කුටිකාරසික‍්ඛාපදං
3. 6.
3. 6.
කුටිකාරසික‍්ඛාපදං
කුටිකාරශික්‍ෂාපදය
1. තෙන සමයෙන බුද‍්ධො භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්‍දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආළවකා භික‍්ඛූ සඤ‍්ඤාචිකායො කුටියො කාරාපෙන‍්ති අස‍්සාමිකායො අත‍්තුද‍්දෙසිකායො අප‍්පමාණිකායො, තායො න නිට‍්ඨානං ගච‍්ඡන‍්ති. තෙ යාචනබහුලා විඤ‍්ඤත‍්තිබහුලා විහරන‍්ති: “පුරිසං දෙථ, පුරිසත්‍ථකරං දෙථ, ගොණං දෙථ, සකටං දෙථ, වාසිං දෙථ, ඵරසුං දෙථ, කුඨාරිං දෙථ, කුද‍්දාලං දෙථ, නිඛාදනං දෙථ, වල‍්ලිං දෙථ, වෙළුං දෙථ, මුඤ‍්ජං දෙථ, බබ‍්බජං දෙථ, තිණං දෙථ, මත‍්තිකං දෙථා”ති. මනුස‍්සා උපද‍්දුතා යාචනාය උපද‍්දුතා විඤ‍්ඤත‍්තියා භික‍්ඛූ දිස‍්වා උබ‍්බිජ‍්ජන‍්තිපි උත‍්තසන‍්තිපි පලායන‍්තිපි අඤ‍්ඤෙනපි ගච‍්ඡන‍්ති අඤ‍්ඤෙනපි මුඛං කරොන‍්ති ද‍්වාරම‍්පි ථකෙන‍්ති, ගාවිම‍්පි දිස‍්වා පලායන‍්ති, භික‍්ඛූති මඤ‍්ඤමානා.
1. එ සමයෙහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කලන්‍දක නිවාප නම් වූ වේළුවනයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හි අළවු රට වැසි මහණහු ඉල්ලාගත් උපකරණ ඇති, කරවා දෙන හිමියන් නැති, ඉක්මවූ පමණ ඇති, තමන් උදෙසා වූ කුටි කරවත්. ඒ කුටීහු නිමාවට නොයෙත්. ඒ මහණහු “පුරුෂයකු දෙන්න, අත්තමක් දෙන්න, ගොණකු දෙන්න, ගැළක් දෙන්න, වෑයක් දෙන්න, පොරොවක් දෙන්න, කෙටේරියක් දෙන්න, උදැල්ලක් දෙන්න, නියනක් දෙන්න, වැලක් දෙන්න, හුණගසක් දෙන්න, මුදුතණ දෙන්න, බබුස්තණ දෙන්න, කුසතණ දෙන්න, මැටි දෙන්නැ”යි යැදීම් බහුල කොටැති ව විනවීම් බහුල කොටැති ව වෙසෙත්. මිනිස්සු ආයාචනයෙන් මිරිකුනෝ, විනවීමෙන් මිරිකුනෝ මහණුන් දැක උද්වේගයට ද පැමිණෙත්. තැති ද ගණිත්. පලා යෑම ද කෙරෙත්. අන් මඟෙකින් ද යත්. අන් දිගකට මුහුණ ද පෙරළත්. දොර ද වසත්. ඈත දෙනක ද දැක “මහණහු”යි හඟිමින් පලායෙත්.
2. අථ ඛො ආයස‍්මා මහාකස‍්සපො රාජගහෙ වස‍්සං වුත්‍ථො යෙන ආළවී තෙන පක‍්කාමි. අනුපුබ‍්බෙන යෙන ආළවී තදවසරි. තත්‍ර සුදං ආයස‍්මා මහාකස‍්සපො ආළවියං විහරති අග‍්ගාළවෙ චෙතියෙ. අථ ඛො ආයස‍්මා මහාකස‍්සපො පුබ‍්බණ‍්හසමයං නිවාසෙත්‍වා පත‍්තචීවරමාදාය ආළවිං පිණ‍්ඩාය පාවිසි. මනුස‍්සා ආයස‍්මන‍්තං මහාකස‍්සපං පස‍්සිත්‍වා උබ‍්බිජ‍්ජන‍්තිපි උත‍්තසන‍්තිපි පලායන‍්තිපි අඤ‍්ඤෙනපි ගච‍්ඡන‍්ති අඤ‍්ඤෙනපි මුඛං කරොන‍්ති ද‍්වාරම‍්පි ථකෙන‍්ති. අථ ඛො ආයස‍්මා මහාකස‍්සපො ආළවියං පිණ‍්ඩාය චරිත්‍වා පච‍්ඡාභත‍්තං පිණ‍්ඩපාතප‍්පටික‍්කන‍්තො භික‍්ඛූ ආමන‍්තෙසි:
2. එකල්හි මහසුප් තෙරණුවෝ රජගහනුවර වස් වැස පවරා අළවු නුවරට වැඩියහ. එසමයෙහි මහසුප් තෙරණුවෝ අළවු නුවරට නොදුරු නොළං තන්හි වූ අග්ගාලව නම් චෛත්‍යස්ථානයෙහි වෙසෙත්. ඉක්බිති මහසුප් තෙරණුවෝ පෙරවරු හැඳ පෙරෙව පා සිවුරු ගෙණ අළවු නුවරට පිඬු පිණිස පිවිසියහ. මිනිස්සු තෙරුන් දැක උද්වීග්න වෙත්. තැති ගණිත්. පලා යෙත්. මඟ වළහා යෙත්. මුහුණ අන් අතකට ද පෙරළත්. දොර ද පියත්. ඉක්බිති මහසුප් තෙරණුවෝ අළවු නුවර පිඬු පිණිස හැසිර පිඬුවායෙන් වැළකුණෝ පසුබත්හි භික්‍ෂූන් අමතා මෙසේ වදාළහ:
“පුබ‍්බායං ආවුසො ආළවි සුභික‍්ඛා අහොසි සුලභපිණ‍්ඩා සුකරා උඤ‍්ඡෙන පග‍්ගහෙන යාපෙතුං. එතරහි පනායං ආළවී දුබ‍්භික‍්ඛා දුල‍්ලභපිණ‍්ඩා න සුකරා උඤ‍්ඡෙන පග‍්ගහෙන යාපෙතුං. කො නු ඛො ආවුසො හෙතු කො පච‍්චයො යෙනායං ආළවි දුබ‍්භික‍්ඛා දුල‍්ලභපිණ‍්ඩා න සුකරා උඤ‍්ඡෙන පග‍්ගහෙන යාපෙතු”න‍්ති. අථ ඛො තෙ භික‍්ඛූ ආයස‍්මතො මහාකස‍්සපස‍්ස එතමත්‍ථං ආරොචෙසුං.
“ඇවැත්නි, මේ අළවුනුවර පෙර සුභික්‍ෂ විය. සුලභ පිඬු ඇති විය. පිඬු සිඟීමෙන් යැපීම පහසු විය. දැන් වනාහි මේ අළවුනුවර දුර්භික්‍ෂ ය. දුර්‍ලභ පිඬු ඇත්තේ ය. පිඬු සිඟීමෙන් යැපෙන්නට දුෂ්කර ය. ඇවැත්නි, යම් හෙයකින් මේ අළවුනුවර දුර්භික්‍ෂ නම්, දුර්‍ලභ පිඬු ඇත්තේ නම්, පිඬු සිඟීමෙන් යැපෙන්නට දුෂ්කර නම්, එයට හේතු කවරේ ද? ප්‍රත්‍යය කවරේ” ද? යනු යි. ඉක්බිති ඒ භික්‍ෂූහු මහසුප් මහතෙරුන්ට එ පවත් සැළ කළහ.
3. අථ ඛො භගවා රාජගහෙ යථාභිරන‍්තං විහරිත්‍වා යෙන ආළවි තෙන චාරිකං පක‍්කාමි. අනුපුබ‍්බෙන චාරිකං චරමානො යෙන ආළවි තදවසරි. තත්‍ර සුදං භගවා ආළවියං විහරති අග‍්ගාළවෙ චෙතියෙ. අථ ඛො ආයස‍්මා මහාකස‍්සපො යෙන භගවා, තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා භගවන‍්තං අභිවාදෙත්‍වා එකමන‍්තං නිසීදි. එකමන‍්තං නිසින‍්නො ඛො මහාකස‍්සපො භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසි.
3. එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහනුවර කැමැති තාක් වැස පිළිවෙළින් සැරි සරා වඩනා සේක්, අළවුනුවරට වැඩි සේක. එසමයෙහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අළවුනුවර අග්ගාලව නම් චෛත්‍යස්ථානයෙහි වැඩ වසන සේක. ඉක්බිති මහසුප් තෙරණුවෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා එළඹ වැඳ එකත්පසක ඉඳගත්හ. එකත් පසෙක හුන් මහසුප් තෙරණුවෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට එ පවත් සැළ කළහ.
4. අථ ඛො භගවා එතස‍්මිං නිදානෙ එතස‍්මිං පකරණෙ භික‍්ඛුසඞ‍්ඝං සන‍්නිපාතාපෙත්‍වා ආළවකෙ භික‍්ඛූ පටිපුච‍්ඡි: “සච‍්චං කිර තුම‍්හෙ භික‍්ඛවෙ සඤ‍්ඤාචිකායො කුටියො කාරාපෙථ අස‍්සාමිකායො අත‍්තුද‍්දෙසිකායො අප‍්පමාණිකායො. තායො න නිට‍්ඨානං ගච‍්ඡන‍්ති. තෙ තුම‍්හෙ යාචනබහුලා විඤ‍්ඤත‍්තිබහුලා විහරථ, පුරිසං දෙථ, පුරිසත්‍ථකරං දෙථ, -පෙ- තිණං දෙථ, මත‍්තිකං දෙථා”ති. මනුස‍්සා උපද‍්දුතා යාචනාය, උපද‍්දුතා විඤ‍්ඤත‍්තියා භික‍්ඛූ දිස‍්වා උබ‍්බිජ‍්ජන‍්තිපි උත‍්තසන‍්තිපි පලායන‍්තිපි අඤ‍්ඤෙනපි ගච‍්ඡන‍්ති අඤ‍්ඤෙනපි මුඛං කරොන‍්ති ද‍්වාරම‍්පි ථකෙන‍්ති, ගාවිම‍්පි දිස‍්වා පලායන‍්ති භික‍්ඛූති මඤ‍්ඤමානා”ති. “සච‍්චං භගවා.”
4. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ නිදානයෙහි මේ ප්‍රකරණයෙහි (ප්‍රස්තාවයෙහි) භික්‍ෂුසඞ්ඝයා රැස් කරවා අළවුවැසි මහණුන්ගෙන් මෙසේ විචාළ සේක: “සැබෑද, මහණෙනි? තෙපි කරවා දෙන හිමියන් නැති, පමණ ඉක්ම වූ, තමන් ඉල්ලා ගත් උපකරණ ඇති, තමන් උදෙසා වූ කුටි කරවවු ද? ඒ කුටීහු නිමාවට නො යෙත් ද? ඒ තෙපි “පුරුෂයකු දෙන්න, අත්තමක් දෙන්න, ... කුසතණ දෙන්න, මැටි දෙන්නැ”යි යැදීම් බහුල ව, විනවීම් බහුල, ව වසවු ද? මිනිස්සු යැදීමෙන් මිරිකුනෝ, විනවීමෙන් මිරිකුනෝ, මහණුන් දැක උද්වේගයට ද පැමිණෙත් ද? තැති ගණිත් ද? පලායෙත් ද? මඟ වළහා යෙත් ද? මුහුණු වෙන අතකට පෙරළත් ද? දොර වසත් ද? “මහණහු”යි හඟිමින් දෙනක ද දැක පලායෙත් ද?” “සැබව භාග්‍යවතුන් වහන්ස” යි ඒ මහණහු පිළිවදන් දුන්හ.
