අනුපමත්‍ථෙරගාථා
2. 5. 7.
2. 5. 7.
213. නන්‍දමානාගතං චිත‍්තං සූලමාරොපමානකං, තෙන තෙනෙව වජසි යෙන සූලං කලිඞ‍්ගරං.
213. (ඒ ඒ භවයෙහි තෘෂ්ණා විසින්) සතුටු වෙමින් ආ සිත භව සඞ්ඛ්‍යාත සූලයට (දිවස්හුලට) නගනුයේ භව සඞ්ඛ්‍යාත සූලය, කාමගුණ සඞ්ඛ්‍යාත දම්ගෙඩිය යම් යම් තැනෙකැ ද ඒ ඒ තැන්හි මැ යෙහි.
214. තාහං චිත‍්තකලිං බ්‍රූමි තං බ්‍රූමි චිත‍්තදුබ‍්භකං, සත්‍ථා තෙ දුල‍්ලභො ලද‍්ධො මානත්‍ථෙ මං නියොජයීති.
214. එහෙයින් එම්බා චිත්තය, මම තා කාලකණ්ණිය යි කියමි. තා චිත්තද්‍රෝහී යයි කියමි. තා විසින් දුර්‍ලභ වූ ශාස්තෲන් වහන්සේ ලබනලදහ. මා අවැඩෙහි නහමක් යොදව යි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා අනුපමො ථෙරො ගාථායො අභාසිත්‍ථා’ති.
මෙසේ මේ ගාථා ආයුෂ්මත් අනුපම ස්ථවිරයන් වහන්සේ ...