කායසංසග‍්ගසික‍්ඛාපදං
3. 2.
3. 2.
කායසංසර්‍ගශික්‍ෂාපදය
1. තෙන සමයෙන බුද‍්ධො භගවා සාවත්‍ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ‍්ඩිකස‍්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස‍්මා උදායී අරඤ‍්ඤෙ විහරති. තස‍්සායස‍්මතො විහාරො අභිරූපො හොති දස‍්සනීයො පාසාදිකො, මජ‍්ඣෙ ගබ‍්භො සමන‍්තා පරියාගාරො, සුපඤ‍්ඤත‍්තං මඤ‍්චපීඨං භිසිබිම‍්බොහනං, පානීයං පරිභොජනීයං සූපට‍්ඨිතං, පරිවෙණං සුසම‍්මට‍්ඨං. බහූ මනුස‍්සා ආයස‍්මතො උදායිස‍්ස විහාරපෙක‍්ඛකා ආගච‍්ඡන‍්ති.
1. එසමයෙහි භාග්‍යවත් බුදුරජානන් වහන්සේ සැවැත්නුවර ජේතවනයෙහි අනේපිඬු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩ වෙසෙති. එකල්හි ආයුෂ්මත් උදායි තෙමේ අරණෙහි වෙසෙයි. ඒ ආයුෂ්මත්හුගේ අරම මනහර දැකුම් ඇත්තෙකි. ප්‍රසාද එළවන්නෙකි. මැද ගබ හාත් පස මණ්ඩලමාලයෙන් පිරිකෙවු කරණ ලද්දේ ය. එහි ඇඳ පුටු බිසි බ්ම්බොහොන මනා කොට පණවන ලද්දේ ය. පියයුතු පිරිබෝ කටයුතු ජලය එළවන ලද්දේ ය. මිදුල මනා කොට හමදින ලද්දේ ය. බොහෝ මිනිස්සු උදායිහුගේ විහාරය බලනු කැමැත්තෝ එහි පැමිණෙති.
2. අඤ‍්ඤතරො’පි බ්‍රාහ‍්මණො සපජාපතිකො යෙනායස‍්මා උදායී තෙනුපසඞ‍්කමි; උපසඞ‍්කමිත්‍වා ආයස‍්මන‍්තං උදායිං එතදවොච: “ඉච‍්ඡාම මයං භොතො උදායිස‍්ස විහාරං පෙක‍්ඛිතු”න‍්ති. “තෙන හි බ්‍රාහ‍්මණ පෙක‍්ඛස‍්සූ”ති අවාපුරණං ආදාය ඝටිකං උග‍්ඝාටෙත්‍වා කවාටං පණාමෙත්‍වා විහාරං පාවිසි. සො’පි ඛො බ්‍රාහ‍්මණො ආයස‍්මතො උදායිස‍්ස පිට‍්ඨිතො පාවිසි. සාපි ඛො බ්‍රාහ‍්මණී තස‍්ස බ්‍රාහ‍්මණස‍්ස පිට‍්ඨිතො පාවිසි. අථ ඛො ආයස‍්මා උදායී එකච‍්චෙ වාතපානෙ විවරන‍්තො එකච‍්චෙ වාතපානෙ ථකෙන‍්තො ගබ‍්භං අනුපරිගන‍්ත්‍වා පිට‍්ඨිතො ආගන‍්ත්‍වා තස‍්සා බ්‍රාහ‍්මණියා අඞ‍්ගමඞ‍්ගානි පරාමසි. අථ ඛො සො බ්‍රාහ‍්මණො ආයස‍්මතා උදායිනා සද්ධිං පටිසම‍්මොදිත්‍වා අගමාසි.
2. බිරිඳ සහිත වූ එක්තරා බමුණෙක් ආයුෂ්මත් උදායි වෙත පැමිණියේය. පැමිණ ආයුෂ්මත් උදායීහට, “අපි වනාහි භවත් උදායිහුගේ විහාරය දක්නට කැමැත්තෙමු”යි කී ය. ආයුෂ්මත් උදායි තෙමේ “එසේ නම් බමුණ බලව”යි යතුර ගෙණ අගුල හැර, කවුළු හැර, විහාරයට පැමිණියේ ය. ඒ බමුණු තෙමේ ද ආයුෂ්මත් උදායිහුගේ පිටු පසින් පැමිණියේ ය. බැමිණිය ද බමුණා ගේ පිටු පසින් ගියා ය. ඉක්බිති ආයුෂ්මත් උදායි තෙමේ ඇතැම් වාකවුළු හරිනුයේ, ඇතැම් වාකවුළු වසනුයේ, ගැබ හාත්පසින් ගමන් කොට පිටුපසින් අවුත් ඒ බැමිණියගේ සිරුරෙහි අවයවයන් පරාමර්‍ශනය කෙළේ ය. ඉක්බිති ඒ බමුණු තෙමේ ආයුෂ්මත් උදායි හා බෙහෙවින් සතුටු වී ගියේ ය.
3. අථ ඛො සො බ්‍රාහ‍්මණො අත‍්තමනො අත‍්තමනවාචං නිච‍්ඡාරෙසි: “උළාරා ඉමෙ සමණා සක්‍යපුත‍්තියා යෙ ඉමෙ එවරූපෙ අරඤ‍්ඤෙ විහරන‍්ති. භවම‍්පි උදායී උළාරො යො එවරූපෙ අරඤ‍්ඤෙ විහරතී”ති. එවං වුත‍්තෙ සා බ්‍රාහ‍්මණී තං බ්‍රාහ‍්මණං එතදවොච: “කුතො තස‍්ස උළාරතා? යථෙව මෙ ත්‍වං අඞ‍්ගමඞ‍්ගානි පරාමසි. එවමෙව මෙ සමණො උදායී අඞ‍්ගමඞ‍්ගානි පරාමසී”ති.
3. වැලිදු ඒ බමුණු තෙමේ සතුටු වූයේ, “යම් මේ මහණ කෙනෙක් මෙබඳු අරම්හි වෙසෙද්ද, ඒ මේ ශ්‍රමණ වූ ශාක්‍යපුත්‍රීයයෝ උදාරයහ. යමෙක් මෙබඳු අරණෙක වෙසේ ද, ඒ භවත් උදායි තෙමේ ද උදාර යැ”යි සතුට හඟවන වචන ද පැවැසී ය. මෙසේ කී කල්හි ඒ බැමිණි තොමෝ, “ඔහුගේ උදාර බවෙක් කොයින් ද? යම් සේ තෙපි මගේ අඟපසඟ පරාමර්‍ශනය කළහු නම් එ මෙන් ම ඒ උදායී මහණ තෙමේ ද මගේ ශරීරාවයව පරාමර්‍ශනය කෙළේ” යයි බමුණුට කීවා ය.