5. විගරහි බුද‍්ධො භගවා: “කථං හි නාම තුම‍්හෙ මොඝපුරිසා සඤ‍්ඤාචිකායො කුටියො කාරාපෙස‍්සථ අස‍්සාමිකායො අත‍්තුද‍්දෙසිකායො අප‍්පමාණිකායො, තායො න නිට‍්ඨානං ගච‍්ඡන‍්ති. තෙ තුම‍්හෙ යාචනබහුලා විඤ‍්ඤත‍්තිබහුලා විහරිස‍්සථ: පුරිසං දෙථ පුරිසත්‍ථකරං දෙථ -පෙ- තිණං දෙථ මත‍්තිකං දෙථා”ති. නෙතං මොඝපුරිසා අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- විගරහිත්‍වා ධම‍්මිං කථං කත්‍වා භික‍්ඛූ ආමන‍්තෙසි:
5. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගැරැහූ සේක: “හිස් පුරුෂයෙනි, තෙපි කෙසේ නම් ඉල්ලා ගත් උපකරණ ඇති, කරවා දෙන හිමියන් නැති, තමන් උදෙසා වූ, පමණ ඉක්ම වූ කුටි කරවවු ද?, ... ඒ කුටීහි නිමාවට නොයෙත්. ඒ තෙපි “පුරුෂයකු දෙන්න, අත්තමක් දෙන්න, කුසතණ දෙන්න, මැටි දෙන්නැ”යී යැදීම් බහුලව විනවීම් බහුල ව වසවු ද? හිස් පුරුෂයෙනි, මෙය නොපහන් වූවන්ගේ පැහැදීම පිණිස ද නොවේ. ... යී ගරහා දැහැමි කතා කොට භික්‍ෂූන් අමතා මෙසේ වදාළ සේක:
6. භූතපුබ‍්බං භික‍්ඛවෙ ද‍්වෙ භාතරො ඉසයො ගඞ‍්ගං නදිං උපනිස‍්සාය විහරිංසු. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා ගඞ‍්ගං නදිං උත‍්තරිත්‍වා යෙන කණිට‍්ඨො ඉසි තෙනුපසඞ‍්කමි උපසඞ‍්කමිත්‍වා කණිට‍්ඨං ඉසිං සත‍්තක‍්ඛත‍්තුං භොගෙහි පරික‍්ඛිපිත්‍වා උපරි මුද‍්ධනි මහන‍්තං ඵණං කරිත්‍වා අට‍්ඨාසි. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ කණිට‍්ඨො ඉසි තස‍්ස නාගස‍්ස භයා කිසො අහොසි ලූඛො දුබ‍්බණ‍්ණො උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතො ධමනිසන්‍ථතගත‍්තො. අද‍්දස ඛො භික‍්ඛවෙ ජෙට‍්ඨො ඉසි කණිට‍්ඨං ඉසිං කිසං ලූඛං දුබ‍්බණ‍්ණං උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතං ධමනිසන්‍ථතගත‍්තං, දිස‍්වාන කණිට‍්ඨං ඉසිං එතදවොච: “කිස‍්ස ත්‍වං භො කිසො ලූඛො දුබ‍්බණ‍්ණො උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතො ධමනිසන්‍ථතගත‍්තො”ති. ඉධ භො මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා ගඞ‍්ගං නදිං උත‍්තරිත්‍වා යෙනාහං තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා මං සත‍්තක‍්ඛත‍්තුං භොගෙහි පරික‍්ඛිපිත්‍වා උපරි මුද‍්ධනි මහන‍්තං ඵණං කරිත්‍වා අට‍්ඨාසි. තස‍්සාහං භො නාගස‍්ස භයා’ම‍්භි කිසො ලූඛො දුබ‍්බණ‍්ණො උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතො ධමනිසන්‍ථතගත‍්තො”ති. “ඉච‍්ඡසි පන ත්‍වං භො තස‍්ස නාගස‍්ස අනාගමනන‍්ති.” “ඉච‍්ඡාමහං භො තස‍්ස නාගස‍්ස අනාගමනන‍්ති.” “අපි පන ත්‍වං භො තස‍්ස නාගස‍්ස කිඤ‍්චි පස‍්සසී”ති. “පස‍්සාමහං භො මණිමස‍්ස කණ‍්ඨෙ පිලන්‍ධන”න‍්ති. “තෙන හි ත්‍වං භො තං නාගං මණිං යාච, මණිං මෙ භො දෙහි, මණිනා මෙ අත්‍ථො”ති.
6. මහණෙනි, පෙරවූවක් කියමි. දෙබෑ තවුස් කෙනෙක් ගංගා නදිය ඇසුරු කොට වුසූහ. මහණෙනි, එකල්හි මණිකණ්ඨ නම් නාරජ ගංගානදිය පීනා කණිටු තවුසා වෙත එළඹියේ ය. එළඹ සත් වටක් ඔහු දරණවැළින් වෙළා හිස මතුයෙහි මහත් සේ පෙණය කොට සිටියේ ය. මහණෙනි, එකල්හි කණිටු තවුස් තෙම ඒ නාරජුට බියෙන් වැහැරුනේ, රූක්‍ෂ වූයේ, විවර්‍ණ වූයේ, හටගත් පඬු පැහැ ඇත්තේ, නහර පතුළ සිරුර ඇත්තේ විය. මහණෙනි, දෙටු තවුස් තෙම වැහැරුණු රූක්‍ෂවූ විවර්‍ණවූ හටගත් පඬු පැහැති නහර පතුළ සිරුර ඇති කණිටු තවුසා දිටී. දැක ඔහුට “පින්වත, තෝ කවර හෙයින් වැහැරුනෙහි ද? රූක්‍ෂවූයෙහි ද? විවර්‍ණ වූයෙහි ද? හටගත් පඬු පැහැත්තෙහි ද? නහරවැල් පතුළ සිරුර ඇත්තෙහි”ද? යි කී ය. “පින්වත, මෙහි මණිකණ්ඨ නාරජ ගඟනිය පිහිනා මා කරා අවුත් සත් යලක් මා දරණවැළින් වෙළා හිස මතුයෙහි මහත් සේ පෙණය කොට සිටියේ ය. පින්වත, මම් ඒ නයාට බියෙන් වැහැරුනෙම්, රූක්‍ෂ වූයෙම්, විවර්‍ණ වූයෙම්, හටගත් පඬු පැහැ ඇත්තෙම්, නහර පතුළ සිරුර ඇත්තෙම් වෙමි” යි හෙතෙම කීය. “පින්වත, තෝ ඒ නාරජුගේ නොඊම කැමැත්තෙහි දැ?” යි දෙටු තවුස් පුළුවුත. “පින්වත, මම් ඒ නාරජුගේ නොඊම කැමැත්තෙමි” යි කණිටු තවුස් කීය. “පින්වත, තෝ ඒ නාරජුගේ කිසිවක් දක්නෙහි දැ?” යි දෙටු තවුස් පුළුවුත. “පින්වත, ගෙලෙහි පලන් මිණක් දකිමි” යි කණිටු තවුස් කීය. “එසේ නම් පින්වත, “මට මිණ දෙව, මිණෙන් මට වැඩක් ඇතැ”යි නාරජුගෙන් මිණ ඉල්ලව”යි හෙ තෙම කීය.
7. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා ගඞ‍්ගං නදිං උත‍්තරිත්‍වා කණිට‍්ඨො ඉසි තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා එකමන‍්තං අට‍්ඨාසි. එකමන‍්තං ඨිතං ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨං නාගරාජානං කණිට‍්ඨො ඉසි එතදවොච: “මණිං මෙ භො දෙහි, මණිනා මෙ අත්‍ථො”ති. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා “භික්ඛු මණිං යාචති, භික‍්ඛුස‍්ස මණිනා අත්‍ථො’ති ඛිප‍්පඤ‍්ඤෙව අගමාසි. දුතියම‍්පි ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා ගඞ‍්ගං නදිං උත‍්තරිත්‍වා යෙන කණිට‍්ඨො ඉසි තෙනුපසඞ‍්කමි. අද‍්දසා ඛො භික‍්ඛවෙ කණිට‍්ඨො ඉසි මණිකණ‍්ඨං නාගරාජානං දූරතොව ආගච‍්ඡන‍්තං දිස‍්වාන මණිකණ‍්ඨං නාගරාජානං එතදවොච: “මණිං මෙ භො දෙහි, මණිනා මෙ අත්‍ථො”ති. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා “භික්ඛු මණිං යාචති, භික‍්ඛුස‍්ස මණිනා අත්‍ථො”ති තතොව පටිනිවත‍්ති. තතියම‍්පි ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා ගඞ‍්ගං නදිං උත‍්තරති. අද‍්දසා ඛො භික‍්ඛවෙ කණිට‍්ඨො ඉසි මණිකණ‍්ඨං නාගරාජානං ගඞ‍්ගං නදිං උත‍්තරන‍්තං. දිස‍්වාන මණිකණ‍්ඨං නාගරාජානං එතදවොච: “මණිං මෙ භො දෙහි, මණිනා මෙ අත්‍ථො”ති. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා කණිට‍්ඨං ඉසිං ගාථාහි අජ‍්ඣභාසි:
7. මහණෙනි, ඉක්බිති මණිකණ්ඨ නාරජ ගංගානදිය පීනා කණිටු තවුසා වෙත එළඹ එක් පසෙක සිටියේ ය. එක් පසෙක සිටි නාරජුට කණිටු තවුස්තෙම “පින්වත, මට මිණ දෙව. මිණෙන් මට වැඩෙක් ඇතැ”යි කීය. මහණෙනි, එවිට මණිකණ්ඨ නාරජ “මහණ මිණ ඉල්ලයි. මහණහට මිණෙන් වැඩෙක් ඇතැ”යි යුහු ව පලා ගියේ ය. දෙවනු ද මණිකණ්ඨ නාරජ ගඞ්ගා නදිය පීනා කණිටු තවුසා වෙත එළඹියේ ය. කණිටු තවුස් තෙම මණිකණ්ඨ නා රජහු ඈත එන්නහු දැක “පින්වත, මට මිණ දෙව. මිණෙන් මට වැඩ ඇතැ”යි කීය. මහණෙනි “එකල්හි මණිකණ්ඨ නාරජ “මහණ මිණ ඉල්ල යි. මහණහට මිණෙන් වැඩෙක් ඇතැ”යි එපමණින් ම පෙරළා ගියේ ය. තෙවනු ද මහණෙනි, කණිටු තවුස් තෙමේ ගඞ්ගා නදිය පිහිනා එන මණිකණ්ඨ නාරජු දුටුයේ ය. දැක ඔහුට “පින්වත, මට මිණ දෙව. මිණෙන් මට වැඩ ඇතැ”යි කීයේය. මහණෙනි, එකල්හි මණිකණ්ඨ නාරජ තෙමේ කණිටු තවුසාට දෙගයෙකින් මෙසේ කීය.
