7. ඉත්‍ථිවග‍්ගො
7. ස්ත්‍රී වර්‍ගය
61. අසා ලොකිත්‍ථියො නාම වෙලා තාසං න විජ‍්ජති, සාරත‍්තා ච පගබ‍්භා ච සිඛී සබ‍්බඝසො යථා; තා හිත්‍වා පබ‍්බජිස‍්සාමි විවෙකමනුබ්‍රූහයන‍්ති.
61. ලෝකයෙහි ස්ත්‍රීහු නම් ලාමකයහ. නොහොත් තමන් කෙරෙහි ඇලුණවුනට දුක් දෙන්නාහු ය. ඔවුනට (ක්ලේශෝත්පත්ති නිවාරණයට) මර්‍ය්‍යාදාවෙක් නැත. සංරක්තයහ, ප්‍රගල්භයහ, සියල්ල කාදමන ගින්න මෙන් පුරුෂයන් විශේෂයෙන් සෙවුණාහ. (එසේ වූ) ඔවුන් හැරැ විවේකය වඩන්නෙම් පැවිදි වෙමි.
1. අසාතමන‍්තජාතකං.
1. අසාතමන්ත ජාතකය.
62. යං බ්‍රාහ‍්මණො අවාදෙසි වීණං සම‍්මුඛවෙඨිතො, අන්‍ධභූතා හතා භරියා තාසු කො ජාතු විස‍්සසෙ’ති.
62. බමුණු තෙමේ යම් කාරණයෙකින් (ඝනවස්ත්‍රයෙකින් මුඛය සමඟ වෙළන ලද්දේ) වීණාව වැයී ද (එසේ ඔහු රැවටූ තැනැත්තිය කෙසේ වූ බැමිණියක් ද යත්:) මවුකුසැ හොත් කල්හි මැ ආරක්‍ෂා කොට පෝෂණය කළා වූ භාර්‍ය්‍යාව යැ. එබඳු (පෙරළෙනසුලු ) භාර්‍ය්‍යාවන් කෙරෙහි කවර නම් නුවණැත්තෙක් ඒකාන්තයෙන් විශ්වාස තබන්නේ ද? (නො තබන්නේ මැ යැ.)
2. අන්‍ධභූතජාතකං.
2. අන්‍ධභූත ජාතකය
63. කොධනා අකතඤ‍්ඤූ ච පිසුනා ච විභෙදිකා, බ්‍රහ‍්මචරියං චර භික‍්ඛු සො සුඛං න හොහිසීති.
63. (ස්ත්‍රීහු නම්) කිපෙන සුල්ලහ. කළ ගුණ නො දන්නෝ ද වෙති. ප්‍රියභාවය ශුන්‍ය කරන්නා වූ ද මිත්‍රයන් භේද කරන්නා වූ ද කථා කරන ස්වභාවය ඇත්තාහු ය. මහණ, බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාවෙහි හැසිරෙව. බඹසර හැසිරෙන තෝ සුවයෙන් නො පිරිහෙන්නෙහි ය.
3. තක‍්කජාතකං.
3. තක්ක ජාතකය.
64. මා සු නන්‍දි ඉච‍්ඡති මං මාසු සොචි න ඉච‍්ඡති, ථීනං භාවො දුරාජානො මච‍්ඡස‍්සෙවොදකෙ ගතන‍්ති.
64. (මේ ස්ත්‍රිය) මා කැමැත්තීය යි සතුටු නො වෙව, මා නො කැමැත්තීය යි ශෝක නො කරව. දියෙහි මත්ස්‍යයාගේ ගමන මෙන් ස්ත්‍රීන්ගේ ස්වභාවය නො දත හැකි යැ. දියෙහි මත්ස්‍යයාගේ ගමන් සටහන මෙනි.
4. දුරාජානජාතකං.
4. දුරාජාන ජාතකය.
65. යථා නදී ච පන්‍ථො ච පානාගාරං සභා පපා, එවං ලොකිත්‍ථියො නාම තාසං කුජ‍්ඣන‍්ති පණ‍්ඩිතාති.
65. ගංගාව ද, මහාමාර්‍ගය ද, සුරාහල ද ඉසුඹුහල ද, පින්පැන් මඩුව ද, යම්සේ සියලු දෙනාට සාධාරණයෝ ද ලෝකයෙහි ස්ත්‍රීහු ද එසේ (වූ පැවැතුම් ඇත්තෝ) වෙති. පණ්ඩිතයෝ මේ ස්ත්‍රීන්ට නො කිපෙත්.
5. අනභිරතිජාතකං.
5. අනභිරති ජාතකය.