4. අථ ඛො සො බ්‍රාහ‍්මණො උජ‍්ඣායති ඛීයති විපාචෙති: “අලජ‍්ජිනො ඉමෙ සමණා සක්‍යපුත‍්තියා දුස‍්සීලා මුසාවාදිනො. ඉමෙහි නාම ධම‍්මචාරිනො සමචාරිනො බ්‍රහ‍්මචාරිනො සච‍්චවාදිනො සීලවන‍්තො කල්‍යාණධම‍්මා පටිජානිස‍්සන‍්ති. නත්‍ථි ඉමෙසං සාමඤ‍්ඤං, නත්‍ථි ඉමෙසං බ්‍රහ‍්මඤ‍්ඤං, නට‍්ඨං ඉමෙසං සාමඤ‍්ඤං, නට‍්ඨං ඉමෙසං බ්‍රහ‍්මඤ‍්ඤං, කුතො ඉමෙසං සාමඤ‍්ඤං කුතො ඉමෙසං බ්‍රහ‍්මඤ‍්ඤං, අපගතා ඉමෙ සාමඤ‍්ඤා, අපගතා ඉමෙ බ්‍රහ‍්මඤ‍්ඤා. කථං හි නාම සමණො උදායී මම භරියාය අඞ‍්ගමඞ‍්ගානි පරාමසිස‍්සති. නහි සක‍්කා කුලිත්‍ථීහි කුලධීතාහි කුලකුමාරීහි කුලසුණ‍්හාහි කුලදාසීහි ආරාමං වා විහාරං වා ගන‍්තුං. සචෙ කුලිත්‍ථියො කුලධීතයො කුලකුමාරියො කුලසුණ‍්හායො කුලදාසියො ආරාමං වා විහාරං වා ගච‍්ඡෙය්‍යුං, තාපි සමණා සක්‍යපුත‍්තියා දූසෙය්‍යු”න‍්ති.
4. ඉක්බිති ඒ බමුණු තෙමේ මෙසේ අවමන් කරයි, අයුණු කියයි, නුගුණ පතුරවයි: “මේ ශ්‍රමණ ශාක්‍යපුත්‍රීයයෝ අලජ්ජිහු ය, දුශ්ශීලයෝ ය, මුසාවාදීහු ය. මොහු නම් තුමූ ධම්මචාරීහු ය යි සමචාරීහු ය යි බ්‍රහ්මචාරීහු ය යි සත්‍යවාදීහුය යි සීලවන්තයෝය යි කල්‍යාණධර්‍ම ඇත්තෝය”යි පිළින කෙරෙත්. “මොවුන්ට මහණ කමෙක් නැත. මොවුන්ට බමුණු කමෙක් නැත. මොවුන්ගේ මහණකම නටුයේ ය. මොවුන්ගේ බමුණුකම නටුයේ ය. මොවුන්ට මහණකමෙක් කොයින් ද? මොවුන්ට බමුණු කමෙක් කොයින් ද? මොහු මහණකමින් පහ වූවෝ ය. මොහු බමුණුකමින් පහ වූවෝ ය. කෙසේ නම් උදායී මහණ තෙමේ මගේ බිරින්දගේ අඟපසඟ පිරිමැද්දේ ද? කුලඟනන් සමග කුලදූන් සමග කුලකුමරියන් සමග කුලලේළියන් සමග කුලදැසියන් සමග අරමකට හෝ වෙහෙරකට යෑමට නො හැකිය. ඉදින් කුලස්ත්‍රීහු කුලදුහිතෘහු කුලකුමාරීහු කුලලෙහෙළිහු කුලදාසීහු අරමකට හෝ වෙහෙරකට යන්නාහු නම් ශ්‍රමණ ශාක්‍යපුත්‍රීයයෝ ඔවුන් දූෂණය කරන්නාහු” යනුයි.
5. අස‍්සොසුං ඛො භික‍්ඛූ තස‍්ස බ්‍රාහ‍්මණස‍්ස උජ‍්ඣායන‍්තස‍්ස ඛීයන‍්තස‍්ස විපාචෙන‍්තස‍්ස යෙ තෙ භික‍්ඛූ අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තෙ උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති: “කථං හි නාම ආයස‍්මා උදායී මාතුගාමෙන සද්ධිං කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජිස‍්සතී”ති.
5. අවමන් කරණ අයුණු කියන දොස් පතුරවන ඒ බමුණාගේ තෙපුල් භික්‍ෂූහු ඇසූහ. යම් ඒ අල්පේච්ඡ භික්‍ෂූහු වෙද්ද ඔහු “කෙසේ නම් ආයුෂ්මත් උදායී තෙමේ මාගමක හා කාසසඟට පැමිණියේදැ?”යි අවමන් කරත්. අයුණු කියත්. නුගුණ පතුරවත්.
6. අථ ඛො තෙ භික‍්ඛූ භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසුං. අථ ඛො භගවා එතස‍්මිං නිදානෙ එතස‍්මිං පකරණෙ භික‍්ඛුසඞ‍්ඝං සන‍්නිපාතාපෙත්‍වා ආයස‍්මන‍්තං උදායිං පටිපුච‍්ඡි: “සච‍්චං කිර ත්‍වං උදායි මාතුගාමෙන සද්ධිං කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි”ති. “සච‍්චං භගවා”ති. විගරහි බුද‍්ධො භගවා: “අනනුච‍්ඡවියං, මොඝපුරිස අනනුලොමිකං අප‍්පතිරූපං අස‍්සාමණකං අකප‍්පියං අකරණීයං. කථං හි නාම ත්‍වං මොඝපුරිස මාතුගාමෙන සද්ධිං කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජිස‍්සසි. නනු මයා මොඝපුරිස අනෙකපරියායෙන විරාගාය ධම‍්මො දෙසිතො නො සරාගාය -පෙ- කාමපරිළාහානං වූපසමො අක‍්ඛාතො. නෙතං මොඝපුරිස අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසෙය්‍යාථ:
6. ඉක්බිති ඒ භික්‍ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙපවත් සැළ කළහ. එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ නිදානයෙහි මේ කාරණයෙහි භික්‍ෂුසඞ්ඝයා රැස් කරවා ආයුෂ්මත් උදායිගෙන් විචාළහ. “උදායී, තෝ මාගමක හා කාසසඟට පැමිණියෙහි ය යනු සැබෑ දැ”යි අසා වදාළ සේක. “සැබෑව, භාග්‍යවතුන් වහන්ස”යි ආයුෂ්මත් උදායී කීය. “හිස් පුරුෂය, නුසුදුසු ය. අනුලොම් නො වේ. යෝග්‍ය නො වේ. මහණුන්ට නො සරුප් ය. නො කැප ය. මහණකු විසින් නොකට යුතු ය. “හිස් පුරුෂය, තෝ කෙසේ නම් මාගමක හා කාසසඟට සමවන්නෙහි ද? හිස් පුරුෂය, ඇලීම පිණිස නො ව නො ඇලීම පිණිස මා විසින් නන් අයුරින් දහම් දෙසන ලද්දේ නො වේ ද? ... කාමපරිදාහයන් සංසිඳවීම මා විසින් නොයෙක් අයුරින් කියන ලද්දේ නො වේ ද? “හිස් පුරුෂය, මෙය නො පහන්වූවන්ගේ පහන් බව පිණිස නො වන්නේ ය. ... මහණෙනි, මේ සිකපදය මෙසේ උදෙසවු:”
“යො පන භික්ඛු ඔතිණ‍්ණො විපරිණතෙන චිත‍්තෙන මාතුගාමෙන සද්ධිං කායසංසග්ගං සමාපජ්ජෙය්ය: හත්‍ථගාහං වා වෙණිගාහං වා අඤ‍්ඤතරස‍්ස වා අඤ‍්ඤතරස‍්ස වා අඞ‍්ගස‍්ස පරාමසනං, සඞ‍්ඝාදිසෙසො”ති.
