළු යම බෝධිපාක්‍ෂික ධර්‍ම වැඩීමෙහි එක්වන් යෙදුනමෝ ව වාසය කරන්නමු. වහන්ස, ආනන්‍ද ස්ථවිරයෙනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට තෙල කරුණ සැළ කරන්නහු නම් යෙහෙකි” යනු යි “ඇවැත්නි, එසේ යැ”යි වදාරා ආයුෂ්මත් වූ ආනන්‍ද ස්ථවිර තෙමේ විසල් පුරවැසි වජ්ජිපුත්‍රක භික්‍ෂූන්ට පිළිවදන් දී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹ එපවත් සැළ කෙළේ ය.

2. “අට‍්ඨානමෙතං, ආනන්‍ද, අනවකාසො, යං තථාගතො වජ‍්ජීනං වා වජ‍්ජිපුත‍්තකානං වා කාරණා සාවකානං පාරාජිකං සික‍්ඛාපදං පඤ‍්ඤත‍්තං සමූහනෙය්‍යා”ති. අථ ඛො භගවා එතස‍්මිං නිදානෙ එතස‍්මිං පකරණෙ ධම‍්මිං කථං කත්‍වා භික‍්ඛූ ආමන‍්තෙසි: “යො පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු සික‍්ඛං අපච‍්චක‍්ඛාය දුබ‍්බල්‍යං අනාවීකත්‍වා මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවති, සො ආගතො න උපසම‍්පාදෙතබ‍්බො. යො ච ඛො භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාය දුබ‍්බල්‍යං ආවීකත්‍වා මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවති, සො ආගතො උපසම‍්පාදෙතබ‍්බො. එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසෙය්‍යාථ”:

2. “ආනන්‍දය, තථාගත තෙමේ සව්වන්ට පණවන ලද පරිජි සිකපදය වජ්ජීන් හෝ වජ්ජිපුත්‍රයන් හෝ නිසා උදුරාලන්නේ ය” යන යමක් වේ ද, මෙය විද්‍යමාන නො වෙයි. එයට අවකාශයක් ද නැතැ”යි වදාළසේක. ඉන් පසු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ නිදානයෙහි මේ කාරණයෙහි දැහැමි කථා කොට භික්‍ෂූන් ඇමතූ සේක: “මහණෙනි, යම් මහණෙක් තෙමේ ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප නො කොට, දුබල බව පළ නො කොට, මෙවුන්දම් සේවනය කෙරේ ද, හෙතෙමේ නැවත පැමිණියේ ද උපසපන් නො කටයුතුයි. මහණෙනි, යම් මහණෙක් තෙමේ ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කොට, දුබල බව පළ කොට, මෙවුන්දම් සේවනය කෙරේ ද, හෙතෙමේ පැමිණියේ උපසපන් කටයුතු යි. මහණෙනි, මේ සිකපදය මෙසේ උදෙසවු:

3. “යො පන භික‍්ඛු භික‍්ඛූනං සික‍්ඛාසාජීවසමාපන‍්නො සික‍්ඛං අපච‍්චක‍්ඛාය දුබ‍්බල්‍යං අනාවීකත්‍වා මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවෙය්‍ය අන‍්තමසො තිරච‍්ඡානගතායපි, පාරාජිකො හොති අසංවාසො”ති.

3. “යම් කිසි මහණෙක් භික්‍ෂූන්ගේ අධිශීල සඞ්ඛ්‍යාත ශික්‍ෂාවට හා ප්‍රඥප්ත ශික්‍ෂාපද සඞ්ඛ්‍යාත සාජීවයට පැමිණියේ, පාතිමොක්ඛසංවර සඞ්ඛ්‍යාත ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප නො කොට, සාජීවයෙහි දුබලබව පළ නො කොට, යටත් පිරිසෙයින් තිරිසන් ගිය මාගමක් හා ද මෙවුන්දම් සෙවියේ නම්, කෙලෙස් සතුරන් විසින් පරදවන ලද්දේ පියෙවි මහණුන් හා සමානසංවාස නැති බැවින් අසංවාස වේ”.

[තතියපඤ‍්ඤත‍්තී]

තෙවැනි පැණවීමයි.

4. යො පනාති - යො යාදිසො යථායුත‍්තො යථාජච‍්චො යථානාමො යථාගොත‍්තො යථාසීලො යථාවිහාරී යථාගොචරො ථෙරො වා නවො වා මජ‍්ඣිමො වා. එසො වුච‍්චති ‘යො පනා’ති.

4. යො පන යනු: යම්බඳු, යම්, යම් ක්‍රියාවක යෙදුනු, යම්බඳු ජාති ඇති, යම්බඳු නම් ඇති, යම්බඳු ගොත් ඇති, යම්බඳු ස්වභාව ඇති, යම්බඳු විහරණ ඇති, යම්බඳු පැවතුම් ඇති ස්ථවිර වූවෙක් හෝ නවක වූවෙක් හෝ මජ්ඣිමයෙක් හෝ වේ ද, මෙ තෙමේ ‘යො පන’යි කියනු ලැබේ.

5. භික‍්ඛූති-භික‍්ඛකො’ති භික‍්ඛු, භික‍්ඛාචරියං අජ‍්ඣූපගතො’ති භික‍්ඛු, භින‍්නපටධරො’ති භික‍්ඛු, සමඤ‍්ඤාය භික‍්ඛු, පටිඤ‍්ඤාය භික‍්ඛු, එහි භික‍්ඛූ’ති භික‍්ඛු, තීහි සරණගමනෙහි උපසම‍්පන‍්නො’ති භික‍්ඛු, භද්‍රො භික‍්ඛු, සාරො භික‍්ඛු, සෙඛො භික‍්ඛු, අසෙඛො භික‍්ඛු, සමග‍්ගෙන සඞ‍්ඝෙන ඤත‍්තිචතුත්‍ථෙන කම‍්මෙන අකුප‍්පෙන ඨානාරහෙන උපසම‍්පන‍්නො’ති භික‍්ඛු. තත්‍රය‍්වායං භික‍්ඛු සමග‍්ගෙන සඞ‍්ඝෙන ඤත‍්තිචතුත්‍ථෙන කම‍්මෙන අකුප‍්පෙන ඨානාරහෙන උපසම‍්පන‍්නො, අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතො භික‍්ඛූ’ති.

5. භික්ඛු යනු: සිඟා යන්නේ නු යි භික්ඛු නමි. භික්‍ෂාටනයට පැමිණියේ නු යී භික්ඛු නමි. බුන් වත් දරා නු යි භික්ඛු නමි. ව්‍යවහාර මාත්‍රයෙන් කිසිවෙක් භික්ඛු නම් වේ. ප්‍රතිඥාමාත්‍රයෙන් කිසිවෙක් භික්ඛු නමි. ‘එහි භික්ඛු’ යන්නෙන් භික්‍ෂු භාවය ලැබී නු යි භික්ඛු නමි. තිසරණගමනයෙන් උපසපන් වූයේ නු යි භික්ඛු නමි. භද්‍ර වූ ශීලාදි පංච ධර්‍මයන්ගෙන් යුක්ත වූයේ නු යි භික්ඛු නමි. ශීලසාරාදියෙන් ම යුක්ත නු යි භික්ඛු නමි. හික්මේ නු යි භික්ඛු නමි. හික්මීම අවසන් කෙළේ නු යි භික්ඛු නමි. සමග වූ සඟන විසින් අකෝප්‍ය වූ ශාසනයට සුදුසු වූ ඥප්තිචතුර්‍ත්‍ථ කර්‍මයෙන් උපසපන් කරණ ලද්දේ නු යි භික්ඛු නමි. එහි යම් ඒ මහණෙක් සමග්‍ර සඞ්ඝයා විසින් අකෝප්‍ය වූ ශාසනයට සුදුසු වූ ඥප්තිචතුර්‍ත්‍ථ කර්‍මයෙන් උපසපන් කරණ ලද්දේ වේ ද මේ තෙමේ අර්‍ත්‍ථයෙහි භික්ඛු ය යි අදහස් කරණ ලද්දේ ය.

6. සික‍්ඛාති-තිස‍්සො සික‍්ඛා: අධිසීලසික‍්ඛා, අධිචිත‍්තසික‍්ඛා අධිපඤ‍්ඤාසික‍්ඛා. තත්‍ර යායං අධිසීලසික‍්ඛා අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතා ‘සික‍්ඛා’ති.

6. සික්ඛා යනු: අධිසීල සික්ඛා ය, අධිචිත්ත සික්ඛා ය, අධිපඤ්ඤා සික්ඛාය යි ශික්‍ෂා තුණෙකි. මේ ත්‍රිවිධ ශික්‍ෂාවන් අතුරෙන් යම් මේ අධිසීලශික්‍ෂාවක් වේ ද මෝ තොමෝ මෙහි ලා සික්ඛා ය යි අදහස් කරණ ලදූ.

7. සාජීවං නාම - යං භගවතා පඤ‍්ඤත‍්තං සික‍්ඛාපදං, එතං සාජීවං නාම. තස‍්මිං සික‍්ඛති තෙන වුච‍්චති සාජීවසමාපන‍්නො’ති.