“මමන‍්නපානං විපුලං උළාරං උප‍්පජ‍්ජතීමස‍්ස මණිස‍්ස හෙතු, තං තෙ න දස‍්සං අතියාචකො’සි න චාපි තෙ අස‍්සමමාගමිස‍්සං.
“මේ මිණ නිසා මට බොහෝ වූ ප්‍රණීත ආහාරපාන උපදී. එය ඔබට නො දෙන්නෙමි. තෙපි පුනපුනා යදනහු ය. තොප අසපුවට ද නො එන්නෙමි.
“සුසූ යථා සක‍්ඛරධොතපාණී තාසෙසි මං සෙලං යාචමානො, තං තෙ න දස‍්සං අතියාචකො’සි න චාපි තෙ අස‍්සමමාගමිස‍්ස’න‍්ති.
මුවහත් තබන ලද කඩුවක් ගත් අතැති තරුණයකු මෙන් තෙපි මිණ ඉල්ලමින් මා තැති ගන්වහු. එය තොපට නො දෙන්නෙමි. තෙපි පුන පුනා යදනහු ය. තොප අසපුවට ද නො එන්නෙමි.”
8. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ මණිකණ‍්ඨො නාගරාජා “භික්ඛු මණිං යාචති, භික‍්ඛුස‍්ස මණිනා අත්‍ථො”ති පක‍්කාමි. තථා පක‍්කන‍්තො පක‍්කන‍්තොව අහොසි, න පුන පච‍්චාගඤ‍්ඡි. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ කණිට‍්ඨො ඉසි තස‍්ස නාගස‍්ස දස‍්සනීයස‍්ස අදස‍්සනෙන භිය්‍යොසොමත‍්තාය කිසො අහොසි ලූඛො දුබ‍්බණ‍්ණො උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතො ධමනිසන්‍ථතගත‍්තො. අද‍්දසා ඛො භික‍්ඛවෙ ජෙට‍්ඨො ඉසි කණිට‍්ඨං ඉසිං භිය්‍යොසොමත‍්තාය කිසං ලූඛං දුබ‍්බණ‍්ණං උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතං ධමනිසන්‍ථතගත‍්තං. දිස‍්වාන කණිට‍්ඨං ඉසිං එතදවොච: “කිස‍්ස ත්‍වං භො භිය්‍යොසොමත‍්තාය කිසො ලූඛො දුබ‍්බණ‍්ණො උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතො ධමනිසන්‍ථතගත‍්තො”ති. තස‍්සාහං භො නාගස‍්ස දස‍්සනීයස‍්ස අදස‍්සනෙන. භිය්‍යොසොමත‍්තාය කිසො ලූඛො දුබ‍්බණ‍්ණො උප‍්පණ‍්ඩුප‍්පණ‍්ඩුකජාතො ධමනිසන්‍ථතගත‍්තො”ති. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ ජෙට‍්ඨො ඉසි කණිට‍්ඨං ඉසිං ගාථාය අජ‍්ඣභාසි:-
8. මහණෙනි, ඉක්බිති මණිකණ්ඨ නාරජ තෙම “මහණ මිණ ඉල්ලයි. මහණහට මිණෙන් වැඩෙක් ඇතැ”යි නික්ම ගියේ ය. එදා නික්ම ගියේ ගියේ ම විය. පෙරළා නො ආයේ ය. මහණෙනි, ඉක්බිති කණිටු තවුස් තෙම දැකුම්කලු ඒ නාරජු නොදැක්මෙන් බෙහෙවින් වැහැරුනේ රූක්‍ෂවූයේ විවර්‍ණ වූයේ හටගත් පඬුපැහැ ඇත්තේ නහර ඉල්පී ගිය සිරුර ඇත්තේ විය. මහණෙනි, දෙටු තවුස් තෙම බෙහෙවින් වැහැරුණු රූක්‍ෂ වූ විවර්‍ණ වූ හටගත් පඬු පැහැති කණිටු තවුසා දිටී. දැක ඔහුට, “පින්වත, තෝ කවර හෙයින් වෑරුනෙහි, රූක්‍ෂ වූයෙහි, විවර්‍ණ වූයෙහි, හටගත් පඬු පැහැ ඇත්තෙහි, නහරවැල් පෙනෙන සිරුර ඇත්තෙහි දැ?” යි ඇසී ය. “පින්වත, දැකුම්කලු ඒ නා රජු නො දැක්මෙන් බෙහෙවින් වෑරුනෙම්, රූක්‍ෂ වූයෙම්, පඬුපැහැති වූයෙම්, නහර ඉල්පුනු සිරුර ඇතියෙම් වෙමි”යි කී ය. මහණෙනි, ඉක්බිති දෙටු තවුස් තෙම කණිටු තවුසාට ගයෙකින් මෙසේ කී ය:
“න තං යාචෙ යස‍්ස පියං ජිගිංසෙ දෙස‍්සො හොති අතියාචනාය, නාගො මණිං යාචිතො බ්‍රාහ‍්මණෙන අදස‍්සනඤ‍්ඤෙව තදජ‍්ඣගමාති.
“යමක්හට යමක් ප්‍රිය යී දන්නේ නම්, එය නො ඉල්ලන්නේ ය. පුන පුනා ඉල්ලීමෙන් ද්වේෂ්‍ය (අප්‍රිය) වෙයි. බමුණා විසින් මිණ ඉල්ලනු ලැබූ නා තෙ ම ඔහුගේ අදර්‍ශනයටම ගියේ ය.”
තෙසං හි නාම භික‍්ඛවෙ තිරච‍්ඡානගතානං පාණානං අමනාපා භවිස‍්සති යාචනා අමනාපා විඤ‍්ඤත‍්ති. කිමඞ‍්ග පන මනුස‍්සභූතානං.”
මහණෙනි, ඒ තිරිසන්ගිය සත්නට පවා ඉල්ලීම, විනවීම අමනාප විය. මිනිස් වූවනට කියනු කිම?
9. “භූතපුබ‍්බං භික‍්ඛවෙ අඤ‍්ඤතරො භික්ඛු හිමවන‍්තපස‍්සෙ විහරති අඤ‍්ඤතරස‍්මිං වනසණ‍්ඩෙ. තස‍්ස ඛො භික‍්ඛවෙ වනසණ‍්ඩස‍්ස අවිදූරෙ මහන‍්තං නින‍්නං පල‍්ලලං. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ මහාසකුණසඞ‍්ඝො තස‍්මිං පල‍්ලලෙ දිවසං ගොචරං චරිත්‍වා සායං තං වනසණ‍්ඩං වාසාය උපගච‍්ඡති. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ සො භික්ඛු තස‍්ස සකුණසඞ‍්ඝස‍්ස සද‍්දෙන උබ‍්බාළ‍්හො යෙනාහං තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා මං අභිවාදෙත්‍වා එකමන‍්තං නිසීදි. එකමන‍්තං නිසින‍්නං ඛො අහං භික‍්ඛවෙ තං භික‍්ඛුං එතදවොච “කච‍්චි භික්ඛු ඛමනීයං, කච‍්චි යාපනීයං, කච‍්චිසි අප‍්පකිලමථෙන අද‍්ධානං ආගතො, කුතො ච ත්‍වං භික්ඛු ආගච‍්ඡසී”ති. “ඛමනීයං භගවා යාපනීයං භගවා. අප‍්පකිලමථෙන චාහං භන‍්තෙ අද‍්ධානං ආගතො. අත්‍ථි භන‍්තෙ හිමවන‍්තපස‍්සෙ මහාවනසණ‍්ඩො. තස‍්ස ඛො පන භන‍්තෙ වනසණ‍්ඩස‍්ස අවිදූරෙ මහන‍්තං නින‍්නං පල‍්ලලං. අථ ඛො භන‍්තෙ මහාසකුණසඞ‍්ඝො තස‍්මිං පල‍්ලලෙ දිවසං ගොචරං චරිත්‍වා සායං තං වනසණ‍්ඩං වාසාය උපගච‍්ඡති. තතො අහං භගවා ආගච‍්ඡාමි තස‍්ස සකුණසඞ‍්ඝස‍්ස සද‍්දෙන උබ‍්බාළ‍්හො”ති. “ඉච‍්ඡසි පන ත්‍වං භික්ඛු තස‍්ස සකුණසඞ‍්ඝස‍්ස අනාගමන”න‍්ති. “ඉච‍්ඡාමහං භගවා තස‍්ස සකුණසඞ‍්ඝස‍්ස අනාගමන”න‍්ති. ‘තෙන හි ත්‍වං භික්ඛු තත්‍ථ ගන‍්ත්‍වා තං වනසණ‍්ඩං අජ‍්ඣොගහෙත්‍වා රත‍්තියා පඨමං යාමං තික‍්ඛත‍්තුං සද‍්දමනුස‍්සාවෙහි: “සුණන‍්තු මෙ භොන‍්තො සකුණා, යාවතිකා ඉමස‍්මිං වනසණ‍්ඩෙ වාසං උපගතා, පත‍්තෙන මෙ අත්‍ථො, එකෙකං මෙ භොන‍්තො පත‍්තං දදන‍්තු”ති. රත‍්තියා මජ‍්ඣිමං යාමං -පෙ- රත‍්තියා පච‍්ඡිමං යාමං තික‍්ඛත‍්තුං සද‍්දමනුස‍්සාවෙහි: “සුණන‍්තු මෙ භොන‍්තො සකුණා යාවතිකා ඉමස‍්මිං වනසණ‍්ඩෙ වාසං උපගතා, පත‍්තෙන මෙ අත්‍ථො, එකෙකං මෙ භොන‍්තො පත‍්තං දදන‍්තූ”ති.
9. මහණෙනි, පෙර එක්තරා මහණෙක් හිමවත් පියසෙහි එක්තරා වනලැහැබෙක වෙසෙයි. මහණෙනි, ඒ වනලැහැබට නොදුරෙහි ගැඹුරු මහවිලෙක් ඇත. මහණෙනි, එකලැ පක්‍ෂිසමූහයෙක් ඒ විලෙහි දහවල් ගොදුරු කා සවස ලගිනු පිණිස ඒ වනලැහැබට පැමිණෙයි. මහණෙනි, ඉක්බිති ඒ මහණ තෙම ඒ පක්‍ෂි සමූහයාගේ හඬින් පෙළුනේ මා වෙත එළැඹියේ ය. එළැඹ මා වැඳ එකත්පස්ව හුන්නේ ය. මහණෙනි, එකත්පස් ව හුන් ඒ මහණහට “කිම, මහණ, ඉවැසිය හැකි ද? කිම? යැපිය හැකි ද? කිම? නිදුකින් අදන්මඟ ආහි ද? මහණ තෝ කොහි සිට එයි දැ” යි කීමි. එවිට ඒ මහණ මෙය කී ය: “භාග්‍යවතුන් වහන්ස, ඉවසිය හැකි ය. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, යැපිය හැකි ය. වහන්ස, මම් නිදුකින් අදන්මඟ ආයෙම් ද වෙමි. වහන්ස, හිමවු පියසෙහි මහ වනලැහැබෙක් වෙයි. එය නොදුරෙහි ගැඹුරු මහවිලෙක් වෙයි. වැලිදු වහන්ස, මහත් පක්‍ෂිසමූහයෙක් ඒ විලෙහි දහවල් ගොදුරු කා සවස ලගින්නට ඒ වනලැහැබට පැමිණෙයි. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම් එහි සිට එමි. ඒ පක්‍ෂිසමූහයාගේ හඬින් පෙළුනෙම් වෙමි.” “මහණ, තෝ ඒ පක්‍ෂිසමූහයාගේ නොපැමිණීම කැමැත්තෙහි දැ?”යි මම් ඇසීමි. “එසේය, වහන්ස, මම් ඒ පක්‍ෂිසමූහයාගේ නොපැමිණීම රිසියෙමි”යි ඒ මහණ කී ය. එවිට “මහණ, එසේ වී නම්, තෝ එහි ගොස් ඒ වනලැහැබට වැද, ‘යම් පමණ පක්‍ෂීහු මේ වනලැහැබෙහි විසීමට පැමිණියාහු ද, ඒ පින්වත් පක්‍ෂීහු මගේ වචනය අසත්වා. පියාපතින් මට වැඩ ඇත. පින්වත්හු මට එකි එකී පියාපත දෙත්වා”යි පෙරයම්හි තෙවරක් හඬ ගා කියව. රෑ මැදි යම්හි ද, පැසුළු යම්හි ද එසේ ම තෙවර තෙවර හඬ ගා කියව”යි කීමි.
10. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ සො භික්ඛු තත්‍ථ ගන‍්ත්‍වා තං වනසණ‍්ඩං අජ‍්ඣොගාහෙත්‍වා රත‍්තියා පඨමං යාමං තික‍්ඛත‍්තුං සද‍්දමනුස‍්සාවෙසි: “සුණන‍්තු මෙ භොන‍්තො සකුණා යාවතිකා ඉමස‍්මිං වනසණ‍්ඩෙ වාසං උපගතා, පත‍්තෙන මෙ අත්‍ථො, එකෙකං මෙ භොන‍්තො පත‍්තං දදන‍්තූ”ති. රත‍්තියා මජ‍්ඣිමං යාමං -පෙ- රත‍්තියා පච‍්ඡිමං යාමං තික‍්ඛත‍්තුං සද‍්දමනුස‍්සාවෙසි: “සුණන‍්තු මෙ භොන‍්තො සකුණා යාවතිකා ඉමස‍්මිං වනසණ‍්ඩෙ වාසං උපගතා, පත‍්තෙන මෙ අත්‍ථො, එකෙකං මෙ භොන‍්තො පත‍්තං දදන‍්තූ”ති. අථ ඛො භික‍්ඛවෙ සො සකුණසඞ‍්ඝො භික්ඛු පත‍්තං යාචති, භික‍්ඛුස‍්ස පත‍්තෙන අත්‍ථො”ති. තම‍්හා වනසණ‍්ඩා පක‍්කාමි. තථා පක‍්කන‍්තො පක‍්කන‍්තොව අහොසි. න පුන පච‍්චාගඤ‍්ඡි. තෙසං හි නාම භික‍්ඛවෙ තිරච‍්ඡානගතානං පාණානං අමනාපා භවිස‍්සති යාචනා අමනාපා විඤ‍්ඤත‍්ති, කිමඞ‍්ග පන මනුස‍්සභූතානං.
10. මහණෙනි, ඉක්බිති ඒ මහණ තෙම එහි ගොස් ඒ වනලැහැබ වැද රෑ පෙරයම්හි ‘යම් පමණ පක්‍ෂීහු මේ වනලැහැබෙහි වාසයට පැමිණියාහු ද, ඒ පින්වත් පක්‍ෂීහු මගේ වචනය අසත්වා. පියාපතින් මට වැඩ ඇත. පින්වත්හු මට එකි එකී පියාපත දෙත්වා”යි රෑ පෙරයම්හි ද ... මැද යම්හි ද ... පැසුළු යම්හි ද තුන්යලක් හඬගා කී ය. මහණෙනි, එකල්හි ඒ පක්‍ෂිසමූහයා “මහණ තෙම පියාපත් ඉල්ලයි. මහණහට පියාපතින් වැඩ ඇතැ” යි ඒ වනලැහැබෙන් නික්මුනේ ය. එදා ගියේ ගියේ ම ය. පෙරළා නො ආයේ ය. මහණෙනි, ඒ තිරිසන්ගිය සත්නට පවා ඉල්ලීම අප්‍රිය වීය. විනවීම අප්‍රිය විය. මිනිස්වූවනට කියනු ම කිම?
11. භූතපුබ‍්බං භික‍්ඛවෙ රට‍්ඨපාලස‍්ස කුලපුත‍්තස‍්ස පිතා රට‍්ඨපාලං කුලපුත‍්තං ගාථාය අජ‍්ඣභාසි.:
11. මහණෙනි, පෙර රට්ඨපාල කුලපුතුගේ පියා රට්ඨපාල කුලපුතුට–
“අපාහං තෙ න ජානාමි රට්ඨපාල බහුජ‍්ජනා, තෙ මං සඞ‍්ගම‍්ම යාචන‍්ති කස‍්මා මං ත්‍වං න යාචසීති.
“රට්ඨපාලය, බොහෝ දෙනා මා වෙත එළඹ මා යදතුදු මම් ඔවුන් නො දනිමි. කවර හෙයින් තෝ මා නො අයදනෙහි දැ?”යි ගයෙකින් කී ය.
යාචකො අප‍්පියො හොති යාචං අදදමප‍්පියො, තස‍්මාහං තං න යාචාමි මා මෙ විදෙස‍්සනා අහූ”ති.
“ඉල්ලන තැනැත්තේ අප්‍රිය වෙයි. ඉල්ලූ දෑ නො දෙන තැනැත්තේ ද අප්‍රිය වෙයි. එහෙයින් “මා කෙරෙහි අප්‍රිය භාවයෙක් නො වේ වා”යි මම් ඔබ නො යදිමි” යි රට්ඨපාල කුලපුත් කී ය.
12. සො හි නාම භික‍්ඛවෙ රට‍්ඨපාලො කුලපුත‍්තො සකං පිතරං එවං වක‍්ඛති කිමඞ‍්ග පන ජනො ජනං. ගිහීනං හි භික‍්ඛවෙ දුස‍්සංහරානි භොගානි සම‍්භතානි’පි දුරනුක‍්ඛියානි. තත්‍ථ නාම තුම‍්හෙ මොඝපුරිසා එවං දුස‍්සංහරෙසු භොගෙසු සංභතෙසුපි දුරනුරක‍්ඛියෙසු යාචනබහුලා විඤ‍්ඤත‍්තිබහුලා විහරිස‍්සථ: “පුරිසං දෙථ, පුරිසත්‍ථකරං දෙථ, ගොණං දෙථ, සකටං දෙථ, වාසිං දෙථ, ඵරසුං දෙථ, කුඨාරිං දෙථ, කුද‍්දාලං දෙථ, නිඛාදනං දෙථ, වල‍්ලිං දෙථ, වෙළුං දෙථ, මුඤ‍්ජං දෙථ, බබ‍්බජං දෙථ, තිණං දෙථ, මත‍්තිකං දෙථා”ති. නෙතං, මොඝපුරිසා අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසෙය්‍යාථ:”
12. “මහණෙනි, ඒ රට්ඨපාල කුලපුත් පවා සිය පියාට මෙසේ කියයි. බාහිර ජනයාට කියනුම කවරේ ද? මහණෙනි, ගිහියන් විසින් භෝග රැස් කටයුතු යි, රැස් කරන ලද භෝග දුකසේ රැක්ක යුතු. හිස් පුරුෂයෙනි, මෙසේ දුකසේ රැස් කළ යුතු, දුකසේ රැක්ක යුතු ඒ භෝග විෂයයෙහි තෙපි “පුරුෂයකු දෙන්න, අත්තමක් දෙන්න, ගොණකු දෙන්න, ගැළක් දෙන්න, වෑයක් දෙන්න, පොරොවක් දෙන්න, කෙටේරියක් දෙන්න, උදැල්ලක් දෙන්න, නියනක් දෙන්න, වැලක් දෙන්න, හුණගසක් දෙන්න, මුදුතණ දෙන්න, බබුස් තණ දෙන්න, කුසතණ දෙන්න, මැටි දෙන්නැ”යි යැදුම් බහුලව, විනවීම් බහුලව වසවු ද? හිස් පුරුෂයෙනි, මෙය නො පහන් වූවන්ගේ පැහැදීම පිණිස හෝ නො වෙයි ... මහණෙනි, මේ සිකපදය මෙසේ උදෙසවු:
“සඤ‍්ඤාචිකාය පන භික‍්ඛුනා කුටිං කාරයමානෙන අස්සාමිකං අත්තුද්දෙසං පමාණිකා කාරෙතබ්බා. තත්‍රිදං පමාණං: දීඝසො ද‍්වාදසවිදත්‍ථියො, සුගතවිදත්‍ථියා තිරියං සත්තන්තරා, භික‍්ඛූ අභිනෙතබ්බා වත්‍ථුදෙසනාය. තෙහි භික‍්ඛූහි වත්‍ථුං දෙසෙතබ‍්බං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං. සාරම‍්භෙ චෙ භික්ඛු වත්‍ථුස‍්මිං අපරික‍්කමනෙ සඤ‍්ඤාචිකාය කුටිං කාරෙය්‍ය, භික‍්ඛූ වා අනභිනෙය්‍ය වත්‍ථුදෙසනාය, පමාණං වා අතික්කාමෙය්ය සඞ‍්ඝාදිසෙසො”ති.
“තමා ඉල්ලාගත් උපකරණයෙන්, කරවා දෙන හිමියකු නැති, තමා උදෙසා වූ කිළියක් කරවන මහණහු විසින් පමණින් යුත් කිළියක් කරවිය යුතු. එහි මේ ප්‍රමාණයි. දිගින් සුගත් වියතින් දොළොස් වියතෙක. පුළුල අතර සත් වියතෙකි. කුටි බිම දෙසනු පිණිස භික්‍ෂූහු කැඳවිය යුත්තාහ. ඒ භික්‍ෂූන් විසින් උවදුරු රහිත වූ උපචාර සහිත වූ කුටිවාස්තුව දෙසිය යුතු, ඉදින් මහණතෙම උවදුරු සහිත වූ උපචාර රහිත වාස්තුයෙහි ඉල්ලා ගත් උපකරණයෙන් කිළියක් කරවන්නේ නම්, කුටිවාස්තුව දෙසීම පිණිස භික්‍ෂූන් හෝ නො කැඳවන්නේ නම් පමණ හෝ ඉක්මවන්නේ නම්, සඟවෙසෙස්ඇවැත් වේ.”
13. සඤ්ඤාචිකා නාම: සයං යාචිත්‍වා පුරිසම‍්පි පුරිසත්‍ථකරම‍්පි ගොණම‍්පි සකටම‍්පි වාසිම‍්පි පරසුම‍්පි කුඨාරිම‍්පි කුද‍්දාලම‍්පි නිඛාදනම‍්පි වල‍්ලිම‍්පි වෙළුම‍්පි මුඤ‍්ජම‍්පි බබ‍්බජම‍්පි තිණම‍්පි මත‍්තිකම‍්පි.
