82. ගතසඤ‍්ඤකත්‍ථෙරාපදානං
82. ගතසඤ‍්ඤකත්‍ථෙරාපදානං.
82. ගතසඤ්ඤක ස්ථවිරාවදානය
1506. ජාතියා සත‍්තවස‍්සො’හං පබ‍්බජිං අනගාරියං, අවන්‍දිං සත්‍ථුනො පාදෙ විප‍්පසන‍්නෙන චෙතසා.
1506. උත්පත්තියෙන් සත්හැවිරිදි වූ මම අනගාර්‍ය්‍යසඞ්ඛ්‍යාත ශාසනයෙහි පැවිදි වීමි. පැහැදුනු සිතින් (යුතු ව) ශාස්තෲන් වහන්සේගේ ශ්‍රීපාදයන් වැඳීමි.
1507. සත‍්ත නඞ‍්ගලිකීපුප‍්ඵෙ ආකාසෙ උක‍්ඛිපිං අහං, තිස‍්සං බුද‍්ධං සමුද‍්දිස‍්ස අනන‍්තගුණසාගරං.
1507. මම අනන්තගුණසාගරයක් වූ තිස්ස බුදුරජානන් වහන්සේ උදෙසා (නගුලෙන් සෑ බිමෙහි හටගත්) නාඞ්ගලිකී පුෂ්ප (ලාඞ්ගලිකී = ලියනඟලා මල්) සතක් අහසෙහි දැමීමි.
1508. සුගතානුගතං මග‍්ගං පූජෙත්‍වා හට‍්ඨමානසො අඤජලිඤ‍්ච තදා’කාසිං පසන‍්නො සෙහි පාණිහි.
1508. සතුටු සිත් ඇත්තෙම් බුදුරජුන් විසින් අනුගමනය කළ ආර්‍ය්‍ය මාර්‍ගයට පහන්සිත් ඇත්තෙම් පුදා සියතින් ඇඳිලි කෙළෙමි.
1509. ද‍්වෙනවුතෙ ඉතො කප‍්පෙ යං කම‍්මමකරිං තදා, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි බුද‍්ධපූජායිදං ඵලං.
1509. මෙයින් දෙයානූවන කපෙහි වූ එකල්හි යම් කර්‍මයක් කෙළෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාකය යි.
1510. ඉතො අට‍්ඨමකෙ කප‍්පෙ තයො අග‍්ගිසිබා අහුං, සත‍්තරතනසම‍්පන‍්නා චක‍්කවත‍්තී මහබ‍්බලා.
1510. මෙයින් අටවැනි කපෙහි සත්රුවනින් යුත් මහත් බල ඇති අග්ගිසිඛ නම් සක්විතිරජවරු තිදෙනෙක් වූහ.
1511. පටිසම‍්භිදා -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1511. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා ගතසඤ‍්ඤකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ගතසඤ්ඤක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යි.
ගතසඤ‍්ඤකත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං දුතියං.
ගතසඤ්ඤකස්ථවිරාවදානය දෙවැනි යි
83. නිපන‍්නඤ‍්ජලියත්‍ථෙරාපදානං
83. නිපන්නඤ්ජලිය ස්ථවිරාවදානය
1512. රුක‍්ඛමූලෙ නිසින‍්නො’හං ව්‍යාධිතො පරමෙන ච, පරමකාරුඤ‍්ඤපත‍්තො’ම‍්හි අරඤ‍්ඤෙ කානනෙ අහං.
1512. මම (රුක්ඛමූලිකඞ්ගය සමාදන් ව) රුක්මුල්හි හුන්නෙම් තදින් රෝගී වූයෙම් මහවෙනෙහි අතිශය දුඃඛිතභාවයට පත්වූයෙම් වෙමි.
1513. අනුකම‍්පං උපාදායං තිස‍්සො සත්‍ථා උපෙසි මං, සො’හං නිපන‍්නකො සන‍්තො සිරෙ කත්‍වාන අඤ‍්ජලිං.
1513. තිස්ස බුදුරජානන් වහන්සේ අනුකම්පා උපදවා මා වෙත එළඹිසේක. මම වැදහොත්තේ ම සිරසෙහි ඇඳිලි කොට-
1514. පසන‍්නචිත‍්තො සුමනො සබ‍්බසත‍්තානමුත‍්තමං, සම‍්බුද‍්ධං අභිවාදෙත්‍වා තත්‍ථ කාලකතො අහං.
1514. පහන්සිත් ඇත්තෙම් සොම්නස් සහිත වූයෙම් සියලු සත්නට උතුම් වූ බුදුරජානන් වහන්සේ වැඳ මම එහි කලුරිය කෙළෙමි.
1515. ද‍්වෙනවුතෙ ඉතො කප‍්පෙ යං වන්‍දිං පුරිසුත‍්තමං, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි වන්‍දනාය ඉදං ඵලං.
1515. මෙයින් දෙයානූවන කපෙහි යම් පුරුෂෝත්තම වූ සර්‍වඥ කෙනෙකුන් වැන්දෙම් ද, ඒ හේතුවෙන් දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධවන්‍දනාවෙහි මේ විපාකය යි
1516. ඉතො පඤ‍්චමකෙ කප‍්පෙ පඤ‍්චෙවාසුං මහාසිඛා, සත‍්තරතනසම‍්පන‍්නා චක‍්කවත‍්තී මහබ‍්බලා.
1516. මෙයින් පස්වන කපෙහි සත්රුවනින් යුත් මහත් බල ඇති මහාසිඛ නම් වූ සක්විතිරජවරු පස්දෙනෙක් වූහ.
1517. පටිසම‍්භිදා -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1517. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා නිපන‍්නඤ‍්ජලියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසේ මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් නිපන්නඤ්ජලිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යි.
නිපන‍්නඤ‍්ජලියත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං තතියං.
නිපන්නඤ්ජලිය ස්ථවිරාවදානය තෙවැනි යි.