7. සාජීව නම්: භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් පණවන ලද යම් සිකපදයක් වේ ද, මෙය සාජීව නමි. එහි හික්මෙයි. එහෙයින් සාජීව සමාපන්න ය යි කියනු ලැබේ.

8. සික‍්ඛං අපච‍්චක‍්ඛාය දුබ‍්බල්‍යං අනාවීකත්‍වා’ති - අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා. අත්‍ථි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

8. සික්ඛං අපච්චක්ඛාය දුබ්බල්‍යං අනාවීකත්‍වා යන මෙහි - ‘මහණෙනි, දුබලබව හෙළි කිරීම නම් වේ, එහෙත් ශික්‍ෂාව ප්‍රත්‍යාඛ්‍යාත නො වේ, යන මෙය ඇත. ‘මහණෙනි, දුබල බව හෙළි කිරීමත් වේ. එසේ ම ශික්‍ෂාව ප්‍රත්‍යාඛ්‍යාතත් වේ’ යන මෙය ද ඇත.

9. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා? ඉධ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො උපාසකභාවං පත්‍ථයමානො ආරාමිකභාවං පත්‍ථයමානො සාමණෙරභාවං පත්‍ථයමානො තිත්‍ථියභාවං පත්‍ථයමානො තිත්‍ථියසාවකභාවං පත්‍ථයමානො අස‍්සමණභාවං පත්‍ථයමානො අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘යන‍්නූනාහං බුද‍්ධං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති. එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

9. මහණෙනි, ‘දුබලබව හෙළි කිරීම නම් වේ. එහෙත් ශික්‍ෂාව ප්‍රත්‍යාඛ්‍යාත නො වේ’ යන මෙය කෙසේ ද? යත්: මහණෙනි, මෙහි මහණෙක් පැවිද්දෙහි කලකිරුනේ, පැවිද්දෙහි නො ඇලුනේ, මහණුවමින් පහ වනු කැමැත්තේ, මහණුවමින් තමා පෙළුනකු මෙන් කොට පවත්වන්නේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් ලජ්ජිජිත වන්නේ, මහණදම පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහිබව පතන්නේ, උවසුබව පතන්නේ, ආරාමික බව පතන්නේ, හෙරණ බව පතන්නේ, තීර්‍ත්‍ථක බව පතන්නේ, තීර්‍ත්‍ථකශ්‍රාවක බව පතන්නේ, අශ්‍රමණ බව පතන්නේ, අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ, ‘මම බුදු රජුන් පිළිකෙව් කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද, හඟවා ද, මහණෙනි, මෙසේත් දුබල බව පහළ කිරීම වෙයි. වැලි දු ශික්‍ෂාව ප්‍රත්‍යාඛ්‍යාත (පියන ලද්දේ) නො වෙයි.

10. අථ වා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘යන‍්නූනාහං ධම‍්මං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං සඞ‍්ඝං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං විනයං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං පාතිමොක‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං උද‍්දෙසං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං උපජ‍්ඣායං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං ආචරියං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං සද‍්ධිවිහාරිකං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං අන‍්තෙවාසිකං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං සමානුපජ‍්ඣායකං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං සමානාචරියකං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං සබ්‍රහ‍්මචාරිං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං ගිහී අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං උපාසකො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං ආරාමිකො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, ‘යන‍්නූනාහං සාමණෙරො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං තිත්‍ථියො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං තිත්‍ථියසාවකො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං අස‍්සමණො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘යන‍්නූනාහං අසක්‍යපුත‍්තියො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

10. තව ද උකටලී වූයේ නො ඇලුනේ මහණුවමින් පහ වනු කැමැත්තේ, මහණුවමින් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ, ‘මම ධර්‍මය ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙක’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම සඞ්ඝයා ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම විනය ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම ප්‍රාතිමෝක්‍ෂය ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම උදෙසීම ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම උපාධ්‍යායන් වහන්සේ ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම ආචාර්‍ය්‍යයන් වහන්සේ ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම සද්ධිවිහාරිකයා ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම අතැවැස්සා ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම සමානෝපාධ්‍යායයන් ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම සමානාචාර්‍ය්‍යයන් ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම සබ්‍රහ්මචාරීන් ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම ගිහි වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; මම උවසුවෙක් වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම ආරාමිකයෙක් වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද ... ‘මම හෙරණෙක් වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මම තොටුවෙක් වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ... මම තොටුසව්වෙක් වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ‘මම අශ්‍රමණයෙක් වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; ‘මම අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙක් වන්නෙම් නම් යෙහෙකැ’යි කියා ද හඟවා ද; මහණෙනි, මෙසේත් දුබල බව පහළ කිරීම වෙයි. වැලි දු ශික්‍ෂාව ප්‍රත්‍යාඛ්‍යාත නො වෙයි.

11. අථ වා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘යදි පනාහං බුද‍්ධං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘යදි පනාහං අසක්‍යපුත‍්තියො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි, භික‍්ඛවෙ, දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මං චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

11. නැත හොත් උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණබැවින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂු භාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, ජුගුප්සිත වන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ, ... අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ, මහණ තෙමේ ‘ඉදින් මම බුදුරජුන් ප්‍රතික්‍ෂේප කරන්නෙම් නම්’යි කියා ද, හඟවා ද ... ‘ඉදින් මම අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙක් වන්නෙම් නම්’යි කියා ද හඟවා ද, ... මහණෙනි, මෙසේත් දුර්‍වල බව ප්‍රකාශ කිරීම වෙයි. එහෙත් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත (පිළිකෙව් කළා) නො වෙයි.

12. අථවා පන -පෙ- ‘අපාහං බුද‍්ධං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘අපාහං අසක්‍යපුත‍්තියො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මං චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

12. තව ද ... ‘මම ඒකාන්තයෙන් බුදුරජුන් ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම් නම්’යි කියා ද හඟවා ද ... ‘මම ඒකාන්තයෙන් අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙක් වන්නෙම් නම්’යි කියා ද හඟවා ද ‘මහණෙනි, මෙසේත් දුර්‍වල බව හෙළි කිරීම වෙයි. එහෙත් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො කළා වෙයි.

13. අථවා පන -පෙ- ‘හන්‍දාහං බුද‍්ධං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘හන්‍දාහං අසක්‍යපුත‍්තියො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මං චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

13. නැවත ද ... ‘මම බුදුරදුන් ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම්’යි කියා ද හඟවා ද ... ‘මම අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙක් නමුදු වන්නෙම්’යි කියා ද හඟවා ද, මෙසේත් මහණෙනි, දුර්‍වල බව ප්‍රකාශ කිරීම වෙයි. එහෙත් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි.

14. අථවා පන -පෙ- ‘හොති මෙ බුද‍්ධං පච‍්චක‍්ඛෙය්‍ය’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘හොති මෙ අසක්‍යපුත‍්තියො අස‍්ස’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

14. වැලිදු ... ‘බුදුරදුන් ප්‍රතික්‍ෂිප්ත කරන්නෙම්යි මට අදහස් වෙයි’ කියා ද හඟවා ද ... ‘අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙක් වන්නෙමි යි මට අදහස් වෙයි’ කියා ද හඟවා ද, මෙසේත් මහණෙනි, දුර්‍වල බව ප්‍රකාශ කිරීම වෙයි, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි.

15. අථවා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘මාතරං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘පිතරං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘භාතරං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘භගිනිං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පුත‍්තං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ධීතරං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පජාපතිං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ඤාතකෙ සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘මිත‍්තෙ සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ගාමං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘නිගමං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ඛෙත‍්තං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘වත්‍ථුං සරාමි’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘හිරඤ‍්ඤං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සුවණ‍්ණං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සිප‍්පං සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පුබ‍්බෙ හසිතං ලපිතං කීළිතං සමනුස‍්සරාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

15. තව ද උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණුවමින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ, ‘මව සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘පියා සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘බෑයා සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... නැගණියන් සිහිකරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘පුතු සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘දුව සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘බිරිය සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘නෑයන් සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මිතුරන් සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘ගම සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘නියම් ගම සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘කෙත සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘වත්ත සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘අමුරන් සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘රන් සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘ශිල්පය සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘පෙර කළ සිනා, කී වචන, කළ ක්‍රීඩා සිහි කරමි’යි කියා ද හඟවා ද, මහණෙනි, මෙසේත් දුබල බව හෙළි කිරීම වෙයි. එහෙත් ශික්‍ෂාව පිළිකෙව් කළා නො වෙයි.