13. සඤ්ඤාචිකා නම්: පුරුෂයකු ද අත්තමක් ද ගොණකු ද ගැළක් ද වෑයක් ද පොරොවක් ද කෙටේරියක් ද උදැල්ලක් ද නියනක් ද වැල් ද හුණගසක් ද මුදුතණ ද බබුස් තණ ද කුසතණ ද මැටි ද තමා ම ඉල්ලා ගෙණ ය.
කුටිනාම: උල‍්ලිත‍්තා වා හොති අවලිත‍්තා වා උල‍්ලිත‍්තාවලිත‍්තා වා.
කුටි නම්: ඇතුළත අලෙවු දුන් හෝ පිටත අලෙවු දුන් හෝ ඇතුළත පිටත දෙක්හි ම අලෙවු දුන් හෝ කිළිය වෙයි.
කාරයමානෙනාති කරොන‍්තො වා කාරාපෙන‍්තො වා.
කාරයමානෙන යනු කරණ හෝ කරවන.
අස‍්සාමිකන‍්ති න අඤ‍්ඤො කොචි සාමිකො හොති ඉත්‍ථි වා පුරිසො වා ගහට‍්ඨො වා පබ‍්බජිතො වා.
අස්සාමිකං යනු: අන්කිසි හිමියෙක්, ස්ත්‍රියක් හෝ පුරුෂයෙක් හෝ ගැහැවියෙක් හෝ පැවිද්දෙක් හෝ නො වෙයි.
අත‍්තුද‍්දෙසන‍්ති අත‍්තනො අත්‍ථාය.
අත්තුද්දෙසං යනු: තමා උදෙසා.
පමාණිකා කාරෙතබ්බා තත්‍රිදං පමාණං: දීඝසො ද්වාදස විදත්‍ථියො සුගතවිදත්‍ථියා ති බාහිරිමෙන මානෙන.
පමාණිකා කාරෙතබ්බා තත්‍රිදං පමාණං දීඝසො ද්වාදස විදත්‍ථියො සුගතවිදත්‍ථියා යනු: ප්‍රමාණික ව කටයුතුය යන මෙහි ප්‍රමාණය නම් බිහි බිත්හි සිට මැනීමෙන් සුගත් වියතින් දොළොස් වියතෙකි.
තිරියං සත්තන්තරා ති අබ‍්භන‍්තරිමෙන මානෙන.
තිරියං සත්තන්තරා යනු: ඇතුළත බිත්හි සිට මැනීමෙන් සරස වියත් සතෙකි.
භික‍්ඛූ අභිනෙතබ්බා වත්‍ථු දෙසනායාති-තෙන කුටිකාරකෙන භික‍්ඛුනා කුටිවත්‍ථුං සොධෙත්‍වා සඞ‍්ඝං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එකංසං උත‍්තරාසඞ‍්ගං කරිත්‍වා වුඩ‍්ඪානං භික‍්ඛූනං පාදෙ වන්‍දිත්‍වා උක‍්කුටිකං නිසීදිත්‍වා අඤ‍්ජලිං පග‍්ගහෙත්‍වා එවමස‍්ස වචනීයො: “අහං භන‍්තෙ සඤ‍්ඤාචිකාය කුටිං කත‍්තුකාමො අස්සාමිකං අත්තුද්දෙසං. සොහං භන‍්තෙ සඞ‍්ඝං කුටිවත්‍ථු ඔලොකනං යාචාමී”ති. දුතියම‍්පි යාචිතබ‍්බා. තතියම‍්පි යාචිතබ‍්බො. සචෙ සබ‍්බො සඞ‍්ඝො උස‍්සහති කුටිවත්‍ථුං ඔලොකෙතුං, සබ‍්බෙන සඞ‍්ඝෙන ඔලොකෙතබ‍්බං. නො චෙ සබ‍්බො සඞ‍්ඝො උස‍්සහති කුටිවත්‍ථුං ඔලොකෙතුං, යෙ තත්‍ථ හොන‍්ති භික‍්ඛූ ව්‍යත‍්තා පටිබලා සාරම‍්භං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං අපරික‍්කමනං ජානිතුං, තෙ යාචිත්‍වා සම‍්මන‍්නිතබ‍්බා. එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ සම‍්මන‍්නිතබ‍්බා ව්‍යත‍්තෙන භික‍්ඛුනා පටිබලෙන සඞ‍්ඝො ඤාපෙතබ‍්බො:
භික්ඛු අභිනෙතබ්බා වත්‍ථුදේසනාය යනු: ඒ කුටිය කරණ මහණහු විසින් කුටිවාස්තුව ශුද්ධ කොට සඞ්ඝයා වෙත එළඹ උතුරුසඟ එකස් කොට මහලු භික්‍ෂූන් පා වැඳ උළුල්ලෙන් හිඳ ඇඳිලි බැඳ මෙසෙයින් කිය යුතු වන්නේ ය. ‘වහන්ස, මම කරවා දෙන හිමියකු නැති තමා උදෙසා වූ කිළියක් කරණු කැමැත්තෙමි. වහන්ස, ඒ මම කුටිවාස්තුව බැලීමට සඞ්ඝයා යදිමි’යි. දෙවනවට ද යැදිය යුතු. තෙවනවට ද යැදිය යුතු. ඉදින් සියලු සඞ්ඝ තෙමේ කුටිවාස්තුව බැලීමට රුචි කෙරේ නම් හැම සඞ්ඝයා විසින් බැලිය යුතු ය. ඉදින් හැම සඞ්ඝ තෙමේ කුටිවාස්තුව බලන්නට උත්සාහවත් නො වේ නම් එහි යම් භික්‍ෂූ කෙනෙක් සොපද්‍රව අනුපද්‍රව බව, සඋපචාර අනුපචාර බව දැනගන්නට ව්‍යක්ත වූවාහු ප්‍රතිබල වූවාහු වෙත් ද, ඒ භික්‍ෂූහු අයැද සම්මත කළ යුත්තාහ. මහණෙනි, මෙසෙයින් සම්මත කළ යුතු. ව්‍යක්ත වූ ප්‍රතිබල වූ මහණක්හු විසින් සඞ්ඝ තෙමේ දැන්විය යුත්තේ ය:
“සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො අයං ඉත්‍ථන‍්නාමො භික්ඛු සඤ‍්ඤාචිකාය කුටිං කත‍්තුකාමො අස්සාමිකං අත්තුද්දෙසං, සො සඞ‍්ඝං කුටිවත්‍ථු ඔලොකනං යාචති. යදි සඞ‍්ඝස‍්ස පත‍්තකල‍්ලං, සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච භික‍්ඛූ සම‍්මන‍්නෙය්‍ය ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථුං ඔලොකෙතුං. එසා ඤත්ති.
“වහන්ස, සඞ්ඝ තෙමේ මා කියන්නක් අසාවා: මේ මෙනම් ඇති මහණ තෙමේ කරවා දෙන හිමියකු නැති තමා උදෙසා වූ කුටියක් තමා ම ඉල්ලාගත් උපකරණයෙන් කරණු කැමැති වෙයි. හෙතෙම කුටිවාස්තුව බැලීමට සඞ්ඝයා යදී. ඉදින් සඞ්ඝයාට පැමිණිකල් ඇත් නම් සඞ්ඝ තෙමේ මෙනම් මහණහුගේ කුටිවාස්තුව බැලීමට මෙනම් වූ ද මෙනම් වූ ද භික්‍ෂූන් සම්මත කරන්නේ ය. තෙල ඤත්ති ය යි.
සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො. අයං ඉත්‍ථන‍්නාමො භික්ඛු සඤ‍්ඤාචිකාය කුටිං කත‍්තුකාමො අස්සාමිකං අත්තුද්දෙසං. සො සඞ‍්ඝං කුටිවත්‍ථු ඔලොකනං යාචති. සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච ඉත්‍ථන‍්නාමඤ‍්ච භික‍්ඛූ සම‍්මන‍්නති ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථුං ඔලොකෙතුං. යස‍්සායස‍්මතො ඛමති ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස ච ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස ච භික‍්ඛූනං සම‍්මති ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථුං ඔලොකෙතුං. සො තුණ‍්හස‍්ස. යස‍්ස නක‍්ඛමති, සො භාසෙය්‍ය.
වහන්ස, සඞ්ඝ තෙමේ මා කියන්නක් අසාවා: මේ මෙනම් ඇති මහණ තෙමේ කරවා දෙන හිමියකු නැති තමා උදෙසා වූ කුටියක් තමා ම ඉල්ලාගත් උපකරණයෙන් කරණු කැමැති වෙයි. හෙතෙම කුටිවාස්තුව බැලීමට සඞ්ඝයා යදී. සඞ්ඝ තෙමේ මෙනම් මහණහුගේ කුටිවාස්තුව බලන්නට මෙනම් වූ ද, මෙනම් වූ ද භික්‍ෂූන් සම්මත කෙරෙයි. මෙනම් මහණහුගේ කුටිවාස්තුව බලන්නට මෙනම් වූ ද මෙනම් වූ ද භික්‍ෂූන්ගේ සම්මුතිය යම් ආයුෂ්මතක්හට රුචි වේ නම් හේ තූෂ්ණීම්භූත වන්නේ ය. යමක්හට රුචි නො වේ නම් හෙතෙම කියන්නේ ය.
සම‍්මතා සඞ‍්ඝෙන ඉත්‍ථන‍්නාමො ච ඉත්‍ථන‍්නාමො ච භික‍්ඛූ ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථුං ඔලොකෙතුං. ඛමති සඞ‍්ඝස‍්ස, තස‍්මා තුණ‍්හී, එවමෙතං ධාරයාමී”ති.
සඞ්ඝයා විසින් මෙනම් මහණහුගේ කුටිවාස්තුව බලන්නට මෙනම් වූ ද මෙනම් වූ ද භික්‍ෂූහු සම්මතයහ. සඞ්ඝයාට රුචි වෙයි. එහෙයින් මේ තූෂ්ණීම්භාවයැ යි. මෙසේ තෙල තූෂ්ණීම්භාවය ධරමි” යි.