“යම් මහණෙක් රාගයට බටුයේ පෙරළී ගිය සිතින් මාගමක හා කාසසඟට පැමිණියේ නම්, අත ගැණීම හෝ කෙහෙ ගැණීම හෝ යම්ම අඟපසඟක් පිරිමැදීම හෝ කෙරේ නම් සඟවෙසෙස් වේ” යනුයි.
7. යො පනාති යො යාදිසො -පෙ-
7. යො පන යනු යමෙක්, යම්බඳු වූයෙක් ...
භික‍්ඛූති -පෙ- අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතො භික‍්ඛූති.
භික්ඛු යනු ... මේ තෙමේ මේ අර්‍ත්‍ථයෙහි භික්‍ෂු ය යි අදහස් කරණ ලදී.
ඔතිණ‍්ණො නාම: සාරත‍්තො අපෙක‍්ඛවා පටිබද‍්ධචිත‍්තො.
ඔතිණ්ණ නම්: අතිශයින් ඇලුනේ, බලාපොරොත්තු ඇත්තේ, පිළිබඳ සිත් ඇත්තේ ය.
විපරිණතන‍්ති රත‍්තම‍්පි චිත‍්තං විපරිණතං. දුට‍්ඨම‍්පි චිත‍්තං විපරිණතං. මූළ‍්හම‍්පි චිත‍්තං විපරිණතං. අපි ච, රත‍්තං චිත‍්තං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතං විපරිණතන‍්ති.
විපරිණතං යනු රාගයෙන් රත් වූ සිත ද, විපරිණත ය. ද්වේෂයෙන් ද්විෂ්ට වූ සිත ද විපරිණත ය. මෝහයෙන් මුළා වූ සිත ද විපරිණත ය. එහෙත් මේ අර්‍ත්‍ථයෙහි රාගයෙන් රත් වූ සිත විපරිණත ය යි අදහස් කරණ ලදී.
මාතුගාමො නාම මනුස‍්සිත්‍ථි, න යක්ඛී, න පෙතී, න තිරච‍්ඡානගතා. අන‍්තමසො තදහුජාතාපි දාරිකා, පගෙව මහත‍්තරී.
මාතුගාම නම් මිනිස් මාගම ය. යකින්නක් නො වෙයි. ප්‍රේතියක් නො වෙයි. තිරිසන්ගිය මාගමක් නො වෙයි. යටත් පිරිසෙයින් එදින උපන් දැරි ය. ඇයට වඩා මහත් වූවා කැලැමය. (මුලදීම මාගම් වෙයි.)
සද‍්ධින‍්ති එකතො.
සද්ධිං යනු එක්ව ය.
කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජෙය්‍යාති අජ‍්ඣාචාරො වුච‍්චති.
කායසංසග්ගං සමාපජ්ජෙය්ය යනුයෙන් අධ්‍යාචාරය (ආචාරය ඉක්මවීම) කියනු ලැබේ.
හත්‍ථො නාම කප‍්පරං උපාදායං යාව අග‍්ගනඛා.
හත්‍ථ නම් වැළමිට පටන් නිය අගතෙක් ය.
වෙණී නාම සුද‍්ධකෙසා වා, සුත‍්තමිස‍්සා වා, මාලාමිස‍්සා වා, හිරඤ‍්ඤමිස‍්සා වා, සුවණ‍්ණමිස‍්සා වා, මුත‍්තාමිස‍්සා වා, මණිමිස‍්සා වා.
වේණි නම් හුදු කෙහෙ හෝ, හුයින් මුසු හෝ, මලින් මුසු හෝ, කහවනුයෙන් මුසු හෝ, රන්කූරුයෙන් මුසු හෝ, මුතුවැළින් මුසු හෝ, මණිමාලායෙන් මුසු හෝ යි.
අඞ‍්ගං නාම හත්‍ථඤ‍්ච වෙණිඤ‍්ච ඨපෙත්‍වා අවසෙසං අඞ‍්ගං නාම.
අඞ්ග නම් අත ද කෙස්වැටිය ද හැර සෙස්ස අඞ්ග නමි.
8. ආමසනා පරාමසනා ඔමසනා උම්මසනා ඔලඞ්ඝනා උල්ලඞ්ඝනා ආකඩ්ඪනා පතිකඩ්ඪනා අභිනිග්ගණ්හනා අභිනිප‍්පීළනා ගහණං ඡුපනං.
8. ආමසනා, පරාමසනා, ඔමසනා, උම්මසනා, ඔලඞ්ඝනා, උල්ලඞ්ඝනා, ආකඩ්ඪනා, පතිකඩ්ඪනා, අභිනිග්ගණ්හනා, අභිනීප්පිළනා, ගහණ, ජුපන යන මේ දත යුතු ය.
ආමසනා නාම ආමට‍්ඨමත‍්තා.
ආමසනා නම් ආමර්‍ශන මාත්‍ර ය (අත ගෑම ය.)
පරාමසනා නාම ඉතොචිතො ච සඤ‍්චොපනා.
පරාමසනා නම් ඔබ මොබ පිරිමැදීම ය.
ඔමසනා නාම හෙට‍්ඨා ඔරොපනා.
ඔමසනා නම් යටට පිරිමැදීම ය.
උම්මසනා නාම උද‍්ධං උච‍්චාරණා.
උම්මසනා නම් උඩට පිරිමැදීම ය.
ඔලඞ්ඝනා නාම හෙට‍්ඨා ඔනමනා.
ඔලඞ්ඝනා නම් යටට නැමීම ය.
උල්ලඞ්ඝනා නාම උද‍්ධං උච‍්චාරණා.
උල්ලඞ්ඝනා නම් උඩට නැමීම ය.
ආකඩ්ඪනා නාම ආවිඤ‍්ජනා.
ආකඩ්ඪනා නම් ලංකර ගැණීම (ඇද ගැණීම) ය.
පතිකඩ්ඪනා නාම පතිපනාමනා.
පතිකඞ්ඪනා නම් තමන් කරා හරවා ගැණීම ය.
අභිනිග්ගණ්හනා නාම අඞ‍්ගං ගහෙත්‍වා නිප‍්පීළනා.
අභිනිග්ගණ්හනා නම් අවයවයක් ගෙණ මැඩීම ය.