16. අථ වා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘මාතා මෙ අත්‍ථි. සා මයා පොසෙතබ‍්බා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පිතා මෙ අත්‍ථි සො මයා පොසෙතබ‍්බො’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘භාතා මෙ අත්‍ථි. සො මයා පොසෙතබ‍්බො’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘භගිනී මෙ අත්‍ථි සා මයා පොසෙතබ‍්බා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පුත‍්තො මෙ අත්‍ථි. සො මයා පොසෙතබ‍්බො’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ධීතා මෙ අත්‍ථි, සා මයා පොසෙතබ‍්බා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පජාපති මෙ අත්‍ථි. සා මයා පොසෙතබ‍්බා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ඤාතකා මෙ අත්‍ථි. තෙ මයා පොසෙතබ‍්බා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘මිත‍්තා මෙ අත්‍ථි. තෙ මයා පොසෙතබ‍්බා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති, සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

16. නැත හොත්, උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණුවමින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ ‘මාගේ මවු ඇත. මා විසින් ඕ තොමෝ පෝෂණය කටයුත්තී ය’යි කියා ද හඟවා ද, ... ‘මාගේ පියා ඇත. මා විසින් හේ පෝෂණය කටයුත්තේ ය’යි කියා ද හඟවා ද, ... ‘මාගේ බෑයා ඇත. මා විසින් හේ පෝෂණය කටයුත්තේ ය’යි කියා ද හඟවා ද, ... ‘මාගේ නගක් ඇත. මා විසින් ඕ පෝෂණය කටයුත්තී ය’යි කියා ද හඟවා ද, ... ‘මාගේ පුතෙක් ඇත. හේ මා විසින් පෝෂණය කටයුත්තේ ය’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මාගේ දුවක් ඇත. මා විසින් ඕ පෝෂණය කටයුත්තී ය’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මාගේ බිරිය ඇත. මා විසින් ඕ පෝෂණය කටයුත්තී ය’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මාගේ නෑයෝ ඇත. මා විසින් ඔහු පෝෂණය කටයුත්තාහ’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මාගේ මිත්‍රයෝ ඇත. මා විසින් ඔහු පෝෂණය කටයුත්තාහ’යි කියා ද හඟවා ද; ... මහණෙනි, මෙසේත් දුර්‍වල බව හෙළි කිරීම වෙයි. එහෙත් ශික්‍ෂාව පිළිකෙව් නො කළා වෙයි.

17. අථ වා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘මාතා මෙ අත්‍ථි. සා මං පොසෙස‍්සතී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පිතා මෙ අත්‍ථි සො මං පොසෙස‍්සතී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘භාතා මෙ අත්‍ථි සො මං පොසෙස‍්සතී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- භගිනී මෙ අත්‍ථි සා මං පොසෙස‍්සතී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පුත‍්තො මෙ අත්‍ථි සො මං පොසෙස‍්සතී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ධීතා මෙ අත්‍ථි සා මං පොසෙස‍්සතී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පජාපති මෙ අත්‍ථි සා මං පොසෙස‍්සතී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ඤාතකා මෙ අත්‍ථි තෙ මං පොසෙස‍්සන‍්තී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘මිත‍්තා මෙ අත්‍ථි තෙ මං පොසෙස‍්සන‍්තී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ගාමො මෙ අත්‍ථි තෙනාහං ජීවිස‍්සාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘නිගමො මෙ අත්‍ථි තෙනාහං ජීවිස‍්සාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ඛෙත‍්තං මෙ අත්‍ථි තෙනාහං ජීවිස‍්සාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘වත්‍ථු මෙ අත්‍ථි තෙනාහං ජීවිස‍්සාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘හිරඤ‍්ඤං මෙ අත්‍ථි තෙනාහං ජීවිස‍්සාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සුවණ‍්ණං මෙ අත්‍ථි තෙනාහං ජීවිස‍්සාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සිප‍්පං මෙ අත්‍ථි තෙනාහං ජීවිස‍්සාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති. එවම‍්පි, භික‍්ඛවෙ, දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොතී සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

17. නැත හොත්, උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණබැවින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ ‘මාගේ මවු ඇත. ඕ තොමෝ මා පෝෂණය කකරන්නී ය’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මාගේ පියා ඇත. හේ මා පෝෂණය කරන්නේ ය’යි කියා ද හඟවා ද; ... මාගේ බෑයා ඇත. හේ මා පෝෂණය කරන්නේ ය’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මාගේ නගෙක් ඇත. ඕ මා පෝෂණය කරන්නී ය’යි කියා ද හඟවා ද; ... ‘මාගේ පුත්‍රයා ඇත. හේ මා පෝෂණය කරන්නේ ය’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ දුව ඇත. ඕ මා පෝෂණය කරන්නී ය’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ බිරිය ඇත. ඕ මා පෝෂණය කරන්නී ය’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ නෑයෝ ඇත. ඔහු මා පෝෂණය කරන්නාහු’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ මිතුරෝ ඇත. ඔහු මා පෝෂණය කරන්නාහු යි’ කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ ගමෙක් ඇත. එයින් මම ජීවත් වන්නෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘නියම්ගමෙක් ඇත. මම එයින් ජිවත්වන්නෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ කෙතෙක් ඇත. මම එයින් ජීවත්වන්නෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ වත්තෙක් ඇත. මම එයින් ජීවත් වන්නෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ‘මාගේ අමුරන් ඇත. මම එයින් ජීවත්වන්නෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මාගේ රත්රන් ඇත. එයින් ජීවත් වන්නෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මා දත් ශිල්පයෙක් ඇත. එයින් මම ජීවත් වන්නෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; මහණෙනි, මෙසේත් දුර්‍වල බව හෙළි කිරීම වෙයි. එහෙත් ශික්‍ෂාව පිළිකෙව් නො කළා වෙයි.

18. අථ වා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘දුක‍්කර’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘න සුකර’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘දුච‍්චර’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘න සුචර’න‍්ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘න උස‍්සහාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘න විසහාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘න රමාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘න අභිරමාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි ඛො භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච අපච‍්චක‍්ඛාතා.

18. නැත හොත්, උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණබැවින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ ‘(එක් වේලක් වැළඳීම් ආදිය) දුෂ්කරය’යි කියා ද, හඟවා ද; ... නැත හොත් ‘නො පහසු ය’යි කියාද, හඟවාද; ... මහණදම දුශ්චර ය’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මහණදම් සුචර නො වේය’ කියාද, හඟවාද; ... ‘උත්සාහ නො කරමි’ කියාද, හඟවාද; ... ‘නො ඉවසමි’ කියාද, හඟවාද; ... ‘නො ඇලෙමි’ කියාද, හඟවාද; ... ‘දැඩිව නො ඇලෙමි’ කියාද, හඟවාද; ... මහණෙනි, මෙසේත් දුබල බව හෙළි කිරීම වෙයි. එහෙත් ශික්‍ෂාව පිළිකෙව් නො කළා වෙයි.

19. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා? ඉධ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘බුද‍්ධං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

19. මහණෙනි, කෙසේ නම් දුබල බව හෙළි කිරීමත් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කරණ ලද්දේත් වේ ද? මහණෙනි, මෙහි මහණෙක් උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණකමින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහිබව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීය භාවය පතන්නේ, ‘බුදුරදුන් ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’ කියා ද, හඟවා ද, මහණෙනි, මෙසේත් දුබල බව හෙළි කිරීම වෙයි. ශික්‍ෂාව ද පිළිකෙව් කළා වෙයි.

20. අථ වා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘ධම‍්මං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සඞ‍්ඝං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘විනයං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘පාතිමොක‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘උද‍්දෙසං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘උපජ‍්ඣායං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ආචරියං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සද‍්ධිවිහාරිකං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘අන‍්තෙවාසිකං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සමානූපජ‍්ඣායකං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සමානාචරියකං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සබ්‍රහ‍්මචාරිං පච‍්චක‍්ඛාමී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ගිහීති මං ධාරෙහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘උපාසකොති මං ධාරෙහීති’ වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘ආරාමිකොති මං ධාරෙහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සාමණෙරොති මං ධාරෙහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘තිත්‍ථියොති මං ධාරෙහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘තිත්‍ථියසාවකොති මං ධාරෙහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘අස‍්සමණොති මං ධාරෙහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘අසක්‍යපුත‍්තියොති මං ධාරෙහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

20. උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණබැවින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීය බව පතන්නේ ‘ධර්‍මය ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘සඞ්ඝයා ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘විනය ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘ප්‍රාතිමෝක්‍ෂය ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘උදෙසීම ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘උපාධ්‍යායයන් වහන්සේ ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘ආචාර්‍ය්‍යයන් වහන්සේ ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘සද්ධිවිහාරිකයා ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘අතැ වැස්සා ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘සමානෝපාධ්‍යයා ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘සමානාචාර්‍ය්‍යයා ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘සබ්‍රම්සරුහු ප්‍රතික්‍ෂේප කරමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... මා ගිහියෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මා උවසුවෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මා ආරාමිකයෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මා හෙරණෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මා තොටුවෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මා තොටුසව්වෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මා අශ්‍රමණයෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; ... ‘මා අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙකැයි දරව’යි කියාද, හඟවාද; මහණෙනි, මෙසේත් දුබල බව හෙළිකිරිම වෙයි. ශික්‍ෂාව ද පියන ලද්දී වෙයි.

21. අථ වා පන උක‍්කණ‍්ඨිතො අනභිරතො සාමඤ‍්ඤා චවිතුකාමො භික‍්ඛුභාවං අට‍්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච‍්ඡමානො ගිහීභාවං පත්‍ථයමානො -පෙ- අසක්‍යපුත‍්තියභාවං පත්‍ථයමානො ‘අලං මෙ බුද‍්ධෙනා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති -පෙ- ‘අලං මෙ සබ්‍රහ‍්මචාරීහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි -පෙ- සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

21. නැත හොත් උකටලී වූයේ, නො ඇලුනේ, මහණබැවින් මිදෙනු කැමැත්තේ, භික්‍ෂුභාවයෙන් පීඩිත වන්නේ, ලජ්ජිත වන්නේ, පිළිකුල් කරන්නේ, ගිහි බව පතන්නේ ... අශාක්‍යපුත්‍රීයභාවය පතන්නේ ‘මට බුදුරදුන්ගෙන් කම් නැතැ’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මට සබ්‍රම්සරුන්ගෙන් කම් නැතැ’යි කියා ද, හඟවා ද; ... මෙසේත් ... ශික්‍ෂාව ද පියන ලද්දී වෙයි.