තෙහි සම‍්මතෙහි භික‍්ඛූහි තත්‍ථ ගන‍්ත්‍වා කුටිවත්‍ථු ඔලොකෙතබ‍්බං සාරම‍්භං අනාරම‍්භං, සපරික‍්කමනං අපරික‍්කමනං ජානිතබ‍්බං. සචෙ සාරම‍්භං හොති අපරික‍්කමනං, ‘මා ඉධ කරීති වත‍්තබ‍්බො. සචෙ අනාරම‍්භං හොති සපරික‍්කමනං සඞ‍්ඝස‍්ස ආරොචෙතබ‍්බං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනන‍්ති. තෙන කුටිකාරකෙන භික‍්ඛුනා සඞ‍්ඝං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එකංසං උත‍්තරාසඞ‍්ගං කරිත්‍වා බුඩ‍්ඪානං භික‍්ඛූනං පාදෙ වන්‍දිත්‍වා උක‍්කුටිකං නිසීදිත්‍වා අඤ‍්ජලිං පග‍්ගහෙත්‍වා එවමස‍්ස වචනීයො: “අහං භන‍්තෙ සඤ‍්ඤාචිකාය කුටිං කත‍්තුකාමො අස්සාමිකං අත්තුද්දෙසං, සොහං භන‍්තෙ සඞ‍්ඝං කුටිවත්‍ථුදෙසනං යාචාමී”ති. දුතියම‍්පි යාචිතබ‍්බො. තතියම‍්පි යාචිතබ‍්බො. ව්‍යත‍්තෙන භික‍්ඛුනා පටිබලෙන සඞ‍්ඝො ඤාපෙතබ‍්බො:
ඒ සම්මත වූ භික්‍ෂූන් විසින් එහි ගොස් කුටිවාස්තුව බැලිය යුතු ය. සොපද්‍රව බව අනුපද්‍රව බව සඋපචාර බව අනුපචාර බව දතයුතු ය. ඉදින් සොපද්‍රව අනුපචාර වේ නම් “මෙහි නහමක් කරා”යි කියයුත්තේ ය. ඉදින් අනුපද්‍රව සඋපචාර වේ නම් ‘අනුපද්‍රව ය. සඋපචාර ය’යි සඟනට ආරොචන කළයුතු ය. ඒ කුටිකාරක මහණහු විසින් සඟුන් වෙත එළඹ උතුරුසඟ එකස් කොට මහලු භික්‍ෂූන් පා වැඳ උළුල්ලෙන් හිඳ ඇඳිලි බැඳ මෙසේ කියයුත්තේ ය: ‘වහන්ස, මම කරවා දෙන හිමියකු නැති තමා උදෙසා වූ කුටියක් තමා ම ඉල්ලාගත් උපකරණින් කරණු කැමැත්තෙමි. වහන්ස, ඒ මම කුටිවාස්තු දේශනාවට සඞ්ඝයා අයදිමි’යි. දෙවනවට ද යැදිය යුතු. තෙවනවට ද යැදිය යුතු. ව්‍යක්ත වූ ප්‍රතිබල වූ මහණක්හු විසින් සඞ්ඝ තෙමේ ඥාපනය කළ යුත්තේ ය:
“සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො අයං ඉත්‍ථන‍්නාමො භික්ඛු සඤ‍්ඤාචිකාය කුටිං කත‍්තුකාමො අස්සාමිකං අත්තුද්දෙසං, සො සඞ‍්ඝං කුටිවත්‍ථුදෙසනං යාචති. යදි සඞ‍්ඝස‍්ස පත‍්තකල‍්ලං සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථුං දෙසෙය්‍ය. එසා ඤත්ති.
“වහන්ස, සඞ්ඝ තෙමේ මා කියන්නක් අසාවා: මේ මෙනම් මහණ කරවා දෙන හිමියකු නැති තමා උදෙසා වූ කුටියක් තමා ම ඉල්ලාගත් උපකරණින් කරණු කැමැත්තේ ය. හේ කුටිවාස්තු දේශනාවට සඞ්ඝයා අයදී. ඉදින් සඞ්ඝයාට පැමිණිකල් ඇත්තේ නම් සඞ්ඝ තෙමේ මෙනම් මහණහු ගේ කුටිවාස්තුව දෙසන්නේ ය. තෙල ඤත්ති යි.
සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො අයං ඉත්‍ථන‍්නාමො භික්ඛු සඤ‍්ඤාචිකාය කුටිං කත‍්තුකාමො අස්සාමිකං අත්තුද්දෙසං, සො සඞ‍්ඝං කුටිවත්‍ථු දෙසනං යාචති, සඞ‍්ඝො ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථුං දෙසෙති, යස‍්සායස‍්මතො ඛමති ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථුස‍්ස දෙසනා සො තුණ‍්හස‍්ස, යස‍්ස නක‍්ඛමති, සො භාසෙය්‍ය.
වහන්ස, සඞ්ඝ තෙමේ මා කියන්නක් අසාවා: මේ මෙනම් මහණ කරවා දෙන හිමියකු නැති තමා උදෙසා වූ කුටියක් තමා ම ඉල්ලාගත් උපකරණින් කරණු කැමැත්තේ ය. හේ කුටිවාස්තු දේශනාවට සඞ්ඝයා අයදී. සඞ්ඝ තෙමේ මෙනම් මහණහුගේ කුටිවාස්තුව දෙසයි. යම් ආයුෂ්මතක්හට මෙනම් මහණහුගේ කුටිවාස්තුව දෙසීම රුචි වේ නම් හේ තූෂ්ණීම්භූත වන්නේ ය. යමක්හට රුචි නො වේ නම් හෙතෙම කියන්නේ ය.
දෙසිතං සඞ‍්ඝෙන ඉත්‍ථන‍්නාමස‍්ස භික‍්ඛුනො කුටිවත්‍ථු. ඛමති සඞ‍්ඝස‍්ස, තස‍්මා තුණ‍්හී, එවමෙතං ධාරයාමී”ති.
සඞ්ඝයා විසින් මෙනම් මහණහුගේ කුටිවාස්තුව දෙසන ලද. සඞ්ඝයාට රුචි වෙයි. එහෙයින් තූෂ්ණීම්භාවය යි. මෙසේ තෙල තූෂ්ණීම්භාවය ධරමි” යි.
සාරම‍්භං නාම: කිපිල‍්ලිකානං වා ආසයො හොති. උපචිකානං වා ආසයො හොති. උන්‍දූරානං වා ආසයො හොති. අහීනං වා ආසයො හොති. විච‍්ඡිකානං වා ආසයො හොති. සතපදීනං වා ආසයො හොති. හත්‍ථීනං වා ආසයො හොති. සීහානං වා ආසයො හොති. ව්‍යග‍්ඝානං වා ආසයො හො. දීපීනං වා ආසයො හොති. අච‍්ඡානං වා ආසයො හොති. තරච‍්ඡානං වා ආසයො හොති. යෙසං කෙසඤ‍්චි තිරච‍්ඡානගතානං පාණානං ආසයො හොති. පුබ‍්බන‍්නනිස‍්සිතං වා හොති. අපරන‍්නනිස‍්සිතං වා හොති. අබ‍්භාඝාතනිස‍්සිතං වා හොති. ආඝාතනිස‍්සිතං වා හොති. සුසානනිස‍්සිතං වා හොති. උය්‍යානනිස‍්සිතං වා හොති. රාජවත්‍ථුනිස‍්සිතං වා හොති. හත්‍ථිසාලානිස‍්සීතං වා හොති. අස‍්සසාලානිස‍්සිතං වා හොති. බන්‍ධනාගාරනිස‍්සිතං වා හොති. පානාගාරනිස‍්සිතං වා හොති. සූනනිස‍්සිතං වා හොති. රච‍්ඡානිස‍්සිතං වා හොති. චච‍්චරනිස‍්සිතං වා හොති. සභානිස‍්සිතං වා හොති. සංසරණ නිස‍්සිතං වා හොති. එතං සාරම‍්භං නාම.
සාරම්භ නම්: කුහුඹුවන්ගේ හෝ තුඹසෙක් වෙයි. වේයන්ගේ හෝ තුඹසෙක් වෙයි. මීයන්ගේ හෝ බිලයෙක් වෙයි. සපුන්ගේ හෝ බිලයෙක් වෙයි. නුහුසුවන්ගේ හෝ බිලයෙක් වෙයි. සියපානන්ගේ හෝ බිලයෙක් වෙයි. ඇතුන් හෝ වසන තැනෙක් වෙයි. සිංහයන් හෝ වසන තැනෙක් වෙයි. වගුන් හෝ වසන තැනෙක් වෙයි. දිවියන් හෝ වසන තැනෙක් වෙයි. වලසුන් හෝ වසන තැනෙක් වෙයි. තරසුන් හෝ වසන තැනෙක් වෙයි. යම්කිසි තිරිසන්ගිය සතුන් වසන තැනෙක් වෙයි. හැල් ඈ පුබ්බන්න වපුළ තැනෙක් හෝ වෙයි. උඳු ඈ අපරන්න වපුළ තැනෙක් හෝ වෙයි. වධස්ථාන ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. දම්ගෙඩිය ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. සොහොන ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. උයන් ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. රජවතු ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. ඇත්හල් ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. අස්හල් ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. සිරගේ ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. අවන්හල් ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. මස්ළොඹු ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. රියමඟ ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. සිවුමංසල ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. සභා ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. යන එන මඟ ඇසිරි කෙළේ හෝ වෙයි. තෙල ‘සාරම්භ’ නම.
අපරික‍්කමනං නාම: න සක‍්කා හොති යථායුත‍්තෙන සකටෙන අනුපරිගන‍්තුං, සමන‍්තා නිස‍්සෙනියා අනුපරිගන‍්තුං. එතං අපරික‍්කමනං නාම.
අපරික්කමන නම්: ගොනුන් යෙදූ ගැලෙකින් සිසාරා යන්නට හාත්පස හිණෙකින් සිසාරා යන්නට නො හැකි වේ ද, තෙල ‘අපරික්කමන’ නම.
අනාරම‍්භං නාම: න කිපිල‍්ලිකානං වා ආසයො හොති -පෙ- න සංසරණනිස‍්සිතං වා හොති. එතං අනාරම‍්භං නාම.
අනාරම්භ නම්: කුහුඹුවන්ගේ හෝ තුඹසෙක් නො වෙයි. ... යන එන මඟ ඇසිරි කෙළේ හෝ නො වෙයි. තෙල අනාරම්භ නම.
සපරික‍්කමනං නාම: සක‍්කා හොති යථා යුත‍්තෙන සකටෙන අනුපරිගන‍්තුං, සමන‍්තා නිස‍්සෙනියා අනුපරිගන‍්තුං, එතං සපරික‍්කමනං නාම.
සපරික්කමන නම්: ගොනුන් යෙදූ ගැලෙකින් සිසාරා යන්නට, හාත්පස හිණෙකින් සිසාරා යන්නට හැකි වෙයි. තෙල ‘සපරික්කමන’ නම.
සඤ්ඤාචිකා නාම සයං යාචිත්‍වා පුරිසම‍්පි පුරිසත්‍ථකරම‍්පි -පෙ- මත‍්තිකම‍්පි.
සඤ්ඤාචිකා නම්: මිනිසකු දු මිනිස් අත්කමු දු ... මැටි දු තෙමේ ඉල්ලා ගෙණ.
කුටි නාම: උල‍්ලිත‍්තා වා හොති වා අවලිත‍්තා වා උල‍්ලිත‍්තාවලිත‍්තා වා.
කුටි නම්: ඇතුළත පිරියම් කරණ ලදු හෝ පිටත පිරියම් කරණ ලදු හෝ ඇතුළත පිටත පිරියම් කරණ ලදු හෝ වෙයි.
කාරෙය්‍යාති කරොති වා කාරාපෙති වා.
කරෙය්‍ය යනු: කෙරෙයි හෝ කරවා හෝ.
භික‍්ඛූ වා අනභිනෙය්‍ය, වත්‍ථුදෙසනාය පමාණං වා අතික‍්කාමෙය්‍යාති: ඤත‍්තිදුතියෙන කම‍්මෙන කුටිවත්‍ථුං න දෙසාපෙත්‍වා ආයාමතො වා විත්‍ථාරතො වා අන‍්තමසො කෙසග‍්ගමත‍්තම‍්පි අතික‍්කාමෙත්‍වා කරොති වා කාරාපෙති වා පයොගෙ පයොගෙ දුක‍්කටං, එකං පිණ‍්ඩං අනාගතෙ ආපත‍්ති ථුල‍්ලච‍්චයස‍්ස; තස‍්මිං පිණ‍්ඩෙ ආගතෙ ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
භික්ඛු වා අනභිනෙය්‍ය වත්‍ථුදේසනාය පමාණං වා අතික්කාමෙය්ය යනු: ඤත්තිදුතිය කම්වදනින් ගෙබිම නො දෙසවා අයමින් හෝ විතරින් හෝ යටත් පිරිසෙයින් කෙසගක් පමණකුදු ඉක්මවා කෙරෙයි හෝ කරවා හෝ පියොව්හි පියොව්හි දුකුළා වෙයි. පැසුළු එක් මැටි පිඩක් නො පත් කල්හි ථුලැසිඇවැත් වෙයි. එ පිඬ පැමිණි කල්හි සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ.