66. එකා ඉච‍්ඡා පුරෙ ආසි අලද‍්ධා මුදුලක‍්ඛණං, යතො ලද‍්ධා අළාරක‍්ඛී ඉච‍්ඡා ඉච‍්ඡං විජායථාති.
66. මුදුලක්ඛණා නම් දේවිය නො ලදින් පූර්‍වයෙහි එක් තෘෂ්ණාවක් වුව. විශාලනේත්‍ර ඇති ඇය යම් තැනෙක පටන් ලබන ලද ද (පූර්‍වයෙහි වූ ඒ) තෘෂ්ණාව (ගෘහොපකරණ රැස්කිරීම් ආදි අනෙක් මැ) තෘෂ්ණාවක් ඉපදවිය.
6. මුදුලක‍්ඛණජාතකං.
6. මුදුලක්ඛණ ජාතකය.
67. උච‍්ඡඞ‍්ගෙ දෙව මෙ පුත‍්තො පථෙ ධාවන‍්තියා පති, තඤ‍්ච දෙසං න පස‍්සාමි යතො සොදරියමානයෙති.
67. දේවයෙනි, පුත්‍ර තෙමේ මාගේ ඇකයෙහි මැ යැ. (ඉණට කඩා ගන්නා පලාමෙන් සුලභයහ.) මගෙහි යන්නා වූ මට ස්වාමිපුරුෂයෝ ද සුලභයහ. යම් දේශයෙකින් සහෝදරයකු ගෙන එම් ද (මවුපියන් නැති බැවින්) ඒ දේශය (මවුකුස) නො දකිමි.
7. උච‍්ඡඞ‍්ගජාතකං.
7. උච්ඡඞ්ග ජාතකය.
68. යස‍්මිං මනො නිවිසති චිත‍්තං වාපි පසීදති, අදිට‍්ඨපුබ‍්බකෙ පොසෙ කාමං තස‍්මිම‍්පි විස‍්සසෙ’ති
68. යම් පුද්ගලයක්හු කෙරෙහි සිත පිහිටා ද, (දුටු පමණෙකින්) සිත පහදී ද පෙර නුදුටුවිරූ ඒ පුරුෂයා කෙරෙහි ඒකාන්තයෙන් විශ්වාසය තබන්නේ ය. (හෙවත් විශ්වාසයට පැමිණෙන්නේ ය.)
8. සාකෙතජාතකං.
8. සාකේත ජාතකය.
69. ධිරත්‍ථු තං විසං වන‍්තං යමහං ජීවිතකාරණා, වන‍්තං පච‍්චාවමිස‍්සාමි මතං මෙ ජීවිතා වරන‍්ති.
69. යම් විෂයෙක් හරන ලද ද, ඒ වමනය කල විෂ මම ජීවිතයාගේ පැවැත්ම සඳහාවත්, නැවත හැරැගනිම් ද, ඒ විෂට නින්‍දා වේවා. (වමනය කළ විෂ නැවත හැරැගෙනැ) ජීවත්වීමට වඩා මිය යාම උතුම්.
9. විසවන‍්තජාතකං.
9. විසවන්ත ජාතකය.
70. න තං ජිතං සාධු ජිතං යං ජිතං අවජීයති, තං ඛො ජිතං සාධු ජිතං යං ජිතං නාවජීයතීති.
70. යම් ජයක් (සතුරන් විසින්) පරදවනු ලැබේ ද ඒ දිනුම මනා කොට දිනුවා නම් නො වේ. යම් ජයක් (සතුරන් විසින්) පරදවනු නො ලැබේ ද, ඒ දිනුම ම මනා කොට දිනුවා නම් වේ.
10. කුද‍්දාලජාතකං.
10. කුද්දාල ජාතකය.
ඉත්‍ථිවග‍්ගො සත‍්තමො.
සත්වැනි ස්ත්‍රීවර්‍ග යි.
තස‍්සුද‍්දානං:
එහි උද්දාන:
සිඛී සබ‍්බඝසොපි ච වීණවරො පිසුනමිත‍්තභෙදිකානන්‍දිනදී, මුදුලක‍්ඛණසොදරියාචමනො විසසාධුජිතෙන භවන‍්ති දස.
සිඛීසබ්බඝසො (අසාත්මන්ත) වීණවරො (අන්‍ධභූත) පිසුනමිත්තවිභේදිකා (තක්ක) නන්‍දි (දුරාජාන) නදී (අනභිරත) මුදුලක්ඛණ සොදරීය (උච්ඡඞ්ග) මනෝ (සාකේත) විස (වීසවන්ත) සාධුජිත (කුද්දාල) යන දසය යි.