22. අථ වා පන -පෙ- ‘කින‍්නු මෙ බුද‍්ධෙනා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘කින‍්නු මෙ සබ්‍රහ‍්මචාරීහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි -පෙ- සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

22. නැත හොත් ... ‘මට බුදුරදුන්ගෙන් කිමැ’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මට සබ්‍රම්සරුන්ගෙන් කිමැ’යි කියා ද, හඟවා ද; ... මෙසේත් ... ශික්‍ෂාව ද පියන ලද්දී වෙයි.

23. අථ වා පන -පෙ- ‘න මමත්‍ථො බුද‍්ධෙනා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘න මමත්‍ථො සබ්‍රහ‍්මචාරීහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි -පෙ-. සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

23. නැත හොත් ... ‘මට බුදුරදුන්ගෙන් වැඩෙක් නැතැ’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මට සබ්‍රම්සරුන්ගෙන් වැඩෙක් නැතැ’යි කියා ද, හඟවා ද; ... මෙසේත් ... ශික්‍ෂාව ද පියන ලද්දී වෙයි.

24. අථ වා පන -පෙ- ‘සුමුත‍්තා’හං බුද‍්ධෙනා’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, -පෙ- ‘සුමුත‍්තා’හං සබ්‍රහ‍්මචාරීහී’ති වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවම‍්පි භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

24. නැත හොත් ... ‘මම බුදුරදුන්ගෙන් මොනවට මිදුනෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... ‘මම සබ්‍රම්සරුන්ගෙන් මොනවට මිදුනෙමි’යි කියා ද, හඟවා ද; ... මෙසේත් මහණෙනි, දුබල බව හෙළිකිරීම වෙයි. ශික්‍ෂාව ද පියන ලද්දී වෙයි.

25. යානි වා පනඤ‍්ඤානි’පි අත්‍ථි බුද‍්ධවෙවචනානි වා ධම‍්මවෙවචනානි වා සඞ‍්ඝවෙවචනානි වා සික‍්ඛාවෙවචනානි වා විනයවෙවචනානි වා පාතිමොක‍්ඛවෙවචනානි වා උද‍්දෙසවෙවචනානි වා උපජ‍්ඣායවෙවචනානි වා ආචරියවෙවචනානි වා සද‍්ධිවිහාරිකවෙවචනානි වා අන‍්තෙවාසිකවෙවචනානි වා සමානුපජ‍්ඣායකවෙවචනානි වා සමානාචරියකවෙවචනානි වා සබ්‍රහ‍්මචාරිවෙවචනානි වා ගිහිවෙවචනානි වා උපාසකවෙවචනානි වා ආරාමිකවෙවචනානි වා සාමණෙරවෙවචනානි වා තිත්‍ථියවෙවචනානි වා තිත්‍ථියසාවකවෙවචනානි වා අස‍්සමණවෙවචනානි වා අසක්‍යපුත‍්තියවෙවචනානි වා තෙහි ආකාරෙහි තෙහි ලිඞ‍්ගෙහි තෙහි නිමිත‍්තෙහි වදති විඤ‍්ඤාපෙති, එවං ඛො භික‍්ඛවෙ දුබ‍්බල්‍යාවීකම‍්මඤ‍්චෙව හොති සික‍්ඛා ච පච‍්චක‍්ඛාතා.

25. යම් අන්‍ය වූ බුද්ධපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ ධර්‍මපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, සඞ්ඝපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, ශික්‍ෂාපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, විනයපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, ප්‍රාතිමෝක්‍ෂපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, උද්දේශපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, උපාධ්‍යායපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, ආචාර්‍ය්‍යපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, සද්ධිවිහාරික පර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, අන්තේවාසික පර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, සමානඋපාද්ධ්‍යාය පර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, සමානාචාර්‍ය්‍යපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, සබ්‍රහ්මචාරීපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, ගෘහීපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, උපාසකපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, ආරාමිකපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, ශ්‍රාමණෙරපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, තීර්‍ත්‍ථකපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, තීර්‍ත්‍ථකශ්‍රාවක පර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, අශ්‍රමණපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ, අශාක්‍යපුත්‍රීයපර්‍ය්‍යාය වචනයෝ හෝ වෙද්ද, ඒ අයුරින්, ඒ ලකුණෙන් ඒ නිමිත්තෙන් කියා ද, හඟවා ද; මහණෙනි, මෙසේත් දුබල බව හෙළිකිරීම වෙයි. ශික්‍ෂාව ද පියන ලද්දී වෙයි.

26. කථඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා? ඉධ භික‍්ඛවෙ යෙහි ආකාරෙහි යෙහි ලිඞ‍්ගෙහි යෙහි නිමිත‍්තෙහි සික‍්ඛා පච‍්චක‍්ඛාතා හොති, තෙහි ආකාරෙහි තෙහි ලිඞ‍්ගෙහි තෙහි නිමිත‍්තෙහි උම‍්මත‍්තකො සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. උම‍්මත‍්තකස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. ඛිත‍්තචිත‍්තො සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. ඛිත‍්තචිත‍්තස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. වෙදනට‍්ටො සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. වෙදනට‍්ටස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. දෙවතාය සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතාහොති සික‍්ඛා. තිරච‍්ඡානගතස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. අරියකෙන මිලක‍්ඛකස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, සො ච න පටිවිජානාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. මිලක‍්ඛකෙන අරියකස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, සො ච න පටිවිජානාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. අරියකෙන අරියකස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, සො ච න පටිවිජානාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. මිලක‍්ඛකෙන මිලක‍්ඛකස‍්ස සන‍්තිකෙ සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, සො ච න පටිවිජානාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. දවාය සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. රවාය සික‍්ඛං පච‍්චක‍්ඛාති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. අසාවෙතුකාමො සාවෙති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. සාවෙතුකාමො න සාවෙති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. අවිඤ‍්ඤුස‍්ස සාවෙති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. විඤ‍්ඤුස‍්ස න සාවෙති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. සබ‍්බසො වා පන න සාවෙති, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා. එවං ඛො, භික‍්ඛවෙ, අපච‍්චක‍්ඛාතා හොති සික‍්ඛා.

26. මහණෙනි, කෙසේ නම් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වේ ද? මහණෙනි, මෙහි යම් අයුරින්, යම් ලකුණෙන්, යම් නිමිත්තෙන් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත වේ ද, ඒ අයුරින් ඒ ලකුණින් ඒ නිමිත්තෙන් උමතුවෙක් තෙමේ ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කරයි නම් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. උමතුවකු හමුවෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. ඛේදයට පැමිණි සිත් ඇත්තේ ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කරයි ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. ඛේදයට පැමිණි සිත් ඇත්තහු හමුවෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. වේදනාවෙන් පීඩිත තැනැත්තේ ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. වේදනාවෙන් පෙළුනහු හමුවෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. දේවතාවක සමීපයෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. තිරිසනකු සමීපයෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. ආර්‍ය්‍යක ව්‍යවහාරයෙන් අනාර්‍ය්‍යයකු හමුවෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, හෙ තෙමේ නො දනී ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. අනාර්‍ය්‍යක ව්‍යවහාරයෙන් ආර්‍ය්‍යයකු සමීපයෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, හෙ තෙමේ නො දනී ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. ආර්‍ය්‍යක ව්‍යවහාරයෙන් ආර්‍ය්‍යයෙකු සමීපයෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, හෙ තෙමේ නො දනී ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. අනාර්‍ය්‍යක ව්‍යවහාරයෙන් අනාර්‍ය්‍යයෙකු සමීපයෙහි ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, හෙ තෙමේ නො දනී ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. වහා බිණීමෙන් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. පැකුළුණු බසින් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂේප කෙරේ ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. නො අස්වනු කැමැත්තේ අස්වයි ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. අස්වනු කැමැත්තේ නො අස්වයි ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. කිසිවක් නො දන්නකුට අස්වයි ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. නුවණැත්තකුට නො අස්වයි ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. සියලු අයුරින් හෝ නො අස්වයි ද, ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි. මහණෙනි මෙසේත් ශික්‍ෂාව ප්‍රතික්‍ෂිප්ත නො වෙයි.

27. මෙථුනධම‍්මො නාම: යො සො අසද‍්ධම‍්මො ගාමධම‍්මො වසලධම‍්මො දුට‍්ඨුල‍්ලං ඔදකන‍්තිකං රහස‍්සං ද‍්වයංද‍්වයසමාපත‍්ති, එසො මෙථුනධම‍්මො නාම.

