උසභත්‍ථෙරගාථා
2. 4. 9.
2. 4. 9.
197. අම‍්බපල‍්ලව සඞ‍්කාසං අංසෙ කත්‍වාන චීවරං, නිසින‍්නො හත්‍ථි ගීවාය ගාමං පිණ‍්ඩාය පාවිසිං.
197. (මම සිහිනෙන්) අඹදලු බඳු පැහැ ඇති සිවුරක් දසරුයෙහි ලාගෙන ඇත්කඳෙහි හුන්නෙම් ගමට පිඬු පිණිස පිවිසියෙමි.
198. හත්‍ථික‍්ඛන්‍ධතො ඔරුය‍්හ සංවෙගං අලභිං තදා, සොහං දිත‍්තො තදා සන‍්තො පත‍්තො මෙ ආසවක‍්ඛයො’ති.
198. (මහාජන දර්‍ශනයෙන් ලජ්ජිත වැ) ඇත්කඳින් බැසැ (පිබිදියෙම්) එකල්හි සංවේගපත් වීමි. මම එකල්හි ජාතිම්දාදියෙන් දැපුණෙමි. දැන් මා විසින් අර්‍හත්ඵලය ලබනලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා උසභො ථෙරො ගාථායො අභාසිත්‍ථා’ති.
මෙසේ මේ ගාථා ආයුෂ්මත් උසභ ස්ථවිරයන් වහන්සේ ...