සඞ‍්ඝාදිසෙසොති -පෙ- තෙනපි වුච‍්චති සඞ‍්ඝාදිසෙසොති.
සංඝාදිසේසො යනු: ... එයිනු දු ‘සඞ්ඝාදිසේස’ය යි කියනු ලැබේ.
------------
------------
1. භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං,
1. මහණ තෙම නො දෙසූ ගෙබිම් ඇති උපද්‍රව සහිත වූ උපචාර රහිත වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම නො දෙසූ ගෙබිම් ඇති උපද්‍රව සහිත වූ උපචාර සහිත වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වේ.
භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම නො දෙසූ ගෙබිම් ඇති අනුපද්‍රව වූ උපචාර රහිත වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
මහණ තෙම නො දෙසූ ගෙබිම් ඇති අනුපද්‍රව වූ සෝපචාර වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස්ඇවැත් වේ.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
මහණ තෙම දෙසූ ගෙබිම් ඇති සෝපද්‍රව වූ උපචාර රහිත වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම දෙසූ ගෙබිම් ඇති සෝපද්‍රව වූ සෝපචාර වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම දෙසූ ගෙබිම් ඇති අනුපද්‍රව වූ අනුපචාර වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
මහණ තෙම දෙසූ ගෙබිම් ඇති අනුපද්‍රව වූ සෝපචාර වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් ඇවැත් නැති.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
මහණ තෙම පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණාතික‍්කන‍්තං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම පමණ ඉක්ම වූ අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණාතික‍්කන‍්තං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
මහණ තෙම පමණ ඉක්ම වූ අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් සඟවෙසෙස්ඇවැත් වේ.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
මහණ තෙම පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණිකං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම පමණින් යුත් සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණිකං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම පමණින් යුත් අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති පමාණිකං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
මහණ තෙම පමණින් යුත් අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් ඇවැත් නැති.
භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
මහණ තෙම නො දෙසූ ගෙබිම් ඇති පමණ ඉක්ම වූ උපද්‍රව සහිත වූ උපචාර රහිත වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම නො දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම නො දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණ ඉක්ම වූ අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසානං.
මහණ තෙම නො දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණ ඉක්ම වූ අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දෙ සඟවෙසෙස්ඇවැතෙක් වේ.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
මහණ තෙම දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
මහණ තෙම දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි.
භික්ඛු කුටිං කරොති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
මහණ තෙම දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ හෝ කරවා නම් ඇවැත් නැති.
2. භික්ඛු සමාදිසති කුටිං මෙ කරොථාති, තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං. ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
2. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නම් ඒ මහණහට නො දෙසූ ගෙබිම් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් සඟවෙසෙස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත්) නම් සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ (සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත්) නම් සඟවෙසෙස්ඇවැත් වේ.
3. භික්ඛු සමාදිසති කුටිං මෙ කරොථාති, තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
3. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරවයි ඇණවා නම් ඔහට දෙසූ ගෙබිම් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත්) නම් ඇවැත් නැති.
4. භික්ඛු සමාදිසති කුටිං මෙ කරොථාති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
4. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නම් ඔහට පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් සඟවෙසෙස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස්ඇවැත් වේ.
5. භික්ඛු සමාදිසති කුටිං මෙ කරොථාති, තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
5. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නම් ඔහට පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් ඇවැත් නැති.
6. භික්ඛු සමාදිසති කුටිං මෙ කරොථාති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසානං.
6. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නම්, ඔහට නො දෙසූ, ගෙබිම් ඇති පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දෙසඟවෙසෙසක් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දෙ සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දෙ සඟවෙසෙස්ඇවැතෙක් වෙයි.
7. භික්ඛු සමාදිසති කුටිං මෙ කරොථාති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
7. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නම් ඒ ඔහට දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) ඇවැත් නැති.
8. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති කුටිං මෙ කරොථාති. න ච සමාදිසති දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චාති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
8. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම් දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි නො ඇණවා නම් ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් සඟවෙසෙස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස්ඇවැත් වේ.
9. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති: “කුටිං මෙ කරොථාති. න ච සමාදිසති, දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා ච”ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
9. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම්, දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි නො ද ඇණවා නම් ඔහට දෙසූ කුටිවත් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) ඇවැත් නැති.
10. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති “කුටිං මෙ කරොථා’ති. න ච සමාදිසති, පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
10. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම්, පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි නො ද ඇණවා නම් ඔහට පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් සඟවෙසෛස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ.
11. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති “කුටිං මෙ කරොථාති න ච සමාදිසති’ පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
11. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම් පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි නො ද ඇණවා නම් ඔහට පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් ඇවැත් නැති.
12. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති “කුටිං මෙ කරොථාති න ච සමාදිසති – ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසානං.
12. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම්, දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’ නො ද ඇණවා නම් ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දෙ සඟවෙසෙස් ඇවැතෙක් වෙයි.
13. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. න ච සමාදිසති – ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං, -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
13. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම් දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි නො ද ඇණවා නම් ඔහට දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) ඇවැත් නැති.
14. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතූ අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, සො සුණාති “කුටි කිර මෙ කයිරති අදෙසිතවත්‍ථුකා සාරම‍්භා අපරික‍්කමනා”ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො. ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය. දූතං වා පහිණෙය්‍ය ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
14. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම් යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවා නම් ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් හෙතෙම මට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කරනු ලැබේ ල යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
15. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං. සො සුණාති කුටි කිර මෙ කයිරති අදෙසිතවත්‍ථුකා සාරම‍්භා සපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො “දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා චා”ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
15. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම් යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවා නම් ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් හෙතෙම මට ආදේසිතවත්‍ථුක වූ සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කරනු ලැබේ ල’ යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. ‘දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයෙකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
16. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති සමාදිසති ච දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං සො සුණාති ‘කුටි කිර මෙ කයිරති අදෙසිතවත්‍ථුකා අනාරම‍්භා අපරික‍්කමනා’ති, තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො. ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතූ සපරික‍්කමනා චා”ති, නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
16. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යේ නම් යළි දේසිත–වත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවා නම් ඔහට අදේසිතවත්‍ථුක වූ අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් හෙතෙම ‘මට අදේසිතවත්‍ථුක වූ අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ ල’ යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. දේසිතවත්‍ථුක ද සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
17. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති “කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං. සො සුණාති “කුටි කිර මෙ කයිරති අදෙසිතවත්‍ථුකා අනාරම‍්භා සපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො දෙසිතවත්‍ථුකා හොතු’ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
17. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට අදේසිතවත්‍ථුක වූ අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හෙතෙම මට අදේසිතවත්‍ථුක වූ අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ ල’යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. ‘දේසිතවත්‍ථුක වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
18. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති. දෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං. සො සුණාති කුටි කිර මෙ කයිරති දෙසිතවත්‍ථුකා සාරම‍්භා අපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං, දූතො වා පාහෙතබ‍්බො ‘අනාරම‍්භා ච හොතු සපරික‍්කමනා චා’ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය. ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
18. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට දේසිතවත්‍ථුක වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හෙතෙම ‘මට දේසිතවත්‍ථුක වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ ල’යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය, අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
19. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං. සො සුණාති “කුටි කිර මෙ කයිරති දෙසිතවත්‍ථුකා සාරම‍්භා සපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො ‘අනාරම‍්භා හොතූ’ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
19. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට දේසිතවත්‍ථුක වූ සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හෙතෙම දේසිතවත්‍ථුක වූ සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ ල’ යි අසා නම් ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. අනාරම්භ වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
20. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං. සො සුණාති ‘කුටි කිර මෙ කයිරති දෙසිතවත්‍ථුකා අනාරම‍්භා අපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො. සපරික‍්කමනා හොතූ’ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
20. මහණ තෙමේ ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට දේසිතවත්‍ථුක වූ අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හෙතෙම ‘මට දේසිතවත්‍ථුක වූ අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරේ ල’ යි අසා නම් ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. ‘සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
21. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
21. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට දේසිතවත්‍ථුක වූ අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් ඇවැත් නැති.
22. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං. සො සුණාති ‘කුටි කිර මෙ කයිරති පමාණාතික‍්කන‍්තා සාරම‍්භා අපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චාති -පෙ- පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා චාති -පෙ- පමාණිකා ච හොතු සපරික‍්කමනා චා’ති -පෙ- පමාණිකා හොතූ’ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
22. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හෙතෙම ‘මට පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කැරේ ල’යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ... පමාණික ද අනාරම්භ ද වේවා’යි ... පමාණික ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ... පමාණික වේවා’යි ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
23. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං. සො සුණාති ‘කුටි කිර මෙ කයිරති පමාණිකා සාරම‍්භා අපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං දූතො වා පාහෙතබ‍්බො ‘අනාරම‍්භා ච හොතු සපරික‍්කමනා චා’ති -පෙ- අනාරම‍්භා හොතූ’ති -පෙ- සපරික‍්කමනා හොතූ’ති -පෙ- අනාපත‍්ති.
23. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට පමාණික වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හෙතෙම මට ‘පමාණික වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කැරේ ල’යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. ‘අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ... ‘අනාරම්භ වේවා’යි ... ‘සපරික්කමන වේවා’යි ... ඇවැත් නැති.
24. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති සමාදිසති ච ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං. සො සුණාති ‘කුටි කිර මෙ කයිරති අදෙසිතවත්‍ථුකා පමාණාතික‍්කන‍්තා සාරම‍්භා අපරික‍්කමනා’ති තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං, දූතො වා පාහෙතබ‍්බො දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති -පෙ- ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා චා’ති -පෙ- ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච සපරික‍්කමනා චා’ති -පෙ- දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා චා’ති. නො චෙ සාමං වා ගච‍්ඡෙය්‍ය දූතං වා පහිණෙය්‍ය, ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස.
24. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හේ මට අදේසිතවත්‍ථුක වූ පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන ද වූ කුටියක් කැරේ ල’යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතුය. දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ... දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද අනාරම්භ ද වේවා’යි ... දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ... දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද වේවා’යි (දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය.) ඉදින් තෙමේ හෝ නො යේ නම් දූතයකු හෝ නො යවා නම් දුකුළාඇවැත් වේ.
25. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච – ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං. සො සුණාති ‘කුටි කිර මෙ කයිරති දෙසිතවත්‍ථුකා පමාණිකා සාරම‍්භා අපරික‍්කමනා’ති. තෙන භික‍්ඛුනා සාමං වා ගන‍්තබ‍්බං, දූතො වා පාහෙතබ‍්බො අනාරම‍්භා ච හොතු සපරික‍්කමනා චා’ති -පෙ- අනාරම‍්භා හොතූ’ති -පෙ- සපරික‍්කමනා හොතූ”ති -පෙ- අනාපත‍්ති.
25. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඒ මහණහට දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. හෙතෙම ‘මට දේසිතවත්‍ථුක වූ පමාණික වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කැරේ ල’යි අසා ද ඒ මහණහු තමා හෝ යායුතු ය. අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය. ... අනාරම්භ වේවා’යි ... සපරික්කමන වේවා’යි (දූතයෙක් හෝ යැවිය යුත්තේ ය.) ... ඇවැත් නැති.
26. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච “දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං තිණ‍්ණං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස.
26. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවායි ඇණව’යි. ඔහට අදේසිතවත්‍ථුක වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. කරනුවනට තුන් දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කරනුවනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කරනුවනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කරනුවනට දුකුළාඇවැත් වේ.
27. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කාටනං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
27. මහණ තෙමේ ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි ‘දේසිතවත්‍ථුක ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට දේසිතවත්‍ථුක වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් කාරකයනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) ඇවැත් නැති.
28. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං තිණ‍්ණං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරුකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස.
28. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි “පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් කාරකයනට තුන් දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දුකුළාඇවැත් වේ.
29. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘පමාණිකා ච හොතු අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
29. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි “පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් කාරකයනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) ඇවැත් නැති.
30. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා”ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං චතුන‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං තිණ‍්ණං දුක‍්කටානං -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං තිණ‍්ණං දුක‍්කටානං -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරුකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං.
30. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි “දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද අනාරම්භ ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් කාරකයනට සතර දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට තුන් දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට තුන් දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වේ.
31. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. සමාදිසති ච ‘දෙසිතවත්‍ථුකා ච හොතු පමාණිකා ච අනාරම‍්භා ච සපරික‍්කමනා චා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, ආපත‍්ති කාරකානං දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, අනාපත‍්ති.
31. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි ඇණවා නික්ම යෙයි. යළි “දේසිතවත්‍ථුක ද පමාණික ද සපරික්කමන ද වේවා’යි ඇණවයි. ඔහට දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) කාරකයනට දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ (කුටියක් කෙරෙත් නම්) ඇවැත් නැති.
32. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, සො චෙ විප‍්පකතෙ ආගච‍්ඡති, තෙන භික‍්ඛුනා සා කුටි අඤ‍්ඤස‍්ස වා දාතබ‍්බා භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාරෙය්‍ය, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
32. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි අණවා නික්ම යෙයි. ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. ඉදින් ඒ මහණ (කුටිය) නොනිමවා–තබන ලද කල්හි පැමිණේ නම්, ඒ මහණහු විසින් ඒ කුටිය අනෙකක්හට හෝ දියයුතු ය. බිඳ දමා හෝ වටාලා කළයුතු ය. ඉදින් අනෙකක්හට හෝ නො දේ නම් බිඳපියා හෝ වටාලා නො කෙරේ නම්, සඟවෙසෙස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ ... සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ.
33. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, සො චෙ විප‍්පකතෙ ආගච‍්ඡති. තෙන භික‍්ඛුනා සා කුටි අඤ‍්ඤස‍්ස වා දාතබ‍්බා භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාතබ‍්බා. නො චෙ අඤ‍්ඤස‍්ස වා දදෙය්‍ය භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාරෙය්‍ය, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං -පෙ- ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- අනාපත‍්ති.
33. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි අණවා නික්ම යෙයි. ඔහට දෙසූ කුටිවත් ඇති සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. ඉදින් ඒ මහණ (කුටිය) කොට අඩාළ කල්හි පැමිණේ නම් ඒ මහණහු විසින් ඒ කුටිය අනෙකක්හට හෝ දියයුතු ය. බිඳපියා හෝ වටාලා කළයුතු ය. ඉදින් අනෙකක්හට හෝ නො දේ නම් බිඳපියා හෝ වටාලා නො කෙරේ නම් දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ ... දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... ඇවැත් නැති.
34. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, සො චෙ විප‍්පකතෙ ආගච‍්ඡති. තෙන භික‍්ඛුනා සා කුටි අඤ‍්ඤස‍්ස වා දාතබ‍්බා භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාතබ‍්බා. නො චෙ අඤ‍්ඤස‍්ස වා දදෙය්‍ය භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාරෙය්‍ය, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
34. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි අණවා නික්ම යෙයි. ඔහට පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති: ඉදින් ඒ මහණ (කුටිය) කොට අඩාළ කල්හි පැමිණේ නම් ඒ මහණහු විසින් ඒ කුටිය අනෙකක්හට හෝ දියයුතු ය. බිඳපියා හෝ වටාලා කළයුතු ය. ඉදින් අනෙකක්හට හෝ නො දේ නම් බිඳපියා හෝ වටාලා නො කෙරේ නම්, සඟවෙසෙස් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ ... සඟවෙසෙස් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ.
35. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, සො චෙ විප‍්පකතෙ ආගච‍්ඡති. තෙන භික‍්ඛුනා සා කුටි අඤ‍්ඤස‍්ස වා දාතබ‍්බා භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාතබ‍්බා. නො චෙ අඤ‍්ඤස‍්ස වා දදෙය්‍ය භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාරෙය්‍ය, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- අනාපත‍්ති.
35. මහණ තෙමේ ‘මට කුටියක් කරව’යි අණවා නික්ම යෙයි. ඔහට පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. ඉදින් ඒ මහණ (කුටිය) කොට අඩාළ කල්හි පැමිණේ නම් ඒ මහණහු විසින් ඒ කුටිය අනෙකක්හට හෝ දියයුතු ය. බිඳපියා හෝ වටාලා කළ යුතු ය. ඉදින් අනෙකක්හට නො දේ නම් හෝ බිඳපියා වටාලා නො කෙරේ නම් හෝ දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ ... දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ ... ඇවැත් නැති.
36. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති අදෙසිතවත්‍ථුකං පමාණාතික‍්කන‍්තං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, සො චෙ විප‍්පකතෙ ආගච‍්ඡති. තෙන භික‍්ඛුනා සා කුටි අඤ‍්ඤස‍්ස වා දාතබ‍්බා භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාතබ‍්බා . නො චෙ අඤ‍්ඤස‍්ස වා දදෙය්‍ය භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාරෙය්‍ය, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසෙන දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං සඞ‍්ඝාදිසෙසානං.
36. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි අණවා නික්ම යෙයි. ඔහට නො දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණ ඉක්ම වූ සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. ඉදින් ඒ මහණ (කුටිකම්) කොට අඩාළ කල්හි පෙරළා ඒ නම්, ඒ මහණහු විසින් ඒ කුටිය අනෙකක්හට හෝ දියයුතු ය: බිඳපියා හෝ වටාලා කළ යුතු ය. ඉදින් අනෙකක්හට නො දේ නම් හෝ බිඳපියා වටාලා නො කෙරේ නම් හෝ දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ ... දෙ සඟවෙසෙසක් සමග දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... දෙ සඟවෙසෙස්ඇවැත් වේ.
37. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං සාරම‍්භං අපරික‍්කමනං. සො චෙ විප‍්පකතෙ ආගච‍්ඡති. තෙන භික‍්ඛුනා සා කුටි අඤ‍්ඤස‍්ස වා දාතබ‍්බා භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාතබ‍්බා, නො චෙ අඤ‍්ඤස‍්ස වා දදෙය්‍ය භින්‍දිත්‍වා වා පුන කාරෙය්‍ය, ආපත‍්ති ද‍්වින‍්නං දුක‍්කටානං -පෙ- සාරම‍්භං සපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස -පෙ- අනාරම‍්භං අපරික‍්කමනං, -පෙ- ආපත‍්ති දුක‍්කටස‍්ස. භික්ඛු සමාදිසිත්‍වා පක‍්කමති ‘කුටිං මෙ කරොථා’ති. තස‍්ස කුටිං කරොන‍්ති දෙසිතවත්‍ථුකං පමාණිකං අනාරම‍්භං සපරික‍්කමනං අනාපත‍්ති.
37. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි අණවා නික්ම යෙයි. ඔහට දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් සාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙති. ඉදින් හෙතෙම (කුටිය) අවසන් නොකළ කල්හි පෙරළා ඒ නම්, ඒ මහණහු විසින් ඒ කුටිය අනෙකක්හට හෝ දියයුතු ය. බිඳපියා හෝ වටාලා කළයුතු ය. ඉදින් අනෙකක්හට නො දේ නම් හෝ බිඳපියා වටාලා නො කරවා නම් හෝ දෙ දුකුළාඇවැතෙක් වෙයි. ... සාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ ... දුකුළාඇවැත් වෙයි. ... අනාරම්භ වූ අපරික්කමන වූ ... දුකුළාඇවැත් වෙයි. මහණ තෙම ‘මට කුටියක් කරව’යි අණවා නික්ම යෙයි. ඔහට දෙසූ කුටිවත් ඇති පමණින් යුත් අනාරම්භ වූ සපරික්කමන වූ කුටියක් කෙරෙත් නම් ඇවැත් නැති.
38. අත‍්තනා විප‍්පකතං අත‍්තනා පරියොසාපෙති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. අත‍්තනා විප‍්පකතං පරෙහි පරියොසාපෙති ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. පරෙහි විප‍්පකතං අත‍්තනා පරියොසාපෙති, ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස. පරෙහි විප‍්පකතං පරෙහි පරියොසාපෙති ආපත‍්ති සඞ‍්ඝාදිසෙසස‍්ස.
38. තමා විසින් අවසන් නො කරන ලද්ද තෙමේ නිමවා නම්, සඟවෙසෙස් ඇවැත් වෙයි. තමා විසින් කොට අඩාළ කරන ලද්ද මෙරමා ලවා නිමවා නම්, සඟවෙසෙස්ඇවැත් වෙයි. මෙරමා විසින් නොනිමවා තබන ලද්ද තෙමේ නිමවා නම්, සඟවෙසෙස්ඇවැත් වෙයි. මෙරමා විසින් කොට අඩාළ කරන ලද්ද මෙරමා ලවා නිම කරවා නම්, සඟවෙසෙස් ඇවැත් වේ.
39. අනාපත‍්ති ලෙනෙ ගුහාය තිණකුටිකාය අඤ‍්ඤස‍්සත්‍ථාය, වාසාගාරං ඨපෙත්‍වා සබ‍්බත්‍ථ, අනාපත‍්ති උම‍්මත‍්තකස‍්ස ආදිකම‍්මිකස‍්සාති.
39. ලෙනෙහි, ගුහායෙහි, තණකිළියෙහි, අනෙකක්හු උදෙසා කරණ ලද්දෙහි, වසන ගෙය හැර හැම තැනැදැ යි ඇවැත් නැති. උම්මත්තකයහට, ආදිකම්මිකයහට ඇවැත් නැති.
කුටිකාරසික‍්ඛාපදං නිට‍්ඨිතං.
කුටීකාර ශික්‍ෂාපදය නිමි.