27. මෙථුනධම්ම නම්: යම් ඒ නීච ජනයන්ගේ ස්වභාවයක් වේ ද, ගම්වැස්සන්ගේ ස්වභාව ධර්‍මයෙක් වේ ද, වසලයන්ගේ ගතියක් වේ ද, කෙලෙසුන්ගෙන් දූෂිත බවක් වේ ද, දියකිස අවසන් කොට ඇත්තක් වේ ද, රහසින් කටයුතු දෙයක් වේ ද, දෙදෙනෙකුන් දෙදෙනෙකුන් විසින් සමවැදිය යුත්තක් වේ ද, මේ (මෙථුනධම්ම) නම්.

28. පතිසෙවති නාම: යො නිමිත‍්තෙන නිමිත‍්තං අඞ‍්ගජාතෙන අඞ‍්ගජාතං අන‍්තමසො තිලඵලමත‍්තම‍්පි පවෙසෙති, එසො පතිසෙවති නාම.

28. පතිසේවති නම්: යමෙක් තෙමේ නිමිත්තෙන් නිමිත්ත අඞ්ගජාතයෙන් අඞ්ගජාතය යටත්පිරිසෙයින් තලැටක් පමණකුදු පිවිස්වා ද මේ පතිසේවති (ප්‍රතිසේවනය කෙරේ) නම් වේ.

29. අන‍්තමසො තිරච‍්ඡානගතායපී’ති තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථියාපි මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවිත්‍වා අස‍්සමණො හොති අසක්‍යපුත‍්තියො, පගෙව මනුස‍්සිත්‍ථියා. තෙන වුච‍්චති ‘අන‍්තමසො තිරච‍්ඡානගතායපී’ති.

29. අන්තමසෝ තිරච්ඡානගතායපි - යනු තිරිසන් මාගමක හා ද මෙවුන්දම් සෙවීමෙන් අශ්‍රමණයෙක් වෙයි. අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙක් වෙයි. මිනිස් මාගමක හා මෙවුන්දම් සෙවීම ගැන කියනුම කිම? එහෙයින් අන්තමසෝ තිරච්ඡානගතායපි’ (යටත්පිරිසෙයින් තිරිසන් ගිය මාගමක හා ද) යි කියනු ලැබේ.

30. පාරාජිකො හොතී’ති සෙය්‍යථාපි නාම පුරිසො සීසච‍්ඡින‍්නො අභබ‍්බො තෙන සරීරබන්‍ධනෙන ජීවිතුං, එවමෙව භික‍්ඛු මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවිත්‍වා අස‍්සමණො හොති අසක්‍යපුත‍්තියො. තෙන වුච‍්චති පාරාජිකො හොතීති.

30. පාරාජිකො හොති යනු - යම් සේ හිස සුන් පුරුෂයෙක් ඒ ශරීරබන්‍ධනයෙන් ජීවත් වන්නට නුසුදුස්සෙක් වේ ද, එමෙන් ම මහණ තෙමේ මෙවුන්දම් සේවනය කොට අශ්‍රමණයෙක් වෙයි, අශාක්‍යපුත්‍රීයයෙක් වෙයි. එහෙයින් “පාරාජිකො හොති (පැරදුනෙක් වේ)” යි කියනු ලැබේ.

31. අසංවාසො’ති සංවාසො නාම එකං කම‍්මං එකුද‍්දෙසො සමසික‍්ඛතා. එසො සංවාසො නාම. සො තෙන සද‍්ධිං නත්‍ථි. තෙන වුච‍්චති අසංවාසො’ති.

31. අසංවාසො යනු - සංවාස නම් එක් ව කටයුතු සංඝකර්‍ම යි. එකතු ව උදෙසීම යි. සමශික්‍ෂා ඇති බව යි. මේ සංවාස නමි. එය ඔහු සමග නැත. එහෙයින් ‘අසංවාසො’ යි කියනු ලැබේ.

32. තිස‍්සො ඉත්‍ථියො: මනුස‍්සිත්‍ථි, අමනුස‍්සිත්‍ථි, තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථි. තයො උභතොබ්‍යඤ‍්ජනකා: මනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකො, අමනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකො, තිරච‍්ඡානගතුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකො. තයො පණ‍්ඩකා: මනුස‍්සපණ‍්ඩකො, අමනුස‍්සපණ‍්ඩකො , තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකො. තයො පුරිසා: මනුස‍්සපුරිසො අමනුස‍්සපුරිසො, තිරච‍්ඡානගතපුරිසො.

32. මිනිස් මාගමය, නොමිනිස් මාගමය, තිරිසන් ගිය මාගම ය යි මාගම්මු තුන් දෙනෙක් වෙත්. මනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනක ය, අමනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනක ය, තිරච්ඡානගත උභතෝබ්‍යඤ්ජනක ය යි උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයෝ තිදෙනෙක් වෙත්. මනුෂ්‍ය පණ්ඩකය, අමනුෂ්‍ය පණ්ඩකය, තිරච්ඡානගත පණ්ඩකය යි පණ්ඩකයෝ තිදෙනෙක් වෙත්. මනුෂ්‍ය පුරුෂය, අමනුෂ්‍ය පුරුෂය, තිරච්ඡානගත පුරුෂය යි තිරච්ඡානගත පුරුෂයෝ තිදෙනෙක් වෙත්.

33. මනුස‍්සිත්‍ථියා තයො මග‍්ගෙ මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස:– වච‍්චමග‍්ගෙ පස‍්සාවමග‍්ගෙ මුඛෙ. අමනුස‍්සිත්‍ථියා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථියා තයො මග‍්ගෙ මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස: වච‍්චමග‍්ගෙ පස‍්සාවමග‍්ගෙ මුඛෙ. මනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස තයො මග‍්ගෙ මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස: වච‍්චමග‍්ගෙ, පස‍්සාවමග‍්ගෙ මුඛෙ.

33. මිනිස් මාගමකගේ වසමග පසමග මුව යන තුන් මගෙහි මෙවුන්දම් සෙවුනාහට පරිජි ඇවැත් වේ. නොමිනිස් මාගමකගේ ... තිරිසන්ගිය මාගමකගේ වසමග පසමග මුව යන තුන් මගෙහි මෙවුන්දම් සෙවුනාහට පරිජි ඇවැත් වේ. මනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... අමනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... තිරච්ඡානගත උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ වසමග පසමග මුව යන තුන් මගෙහි සෙවුනාහට පරිජි ඇවැත් වේ.

34. මනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස ද‍්වෙ මග‍්ගෙ මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස: වච‍්චමග‍්ගෙ මුඛෙ. අමනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- මනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසස‍්ස ද‍්වෙ මග‍්ගෙ මෙථුනං ධම‍්මං පතිසෙවන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස:– වච‍්චමග‍්ගෙ මුඛෙ.

34. මනුෂ්‍ය පණ්ඩකයාගේ වසමග මුව යන දෙමගෙහි මෙවුන්දම් සෙවුනාහට පරිජි ඇවැත් වේ. අමනුෂ්‍ය පණ්ඩකයාගේ ... තිරච්ඡානගත පණ්ඩකයාගේ ... මනුෂ්‍ය පුරුෂයාගේ ... අමනුෂ්‍යපුරුෂයාගේ ... තිරච්ඡානගත පුරුෂයාගේ වසමග මුව යන දෙමගෙහි මෙවුන්දම් සෙවුනාහට පරිජි ඇවැත් වේ.

35. භික‍්ඛුස‍්ස සෙවනචිත‍්තං උපට‍්ඨිතෙ මනුස‍්සිත්‍ථියා වච‍්චමග‍්ගං අඞ‍්ගජාතං පවෙසෙන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුස‍්ස සෙවනචිත‍්තං උපට‍්ඨිතෙ මනුස‍්සිත්‍ථියා පස‍්සාවමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අඞ‍්ගජාතං පවෙසෙන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුස‍්ස සෙවනචිත‍්තං උපට‍්ඨිතෙ අමනුස‍්සිත්‍ථියා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථියා -පෙ- මනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අඞ‍්ගජාතං පවෙසෙන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස.

35. සේවනචිත්තය එළඹ සිටි කල්හි මිනිස් මාගමකගේ වසමගට ස්වකීය අඞ්ගජාතය ප්‍රවිෂ්ට කරන්නාවූ මහණහට පරිජි ඇවැත් වේ. සේවනචිත්තය එළඹ සිටි කල්හි මිනිස් මාගමකගේ පසමගට ... මුවට ස්වකීය අඞ්ගජාතය ප්‍රවිෂ්ට කරන්නාවූ මහණහට පරිජි ඇවැත් වේ. සේවනචිත්තය එළඹ සිටි කල්හි නොමිනිස් මාගමකගේ ... තිරිසන් ගිය මාගමකගේ ... මනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... අමනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... තිරච්ඡානගත උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ වසමගට ... පසමගට ... මුවට ස්වකීය අඞ්ගජාතය ප්‍රවිෂ්ට කරන්නාවූ මහණහට පරිජි ඇවැත් වේ.

36. භික‍්ඛුස‍්ස සෙවනචිත‍්තං උපට‍්ඨිතෙ මනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අඞ‍්ගජාතං පවෙසෙන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුස‍්ස සෙවනචිත‍්තං උපට‍්ඨිතෙ අමනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- මනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසස‍්ස වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අඞ‍්ගජාතං පවෙසෙන‍්තස‍්ස ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස.