අභිනිප‍්පීළනා නාම කෙනචි සහ නිප‍්පීළනා.
අභිනිප්පිළනා නම් කිසිවක් හා මැඩීම ය.
ගහණං නාම ගහිතමත‍්තං.
ගහණ නම් ගැණීම් මාත්‍ර ය.
ඡුපනං නාම ඵුට‍්ඨමත‍්තං.
ජුපන නම් ස්පර්‍ශ කිරීම් මාත්‍ර ය.
සඞ‍්ඝාදිසෙසොති -පෙ- තෙනපි වුච‍්චති සඞ‍්ඝාදිසෙසො’ති.
සඞ්ඝාදිසේසො යනු ... ඒ කරණ කොට ගෙණ ද සඟවෙසෙස් ය යි කියනු ලැබේ.
1. ඉත්‍ථි ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායෙන කායං ආමසති පරාමසති ඔමසති උම‍්මසති ඔලඞ‍්ඝෙති උල‍්ලඞ‍්ඝෙති ආකඩ‍්ඪති පතිකඩ‍්ඪති අභිනිග‍්ගණ‍්හාති අභිනිප‍්පීළෙති ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
1. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේ තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, අවමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, උනමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, අවලඞ්ඝනය කෙරෙයි ද, උල්ලඞ්ඝනය කෙරෙයි ද, ආකර්‍ෂණය කෙරෙයි ද, ප්‍රතිකර්‍මණය කෙරෙයි ද, අභිනිග්‍රහණය කෙරෙයි ද, අභිනිෂ්පීඩනය කෙරෙයි ද, ග්‍රහණය කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ.
2. ඉත්‍ථී ච හොති වෙමතිකො සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. ඉත්‍ථි ච හොති, පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච. භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. ඉත්‍ථි ච හොති, පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. ඉත්‍ථි ච හොති, තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස.
2. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, සංරක්ත වෙමතියෙකුත් වෙයි, මහණ තෙමේ තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, පණ්ඩකය යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, පුරුෂයෙක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, තිරිසන්ගිය යි හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද ථුලැසිඇවැත් වේ.
3. පණ‍්ඩකො ච හොති, පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං පණ‍්ඩකස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. පණ‍්ඩකො ච හොති, වෙමතිකො සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං පණ‍්ඩකස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. පණ‍්ඩකො ච හොති පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං පණ‍්ඩකස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. පණ‍්ඩකො ච හොති තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං පණ‍්ඩකස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. පණ‍්ඩකො ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං පණ‍්ඩකස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
3. පණ්ඩකයෙකුදු වෙයි, පණ්ඩක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පණ්ඩකයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. පණ්ඩකයෙකුදු වෙයි, විමති ඇති සංරක්තයෙකුත් වෙයි, මහණ තෙමේත් කයින් පණ්ඩකයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. පණ්ඩකයෙකුදු වෙයි, පුරුෂයෙක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේ තමාගේ කයින් පණ්ඩකයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. පණ්ඩකයෙකුදු වෙයි, තිරිසන්ගතයෙකැ යි හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පණ්ඩකයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. පණ්ඩකයෙකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ.
4. පුරිසො ච හොති, පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං පුරිසස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස; පුරිසො ච හොති වෙමතිකො -පෙ- පුරිසො ච හොති තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී -පෙ- පුරිසො ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී -පෙ- පුරිසො ච හොති, පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං පුරිසස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
4. පුරුෂයෙකුදු වෙයි, පුරුෂයෙක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පුරුෂයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. පුරුෂයෙකුදු වෙයි, විමති ඇති ... පුරුෂයෙකුදු වෙයි, තිරිසන් ගතයෙක යන හැඟීම් ඇත්තේත් ... පුරුෂයෙකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේත් ... පුරුෂයෙකුදු වෙයි, පණ්ඩකයෙක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පුරුෂයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරේ ද දුකුළාඇවැත් වේ.
5. තිරච‍්ඡානගතො ච හොති තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං තිරච‍්ඡානගතස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. තිරච‍්ඡානගතො ච හොති වෙමතිකො -පෙ- තිරච‍්ඡානගතො ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතො ච හොති පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතො ච හොති, පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං තිරච‍්ඡානගතස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
5. තිරිසන් ගතයෙකුදු වෙයි, තිරිසන් ගතයෙක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් තිරිසන්ගතයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද දුකුළාඇවැත් වේ. තිරිසන්ගතයෙකුදු වෙයි, විමති ඇති ... තිරිසන්ගතයෙකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේත් ... තිරිසන්ගතයකුදු වෙයි, පණ්ඩකයෙක යන හැඟීම් ඇත්තේද වේ, ... තිරිසන්ගතයෙකුදු වෙයි, පුරුෂයෙක යන හැඟීම් ඇති සංරක්තයෙකුදු වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් තිරිසන්ගතයාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ.
එකමූලකං.
ඒකමුලකනය නිමි.
1. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසානං.
1. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙති, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සඟවෙසෙස්ඇවැත් දෙකෙකි.
2. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං වෙමතිකො සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං.
2. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ විමති ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙකි.
3. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො, ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී -පෙ- පුරිසසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං.
3. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ පණ්ඩකය යන හැඟීම් ඇත්තේ ... පුරුෂයෙක යන හැඟීම් ඇත්තේ ... තිරිසනෙක යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙකි.
4. ද‍්වෙ පණ‍්ඩකා, ද‍්වින‍්නං පණ‍්ඩකානං පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං පණ‍්ඩකානං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං.
4. පණ්ඩකයෝ දෙදෙනෙක් වෙත්, පණ්ඩකයන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව පණ්ඩක ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පණ්ඩකයන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙකි.
5. ද‍්වෙ පණ‍්ඩකා ද‍්වින‍්නං පණ‍්ඩකානං වෙමතිකො -පෙ- පුරිසසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී -පෙ- ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං පණ‍්ඩකානං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
5. පණ්ඩකයෝ දෙදෙනෙක් වෙත්, පණ්ඩකයන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව විමති ඇත්තේ ... පුරුෂය යන හැඟීම් ඇත්තේ ... තිරිසන්ගතය යන හැඟීම් ඇත්තේ ... ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පණ්ඩකයන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
6. ද‍්වෙ පුරිසා, ද‍්වින‍්නං පුරිසානං පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං පුරිසානං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
6. පුරුෂයෝ දෙදෙනෙක් වෙත්, පුරුෂයන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව පුරුෂය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පුරුෂයන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
7. ද‍්වෙ පුරිසා, ද‍්වින‍්නං පුරිසානං වෙමතිකො -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී -පෙ- ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී -පෙ- පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච භික්ඛු ච, නං ද‍්වින‍්නං පුරිසානං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
7. පුරුෂයෝ දෙදෙනෙක් වෙත්, පුරුෂයන් දෙදෙනා පිළිබඳව විමති ඇත්තේ ... ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේ ... පණ්ඩකයෙක යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් පුරුෂයන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
8. ද‍්වෙ තිරච‍්ඡානගතා ද‍්වින‍්නං තිරච‍්ඡානගතානං තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං තිරච‍්ඡානගතානං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
8. තිරිසන්නු දෙදෙනෙක් වෙත්, තිරිසනුන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව තිරි–සන්නුය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, ඒ මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් තිරිසනුන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
9. ද‍්වෙ තිරච‍්ඡානගතා ද‍්වින‍්නං තිරච‍්ඡානගතානං වෙමතිකො -පෙ- ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී -පෙ- පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී -පෙ- පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං තිරච‍්ඡානගතානං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
9. තිරිසන්නු දෙදෙනෙක් වෙත්, තිරිසනුන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව විමති ඇත්තේ ... ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේ ... පණ්ඩකයෙක යන හැඟීම් ඇත්තේ ... පුරුෂයෙක යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් තිරිසනුන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
10. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
10. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සඟවෙසෙස් හා දුකුළාඇවැත් වේ.
11. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං වෙමතිකො සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස.
11. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව විමති ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසියක් හා දුකුළාඇවැත් වේ.
12. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං.
12. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව පණ්ඩක ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, ඒ මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙකි.
13. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස.
13. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව පුරුෂ ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, ඒ මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ.
14. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස.
14. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ තිරිසන්ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වේ, ඒ මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ.
15. ඉත්‍ථී ච පුරිසො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
15. ස්ත්‍රියකුදු පුරුෂයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, ඒ මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සඟවෙසෙස් හා දුකුළාඇවැත් වේ.
16. ඉත්‍ථී ච පුරිසො ච, උභින‍්නං වෙමතිකො -පෙ- පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී -පෙ- පුරිසසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස.
16. ස්ත්‍රියකුදු පුරුෂයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව විමති ඇත්තේ ... පණ්ඩකය යන හැඟීම් ඇත්තේ, ... පුරුෂය යන හැඟීම් ඇත්තේ ... තිරිසන් ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ.
17. ඉත්‍ථී ච තිරච‍්ඡානගතො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
17. ස්ත්‍රියකුදු තිරිසනෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ස්ත්‍රීහු ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සඟවෙසෙස් හා දුකුළාඇවැත් වේ.
18. ඉත්‍ථී ච තිරච‍්ඡානගතො ච, උභින‍්නං වෙමතිකො -පෙ- පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී -පෙ- පුරිසසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස.
18. ස්ත්‍රියකුදු තිරිසනෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව විමති ඇත්තේ, ... පණ්ඩක ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, ... පුරුෂය යන හැඟීම් ඇත්තේ, ... තිරිසන් ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, ... සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ.
19. පණ‍්ඩකො ච පුරිසො ච, උභින‍්නං පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස.
19. පණ්ඩකයෙකුදු පුරුෂයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව පණ්ඩක ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ.
20. පණ‍්ඩකො ච පුරිසො ච, උභින‍්නං වෙමතිකො -පෙ- පුරිසසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී -පෙ- ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
20. පණ්ඩකයෙකුදු පුරුෂයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව විමති ඇත්තේ ... පුරුෂ ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, ... තිරිසන්ගතය යන හැඟීම් ඇත්තේ, ... ස්ත්‍රී ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
21. පණ‍්ඩකො ච තිරච‍්ඡානගතො ච, උභින‍්නං පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස.
21. පණ්ඩකයෙකුදු තිරිසනෙකුදු වෙත්, මහණ තෙමේ දෙදෙනා පිළිබඳ ව පණ්ඩක ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ.
22. පණ‍්ඩකො ච තිරච‍්ඡානගතො ච, උභින‍්නං වෙමතිකො -පෙ- පුරිසසඤ‍්ඤී -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී -පෙ- ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
22. පණ්ඩකයෙකුදු තිරිසනෙකුදු වෙත්, මහණ තෙමේ දෙදෙනා පිළිබඳ ව විමති ඇත්තේ, ... පුරුෂ ය යන හැඟීම් ඇත්තේ ... තිරිසන් ය යන හැඟීම් ඇත්තේ ... ස්ත්‍රී ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
23. පුරිසො ච තිරච‍්ඡානගතො ච, උභින‍්නං පුරිසසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
23. පුරුෂයෙකුදු තිරිසනෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව පුරුෂ ය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
24. පුරිසො ච තිරච‍්ඡානගතො ච, උභින‍්නං වෙමතිකො -පෙ- තිරච‍්ඡානගතසඤ‍්ඤී -පෙ- ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී -පෙ- පණ‍්ඩකසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
24. පුරුෂයෙකුදු තිරිසන්ගතයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව විමති ඇත්තේ, ... තිරිසන්ගත ය යන හැඟීම් ඇත්තේ ... ස්ත්‍රී ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, ... පණ්ඩක ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
දුමූලකං නිට‍්ඨිතං.
ද්විමූලකය නිමි.
1. ඉත්‍ථී ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස -පෙ-
1. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ...
2. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො, ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං කායෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං -පෙ-
2. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රී ය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙකි. ...
3. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
3. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රී යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ. ...
4. ඉත්‍ථී ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායපටිබද‍්ධෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස -පෙ-
4. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි ද, මහණ තෙමේත් තමාගේ කයින් ස්ත්‍රියගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ...
5. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං කායපටිබද‍්ධෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං -පෙ-
5. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කය පිළිබඳ වූවකින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙකි. ...
6. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච. භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායපටිබද‍්ධෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
6. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කය පිළිබඳ වූවකින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ. ...
7. ඉත්‍ථී ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච. භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා කායපටිබද‍්ධෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
7. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රී යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කය පිළිබඳ වූවකින් ස්ත්‍රියගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. ...
8. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො, ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං කායපටිබද‍්ධෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
8. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමාගේ කය පිළිබඳ වූවකින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
9. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං කායපටිබද‍්ධෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං. -පෙ-
9. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි ද, මහණ තෙමේත් තමාගේ කය පිළිබඳ වූවකින් දෙදෙනාගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
10. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා නිස‍්සග‍්ගියෙන කායං ආමසති ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. -පෙ-
10. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් තමා විසින් මුදාලූවකින් ස්ත්‍රියගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරේ ද දුකුළැඇවැත් වේ. ...
11. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො, ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං නිස‍්සග‍්ගියෙන කායං ආමසති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං. -පෙ-
11. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙකුත් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් මුදාලූවකින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළැඇවැත් දෙකෙකි. ...
12. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං නිස‍්සග‍්ගියෙන කායං ආමසති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං. -පෙ-
12. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් මුදාලූවකින් දෙදෙනාගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
13. ඉත්‍ථී ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා නිස‍්සග‍්ගියෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. -පෙ-
13. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් මුදාලූවකින් ස්ත්‍රියගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. ...
14. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං නිස‍්සග‍්ගියෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං. -පෙ-
14. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි ද, මහණ තෙමේත් මුදාලූවකින් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනාගේ කය පිළිබඳවූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
15. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං නිස‍්සග‍්ගියෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං. -පෙ-
15. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් මුදාලූවකින් දෙදෙනාගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
16. ඉත්‍ථී ච හොති, ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං ඉත්‍ථියා නිස‍්සග‍්ගියෙන නිස‍්සග‍්ගියං ආමසති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. -පෙ-
16. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් ස්ත්‍රිය පිළිබඳ මුදාලූවකින් මුදාලූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. ...
17. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච. භික්ඛු ච නං ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං නිස‍්සග‍්ගියෙන නිස‍්සග‍්ගියං ආමසති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං. -පෙ-
17. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ මුදාලූවකින් මුදාලූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
18. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, භික්ඛු ච නං උභින‍්නං නිස‍්සග‍්ගියෙන නිස‍්සග‍්ගියං ආමසති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං. -පෙ-
18. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, මහණ තෙමේත් දෙදෙනා පිළිබඳ මුදාලූවකින් මුදාලූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
භික‍්ඛුපෙය්‍යාලං නිට‍්ඨිතං.
භික්ඛුපෙය්‍යාලය නිමි.
1. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථී ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායෙන කායං ආමසති පරාමසති ඔමසති උම‍්මසති ඔලඞ‍්ඝෙති උල‍්ලඞ‍්ඝෙති ආකඩ‍්ඪති පතිකඩ‍්ඪති අභිනිග‍්ගණ‍්හාති අභිනිප‍්පීළෙති ගණ‍්හාති ඡුපති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. -පෙ-
1. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රියත් තමාගේ කයින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, අවමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, උන්මර්‍ශනය කෙරෙයි ද, අවලඞ්ඝනය කෙරෙයි ද, උල්ලඞ්ඝනය කෙරෙයි ද, ආකර්‍ෂණය කෙරෙයි ද, ප්‍රතිකර්‍ෂණය කෙරෙයි ද, අභිනිග්‍රහණය කෙරෙයි ද, නිෂ්පීඩනය කෙරෙයි ද, ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ. ...
2. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථියො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායෙන කායං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති ඔමසන‍්ති උම‍්මසන‍්ති ඔලඞ‍්ඝෙන‍්ති උල‍්ලඞ‍්ඝෙන‍්ති ආකඩ‍්ඪන‍්ති පතිකඩ‍්ඪන‍්ති අභිනිග‍්ගණ‍්හන‍්ති අභිනිප‍්පීළෙන‍්ති ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසානං. -පෙ-
2. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රීහු ද තමාගේ කයින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, අවමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, උන්මර්‍ශනය කෙරෙත් ද, අවලඞ්ඝනය කෙරෙත් ද, උල්ලඞ්ඝනය කෙරෙත් ද, ආකර්‍ෂණය කෙරෙත් ද, ප්‍රතිකර්‍ෂණය කෙරෙත් ද, අභිනිග්‍රහණය කෙරෙත් ද, අභිනිෂ්පීඩනය කෙරෙත් ද, ග්‍රහණය කෙරෙත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙත් ද, මහණ තෙම සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කරයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, සඟවෙසෙස් ඇවැත් දෙකෙකි. ...
3. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, උභො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායෙන කායං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති -පෙ- ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස. -පෙ-
3. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, දෙදෙනා තමන්ගේ කයින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද පරාමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, ... ගණිත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙත් ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ, කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය විඳියි ද, සඟවෙසෙස් හා දුකුළාඇවැත් වේ. ...
4. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථී ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස. -පෙ-
4. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රිය තමාගේ කයින් මහණහුගේ කය පිළිබඳවූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ තමාගේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ...
5. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථියො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති -පෙ- ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං -පෙ-
5. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රිහුත් තමාගේ කයින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කරත් ද, පරාමර්‍ශනය කරත් ද, ... ගණිත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ, කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙකි. ...
6. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, උභො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති -පෙ- ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
6. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, දෙදෙනා තමන්ගේ කයින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද පරාමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, ... ගණිත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙත් ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ. ...
7. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථී ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායපටිබද‍්ධෙන කායං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස -පෙ-
7. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රියත් තමාගේ කය පිළිබඳ වූවකින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, ථුලැසිඇවැත් වේ. ...
8. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථියො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායපටිබද‍්ධෙන කායං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති -පෙ- ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං ථුල‍්ලච‍්චයානං -පෙ-
8. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ඒ ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රීහුත් තමන්ගේ කය පිළිබඳ වූවකින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, ... ගණිත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙත් ද, මහණ තෙම සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, ථුලැසිඇවැත් දෙකෙක් වේ. ...
9. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, උභො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායපටිබද‍්ධෙන කායං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති -පෙ- ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
9. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, මහණ තෙම ඒ දෙදෙනා පිළිබඳව ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, දෙදෙනා තමන්ගේ කය පිළිබඳ වූවකින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, ... ගණිත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙත් ද, මහණ සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, ථුලැසි හා දුකුළාඇවැත් වේ. ...
10. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථී ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායපටිබද‍්ධෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති පරාමසති -පෙ- ගණ‍්හාති ඡුපති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
10. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, තමාගේ කය පිළිබඳ වූවකින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, ... ගණියි ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. ...
11. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථියො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායපටිබද‍්ධෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති -පෙ- ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
11. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ඒ ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහු ය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රීහු තමන්ගේ කය පිළිබඳ වූවකින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, ... ගණිත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙත් ද, මහණ තෙම සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
12. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, උභො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස කායපටිබද‍්ධෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසන‍්ති පරාමසන‍්ති -පෙ- ගණ‍්හන‍්ති ඡුපන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
12. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, ඒ දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, දෙදෙනා තමන්ගේ කය පිළිබඳ වූවකින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, පරාමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, ... ගණිත් ද, ස්පර්‍ශ කෙරෙත් ද, මහණ තෙම සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි.
13. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථී ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන කායං ආමසති. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
13. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රියක යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රිය දමාලූ දෙයින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. ...
14. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථියො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන කායං ආමසන‍්ති. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
14. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ඒ ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහු ය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රීහු ද මුදාලූවකින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, මහණ සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
15. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, උභො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන කායං ආමසන‍්ති. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
15. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, ඒ දෙදෙනා පිළිබඳව ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, දෙදෙනා මුදාලූවකින් මහණහුගේ කය ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
16. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථී ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසති. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
16. ස්ත්‍රියකුදු වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ, සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රීත් මුදාලූවකින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. ...
17. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථියො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසන‍්ති. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
17. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රීහුත් මුදාලූවකින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, මහණ තෙමේත් සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
18. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච, උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, උභො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන කායපටිබද‍්ධං ආමසන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
18. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳව ස්ත්‍රීහු ය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, දෙදෙන මුදාලූවකින් මහණහුගේ කය පිළිබඳ වූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ, එ මහණත් කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දැන ගණියි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
19. ඉත්‍ථී ච හොති ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථී ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන නිස‍්සග‍්ගියං ආමසති. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති, න ච ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ-
19. ස්ත්‍රියක් වෙයි, ස්ත්‍රිය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රිය ද මහණහු පිළිබඳ මුදාලූවකින් මුදාලූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙයි ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, පහස නොදනියි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. ...
20. ද‍්වෙ ඉත්‍ථියො ද‍්වින‍්නං ඉත්‍ථීනං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, ඉත්‍ථියො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන නිස‍්සග‍්ගියං ආමසන‍්ති. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති, න ච ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
20. ස්ත්‍රීහු දෙදෙනෙක් වෙත්, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහුය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි, ස්ත්‍රීහුත් මුදාලූවකින් මහණහු පිළිබඳ මුදාලූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, ඒ මහණ තෙමේ සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය නො ම දනියි ද, දුකුළැඇවැත් දෙකෙකි. ...
21. ඉත්‍ථී ච පණ‍්ඩකො ච උභින‍්නං ඉත්‍ථිසඤ‍්ඤී සාරත‍්තො ච, උභො ච නං භික‍්ඛුස‍්ස නිස‍්සග‍්ගියෙන නිස‍්සග‍්ගියං ආමසන‍්ති, සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති න ච ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ-
21. ස්ත්‍රියකුදු පණ්ඩකයෙකුදු වෙත්, දෙදෙනා පිළිබඳ ව ස්ත්‍රීහු ය යන හැඟීම් ඇත්තේ සංරක්තත් වෙයි ද, දෙදෙනා ම මුදාලූවකින් මහණහු පිළිබඳ මුදාලූවක් ආමර්‍ශනය කෙරෙත් ද, සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය නො ම දනියි ද, දුකුළාඇවැත් දෙකෙකි. ...
22. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. සෙවනාධිප‍්පායො කායෙන වායමති න ච ඵස‍්සං පටිවිජානාති, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. සෙවනාධිප‍්පායො න ච කායෙන වායමති, ඵස‍්සං පටිවිජානාති, අනාපත‍්ති. සෙවනාධිප‍්පායො න ච කායෙන වායමති න ච ඵස‍්සං පටිවිජානාති, අනාපත‍්ති. මොක‍්ඛාධිප‍්පායො කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, අනාපත‍්ති. මොක‍්ඛාධිප‍්පායො කායෙන වායමති න ච ඵස‍්සං පටිවිජානාති, අනාපත‍්ති. මොක‍්ඛාධිප‍්පායො න ච කායෙන වායමති ඵස‍්සං පටිවිජානාති, අනාපත‍්ති. මොක‍්ඛාධිප‍්පායො න ච කායෙන වායමති න ච ඵස‍්සං පටිවිජානාති, අනාපත‍්ති.
22. සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, ස්පර්‍ශය දනියි ද, සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ. සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, පහස නොම දනියි ද, දුකුළාඇවැත් වේ. සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් නො කෙරෙයි ද, පහස දනියි ද, ඇවැත් නො වේ. සෙවුනා අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් නො කෙරෙයි ද, පහස නො ම දනියි ද, ඇවැත් නො වේ. මිදෙන අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, පහස දනියි ද, ඇවැත් නො වේ. මිදෙන අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් කෙරෙයි ද, පහස නො ම දනියි ද, ඇවැත් නො වේ. මිදෙන අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් නො කෙරෙයි ද, පහස දනියි ද, ඇවැත් නොවේ. මිදෙන අදහස් ඇත්තේ කයින් වෑයම් නො කෙරෙයි ද, පහස නො ම දනියි ද, ඇවැත් නොවේ.
23. අනාපත‍්ති අසඤ‍්චිච‍්ච, අසතියා, අජානන‍්තස‍්ස; අසාදියන‍්තස‍්ස, උම‍්මත‍්තකස‍්ස, ඛිත‍්තචිත‍්තස‍්ස, වෙදනට‍්ටස‍්ස, ආදිකම‍්මිකස‍්සාති.
23. නො දැන සිටියහුට ද, නො සිහියෙන් සිටියහුට ද නො දන්නහුට ද නොඉවසන්නහුට ද, උමතු වූවහුට ද, ඛේදයට පැමිණි සිත් ඇත්තහුට ද, වේදනාවෙන් පෙළුනහුට ද, ආදිකම්මිකයාට ද, ඇවැත් නො වේ.
විනීතවත්‍ථු
විනිශ්චිතවස්තු
උද්දානගාථා:
උද්දානගාථා:
මාතා ධීතා ච භගිනී ච ජායා යක්ඛී ච පණ‍්ඩකො, සුත‍්තා මතා තිරච‍්ඡානා දාරුධීතලිකාය ච.
මාතු ධීතු භගිනි වත්‍ථුය, ජායා යක්ඛී පණ්ඩක වත්‍ථුය, සුත්ත මත තිරච්ඡානගත වත්‍ථුය, දාරුධීතලික වත්‍ථුය,
සම‍්පීළෙ සඞ‍්කමො මග‍්ගො රුක‍්ඛො නාවා ච රජ්ජු ච, දණ‍්ඩො පත‍්තං පණාමෙසි වන්‍දෙ වායාමි නච‍්ඡුපෙති.
සමපීළන සංකම මග්ග වත්‍ථුය, රුක්ඛ නාවා රජ්ජු වත්‍ථුය, දණ්ඩ පත්ත පනාමන වන්‍දන නඡුපන වත්‍ථු ය යි විනීතවත්‍ථු විස්සකි.
1. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු මාතුයා මාතුපෙමෙන ආමසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- කච‍්චි නු ඛො අහං සඞ‍්ඝාදිසෙසං ආපත‍්තිං ආපන‍්නො’ති. භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසි. -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (1)
1. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් මාතෘප්‍රේමයෙන් මවගේ සිරුර අත ගෑ ය. ඔහුට කුකුස් විය. ... කිම? මම සඟවෙසෙස්ඇවැත් අවන්නෙම් දැ?”යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙ කරුණ සැළ කෙළේ ය. ... “මහණ සඟවෙසෙස් ඇවැත් නො වේ. දුකුළාඇවැත් වේ”ය යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක.
2. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ධීතුයා ධීතුපෙමෙන ආමසි -පෙ- භගිනියා භගිනිපෙමෙන ආමසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (2-3)
2. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් දුහිතෘප්‍රෙමයෙන් දුවගේ සිරුර අත ගෑ ය. ... භගිනි ප්‍රේමයෙන් බුහුනනියන්ගේ සිරුර අත ගෑය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. දුකුළාඇවැත් වේ”ය යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක. (2.3)
3. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු පුරාණදුතියිකාය කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “ආපත‍්තිං ත්‍වං භික්ඛු ආපන‍්නො සඞ‍්ඝාදිසෙස”න‍්ති. (4)
3. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් ගිහිකල අඹුව හා කායසංසර්‍ගයට සමවනි. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, තෝ සඟවෙසෙස්ඇවැත් අවන්නෙහි ය”යි වදාළ සේක. (4)
4. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු යක‍්ඛියා කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්සා”ති. (5)
4. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් යකින්නක හා කාසසඟයට සමවනි. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස් ඇවැත් නො වේ. ථුලැසිඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (5.)
5. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු පණ‍්ඩකස‍්ස කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්සා”ති. (6)
5. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් පණ්ඩකයකු හා කාසසඟයට සමවනි. ඒ මහණට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. ථුලැසිඇවැත් වේ”ය යි වදාළ සේක. (6.)
6. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු සුත‍්තිත්‍ථියා කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “ආපත‍්තිං ත්‍වං භික්ඛු ආපන‍්නො සඞ‍්ඝාදිසෙස”න‍්ති. (7)
6. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් නිදන ස්ත්‍රියක හා කාසසඟයට සමවනි. ඔහුට කුකුස් විය. ... “මහණ, තෝ සඟවෙසෙස්ඇවැත් අවන්නෙහි”ය යි වදාළ සේක. (7.)
7. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු මතිත්‍ථියා කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස; ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්සා”ති. (8)
7. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් මළ ස්ත්‍රියක හා කාසසඟයට සමවනි. ඔහුට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. ථුලැසිඇවැත් වේ”ය යි වදාළ සේක. (8.)
8. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු තිරච‍්ඡානගතිත්‍ථියා කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (9)
8. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් තිරිසන්ගිය මාගමක හා කාසසඟයට සමවනි. ඔහුට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. දුකුළාඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (9.)
9. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු දාරුධීතලිකාය කායසංසග්ගං සමාපජ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස; ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (10)
9. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් දඬුමුවා පෙතැලිරුවක් හා කාසසඟයට සමවනි. ඔහුට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. දුකුළාඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (10.)
10. තෙන ඛො පන සමයෙන සම‍්බහුලා ඉත්‍ථියො අඤ‍්ඤතරං භික‍්ඛුං සම‍්පීළෙත්‍වා බාහාපරම‍්පරාය නෙසුං. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “සාදියි ත්‍වං භික්ඛු”ති. “නාහං භගවා සාදියි”න‍්ති. “අනාපත‍්ති භික‍්ඛූ අසාදියන‍්තස‍්සා”ති. (11)
10. එසමයෙහි බොහෝ ස්ත්‍රීහු එක්තරා මහණකු පෙළා අතිනතින් පැමිණවූහ. ඒ මහණහට කුකුස් වීය. ... “මහණ, තෝ ඉවසුයෙහි දැ?”යි අසා වදාළ සේක. “භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම නො ඉවසීම්”යී හේ කීය. “මහණ, නො ඉවසන්නහුට ඇවැත් නො වේ”යී වදාළ සේක. (11.)
11. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථියා අභිරූළ‍්හං සඞ‍්කමං සාරත‍්තො සඤ‍්චාලෙසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස; ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (12)
11. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් සංරක්ත වූයේ ස්ත්‍රියක නැගුනු ඒදණ්ඩක් සෙලවී ය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස් ඇවැත් නො වේ. දුකුළා ඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (12.)
12. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථිං පටිපථෙ පස‍්සිත්‍වා සාරත‍්තො අංසකූටෙන පහාරං අදාසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- ආපත‍්තිං ත්‍වං භික්ඛු ආපන‍්නො සඞ‍්ඝාදිසෙස”න‍්ති. (13)
12. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් පෙරමග ස්ත්‍රියක දැක සංරක්ත වූයේ උරහිසින් පහර දිනි. ඒ මහණහට කුකුස් වීය. ... “මහණ, තෝ සඟවෙසෙස් ඇවැත් අවන්නෙහි”ය යි වදාළ සේක. (13.)
13. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථියා අභිරූළ‍්හං රුක‍්ඛං සාරත‍්තො සඤ‍්චාලෙසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (14)
13. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් සංරක්ත වූයේ ස්ත්‍රියක නැගුනු ගසක් සෙලවී ය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. දුකුළාඇවැත්වේ”යි වදාළ සේක. (14.)
14. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථියා අභිරූළ‍්හං නාවං සාරත‍්තො සඤ‍්චාලෙසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (15)
14. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් සංරක්ත වූයේ ස්ත්‍රියක නැගුනු ඔරුවක් සෙලවී ය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. දුකුළාඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (15.)
15. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථියා ගහිතං රජ‍්ජුං සාරත‍්තො ආවිඤ‍්ජි තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්සා”ති. (16)
15. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් සංරක්ත වූයේ ස්ත්‍රියක ගත් රැහනක්ඇද්දේ ය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. ථුලසිඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (16.)
16. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථියා ගහිතං දණ‍්ඩං සාරත‍්තො ආවිඤ‍්ජි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්සා”ති. (17)
16. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් සංරක්තවූයේ ස්ත්‍රියක ගත් දඬුකඩක් ඇද්දේ ය. ඒ මහණහට කුකුස් වීය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. ථුලැසිඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (17.)
17. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු සාරත‍්තො ඉත්‍ථිං පත‍්තෙන පණාමෙසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්සා”ති. (18)
17. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් සංරක්ත වූයේ ස්ත්‍රියක පාත්‍රයෙන් දුරු කෙළේ ය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. ථුලැසිඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (18.)
18. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථියා වන්‍දන‍්තියා සාරත‍්තො පාදං උච‍්චාරෙසි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- “ආපත‍්තිං ත්‍වං භික්ඛු ආපන‍්නො සඞ‍්ඝාදිසෙස”න‍්ති. (19)
18. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් සංරක්ත වූයේ ස්ත්‍රියක වඳින කල්හි පය එසවී ය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, තෝ සඟවෙසෙස්ඇවැත් අවන්නෙහි ය”යි වදාළ සේක. (19.)
19. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු ඉත්‍ථිං ගහෙස‍්සාමීති වායමිත්‍වා න ඡුපි. තස‍්ස කුක‍්කුච‍්චං අහොසි -පෙ- අනාපත‍්ති භික්ඛු සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස; ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්සා”ති. (20)
19. එසමයෙහි එක්තරා මහණෙක් ස්ත්‍රියක අල්ලා ගණිමි යි වෑයම් කොට ස්පර්‍ශ නො කෙළේ ය. ඒ මහණහට කුකුස් විය. ... “මහණ, සඟවෙසෙස්ඇවැත් නො වේ. දුකුළාඇවැත් වේ”යි වදාළ සේක. (20.)
කාය සංසග‍්ගසික‍්ඛාපදං නිට‍්ඨිතං
කායසංසර්‍ග ශික්‍ෂාපදය නිමි.