36. සේවනචිත්තය එළඹ සිටි කල්හි මනුෂ්‍ය පණ්ඩකයාගේ වසමගට මුවට ස්වකීය අඞ්ගජාතය ප්‍රවිෂ්ට කරන්නාවූ මහණහට පරිජි ඇවැත් වේ. සේවනචිත්තය එළඹ සිටි කල්හි අමනුෂ්‍ය පණ්ඩකයාගේ ... තිරච්ඡානගත පණ්ඩකයාගේ ... මනුෂ්‍ය පුරුෂයාගේ ... අමනුෂ්‍ය පුරුෂයාගේ ... තිරච්ඡානගත පුරුෂයාගේ වසමගට ... මුවට ස්වකීය අඞ්ගජාතය ප්‍රවිෂ්ට කරන්නාවූ මහණහට පරිජි ඇවැත් වේ.

37. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ52 ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං න සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං න සාදියති, පවිට‍්ඨං න සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං න සාදියති, පවිට‍්ඨං න සාදියති, ඨිතං න සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං න සාදියති, පවිට‍්ඨං න සාදියති, ඨිතං න සාදියති, උද‍්ධරණං න සාදියති, අනාපත‍්ති.

37. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් මාගමක මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් (මහණහුගේ) අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් මාගමක මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් (මහණහුගේ) අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය නො ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් මාගමක මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙනවුත් වසමගින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය නො ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය නො ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් මාගමක මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙනවුත් වසමගින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය නො ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය නො ඉවසා ද, ස්ථිතය නො ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් මාගමක මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙනවුත් වසමගින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය නො ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය නො ඉවසා ද, ස්ථිතය නො ඉවසා ද, උද්ධරණය නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

38. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චවත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති අනාපත‍්ති.

38. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් මාගමක මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙනවුත් පසමගින් ... මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

39. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං ජාගරන‍්තිං -පෙ- සුත‍්තං -පෙ- මත‍්තං -පෙ- උම‍්මත‍්තං -පෙ- පමත‍්තං -පෙ- මතං අක‍්ඛයිතං -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතං -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති අනාපත‍්ති.

39. වෛරී භික්‍ෂුහු නිදිවරණ මිනිස් මාගමක ... නිදි ගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළාවූ එහෙත් ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළාවූ බොහෝ සෙයින් ක්‍ෂීණ නුවූ ඉවසා ද, ... පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

40. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං මතං යෙභුය්‍යෙන ඛයිතං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

40. වෛරී භික්‍ෂුහු මළාවූ බොහෝ සෙයින් ක්‍ෂයට පැමිණි මිනිස් මාගමක මහණකු සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... පසමගින් ... මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ... වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

41. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා අමනුස‍්සිත්‍ථිං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථිං -පෙ- මනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං -පෙ- අමනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

41. වෛරී භික්‍ෂුහු නොමිනිස් මාගමක ... තිරිසන්ගිය මාගමක ... මනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයකු ... අමනුෂ්‍ය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයකු ... තිරච්ඡානගත උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයකු මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... පසමගින් ... මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, හේ ඉදින් ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

42. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං ජාගරන‍්තං -පෙ- සුත‍්තං -පෙ- මත‍්තං -පෙ- උම‍්මත‍්තං -පෙ- පමත‍්තං -පෙ- මතං අක‍්ඛයිතං -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතං -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

42. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නිදිවරණ ... නිදිගත් ... මත් වූ උමතු වූ පමා වූ මළාවූ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළාවූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ තිරච්ඡානගත උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයකු ... ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

43. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං මතං යෙභුය්‍යෙන ඛයිතං53 භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

43. වෛරී භික්‍ෂුහු ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ තිරිසන්ගිය උභතෝබ්‍යඤ්ජනයකු මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... පසමගින් ... මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, හේ ඉදින් ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

44. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- මනුස‍්සපණ‍්ඩකං -පෙ- අමනුස‍්සපණ‍්ඩකං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

44. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් පඬුවකු ... නොමිනිස් පඬුවකු ... තිරිසන් ගිය පඬුවකු මහණක්හුගේ සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... මුවෙන් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, හේ ඉදින් ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

45. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකං ජාගරන‍්තං -පෙ- සුත‍්තං -පෙ- මත‍්තං -පෙ- උම‍්මත‍්තං -පෙ- පමත‍්තං -පෙ- මතං අක‍්ඛයිතං -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතං -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. -පෙ- න සාදියති අනාපත‍්ති.

45. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නිදිවරණ තිරිසන්ගිය පඬුවකු ... නිදිගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළා වූ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළාවූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ ... ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

46. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකං මතං යෙභුය්‍යෙන ඛයිතං53 භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති අනාපත‍්ති.

46. වෛරී භික්‍ෂුහු … මළාවූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ ... තිරිසන් ගිය පඬුවකු ... මහණහුගේ සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, හේ ඉදින් ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

47. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සපුරිසං -පෙ- අමනුස‍්සපුරිසං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති අනාපත‍්ති.

47. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් පිරිමියකු ... නොමිනිස් පිරිමියකු ... තිරිසන්ගිය පිරිමියකු මහණහු වෙත ගෙණවුත් වසමගින් ... මුවෙන් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, හේ ඉදින් ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

48. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසං ජාගරන‍්තං -පෙ- සුත‍්තං -පෙ- මත‍්තං -පෙ- උම‍්මත‍්තං -පෙ- පමත‍්තං -පෙ- මතං අක‍්ඛයිතං -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතං -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

48. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නිදිවරණ ... නිදිගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළාවූ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළාවූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ ... තිරිසන්ගිය පිරිමියකු ... ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

49. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසං මතං යෙභුය්‍යෙන ඛයිතං53 භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

49. වෛරී භික්‍ෂුහු … මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ තිරිසන් ගිය පිරිමියකු මහණක්හු වෙත ගෙණවුත් වසමගින් ... මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, හේ ඉදින් ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ... වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

50. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති, සන්‍ථතාය අසන්‍ථතස‍්ස, -පෙ- අසන්‍ථාතාය සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සන්‍ථතාය සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතාය අසන්‍ථතස‍්ස. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති .

50. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් මාගමක මහණක්හු සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... පසමගින් ... මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, (මෙහි වස්ත්‍රාදි යමෙකින්) වැසූ වසමග ඈ මග ඇත්තියගේ වසමග ඈ මගින් මහණහුගේ (වස්ත්‍රාදි යමෙකින්) නො වැසූ අඞ්ගජාතය මත ... නො වැසූ මග ඇත්තියගේ වසමග ඈ මගින් මහණහුගේ වැසූ අංගජාතය ... වැසූ මග ඇත්තියගේ වසමග ඈ මගින් මහණහුගේ වැසූ අඞ්ගජාතය ... නො වැසූ මග ඇත්තියගේ වසමග ඈ මගින් මහණහුගේ නො වැසූ අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, ඒ මහණ තෙමේ ඉදින් (අඞ්ගජාතයාගේ) ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

51. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං ජාගරන‍්තිං -පෙ- සුත‍්තං -පෙ- මත‍්තං -පෙ- උම‍්මත‍්තං -පෙ- පමත‍්තං -පෙ- මතං අක‍්ඛයිතං -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතං -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

51. වෛරී භික්‍ෂුහු නොනිදන මිනිස් මාගමක ... නිදිගත් ... මත් වූ ... උමතු ... පමා වූ ... මළ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ ... පරිජිඇවැත් වේ. ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

52. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සිත්‍ථිං -පෙ- අමනුස‍්සිත්‍ථිං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථිං මතං යෙභුය්‍යෙන ඛයිතං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති, සන්‍ථතාය අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතාය සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සන්‍ථතාය සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතාය අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

52. වෛරී භික්‍ෂුහු ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ මිනිස් මාගමක, නො මිනිස් මාගමක ... තිරිසන් ගිය මාගමක මහණහු සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... පසමගින්, මුවින් අඞ්ගජාතය මත හිඳුවද්ද, අතුළ තැනැත්තියගේ ... නො අතුළ මහණහුගේ ... නො අතුළ තැනැත්තියගේ ... අතුළ මහණහුගේ ... වැසූ වසමග ආදියක් ඇත්තියගේ ... වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... නො වැසූ වසමග ඇත්තියගේ ... නො වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... ප්‍රවේශය ... ප්‍රවිෂ්ටය ... ස්ථිතය ... උද්ධරණය ඉදින් ඉවසා ද, ථුලැසි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

53. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං -පෙ- අමනස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති, සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති අනාපත‍්ති.

53. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් උභතෝබ්‍යඤ්ජනයකු ... නො මිනිස් උභතෝබ්‍යඤ්ජනයකු ... තිරිසන්ගිය උභතෝබ්‍යඤ්ජනයකු ... මහණහු සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... පසමගින්, ... මුවින් අංගජාතය මත හිඳුවද්ද, වැසූ වසමග ඈ ඇති උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... නො වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... නො වැසූ මං ඇති උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... වැසූ මං ඇති උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... නො වැසූ මං ඇති උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයාගේ ... නො වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... ඉදින් මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

54. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකං ජාගරන‍්තං -පෙ- සුත‍්තං -පෙ- මත‍්තං -පෙ- උම‍්මත‍්තං -පෙ- පමත‍්තං -පෙ- මතං අක‍්ඛයිතං -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතං -පෙ- ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස.

54. වෛරී භික්‍ෂුහු නො නිදන තිරිසන් ගිය උභතෝබ්‍යඤ්ජනයකු ... නිදිගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ ... ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

55. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන ඛයිතං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති, සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස, -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති , උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

55. වෛරී භික්‍ෂුහු ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ තිරිසන් ගිය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයකු මහණහු සමීපයට ගෙණවුත් වසමගින් ... පසමගින් ... මුවින් අංගජාතය මත හිඳුවද්ද, වැසූ මං ඇතියහුගේ ... නො වැසූ අඞ්ගජාතය ඇති මහණහුගේ ... නො වැසූ මං ඇතියහුගේ ... වැසූ අංග ජාතය ඇති මහණහුගේ ... වැසූ මං ඇතියහුගේ ... වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... නො වැසූ මං ඇතියහුගේ ... නො වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... ඉදින් ඒ මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

56. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සපණ‍්ඩකං -පෙ- අමනුස‍්සපණ‍්ඩකං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකං -පෙ- මනුස‍්සපුරිසං -පෙ- අමනුස‍්සපුරිසං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති, සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස, -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛු පච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

56. වෛරී භික්‍ෂුහු මිනිස් පණ්ඩකයකු, ... නොමිනිස් පණ්ඩකයකු ... තිරිසන් ගිය පණ්ඩකයකු ... මිනිස් පිරිමියකු ... නොමිනිස් පිරිමියකු ... තිරිසන්ගිය පිරිමියකු මහණකු වෙත ගෙණවුත් වසමගින් ... මුවින් අංගජාතය මත හිඳුවද්ද, වැසූ මං ඇති පණ්ඩකයාගේ ... නො වැසූ අඞ්ගජාතය ඇති මහණහුගේ ... නො වැසූ මං ඇතියහුගේ ... වැසූ අංග ජාතය ඇති මහණහුගේ ... වැසූ මං ඇතියහුගේ ... නො වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... නො වැසූ මං ඇතියහුගේ ... නො වැසූ අංගජාතය ඇති මහණහුගේ ... ඉදින් හෙ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. ... වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

57. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා මනුස‍්සපණ‍්ඩකං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසං ජාගරන‍්තං -පෙ- සුත‍්තං -පෙ- මත‍්තං -පෙ- උම‍්මත‍්තං -පෙ- පමත‍්තං -පෙ- මතං අක‍්ඛයිතං -පෙ- මතං යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතං -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛු පච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

57. වෛරී භික්‍ෂුහු නොනිදි මිනිස් පණ්ඩකයකු ... තිරිසන්ගිය පිරිමියකු ... නිදිගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළා වූ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළා වූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ ... ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භිකක්‍ෂූහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

58. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- තිරච‍්ඡානගත පුරිසං මතං යෙභුය්‍යෙන ඛයිතං භික‍්ඛුස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා වච‍්චමග‍්ගෙන -පෙ- මුඛෙන අඞ‍්ගජාතං අභිනිසීදෙන‍්ති, සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස, -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස, -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස, -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස. -පෙ- සො ච පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති , ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

58. වෛරී භික්‍ෂුහු ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ තිරිසන් ගිය පිරිමියකුගේ සිරුරක් මහණහු වෙත ගෙණවුත් වසමගින් ... මුවෙන් අංගජාතය මත හිඳුවද්ද, වසන ලද සිරුරේ මහණහුගේ නො වසන ලද ... නො වසන ලද සිරුරේ මහණහුගේ වසන ලද ... වසන ලද සිරුරේ මහණහුගේ වසන ලද ... නො වසන ලද සිරුරේ මහණහුගේ නො වසන ලද අංගජාතය මත හිඳුවද්ද, ... ඉදින් හෙ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

59. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං මනුස‍්සිත්‍ථියා සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති, සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

59. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු මිනිස් මාගමක වෙත ගෙණවුත් අංගජාතයෙන් වසමගෙහි ... පසමගෙහි ... මුවෙහි හිඳුවද්ද, ඉදින් හෙතෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

60. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං මනුස‍්සිත්‍ථියා ජාගරන‍්තියා -පෙ- සුත‍්තාය -පෙ- මත‍්තාය -පෙ- උම‍්මත‍්තාය -පෙ- පමත‍්තාය -පෙ- මතාය අක‍්ඛයිතාය, -පෙ- මතාය යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතාය -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛු පච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

60. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු නො නිදන මිනිස් මාගමක වෙත ... නිදන ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ .. ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

61. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- මනුස‍්සිත්‍ථියා මතාය යෙභුය්‍යෙන ඛයිතාය සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

61. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ ස්ත්‍රියකගේ සමීපයට ගෙණවුත් අංගජාතයෙන් වසමගෙහි ... පසමගෙහි ... මුවෙහි හිඳුවද්ද, ඉදින් හෙතෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

62. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං අමනුස‍්සිත්‍ථියා තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථියා -පෙ- මනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- මනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- මනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

62. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු නොමිනිස් මාගමකගේ ... තිරිසන් ගිය මාගමකගේ ... මිනිස් උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයකුගේ ... නො මිනිස් උභතෝබ්‍යඤ්ජනකයකුගේ ... තිරිසන්ගිය උභතෝබ්‍යඤ්ජනකුගේ ... මිනිස් පණ්ඩකයකුගේ ... නොමිනිස් පණ්ඩකයකුගේ ... තිරිසන්ගිය පණ්ඩකයකුගේ ... මිනිස් පිරිමියකුගේ ... නොමිනිස් පිරිමියකුගේ ... තිරිසන්ගිය පිරිමියකුගේ සමීපයට ගෙණවුත් අංගජාතයෙන් වසමගෙහි ... මුවෙහි හිඳුවද්ද, ඉදින් මහණ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

63. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසස‍්ස ජාගරන‍්තස‍්ස -පෙ- සුත‍්තස‍්ස -පෙ- මත‍්තස‍්ස -පෙ- උම‍්මත‍්තස‍්ස -පෙ- පමත‍්තස‍්ස -පෙ- මතස‍්ස අක‍්ඛයිතස‍්ස -පෙ- මතස‍්ස යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතස‍්ස -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

63. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු නොනිදි තිරිසන්ගිය පිරිමියකුගේ ... නිදිගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළ වූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ ... ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

64. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසස‍්ස මතස‍්ස යෙභුය්‍යෙන ඛයිතස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති. සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

64. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... මළාවූ බොහෝ සෙයින් ක්‍ෂීණ වූ තිරිසන්ගිය පිරිමියක්හුගේ සමීපයට ගෙණවුත් අංගජාතයෙන් වසමගෙහි ... මුවෙහි හිඳුවද්ද, ඉදින් හෙ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

65. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං මනුස‍්සිත්‍ථියා සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති. සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතාය, -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතාය, -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතාය -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතාය -පෙ- සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

65. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු මිනිස් මාගමකගේ සමීපයට ගෙණවුත් අංගජාතයෙන් වසමගෙහි ... පසමගෙහි ... මුවෙහි හිඳුවද්ද, මහණහුගේ යමෙකින් වැසුනු අඞ්ගජාතය ... නො වැසුනු තැනැත්තියගේ ... මහණහුගේ නො අතුළ ... වැසුනු තැනැත්තියගේ ... මහණහුගේ වැසුනු ... වැසුනු තැනැත්තියගේ ... මහණහුගේ නො වැසුනු අඞ්ගජාතය නො වැසුනු තැනැත්තියගේ ... ඉදින් හෙ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

66. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං මනුස‍්සිත්‍ථියා ජාගරන‍්තියා -පෙ- සුත‍්තාය -පෙ- මත‍්තාය -පෙ- උම‍්මත‍්තාය -පෙ- පමත‍්තාය -පෙ- මතාය අක‍්ඛායිතාය -පෙ- මතාය යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතාය -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

66. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු නොනිදි මිනිස් මාගමකගේ ... නිදිගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළා වූ ක්‍ෂීණ නුවූ ... මළ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නුවූ ... ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

67. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං මනුස‍්සිත්‍ථියා මතාය යෙභුය්‍යෙන ඛයිතාය සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතාය -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතාය, -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතාය -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතාය -පෙ- සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

67. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ මළ ස්ත්‍රියකගේ සමීපයට ගෙණවුත් අඞ්ගජාතයෙන් වසමගෙහි ... පසමගෙහි ... මුවෙහි හිඳුවද්ද, මහණහුගේ වස්ත්‍රාදියෙන් පිළිසන් ... මාගම්හුගේ නො පිළිසන් ... මහණහුගේ නො පිළිසන් ... මාගම්හුගේ පිළිසන් ... මහණහුගේ පිළිසන් ... මාගම්හුගේ පිළිසන් ... මහණහුගේ නො පිළිසන් ... මාගම්හුගේ නො පිළිසන් ... ඉදින් හෙ තෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

68. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං අමනුස‍්සිත්‍ථියා -පෙ- තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථියා -පෙ- මනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සුභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතූභතොබ්‍යඤ‍්ජනකස‍්ස -පෙ- වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- පස‍්සාවමග‍්ගං -පෙ- මුඛං -පෙ- මනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපණ‍්ඩකස‍්ස -පෙ- මනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- අමනුස‍්සපුරිසස‍්ස -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස, -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති අනාපත‍්ති.

68. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු නොමිනිස් මාගමකගේ ... තිරිසන්ගිය මාගමකගේ ... මිනිස් දෙහදන් ඇතියකුගේ ... නොමිනිස් දෙහදන් ඇතියකුගේ ... තිරිසන් ගිය දෙහදන් ඇතියකුගේ ... මිනිස් පණ්ඩකයකුගේ ... නොමිනිස් පණ්ඩකයකුගේ ... තිරිසන් ගිය පණ්ඩකයකුගේ ... මිනිස් පිරිමියකුගේ ... නොමිනිස් පිරිමියකුගේ ... තිරිසන්ගිය පිරිමියකුගේ සමීපයට ගෙණවුත් රහසඟින් වසමගෙහි ... මුවෙහි ... හිඳුවද්ද, තිරිසන් ගිය පිරිමියකුගේ පිළිසන් ... මහණහුගේ නො පිළිසන් ... තිරිසන් ගිය පිරිමියකුගේ නො පිළිසන් ... මහණහුගේ පිළිසන් ... තිරිසන් ගිය පිරිමියකුගේ පිළිසන් ... මහණහුගේ පිළිසන් ... තිරිසන් ගිය පිරිමියකුගේ නො පිළිසන් ... මහණහුගේ නො පිළිසන් ... ඉදින් හෙතෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, පරිජිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

69. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- තිරච‍්ඡානගතපුරිසස‍්ස ජාගරන‍්තස‍්ස -පෙ- සුත‍්තස‍්ස -පෙ- මත‍්තස‍්ස -පෙ- උම‍්මත‍්තස‍්ස -පෙ- පමත‍්තස‍්ස -පෙ- මතස‍්ස අක‍්ඛයිතස‍්ස -පෙ- මතස‍්ස යෙභුය්‍යෙන අක‍්ඛයිතස‍්ස -පෙ- සාදියති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

69. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු නොනිදි තිරිසන්ගිය පිරිමියකුගේ ... නිදි ගත් ... මත් වූ ... උමතු වූ ... පමා වූ ... මළා වූ ක්‍ෂීණ නො වූ ... මළා වූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ නො වූ ... ඉවසා ද, පරිජි ඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණකු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

70. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා භික‍්ඛුං -පෙ- තිරච‍්ඡානගත පුරිසස‍්ස මතස‍්ස යෙභුය්‍යෙන ඛයිතස‍්ස සන‍්තිකෙ ආනෙත්‍වා අඞ‍්ගජාතෙන වච‍්චමග‍්ගං -පෙ- මුඛං අභිනිසීදෙන‍්ති සන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සන්‍ථතස‍්ස සන්‍ථතස‍්ස -පෙ- අසන්‍ථතස‍්ස අසන්‍ථතස‍්ස -පෙ- සො චෙ පවෙසනං සාදියති, පවිට‍්ඨං සාදියති, ඨිතං සාදියති, උද‍්ධරණං සාදියති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. භික‍්ඛුපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- න සාදියති, අනාපත‍්ති.

70. වෛරී භික්‍ෂුහු මහණහු ... මළා වූ බෙහෙවින් ක්‍ෂීණ වූ තිරිසන් ගිය පිරිමියකුගේ සමීපයට ගෙණවුත් රහසඟින් වසමගෙහි ... මුවෙහි ... හිඳුවද්ද පිළිසන් මහණහුගේ ... නො පිළිසන් තිරිසන් ගිය පිරිමියකුගේ ... නො පිළිසන් මහණහුගේ ... පිළිසන් තිරිසන් ගියහුගේ ... පිළිසන් මහණහුගේ ... පිළිසන් තිරිසන් ගියහුගේ ... නො පිළිසන් මහණහුගේ ... නො පිළිසන් ... ඉදින් හෙතෙමේ ප්‍රවේශය ඉවසා ද, ප්‍රවිෂ්ටය ඉවසා ද, ස්ථිතය ඉවසා ද, උද්ධරණය ඉවසා ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. වෛරී භික්‍ෂුහු ... නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ.

71. රාජපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- චොරපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- ධුත‍්තපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- උප‍්පලගන්‍ධපච‍්චත්‍ථිකා -පෙ- ආපත‍්ති -පෙ- අනාපත‍්ති [භික‍්ඛු පච‍්චත්‍ථිකෙසු විය විත්‍ථාරෙතබ‍්බං] (සන්‍ථතං වණ‍්ණිත මෙව.)

71. සතුරු රජවරු ... සතුරු සොරු ... සතුරු ධූර්‍තයෝ ... බිලියම් පිණිස හදවත උපුටා ගන්නා සතුරෝ ... ඉවසා ද, ඇවැත් වේ. නො ඉවසා ද, ඇවැත් නො වේ. [වෛරී භික්‍ෂුහු වාරයන්හි මෙන් විස්තර කටයුතු]. (පිළිසන්වූව වර්‍ණනා කරණ ලද්දේ ම ය.)

72. මග‍්ගෙන මග‍්ගං පවෙසෙති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. මග‍්ගෙන අමග‍්ගං පවෙසෙති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. අමග‍්ගෙන මග‍්ගං පවෙසෙති, ආපත‍්ති පාරාජිකස‍්ස. අමග‍්ගෙන අමග‍්ගං පවෙසෙති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස.

72. මගින් මග මෙහෙයා නම් පරිජි ඇවැත් වේ. මගින් නොමග මෙහෙයා නම් පරිජි ඇවැත් වේ. නොමගින් මග මෙහෙයා නම් පරිජි ඇවැත් වේ. නො මගින් නොමග මෙහෙයා නම් ථුලැසි ඇවැත් වේ.

73. භික‍්ඛු සුත‍්තභික‍්ඛුම‍්හි විප‍්පටිපජ‍්ජති, පටිබුද‍්ධො සාදියති, උභො නාසෙතබ‍්බා. පටිබුද‍්ධො න සාදියති, දූසකො නාසෙතබ‍්බො.

73. මහණ තෙමේ නිදි ගත් මහණකු කෙරෙහි වරදවා පිළිපදී ද, පිබිදියේ ඉවසා නම් දෙදෙනා ම ලිඞ්ගනාසනයෙන් නැසිය යුත්තාහ. පිබිද නො ඉවසා නම් දූෂකයා ලිඞ්ගනාසනයෙන් නැසිය යුත්තේ ය.

74. භික‍්ඛු සුත‍්තසාමණෙරම‍්හි විප‍්පටිපජ‍්ජති, පටිබුද‍්ධො සාදියති, උභො නාසෙතබ‍්බා. පටිබුද‍්ධො න සාදියති, දූසකො නාසෙතබ‍්බො.

74. මහණ තෙමේ නිදි ගත් හෙරණකු කෙරෙහි වරදවා පිළිපදී ද, පිබිදියේ ඉවසා නම් දෙදෙන ම ලිඞ්ගනාසනයෙන් නැසිය යුත්තාහ. පිබිදියේ නොඉවසා නම් දූෂකයා නැසිය යුත්තේ ය.

75. සාමණෙරො සුත‍්තභික‍්ඛූම‍්හි විප‍්පටිපජ‍්ජති, පටිබුද‍්ධො සාදියති, උභො නාසෙතබ‍්බා. පටිබුද‍්ධො න සාදියති, දූසකො නාසෙතබ‍්බො.

75. හෙරණ තෙමේ නිදි ගත් මහණකු කෙරෙහි වරදවා පිළිපදී ද, පිබිදියේ ඉවසා නම් දෙදෙනා ම නැසිය යුත්තාහ. පිබිදියේ නො ඉවසා නම් දූෂකයා ලිඞ්ගනාසනයෙන් නැසිය යුත්තේ ය.

76. සාමණෙරො සුත‍්තසාමණෙරම‍්හි විප‍්පටිපජ‍්ජති, පටිබුද‍්ධො සාදියති, උභො නාසෙතබ‍්බා. පටිබුද‍්ධො න සාදියති, දූසකො නාසෙතබ‍්බො.

76. හෙරණ තෙමේ නිදි ගත් හෙරණකු කෙරෙහි වරදවා පිළිපදී ද, පිබිදියේ ඉවසා නම් දෙදෙන ම නැසිය යුත්තාහ. පිබිදියේ නො ඉවසා නම් දූෂකයා නැසිය යුත්තේ ය.

77. අනාපත‍්ති අජානන‍්තස‍්ස අසාදියන‍්තස‍්ස උම‍්මත‍්තකස‍්ස ඛිත‍්තචිත‍්තස‍්ස වෙදනට‍්ටස‍්ස ආදිකම‍්මිකස‍්සාති.

77. නොදන්නහුට නොඉවසන්නහුට උමතු වූවහුට, යක්‍ෂෝන්මාදයෙන් උමතු වූවහුට, වේදනාවෙන් පීඩිත වූවහුට ආදිකම්මිකයාට ඇවැත් නො වේ.

සන්‍ථත භාණවාරො නිට‍්ඨිතො.

සන්‍ථත බණවර නිමි.